Ενώ στην Ευρώπη οι πολεμικές σειρήνες με τα ουρλιαχτά τους ματώνουν τις ψυχές των αμάχων, στην Πόλη η εμμονική αρχοντωσύνη δοκιμάζει τις ανοχές μας…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Είναι δικαιολογημένη μέχρι ένα βαθμό η επικοινωνιακή επιμονή των πέριξ του Φαναρίου να αναδείξουν την επέτειο τριάντα χρόνων στον Πατριαριχικό θρόνο της Κωνσταντινούπολης του Βαρθολομαίου (κατά κόσμον Δημητρίου Αρχοντώνη).

Έτσι και “η Κοινότητα Μεγάλου Ρεύματος, στην Πόλη, θέλοντας να ανακαλέσει στη μνήμη της την εξαιρετικά σημαντική επέτειο των τριάντα ετών ευκλεούς Πατριαρχίας του Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχη της, οργάνωσε το βράδυ της Πέμπτης, 10 Φεβρουαρίου, στην Κοινοτική της Αίθουσα, προβολή κινηματογραφικού αφιερώματος, με τίτλο «Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος – 30 χρόνια διακονίας». Το αφιέρωμα αυτό ήταν στην αγγλική γλώσσα και προβλήθηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως”.

Ο αφανισμός του Ελληνισμού στην Πόλη

Η ζωή του Ελληνισμού στην Πόλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και το Φανάρι. 

Αν προσπαθήσουμε να καταγράψουμε κάποια ορόσημα στην πορεία του Ελληνισμού στην Πόλη, τα στατιστικά στοιχεία είναι τραγικά.  

Σε άρθρο του 2014 με τίτλο “Οι διωγμοί και τα μαρτύρια των Ελλήνων της Τουρκίας τον 20ο αιώνα” (27/8/2014) διαβάζουμε: “Στήν ἱστορική μνήμη τῶν Ἑλλήνων διατηροῦνται τρεῖς θλιβερές ἐπέτειοι γεγονότων πού συνέβησαν τις τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Αὐγούστου καί τις πρῶτες τοῦ Σεπτεμβρίου:

α΄ Ἡ έναρξη καί πρώτη φάση τῆς γενοκτονίας τῶν ὁμογενῶν στόν Πόντο, στή Θράκη καί στήν Ἀνατολική καί Δυτική Μικρασιατική Χερσόνησο τήν τετραετία 1914-1918.

β΄ Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς γενοκτονίας καί δεύτερη φάση της μέ τούς διωγμούς καί τά μαρτύρια τοῦ Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ, πού κορυφώθηκε μέ τήν πυρπόληση τῆς Σμύρνης καί τήν σφαγή τῶν Ἑλλήνων κατοίκων τῆς Ἰωνίας τήν τετραετία 1919-1922.

γ΄ Τά Σεπτεμβριανά, ἤτοι οἱ διωγμοί τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1955 κατά τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 

Στην εισήγηση του κ Σάββα Τσιλένη με τίτλο: “Η μειονότητα των Ορθόδοξων Χριστιανών στις επίσημες στατιστικές της σύγχρονης Τουρκίας και στον αστικό χώρο”, διαβάζουμε: 

(..) Ο πληθυσμός αμέσως μετά τον πόλεμο ήταν λίγο περισσότερο από 1 εκατ., σε 3 όμως χρόνια χάνει 250 χιλ. και το 1935 αθροίζει 880 χιλ. Μόλις μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Πόλη ξαναφθάνει σε πληθυσμό το 1 εκατ. και έκτοτε συνεχώς αυξάνει με αλματώδεις ρυθμούς. Ο πληθυσμός με ορθόδοξο θρήσκευμα, από το 26% το 1924, πέφτει στο 4,4% το 1905, για να περιοριστεί στο 2% το 1965, στην τελευταία απογραφή όπου καταγράφεται το στοιχείο του θρησκεύματος.  

Η συνολική αλλαγή της εικόνας της Πόλης επήλθε από το κύμα της αστικοποίησης της δεκαετίας 1950-60, επί πρωθυπουργίας του Adhan Menderes, τότε γκρεμίσθηκαν τα θαλάσσια βυζαντινά τείχη της Προποντίδας, για να κατασκευασθεί η παραλιακή λεωφόρος που συνδέει το Sirkeci με τον Άγιο Στέφανο και την ίδια εποχή απαλλοτριώθηκαν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα στο Γαλατά για τη δημιουργία της πλατείας Κarakoy, όπως ήταν πλέον η νέα ονομασία του εμπορικού κέντρου. Τα δε γεγονότα της καταστροφής των περιουσιών της ελληνικής ορθόδοξης κοινότητας, της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955, αποτέλεσε την αρχή του τέλους για την εγκατάλειψη της Πόλης από το ελληνικό στοιχείο. Το επόμενο βήμα ήταν η απέλαση 12.000 Ελλήνων υπηκόων που είχαν παραμείνει ως μη ανταλλάξιμοι κάτοικοι κατόπιν της εμπλοκής του κυπριακού το 1964, τέλος η υποτροπή του 1974 ήταν το τελειωτικό κτύπημα. 

(..) Σήμερα δεν γνωρίζουμε το ακριβές, αμελητέο υποσύνολο της κοινότητας στη θάλασσα των περίπου 12 εκατ. κατοίκων, που το Πατριαρχείο υπολογίζει για το έτος 1995 περίπου σε 3000.

Ας πάψει πια η υποκρισία! Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Αν η διπλωματία επιβάλλει να κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, τότε να ζητήσουμε μια συγγνώμη από εδώ μέχρι το Βόσπορο. Η σημερινή εξέλιξη των πραγμάτων στην Ουκρανία αποκαλύπτει πλήρως τις ευθύνες του Πατριάρχη. Όταν εκείνος επιλέγει να σχοινοβατεί ανάμεσα σε συμφέροντα γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής σημασίας, που όχι απλά ξεπερνούν τον ίδιο, αλλά υπονομεύουν την ασφάλεια ολόκληρης της Ελλάδος σε ενδεχόμενη εκτροπή του πολέμου προς νότο, επιβεβαιώνει την άποψη πως η ύπαρξη και ο ρόλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπονομεύεται εδώ και έναν αιώνα από τους ίδιους τους ένοικούς του.

Σφιχταγκαλιασμένοι από την εποχή του Ιωακείμ Γ’ του Μεγαλοπρεπή, του Μελετίου Μεταξάκη, του Αθηναγόρα, μέχρι σήμερα με το μασονοκίνητο οικοδόμημα της παναίρεσης του Οικουμενισμού, βυθίζουν τον Ελληνισμό στην ανυποληψία, και την Ορθοδοξία στον γκρεμό της αίρεσης. Αυτούς στο πρόσωπο του Βαρθολομαίου Αρχοντώνη τιμούμε!

Ας αρθρώσει επιτέλους λόγο Ορθόδοξο, Αγιοπατερικό, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ως η μαρτυρία της Ορθοδοξίας σε έναν κόσμο που καταρρέει και όχι σαν καταϊδρωμένος κομπάρσος, ένα πιόνι στην κοσμική σκακιέρα όπου παίζεται το παιχνίδι του Αντίχριστου. Οι πρακτικές του εικοστού αιώνα και μέχρι σήμερα επέφεραν την τιμωρία άνωθεν (συρρίκνωση του Ελληνισμού στην Πόλη) και εμείς επιμένουμε να κλείνουμε τα μάτια στις ευθύνες των Πατριαρχών και να τους τιμούμε, υποκρινόμενοι πως φυλάττουν Θερμοπύλες και έχουν γνώση ως φύλακες της Πίστεως. 

Η διακοπή μνημόνευσης επιβάλλεται, η ιερή Αποτείχιση είναι μια απόδειξη σκληρής αγάπης και ειλικρινούς ενδιαφέροντος και όχι οι εκδηλώσεις τιμής για το θεαθήναι. 

Καλή μετάνοια!

  1.  του Σεβ. Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού Δανιήλ

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Οι δύο Πάπες και γιατί ο Βαρθολομαίος είναι ο μεγαλύτερος αιρετικός όλων των αιώνων
Αυτό έχει να πει ο κ. Βαρθολομαίος εν όψει της τεταμένης κατάστασης στην Ουκρανία;
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπέγραψε την ένωση με τον Πάπα
Η βαρύτατη άλυσος στον τράχηλο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου