Ελευθέριος Κοσμίδης
Ο Θυατείρων προκαλεί τον ουρανό, συμπροσευχόμενος με αιρετικούς σε ναό των Λατίνων στο Λοτζ
28 Ιαν 2025
Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη
«Τα τείχη του παρελθόντος έπεσαν …» (Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων Νικήτας, 20/01/2025)
Η είδηση
Ο αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας Νικήτας παρέστη σε «Θεία Λειτουργία» που τελέστηκε στον παπικό καθεδρικό ναό του Λοτζ (Πολωνία), την 20η Ιανουαρίου 2025, κατόπιν προσκλήσεως του καρδινάλιου Grzegorz Ryś, αρχιεπισκόπου του Λοτζ, στο πλαίσιο της συγκρητιστικής «Εβδομάδας Προσευχής για τη Χριστιανική Ενότητα» (φωτογραφία) [1][2].

Στο κήρυγμά του, μέσα στο ναό των Λατίνων, ο ιεράρχης του Πατριαρχείου Κων/πόλεως σημείωσε: «Συγκεντρωνόμαστε όχι ως Ρωμαιοκαθολικοί, Ορθόδοξοι ή Προτεστάντες αλλά απλά ως χριστιανοί, αφήνοντας στην άκρη όσα μας χωρίζουν» (φωτογραφία).
Ενθαρρύνοντας τη συνεργασία μετά των αμετανόητων αιρετικών συμπλήρωσε: «Τα τείχη του παρελθόντος έπεσαν, όχι από στρατούς, αλλά επειδή το Πνεύμα μας οδήγησε να χτίσουμε γέφυρες αγάπης, κατανόησης και αδελφοσύνης».
Βλέπουμε πως οι οικουμενιστές, λατινόφρονες και φιλενωτικοί Επίσκοποι της Πατριαρχικής αυλής του Φαναρίου οδηγούν το ποίμνιο στο χείλος του γκρεμού, και κάθε χρόνο με καμάρι και εντελώς ξεδιάντροπα τολμούν και άλλο ένα βήμα.
Η αλλοίωση του φρονήματος των σύγχρονων εκκλησιαστικών ταγών, οι οποίοι μοιάζουν να βρίσκονται σε μια παθολογική τεχνητή μακαριότητα, αφήνει δίχως τον παραμικρό έλεγχο την ανεπίτρεπτη, αντικανονική και καθαιρετέα πρακτική των συμπροσευχών μετά των αιρετικών.
Αυτή η σιωπή και η ατολμία αποθρασύνει τελείως την Φαναριώτικη πέμπτη φάλαγγα στην Ορθοδοξία, η οποία ανεξέλεγκτα πλέον όχι μόνο προβαίνει σε ενέργειες καταδικαστέες με αυστηρότατες ποινές υπό των Ιερών Κανόνων, αλλά τελείως αναίσχυντα τολμά να διαφημίζει ως κατόρθωμα την προδοσία της πίστεως.
Συμπροσεύχονται Ορθόδοξοι με Παπικούς και Προτεστάντες! Λόγω της αμετανοησία τους, αποκόπηκαν οι αιρετικοί από το σώμα του Χριστού, την Ορθόδοξη Εκκλησία, που είναι η μόνη Εκκλησία. Νέφη Αγίων και Μαρτύρων δεν άφησαν στην άκρη τα όσα μας χωρίζουν, δύο χιλιάδες χρόνια τώρα.
Όχι γιατί δεν είχαν αγάπη. Το αντίθετο μάλιστα. Αγαπούσαν υπερβαλλόντως και ποθούσαν τη σωτηρία κάθε ψυχής που βρισκόταν μέσα στην πλάνη της αίρεσης.
Και επέλεξαν να γίνουν οι ίδιοι θυσία, ολοκαύτωμα, αναμμένες λαμπάδες κυριολεκτικώς και μεταφορικώς, για να φωτίζουν το δρόμο της σωτηρίας για όποιους επιθυμούν να ακολουθήσουν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό: «…ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖ». (Τιμοθ. Α 2,4)
Εκείνοι είχαν πίστη ζωντανή, βιωμένη, είχαν αγάπη εν Αληθεία, γιατί η επίπλαστη αγάπη των οικουμενιστών μοιάζει με την αγάπη του διαβόλου, ο οποίος αγαπά μόνο να βλέπει τους ανθρώπους να κολάζονται αιώνια.
Μια αγάπη βουτηγμένη στο ψέμα, βυθισμένη στον τύφο της αμετανοησίας.
Καλή μετάνοια!
Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI