Αδημονεί ο αλαζόνας νους του, είναι να έρθει η στιγμή που όλοι θα υποταχτούν μπροστά του και όλοι θα φιλήσουν την παντόφλα του.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Πιστός στα παραγγέλματα του πονηρού πνεύματος που τον καθοδηγεί ο τρισκατάρατος Πάπας (“τον Πάπα να καταράσθε” – Άγιος Κοσμάς Αιτωλός), δηλώνει σε πρόσφατη επιστολή του την αμετάκλητη αφοσίωση του για τον σκοπό της χριστιανικής ενότητας. Μιας ενότητας βέβαια τόσο ψεύτικης και δόλιας, όσο δόλια και σκοτεινή είναι και η πίστη των Λατίνων. 

Γιατί φυσικά αυτό που αδημονεί ο αλαζόνας νους του, είναι να έρθει η στιγμή που όλοι θα υποταχτούν μπροστά του και όλοι θα φιλήσουν την παντόφλα του. Μάλλον ακόμα σωστότερα αυτό που ζητά εναγωνίως είναι να υποταχτεί και να τον προσκυνήσει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Γνωρίζει ο ίδιος πολύ καλά ότι η ένωση των Εκκλησιών σημαίνει αυτόματα και το τέλος του Χριστιανισμού και την επικράτηση έτσι της παγκόσμιας θρησκείας, αρχηγός της οποίας θα είναι ο Αντίχριστος.

Αυτό ακριβώς διαπραγματεύεται και θεοσοφικό βιβλίο το οποίο εκδόθηκε αρκετές δεκαετίες πριν (Τίτλος βιβλίου “Τα προβλήματα της ανθρωπότητας”, ΣυγγραφέαςΜΠΕΪΛΗ, ΑΛΙΚΗ). Σ’ αυτό λοιπόν, αφού παρουσιάζονται τα προβλήματα της ανθρωπότητας, δίδεται και η λύση μέσα από το όραμα μιας νέας παγκόσμιας πανθρησκείας. Χαρακτηριστικά αναφέρουν ότι προσδοκούν τη μέρα κατά την οποία όλες οι θρησκείες θα θεωρούνται ως προερχόμενες από μία ενιαία ρίζα, από την οποία θα προβάλει η καθολική παγκόσμια θρησκεία. Σίγουρα μας θυμίζει την αιρετική διδασκαλία του Οικουμενισμού, αυτή της θεωρίας των κλάδων, στην οποία επικρατεί η στρεβλή εννοούμενη ένωση, όχι δηλαδή η επιστροφή των πλανηθέντων στην Μία Αγία Εκκλησία, αλλά η ένωση των Εκκλησιών κατά την οποία η μια θρησκεία θα αφομοιώσει στοιχεία της άλλης με τελικό σκοπό το λεγόμενο αχταρμά της πλάνης και της αίρεσης, το θρόνο όπου θα καθίσει ο Αντίχριστος.

Και όπως ακριβώς υπάρχει η Συμφωνία των Πατέρων και ταυτίζονται όσα λένε, έστω και αν έζησαν σε διαφορετικούς αιώνες, καθώς φωτίζονται και χαριτώνονται από το Άγιο Πνεύμα, κατά αντιστοιχία το δαιμονικό πνεύμα του αρχέκακου όφεως χρησιμοποιεί ανά τους αιώνες τα όργανά του προκειμένου να επικρατήσει επί του Φωτός. Αυτό τον ίδιο εχθρό πολέμησε ο Μ. Φώτιος, αιώνες αργότερα ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός και όλοι οι Ομολογητές Άγιοι μας οι οποίοι αντέδρασαν σθεναρά και ανυποχώρητα, ώστε να μη γίνει αυτή η θεομίσητη ένωση με τους παπικούς. Ο εχθρός ήταν και παραμένει ο ίδιος. 

Στη συνέχεια της επιστολής ο Πάπας δεν παραλείπει να ευχαριστήσει όσους εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή την απροϋπόθετη ένωση των Εκκλησιών. Και είναι όντως αυτό που ζούμε τώρα καρπός πολύμοχθης προσπάθειας, ώστε να αποκρυβεί η αλήθεια της Ορθοδοξίας και να διατρανωθεί το ψεύδος της πανθρησκείας. Πακτωλοί χρημάτων διακινήθηκαν, ούτως ώστε να συσταθούν επιτροπές, να διοργανωθούν Συνέδρια του σκότους και Ημερίδες της πλάνης. Ιδρύθηκαν Σύνδεσμοι Παγκόσμιοι με βαρύγδουπες ονομασίες που ηχούν όπως οι άδειοι τενεκέδες, χρηματοδοτήθηκαν σκοτεινές Ιεραποστολές και κλείστηκαν αρκετά στόματα με το αμαρτωλό χρήμα. 

Αγαστοί συμπαραστάτες στο δαιμονικό σχέδιο του Πάπα προς τον πνευματικό θάνατο της ανθρωπότητας είναι, προς θλίψη βαθιά των χριστιανών, Ορθόδοξοι Ιεράρχες και Ιερείς. Άλλοι από αυτούς εν πλήρη γνώση της προδοσίας τους και άλλοι αφελείς, αγράμματοι και πλαδαροί στην πίστη, αλλά φιλόδοξοι καιροσκόποι, οι οποίοι με τη συμμετοχή τους σε αυτή την κίνηση που περιλαμβάνει κοινή προσευχή με αυτούς που πιστεύουν λανθασμένα στο Χριστό μας και στην Εκκλησία Του, οδηγούνται στο να χάσουν τη Χάρη του Θεού. Έτσι πλέον απογυμνωμένοι από τη χάρη του Θεού, εύκολα θα μεταπέσουν στο επόμενο σκαλοπάτι το οποίο είναι η συμμετοχή στο Κοινό Ποτήριο, στη πλήρη κοινωνία, πράγμα το οποίο περίτρανα επιθυμεί και το δηλώνει στην συγκεκριμένη επιστολή του ο Πάπας. 

Τέλος ο Πάπας Φραγκίσκος αισθανόμενος ικανοποίηση για την ως τώρα κατάκτηση της “κοινής πορείας” των χριστιανών, ευχαριστεί τον Κύριο και εύχεται να ξεπεραστούν εντελώς τα εναπομείναντα εμπόδια. 

Πλέον φτάνοντας στην ολοκλήρωση του απ’ αιώνος σχεδίου της επικράτησης του σκότους και του πνεύματος της πλάνης επί της ανθρωπότητας, είναι ασυγκράτητος και περιχαρής. Λογαριάζει όμως χωρίς τον Ξενοδόχο και Ξενοδόχος είναι ο Κύριος της Δόξης ο Οποίος θα συνεχίσει να ενισχύει μυστικά τους Ορθόδοξους χριστιανούς που δεν είναι πνευματικά νεκροί, που δεν παρασύρονται από το κίνημα της αποστασίας και της πλάνης, αλλά γαντζωμένοι στην Αγία Ορθοδοξία θα βαδίζουν τη στενή οδό προς τη σωτηρία.