Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

“Παρακαλοῦμε τόν μητροπολίτη Σπάρτης, νά δημοσιεύσῃ ἀπό ποῖες Ὀρθόδοξες πηγές προκύπτει ὃτι ὁ Οἰκ.Πατριάρχης εἶναι ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τῆς γῆς.”

Αυτό το άρθρο που απεστάλη στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση (infokatanixis@gmail.com), αποδομεί τη φράση που είχε αναφέρει ο μητρ. Σπάρτης (ότι Κεφαλή της Εκκλησίας μας επί της γης είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης). 
Οπότε ο συγγραφέας αυτού του άρθρου, για να αποδομήσει αυτή τη φράση του μητρ. Σπάρτης, παραθέτει τι λένε για αυτό το θέμα:
1. Ἡ Καινή Διαθήκη
2. Οἱ Ἃγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας
3. Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἂλλοι κληρικοί.
4. Θεολόγοι

Σημειώνουμε ότι σε αυτό το άρθρο, ανάμεσα σε άλλα, παραθέτει κείμενα και των:
1. Μητρ. Ναυπάκτου Ιερόθεου
2. Μητρ. Γόρτυνος Ιερεμία
3. Επισκόπου Αθανασίου Γιέβτιτς

Επίσης αυτό το άρθρο αναγράφει και το εξής σημαντικό συμπέρασμα :
“Ἡ διάκριση μεταξύ οὐρανίας Ἐκκλησίας καί Ἐκκλησίας ἐπί τῆς γῆς εἶναι ἀντορθόδοξη διάκρισ稔.

Ποιος είναι η κεφαλή της Εκκλησίας επάνω στη Γη;

Ἡ ἐφημερίδα “Ὀρθόδοξος τύπος” ἒγγραψεν προσφάτως καί τήν ἑξῆς εἲδησιν,

<Εἰς τὸ «Super TV» ὡμίλησεν ὁ Σεβ. Σπάρτης καὶ μεταξὺ ἄλλων ἀνέφερε τὰ ἑξῆς, ὡς ἐδημοσιεύθησαν τὴν 25ην Ὀκτωβρίου 2019:

«Τὸ Πατριαρχεῖο μας τὸ Οἰκουμενικὸ παίζει ἕνα ρόλο συντονιστικὸ ὅλης τῆς Ὀρθοδοξίας. Εἶναι περίπου 900.000.000 χριστιανῶν Ὀρθοδόξων ποὺ ἀναγνωρίζουν Κεφαλὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ἐπὶ τῆς γῆς, γιατί ἡ Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας μας γενικῶς ἀναγνωρίζουμε ὅτι εἶναι ὁ Χριστός μας. Ἀλλὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης…”>

Εἶναι γνωστόν ὃτι στόν Παπισμόν,
“…ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία δέν εἶναι παρά μία μοναρχία ἀπόλυτος, τῆς ὁποίας μονάρχης εἶναι ὁ Πάπας, καί ὃστις ὡς τοιοῦτος ἐνεργεῖ….Ἡ μοναρχική αὐθεντία τοῦ Πάπα, ὡς …Κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας…εἶναι ἀπολύτως ἐξουσιαστική, εἰς πᾶσαν στιγμήν ἐκτελεστή, καί ἐκτείνεται ἐφ΄ὁλοκλήρου τῆς Οἰκουμένης…” (Ἐπισκόπου Paul Ballester Convalier: Ἡ Μεταστροφή μου εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν, 1954, σελ.19-20)   

Ὃμως εἰς τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν μας, ἀκούσαμε προσφάτως ἀπό τόν σεβ. Μητροπολίτην Σπάρτης Εὐστάθιον ὃτι δηλαδή ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ἐπάνω στήν Γῆ εἶναι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης καί ὁ Χριστός εἶναι κεφαλή εἰς τήν Ἐκκλησίαν στόν ουρανόν.

Δυστυχῶς ὁ Μητροπολίτης Σπάρτης κ. Εὐστάθιος δέν μᾶς εἶπε ποῦ εἶναι γραμμένη ἡ πληροφορία αὐτή, εἰς ποῖες πηγές τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

 Σκοπός τοῦ παρόντος ἂρθρου εἶναι νά βροῦμε τί λένε διά τό θέμα,

1. Ἡ Καινή Διαθήκη
2. Οἱ Ἃγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας
3. Ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἂλλοι κληρικοί.
4. Θεολόγοι  

 Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός:

(Ματθ. ιη΄20)
“Διότι ὃπου εἶναι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ὂνομα μου, ἐκεῖ εἶμαι ἐγώ ἐν τῷ μέσω αὐτῶν.”

Ὁμοίως, εἰς τήν Ἐκκλησίαν (εἰς τήν γῆν) ὃπου εἶναι συνηγμένοι περισσότεροι ἀπό δύο ἢ τρεῖς θά εἶναι καί ἐκεῖ ὁ Χριστός ἀνάμεσά τους. Λοιπόν ἀφοῦ εἶναι παρών ὁ Χριστός, διατί  θά εἶναι ὁ Πατριάρχης ἡ κεφαλή καί ὂχι ὁ ἲδιος ὁ Χριστός; 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος 

(Κολασ. α΄18):
“Ὁ Χριστός…αὐτός ἐστίν ἡ κεφαλή τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας”

Δέν μᾶς λέγει ὃτι θά ὑπάρχῃ ἀργότερα ἂλλη κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τῆς Γῆς. 

(Ἐφεσ.α΄22-23):
“καί πάντα ὑπέταξεν ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ, καί αὐτόν ἒδωκε κεφαλήν ὑπέρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ, ἣτις ἐστί τό σῶμα αὐτοῦ…” 

Πῶς μπορεῖ λοιπόν ἓνας ἂνθρωπος, ὁ Πατριάρχης μας, νά εἶναι κεφαλή τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ;  

(Κολασ.β΄8-10,  Ἑρμηνεία Τρεμπέλα):
“Προσέχετε μή σᾶς ἐξαπατήσῃ κανείς μέ τήν ψευδοφιλοσοφίαν…
…Καί διά τῆς ἑνώσεώς σας μέ αὐτόν εἶσθε καί σεῖς γεμᾶτοι ἀπό τάς χάριτας αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κεφαλή καί ἡ αἰτία κάθε ἀρχῆς καί ἐξουσίας ἀγγέλων καί ἀνθρώπων.” 

Ὁ Ἃγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος

εἰς τήν ἐπιστολήν του πρός Σμυρναίους, @8:
“Ὃπου εἶναι ὁ Χριστός ἐκεῖ εἶναι ἡ Ἐκκλησία”

Ἑπομένως ἀφοῦ στήν Ἐκκλησία εἶναι καί ὁ Χριστός μαζί, πῶς δύναται ὁ Πατριάρχης νά εἶναι ἡ κεφαλή ἀντί τοῦ Χριστοῦ πού εἶναι παρών ἐκεῖ;

Ὁ Ἃγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.

Εἰς τήν πρός Ἐφεσίους, ΕΠΕ 20, σελ. 477-9 (μετάφρασις):  
“…<<Καί αὐτόν ἒκανε κεφαλήν ὑπεράνω ὃλων εἰς τήν ἐκκλησίαν>>…Διότι ὃπου εὑρίσκεται ἡ κεφαλή, ἐκεῖ εὑρίσκεται καί τό σῶμα.Καί ἐφ΄ὃσον εἶναι κεφαλή καί σῶμα, μέ καμμίαν ἐνδιάμεσον ἀπόστασιν δέν χωρίζονται.διότι ἐάν χωρίζωνται, δέν θἀ ὑπῆρχε σῶμα, δέν θά ὑπῆρχε κεφαλή…
…Τί σημαίνει <<ὑπεράνω ὃλων>>; Οὒτε ἂγγελον, οὒτε ἀρχάγγελον, οὒτε κανέναν ἂλλον ἂφησε ἂνώτερον…
…Τό συμπλήρωμα τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἐκκλησία. Διότι συμπλήρωμα τῆς κεφαλῆς εἶναι τό σῶμα, καἰ συμπλήρωμα τοῦ σώματος ἡ κεφαλή…
…Μέ ὃλους λοιπόν συμπληροῦται τό σῶμα του. Τότε συμπληροῦται ἡ κεφαλή, τότε γίνεται τέλειον τό σῶμα, ὃταν ὃλοι εἲμεθα μαζί συνηνωμένοι καί συνδεδεμένοι. “

Λόγος Λ΄ εἰς τήν Α΄πρός Κορινθίους, ΕΠΕ 18Α σελ.279-281 (μετάφρασις):
“…Διότι ὃπως καί τό σῶμα καί ἡ κεφαλή εἶναι ἓνας ἂνθρωπος, ἒτσι καί ἡ ἐκκλησία καί ὁ Χριστός εἶπεν (ὁ Ἀπόστολος Παῦλος) ὃτι εἶναι ἓν.Δι΄αὐτό καί ἒθεσεν τόν Χριστόν ἀντί τῆς ἐκκλησίας μέ τό νά ὀνομάζῃ ἒτσι τό σῶμα του…
…Καί ὀρθῶς εἶπεν (ὁ Ἀπόστολος) <<ὃλοι ἐμεῖς>> καί προσέθεσεν ἒτσι καί τόν ἑαυτόν του. Διότι οὒτε ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἒχω κἀτι περισσότερον ἀπό ἐσένα, λἐγει ὡς πρός αὐτό. Διότι καί σύ σῶμα εἶσαι, ὃπως ἐγώ…
…Δι’αὐτό καί εἲμεθα τό ἲδιον σῶμα…” 

Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος λέγει ἀνωτέρω σαφέστατα, ὃτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, μάλιστα καί ἐπί τῆς γῆς μέ μέλη καί ἐμᾶς τοὐς ζωντανούς. 

Συνεχίζει ὁ ἲδιος Ἃγιος: Περί Ὁμουσίου ΙΒ΄ΕΠΕ 35, 380:
“Οὐκ ἀνθρωπίνη δύναμις, ἀλλά θεία χάρις ταύτην γεωργεῖ τήν ἐκκλησίαν…”  

Ἑπομένως οὐδείς ἂνθρωπος ἀκόμη καί Πατριάρχης δέν γεωργεῖ τήν ἐκκλησίαν, πῶς θά εἶναι λοιπόν κεφαλή αὐτῆς;     

Ὁ Ἃγιος Νεκτάριος 

“Αἱ Οἰκουμενικαί Σύνοδοι”, σελ.69
“…μόνη ἡ καθόλου Ἐκκλησία, ἧς πρόσωπον ἐπέχει ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος, ἐστίν ἡ ἀλήθεια ἢ κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον <<Στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας>>”

Μελέτη Ἱστορικὴ Περὶ τῶν αἰτίων τοῦ Σχίσματος, περὶ τῆς διαιωνίσεως αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ δυνατοῦ ἢ ἀδυνάτου τῆς ἑνώσεως τῶν δύο Ἐκκλησιῶν, τῆς Ἀνατολικῆς καὶ τῆς Δυτικῆς. Ἀθῆναι, 1911, σελίς 69:
“Ἡ ἐνότης τῆς Ἐκκλησίας οὐχί ἐν τῷ ἑνιαίῳ προσώπῳ ἑνός τῶν ἀποστόλων θεμελιοῦται καί ἑδράζεται, ἀλλ’ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὃς ἐστιν ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, ἐν ἑνί πνεύματι, ἐν τῇ μιᾶ πίστει, ἐλπίδι, ἀγάπῃ καί λατρείᾳ.    

Ὂχι λοιπόν ἓναν Ἐπίσκοπον ἀλλά οὒτε ἓναν Ἀπόστολον δέν  μπορεῖ νά ἒχῃ ὡς κεφαλήν ἡ Ἐκκλησία. 

Ὁ Ἃγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς 

εἰς τό βιβλίον του “Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί οἰκουμενισμός,
σελ. 68, 147, 55:
“Τό πᾶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ προέρχεται ἀπό τόν Χριστόν καί ὑπάρχει ἐν τῷ Χριστῷ. ὃλος ὀ Χριστός εἶναι μέσα εἰς τήν Ἐκκλησίαν καί ὁλόκληρος ἡ Ἐκκλησία εἶναι μέσα Του…
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀδιαίρετος ὃπως καί τό πρόσωπον τοῦ Θεανθρώπου”

Ἑπομένως καί εἰς τό τμῆμα τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τῆς Γῆς καί ἐκεῖ εἶναι μέσα ὁ Χριστός. Πῶς λοιπόν δύναται ὁ Πατριάρχης νά εἶναι ἡ κεφαλή αὐτοῦ τοῦ τμήματος τῆς Ἐκκλησίας; 

Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγ. Βλασίου, κ.Ἱερόθεος

Απόσπασμα από το βιβλίο του ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ
Σεβ. Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιεροθέου,
«Γέννημα και θρέμμα Ρωμηοί» σελ 125-227

“Ο Απόστολος Παύλος, καίτοι αποκαλείται διδάσκαλος των Εθνών, αφού αποστέλλεται για να κήρυξη στα Έθνη, εν τούτοις κάνει λόγο για τον λαό του Θεού και τον συνδέει με όλους εκείνους που ενώνονται με την Κεφαλή της Εκκλησίας, που είναι ο Χριστός. Σ’ ένα χαρακτηριστικό χωρίο, στο οποίο προσαρμόζει και χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης, συνδέει τον λαό του Θεού με τον ναό του ζώντος Θεού, καθώς επίσης και με την κατά Χάριν υιοθεσία. «Υμείς γαρ ναός Θεού εστε ζώντος, καθώς είπεν ο Θεός ότι ενοικήσω εν αυτοίς και εμπεριπατήσω, και έσομαι αυτών Θεός, και αυτοί έσονταί μοι λαός. διό εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίσθητε, λέγει Κύριος, και ακαθάρτου μη άπτεσθε, καγώ εισδέξομαι υμάς και έσομαι υμίν εις πατέρα, και υμείς έσεσθέ μοι εις υιούς και θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτορ» (Β’ Κορ. στ’, 16-18).

Ὁ Μητροπολίτης ἀναφέρεται εἰς τόν λαόν τοῦ Θεοῦ ἐπι τῆς Γῆς πού εἶναι ἑνωμένος μέ την κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας τόν Χριστόν καί ὂχι τόν Πατριάρχην! 

Ἂρθρον: Στρατευομένη και θριαμβεύουσα Εκκλησία
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

https://agathan.wordpress.com

“…η Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη, μία είναι η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Χριστός, και όλοι, ζώντες και κεκοιμημένοι, είναι ενεργεία και δυνάμει μέλη Του. Επομένως, δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια στρατευομένη και για μια θριαμβεύουσα Εκκλησία, όπως δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια ποιμαίνουσα και μια ποιμαινομένη Εκκλησία, για μια διδάσκουσα και μια διδασκομένη Εκκλησία, για μια θεολογούσα και μια διοικούσα Εκκλησία.
Συνήθως λέγεται ότι στην στρατευομένη Εκκλησία ανήκουν όλοι οι ζώντες και αγωνιζόμενοι εναντίον της αμαρτίας και του διαβόλου, προκειμένου να εισέλθουν στην Βασιλεία του Θεού μετά τον θάνατο και κυρίως μετά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Και στην θριαμβεύουσα Εκκλησία ανήκουν οι άγιοι που έφυγαν από τον κόσμο αυτό και υπάρχει βεβαιότητα από διάφορα τεκμήρια ότι δικαιώθηκαν και ήδη προγεύονται της Βασιλείας του Θεού που θα δοθή μετά την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.”

Πρέπει δε εδώ να σημειωθή ότι, η διάκριση μεταξύ στρατευομένης και θριαμβευούσης Εκκλησίας με αυτό το περιεχόμενο που διέγραψα προηγουμένως, είναι πρόσφατη. Στην Αγία Γραφή δεν υπάρχει πουθενά αυτή η διάκριση, δηλαδή δεν γίνεται λόγος για στρατευομένη Εκκλησία που αγωνίζεται επί της γης και για θριαμβεύουσα Εκκλησία που βρίσκεται στους ουρανούς…”

Εἰσήγηση Ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τήν 8ην Ὀκτωβρίου 2015, μέ θέμα: «Ἡ θεολογική κρίση καί οἱ ἐπιπτώσεις της στήν καθημερινότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς»
“..Ἑπομένως, εἶναι ἐπικίνδυνο νά χωρίζεται ἡ Ἐκκλησία σέ στρατευόμενη καί θριαμβεύουσα, ὡσάν νά εἶναι δύο διαφορετικές Ἐκκλησίες. Μία εἶναι ἡ Ἐκκλησία μέ τίς δύο ὄψεις της, τήν ὁρατή, πού συγκροτεῖται ἀπό τούς πραγματικούς ποιμένες μέ τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία καί τά Μυστήρια, καί τήν ἀόρατη, στήν ὁποία ἀνήκουν οἱ κεκοιμημένοι ἅγιοι, ἀλλά, βεβαίως, ὑπάρχει ἑνότητα μεταξύ τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἀφοῦ ἕνα εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ…
…ἡ διάκριση μεταξύ στρατευομένης καί θριαμβεύουσας Ἐκκλησίας συνδέεται ἀναπόσπαστα μέ τήν ἀντορθόδοξο διάκριση μεταξύ ὁρατῆς καί ἀόρατης Ἐκκλησίας πού ἀναπτύχθηκε τόν 19ο αἰώνα ἀπό τήν ἀγγλικανική «κίνηση τῆς Ὀξφόρδης»…” 

Βιβλίον: “Γέννημα και θρέμμα Ρωμηοί” σελ 125-227
“Ο Απόστολος Παύλος, καίτοι αποκαλείται διδάσκαλος των Εθνών, αφού αποστέλλεται για να κήρυξη στα Έθνη, εν τούτοις κάνει λόγο για τον λαό του Θεού και τον συνδέει με όλους εκείνους που ενώνονται με την Κεφαλή της Εκκλησίας, που είναι ο Χριστός.” 

Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ἰερεμίας

“Ἡ Ὀρθόδοξη πίστη μας – Ἡμερολόγιον 2017”, σελ.262-266:
“…Ὂχι, δέν διαρεῖται ἡ Ἐκκλησία (σέ ἀόρατη καί ὁρατή…
Ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει γιά τήν Ἐκκλησία ὃτι <<ἂλλο θεμέλιο κανείς δέν μπορεῖ νά βάλει παρά ἐκεῖνο πού ἒχει τεθεῖ, τό ὁποῖον εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός>> (Α’Κορ.γ’10-11). Ἡ Ἐκκλησία, ἑπομένως ὡς τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δέν μπορεῖ νά ἒχει ἂλλην κεφαλήν ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό…
…Δέν εἶναι, λοιπόν, Κεφαλή καί Ἀρχηγοί τῆς Ἐκκλησίας οἱ ἀπόστολοι…”

Πόσον μᾶλλον οἱοσδήποτε ἂλλος ἂνθρωπος, θά λέγαμε…  

Ὁ Ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος Γιέβτιτς, πρ. Ζαχουμίου καί Ἐρζεγοβίνης.

Βιβλίον: Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.|
Σελ.60-61:
“Τά τελευταῖα αὐτά λόγια τοῦ Ἀποστόλου (Ἑβρ.β΄11-17) καθορίζουν μίαν ἂλλη <<οἰκονομία>>, ἓνα ἂλλο γεγονός, τό ὁποῖον ἐπίσης ἀποτελεῖ τήν Ἐκκλησία, καί αὐτό εἶαι ἡ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΗ. Ὁ Χριστός μέ τή σάρκωσή Του πὴρε τό σῶμα μας χωρίς τίς ἁμαρτίες του καί ἒτσι ἐπανέφερε στό πρόσωπό Του τή φύση μας ἐκεῖ πού ἦταν πρίν ἁμαρτήσει καί ἒγινε <<ἀπαρχή τῆς Ἐκκλησίας>> καί Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας.”

Βλέπομε λοιπόν ὃτι δέν εἶναι τόσον εὒκολον νά ὁνομάσωμεν τόν Πατριάρχην Κεφαλήν τῆς Ἐκκλησίας!

Σελίς 80:
“Ἐκεῖνο πού κάνει τήν Ἐκκλησία νά εῖναι σῶμα Του καί Βασιλεία Του εἶμαι ἡ δυναμική-δραστήρια καί πραγματική παρουσία τοῦ Σωτῆρα Χριστοῦ μέσα στήν Ἐκκλησία. “Ἰδού ἐγώ μεθ΄ὑμῶν εἰμί πάσας τάς ἡμέρας ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος”.  “Ἡ βασιλεία σου, βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων (Ψαλμ.144,13)”.   

Σελ.90:
“Ἐν αὐτῷ (τῷ Χριστῷ) πἀντες εἲμεθα συνδεδεμένοι, συνημμένοι, συνηνωμένοι… Αὐτός καί ἐν τοῖς οὐρανοῖς τά πάντα διακρατεῖ κραταιῶς καί ἐπί τῆς γῆς τά πάντα στερεοῖ.”  

Σελ.95:
“…στήν ἒκφραση τοῦ Ἀποστόλου <<σῶμα Χριστοῦ>> τό μεγαλύτερο βάρος πέφτει στή λεξη <<Χριστοῦ>> γιατί δείχνει ὃτι τό <<σῶμα>> εἶναι σῶμα τῆς Κεφαλῆς, δηλ. ἡ Ἐκκλησία εἶναι τοῦ Χριστοῦ τό σῶμα   καί ἂρα δέν πρόκειται πρῶτ΄ἀπ΄ὃλα γιά τό σῶμα τῶν πιστῶν (coetus fidelium), ἀλλά γιά τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ (Corpus Christi).”  

Ἰδού διατί ὁ Χριστός εἶναι ἡ κεφαλή καί ὂχι ὁ Πατριάρχης μας οὒτε ὁ Πάπας. 

Σελ.142:
“Καί γιά νά βγάλουμε ἓνα γενικό συμπέρασμα ἀπό ὃλα ὃσα εἲπαμε, παρατηροῦμε ὃτι στή Θεία Εὐχαριστία σαν <<κοινωνία τοῦ σώματος καί τοῦ αἳματος>> τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ ἒχομε τέλεια καί ὁλοκληρωμένη ἓνωση τοῦ Χριστοῦ μέ τά μέλη τοῦ σώματός Του, δηλ. τήν Ἐκκλησία. Τά μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἐκκλησία γἰνονται μέ τήν κοινωνία τοῦ <<ἑνός Ἂρτου>> κατά τήν Εὐχαριστία σύσσωμα μέ τό Χριστό καί ἂρα μεταξύ τους, δηλ. ἓνα σῶμα μέ τό Χριστό καί μεταξύ τους. <<Οἱ πολλοί>> γίνονται <<ἓν σῶμα>>, <<Εἷς Χριστός>>. Ἡ διδασκαλία τοῦ Ἀποστόλου γιά τήν Ἐκκλησία ὡς πραγματικό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἐκφράζεται στή Θ.Εὐχαριστία κατά τρόπο μοναδικό καί οὐσιαστικό. Καί ἐπειδή ἡ διδασκαλία αὐτή εἶναι πολύ στενά δεμένη μέ τή Χριστολογία, ἀποτελεῖ τή τέλεια Ἐκκλησιολογία.” 

Σημειώνομε καί ἐδῶ ὃτι ἡ Θ.Εὐχαριστία τελεῖται ἐπί τῆς γῆς!

Ὁ π.Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος Δρ.Θεολόγος, Δρ.Φιλόλογος.

Βιβλίον: “Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία”
Σελ.65:

“Διά τοῦ Σταυροῦ σου Χριστέ,
μία ποίμνη γέγονεν, Ἀγγέλων καί ἀνθρώπων,
καί μία Ἐκκλησία.
Οὐρανός καί γῆ ἀγάλλεται, Κύριε δόξα σοι”

Σελ.71:
“Τό Ἃγιο πνεῦμα μένει αἰωνίως στήν Ἐκκλησία καί τήν ὁδηγεῖ στήν ἀλήθεια (ἰω.ιδ’16). Ὁ Χριστός, ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι πάντοτε <<μεθ’ἡμῶν”, μέχρι τή συντέλεια τοῦ αἰῶνος (Ματθ.κη΄20)…σάν κεφαλή εἶναι καί μένει πάντοτε ἑνωμένος μέ τό Σῶμα. Ἐκεῖνος ὁδηγεῖ τό Σῶμα καί δεν ὁδηγεῖται ἀπό αὐτό. Γι΄αὐτό καί ἡ Ἐκκλησία, τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δέν μπορεῖ ποτέ νά πέσῃ σέ ἀποστασία. Μόνο ἐπί μέρους μέλη μποροῦν νά αὐτονομηθοῦν, νά ἀποκοποῦν ἀπό τό Σῶμα νά πεσουν σέ ἀποστασία καί νά ὁδηγηθοῦν στόν πνευματικό θάνατο. Σέ ἀποστασία μποροῦν νά πέσουν ἀκόμη καί ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας, καί <<ἀστέρες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ>>, ὃμως ποτέ ἡ Ἐκκλησία (Πράξ.κ΄30. Β΄Θεσ.β΄3. Ἀποκ.θ΄1. Α’Τιμ.γ΄15). Θά ὑπάρχει παντοτε ἓνα μικρό <<λῆμμα>>, ἓνα ὑπόλοιπο πιστῶν ἀνθρώπων, ἑνωμένων μέ τήν κεφαλή καί αὐτό θά εἶναι ἡ Ἐκκλησία, γιατί σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεση τοῦ Χριστοῦ ἀκὀμη καί οἱ <<πύλες τοῦ Ἃδου>> δέν θά τήν καταβάλουν (Ματθ.ιστ’18).”       

Ὁ δογματολόγος καθηγητής Ἰωάννης Καρμίρης

“Σύνοψις τῆς Δογματικῆς…” σελ.81:
“…Ἡ Ἐκκλησία δέν πρέπει νά διαιρεῖται σέ ἀόρατη καί ὁρατή…”

Ὁ Ἀθανάσιος Φραγκόπουλος, Ἀδελφότης Θεολόγων “Ὁ Σωτήρ”.

Βιβλίον: Ἡ Ὀρθόδοξος χριστιανική πίστις μας”
Σελ.187-188:
“…ὁ Παπισμός μετέβαλε τόν Χριστιανισμόν εἰς πολλά του δόγματα καί διδάγματα…Τό χειρότερον ὃμς ἐξ ὃλων εἶναι ὃτι μέ τό πρωτεῖον τοῦ Πάπα καί τό ἀλἀθητον πού τοῦ ἐπέδωκε, ἐθεοποίησε σχεδόν τόν Πάπα καί τόν ἒβαλε Ἀρχηγόν κα’΄ι Κυβερνήτην καί Κεφαλἠν τῆς Ἐκκλησίας. Ἀντί τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μόνος κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον εἶαι ἡ Κεφαλἠ τῆς Ἐκκλησίας, ἒβαλε ἓναν ἂνθρωπον, τόν Πάπαν. Ἀντί τοῦ μόνου σοφοῦ καί ἁγίου Θεοῦ, τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἒβαλε ἓνα θνητόν καί ἁμαρτωλόν ἂνθρωπον. Μά τότε εἶμαι ἡ Ἐκκήσία τοῦ Χριστοῦ ἡ παπική ἐκκλησία; Ὂχι, δέν εἶναι.” 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2805 ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ  (21/2/2005)

http://www.ecclesia.gr

Μέ ἀφορμή κάποια σκάνδαλα, ἐστάλη ἡ ἐγκύκλιος 2805.

Ὑπογραμμίζουμε μερικά σημεῖα πού ἀναφέρονται στόν θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας:

“Αδελφοί μας καί πιστά τέκνα τής Εκκλησίας.
Εμείς οι Ιεράρχες, οι συγκροτούντες τήν Ιερά Σύνοδο τής Ιεραρχίας τής Εκκλησίας τής Ελλάδος, μέ βαθύτατη θλίψη καί μέ σφιγμένες τίς καρδιές μας από τόν ανθρώπινο πόνο, εμείς οι πνευματικοί ποιμένες σας, σάς γράφουμε μέ πολλά δάκρυα…
…γιά όλα όσα συμβαίνουν στή ζωή τής αγίας μας Εκκλησίας καί στή ζωή καί στήν πορεία τού καθενός μας, ως μέλους τής Εκκλησίας τού Χριστού…
…Μερικοί εκ τών υπευθύνων τής θεαματοποιήσεως τών αληθών ή πιθανών αμαρτημάτων τών κληρικών ισχυρίζονται ότι δέν θίγουν τήν Εκκλησία, αλλά φανερώνουν τά πρόσωπα. Ο ισχυρισμός αυτός είναι έωλος, διότι πρώτον, Εκκλησία δέν υπάρχει έξω από τά πρόσωπα, καί δεύτερον, διότι η κεφαλή καί o ακρογωνιαίος λίθος τής Εκκλησίας, είναι o Σωτήρας Χριστός, o oποίος ήλθε «ζητήσαι καί σώσαι τό απολωλός» (Λουκά 19.10)…
…Άς αναλάβωμε όλοι τίς ευθύνες μας. Η Εκκλησία μας, ως Ορθοδοξία, ως «Λαός τού Θεού» καί ως «Σώμα Χριστού», δέν πρόκειται νά χαθή ποτέ. Η Εκκλησία μας, η κιβωτός τής σωτηρίας μας, είναι κατά τήν πατερική διδασκαλία, o Χριστός παρατεινόμενος εις τούς αιώνας…
…Διότι «ουκ ανθρωπίνη δύναμις, αλλά θεία χάρις ταύτην γεωργεί τήν Εκκλησίαν» κατά τόν ιερό Χρυσόστομο «o Θεός γάρ εστιν o πάντων ισχυρότερος…
…+ Ο Αθηνών ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Πρόεδρος…”

Τά σκάνδαλα ἒγιναν λοιπόν ἐδῶ στήν γῆ στήν ὁρατή Ἐκκλησία, ὂχι στόν Οὐρανό. Κάποιοι λοιπόν κατηγόρησαν τήν Ἐκκλησία μας τήν ἐπί τῆς γῆς. Ἡ Ἱεραρχία  (πολύ σωστά) δέν εἶπε τότε ὃτι ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας (ἐδῶ στήν γῆ) εἶναι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ἢ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀλλά εἶπε ὃτι η κεφαλή καί o ακρογωνιαίος λίθος τής Εκκλησίας, είναι o Σωτήρας Χριστός“. Πῶς λοιπόν τώρα 15 χρόνια ἀργότερα μᾶς λέγει ὁ σεβ. Σπάρτης Εὐστάθιος ὃτι “Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας μας …ἐπί τῆς εἶναι ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης”;   

Συμπέρασμα.

Εὐελπιστοῦμεν ὃτι ἀπό τά ἀνωτέρω ἀποσπάσματα εἶναι σαφές ὃτι:

1) Ὃπου εἶναι δύο ἢ τρεῖς καί ἑπομένως καί στήν Ἐκκλησία στήν γῆ εἶναι συνηγμένοι εἰς τό ὂνομα τοῦ Χριστοῦ ἐκεῖ εἶναι ὁ Χριστός ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν.

2) Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καί δέν μπορεῖ νά ἒχει ἂλλην κεφαλήν ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστόν, καί εἰς τόν οὐρανόν καί εἰς τήν γῆν.

3) Ἡ διάκριση μεταξύ οὐρανίας Ἐκκλησίας καί Ἐκκλησίας ἐπί τῆς γῆς εἶναι ἀντορθόδοξη διάκριση.

Πῶς εἶναι δυνατόν, μέ μία φράση του, ὁ σεβ. Μητροπολίτης Σπάρτης Εὐστάθιος νά ἀνατρέπη ὃλα τά ἀνωτερω; Τόν παρακαλοῦμε νά δημοσιεύσῃ ἀπό ποῖες Ὀρθόδοξες πηγές προκύπτει ὃτι ὁ Οἰκ.Πατριάρχης εἶναι ἡ κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας ἐπί τῆς γῆς.

Ἀπό τά ἀνωτερω κείμενα φαίνεται σαφές ὃτι Ἐκκλησία καί Χριστός εἶναι ἑνωμένοι δηλαδή σῶμα μέ τήν κεφαλήν του. Πῶς εἶναι δυνατόν ἀκόμη καί νά σκεφθῆ κανείς ὃτι μπορεῖ ἓνας ἂνθρωπος, ὁ Πατριάρχης μας (ἢ ὁ Πάπας),  νά εἶναι κεφαλή τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ(!) στήν γῆ, ἀφοῦ ὁ Χριστός εἶναι παρών μαζί μας καί στήν γῆ; 

Δείτε σχετικά:
Σπάρτης: Κεφαλή της Εκκλησίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης
(ηχητικό) Σπάρτης: Κεφαλή της Εκκλησίας ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Κεφαλή της επί γης Εκκλησίας ο Κωνσταντινουπόλεως;
π. Άγγελος Αγγελακόπουλος, Ιησούς Χριστός: Ο ακρογωνιαίος λίθος, η μοναδική κεφαλή της Εκκλησίας και ο Πρώτος άνευ ίσων