Επικαιρότητα
Οι φρικτές αιρέσεις του Filioque και του «αλαθήτου» στην Επιτροπή Διαλόγου ως «ιστορικά και θεολογικά ζητήματα»
21 Σεπ 2025
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της συγκρητιστικής Συντονιστικής Επιτροπής «Διαλόγου» μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων
Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
Οι θέσεις των θεοφόρων Αγίων Πατέρων και των Συνόδων της Ορθόδοξης Εκκλησίας περί των υπό συζήτηση «ζητημάτων» (σ.σ. αιρέσεων) αποκαλύπτουν τον μεταπατερικό και αντορθόδοξο χαρακτήρα των σύγχρονων συγκρητιστικών «θεολογικών» επιτροπών του Φαναρίου.

Συντονιστική Επιτροπή «Διαλόγου» Λατίνων-Ορθοδόξων
Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της συγκρητιστικής Συντονιστικής Επιτροπής «Διαλόγου» μεταξύ Ορθοδόξων και των αιρετικών Λατίνων, στην Μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου [1].
Από τις 8 έως τις 12 Σεπτεμβρίου 2025, η επιτροπή συνεδρίασε υπό την συμπροεδρία του καρδιναλίου Kurt Koch, προέδρου του Δικαστηρίου για την προώθηση της Χριστιανικής Ενότητας, και του Μητροπολίτη Πισιδίας Ιώβ, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Προσευχή για την ανάπαυση του Πάπα Φραγκίσκου – Πορεία προς την «πλήρη κοινωνία»
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στα μεγάλα γεγονότα της παπικής «Εκκλησίας», ενώ τα μέλη προσευχήθηκαν για την ανάπαυση του Πάπα Φραγκίσκου και για τη διακονία του νέου Πάπα.
Ως προς την επικείμενη συνάντηση του Πάπα Λέοντα με τον Κων/πόλεως Βαρθολομαίο Αρχοντώνη, με αφορμή τα 1700 χρόνια από την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (325), τονίστηκε ότι μια τέτοια συνάντηση θα αποτελούσε σημαντικό βήμα στην πορεία προς την «πλήρη κοινωνία».
Οι φρικτές αιρέσεις του Filioque και του «αλαθήτου» στην Επιτροπή Διαλόγου ως«ιστορικά και θεολογικά ζητήματα»
Κατά τη διάρκεια των «εργασιών» εξετάστηκαν προσχέδια κειμένων που αφορούν δύο φρικτές και βλάσφημες αιρέσεις των Λατίνων, του Filioque και του «αλαθήτου» του Πάπα, τις οποίες το σχετικό κείμενο περιγράφει ως «ιστορικά και θεολογικά ζητήματα».
Επιπλέον αποφασίστηκε να εξεταστεί κατά προτεραιότητα το «ζήτημα» του «αλαθήτου», όπου σημειώθηκε πρόοδος (;) και συγκροτήθηκε νέα επιτροπή για την περαιτέρω επεξεργασία του κειμένου.
Η βλάσφημη και φρικτή αίρεση το Filioque
Ο παπισμός με την βλάσφημη αίρεση του Filioque αλλοίωσε τον λόγο του Κυρίου και την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, η οποία εκφράστηκε με την Β’ Οικουμενική Σύνοδο και άλλες Συνόδους:
«Οι Φραγκολατίνοι προσέθεσαν στο Σύμβολο της Πίστεως την φράση αυτή, ότι δηλαδή το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιόν (Filioque), αλλοιώνοντας έτσι τον λόγο του Χριστού και την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας, όπως εκφράσθηκε και Συνοδικά με την Β’ Οικουμενική Σύνοδο, αλλά και με άλλες Συνόδους. Στο σημείο αυτό επικεντρώθη η αντιαιρετική πολεμική πολλών Πατέρων, κυρίως εδώ να θυμίσω τους τρεις μεγάλους Φωστήρας, ήτοι τον Μέγα Φώτιο, τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, και τον άγιο Μάρκο Εφέσου, τον Ευγενικό» [2].
Η αίρεση του Filioque είχε προδρομικά καταδικασθεί από Οικουμενικές Συνόδους, και οριστικά από την Η’ Οικουμενική Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου.
«Ὁ Παπισμὸς καὶ μόνον γιὰ τὴν αἵρεση τοῦ Filioque ἔχει προδρομικὰ καταδικασθῆ ἀπὸ πολλὲς οἰκουμενικὲς συνόδους ποὺ ἀπαγορεύουν κάθε προσθήκη στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἀλλὰ καὶ ὁριστικὰ ἀπὸ τὴν θεωρούμενη ὡς Η´ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τοῦ 879-80, ποὺ συνεκάλεσε ὁ Μ. Φώτιος, στὴν ὁποία μάλιστα παρίσταντο καὶ ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθόδοξης τότε Δύσης» (άρθρο του ομότιμου καθηγητή Πατρολογίας Α.Π.Θ. πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση «Ποιός και γιατί άλλαξε τον οικουμενικό χαρακτήρα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου;» [3])
Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, ανάμεσα στους οποίους ο Μέγας Φώτιος και Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, κατακεραυνώνουν με πύρινους λόγους την αίρεση του Filioque. Οι αντιαιρετικές διδασκαλίες των δύο Μεγάλων Πατέρων είναι κρυστάλλινες και αποκαλυπτικές.
«Ὁ Μ. Φώτιος ἀναφερόμενος μόνον στὴν παπικὴ αἵρεση τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» (Filioque) γράφει: «Τὶς οὐ κλείσει τὰ ὦτα πρὸς τὴν ὑπερβολὴν τῆς βλασφημίας ταύτης; Αὕτη κατὰ τῶν Εὐαγγελίων ἵσταται, πρὸς τὰς ἁγίας παρατάσσεται Συνόδους· τοὺς μακαρίους καὶ ἁγίους παραγράφεται Πατέρας, τὸν Μέγαν Ἀθανάσιον, τὸν ἐν θεολογίᾳ περιβόητον Γρηγόριον, τὴν βασίλειον τῆς Ἐκκλησίας στολήν, τὸν Μέγαν Βασίλειον, τὸ χρυσοῦν τῆς οἰκουμένης στόμα, τὸ τῆς σοφίας πέλαγος, τὸν ὡς ἀληθῶς Χρυσόστομον. Καὶ τὶ λέγω τὸν δεῖνα ἢ τὸν δεῖνα; Κατὰ πάντων ὁμοῦ τῶν ἁγίων προφητῶν, ἀποστόλων, ἱεραρχῶν, μαρτύρων, καὶ αὐτῶν τῶν δεσποτικῶν φωνῶν ἡ βλάσφημος αὕτη καὶ θεομάχος φωνὴ ἐξοπλίζεται»».
«Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στὴν ἀρχὴ τοῦ «Πρώτου Ἀποδεικτικοῦ Λόγου περὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» γράφει ὅτι «ὁ δεινὸς καὶ ἀρχέκακος ὄφις», δηλαδὴ ὁ Διάβολος, ποὺ ἐγέννησε τοὺς Ἀρείους, Ἀπολιναρίους, Εὐνομίους καὶ Μακεδονίους, αὐτὸς παρέσυρε καὶ τοὺς «αὐτῷ πειθηνίους Λατίνους» στὴν αἵρεση τοῦ Filioque, τὴν ὁποία ἂν δὲν ἀποκηρύξουν δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ τοὺς δεχθοῦμε σὲ κοινωνία· «οὐδέποτ᾽ ἂν ὑμᾶς, κοινωνοὺς δεξαίμεθα, μέχρις ἂν καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα λέγητε»» (άρθρο του ομότιμου καθηγητή Πατρολογίας Α.Π.Θ. πρωτοπρ. Θεοδώρου Ζήση «Η Σύνοδος των Οικουμενιστών έληξε, πριν να αρχίσει. Νίκη των Ορθοδόξων» [4]).
Το δόγμα του «αλάθητου» Πάπα
Το 1870, η Α’ Βατικανή Σύνοδος επέβαλε ως απαράβατο δόγμα πίστεως το πρωτείο εξουσίας και το αλάθητο του πάπα. Ο Χριστός, η μόνη αλάθητη Κεφαλή της Εκκλησίας, εξορίζεται από τη γη, και τη θέση Του καταλαμβάνει ο ειδωλοποιημένος ποντίφικας της Ρώμης!
Στη διαμαρτυρία καρδιναλίου για την αντιπαραδοσιακότητα του νέου δόγματος, ο πάπας Πίος Θ’ αντιτάσσει τον παροιμιώδη του λόγο: «Η παράδοση είμαι εγώ» [5]!
Το δαιμονικό δόγμα «περί αλαθήτου» του «Ρωμαίου Ποντίφικα» είναι ακένωτη πηγή πλανών και αιρέσεων για τον αμετανόητο Παπισμό. Με το δόγμα του αλαθήτου ο Πάπας κατέλαβε την θέση του Θεανθρώπου.
Ο σύγχρονος μεγάλος Πατέρας και διδάσκαλος της Εκκλησίας, Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, εκφραζόμενος για την Αληθινή Εκκλησία του Χριστού χαρακτηρίζει το δόγμα του «αλαθήτου» του Πάπα ως παναίρεση, άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού, νέα προδοσία, νέα σταύρωση του Κυρίου, κόλαση διά το άθλιον γήινον ον που λέγεται άνθρωπος:
«… το δόγμα περί του αλαθήτου του πάπα είναι όχι μόνον αίρεσις, αλλά και παναίρεσις. Διότι καμμία άλλη αίρεσις δεν εξηγέρθη τόσο ριζοσπαστικώς και ολοκληρωτικώς κατά του Θεανθρώπου Χριστού και της Εκκλησίας του… το δόγμα αυτό είναι αίρεσις των αιρέσεων, μία άνευ προηγουμένου ανταρσία κατά του Θεανθρώπου Χριστού… η πλέον φρικτή εξορία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού από της γης… νέα προδοσία, νέα σταύρωσις του Κυρίου, μόνον ουχί επί του ξυλίνου, αλλ‘ επί του χρυσού σταυρού του παπικού ουμανισμού. Και ταύτα πάντα είναι κόλασις, κόλασις διά το άθλιον γήινον ον, που λέγεται άνθρωπος» [6].
Ο σεβάσμιος μακαριστός Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Διονυσίου Αγίου Όρους Γαβριήλ, αποκρούων ως λίαν επικίνδυνο τον επί «ίσοις όροις» θεολογικό διάλογο μετά της Ρώμης, έγραφε:
«Τι να συζητήσωμεν με τους Καθολικούς; Αν είναι εν τάξει η προσθήκη τους εις το Σύμβολον της Πίστεως, το οποίον τηρούμεν ημείς αναλλοίωτον χάριτι Χριστού,… ή επί της μωρολογίας του αλάθητου του Πάπα, το οποίον ουδέ χωρεί εις τον νουν του κοινού ανθρώπου...;
[…] Μένομεν πιστοί εις τας αποφάσεις των επτά Οικουμενικών Συνόδων και τας θεοπνεύστους αποφάσεις των Αγίων Πατέρων. Έχομεν φανεράν την ομολογίαν της Ορθοδοξίας και δεχόμεθα φιλαδέλφως πάντα ετερόδοξον, αποδεχόμενο αυτήν και αποκηρύσσοντα τας κακοδόξους προσθήκας και τα αυθαίρετα καινοφανή δόγματα» [7].
Το μονοπάτι της απώλειας χαράσσεται από εκκλησιαστικούς άρχοντες μεταπατερικών οικουμενιστικών κέντρων.
Επιχειρείται να αναδειχθεί το μονοπάτι της συγκρητιστικής πορείας μετά των αιρετικών, ως μέση Βασιλική οδό συνάντησης και διαλόγου της «αγάπης» κατ’ εντολήν μάλιστα του Κυρίου, από το οποίο όμως απουσιάζει η Αλήθεια της Ορθόδοξης πίστης.
- [1] https://www.orthodoxtimes.gr
- [2] https://www.impantokratoros.gr
- [3] https://www.impantokratoros.gr
- [4] https://www.impantokratoros.gr
- [5] https://www.impantokratoros.gr
- [6] https://www.impantokratoros.gr
- [7] https://www.impantokratoros.gr
Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI
Δείτε σχετικά:
– Πισιδίας Ιώβ: «Τα δόγματα δεν φέρνουν διαίρεση, η αίρεση το κάνει»
– Ο Πάπας Φραγκίσκος, Λατίνοι, αιρετικοί και o Μητροπολίτης Πισιδίας σε οικουμενιστική προσευχή στο Βατικανό