Άρθρο της Ελένης Καμπούρη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

Τι κάνει άραγε όλα αυτά τα χρόνια η Ελλαδική Εκκλησία για να κατηχήσει και να βοηθήσει αυτούς τους συνανθρώπους μας;

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Διαβάζοντας τέτοιες ειδήσεις στο διαδίκτυο συνειδητοποιούμε ότι είναι καιρός επανακατήχησης και εσωτερικής ιεραποστολής.

Η είδηση

Σύμφωνα με δημοσίευμα: “Εγκαινιάστηκε το πρώτο Τζεμ Εβί στην Ελλάδα για τους Αλεβίτες…..Σε μια μεγάλη γιορτή θρησκευτικού χαρακτήρα κι ένα γλέντι με μουσικό πρόγραμμα και παραδοσιακούς χορούς των κατοίκων του Μεγάλου Δέρειου στο νομό Εβρου, εξελίχθηκε η εκδήλωση για τα εγκαίνια του πρώτου Τζεμ Εβί (CEM EVI) στην Ελλάδα, εκτός Τεκέ, που λειτουργεί με επίσημη άδεια ως χώρος συγκέντρωσης και λατρείας για τη θρησκευτική κοινότητα των Αλεβιτών”

Εκεί παρευρέθηκε και ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων του υπουργείου Παιδείας Γιώργος Καλαντζής, ο οποίος έστειλε έναν ιδιαίτερα εγκάρδιο χαιρετισμό και μίλησε με τα θερμότερα λόγια γι’ αυτό το επίτευγμα. Το λόγια του αποτυπώνουν τις έντονες οικουμενιστικές και ροζ – αγαπουλίστικες πεποιθήσεις του, όπως ακριβώς επιτάσσει το σύγχρονο πνεύμα της παναίρεσης του οικουμενισμού και της πανθρησκείας. Ανέφερε μεταξύ άλλωνότι αυτό που μας ενώνει από διαφορετικές θρησκείες και από διαφορετικές χώρες είναι ένα κοινό μέλλον ευημερίας και ειρήνης….Σήμερα είμαστε όλοι εδώ, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί, από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία και την Τουρκία. Τι είναι αυτό που μας έχει φέρει σήμερα εδω; Η κοινή αγάπη μας για τον Θεό….”. Δε διστάζει μάλιστα να επικαλεστεί και το άρθρο 13 του Συντάγματος περί ανεξιθρησκείας, προκειμένου να υποστηρίξει με θέρμη τις οικουμενιστικές του πεποιθήσεις. Το λόγο πήρε ο Πυρελή Μουμίν, διευθυντής του μειονοτικού σχολείου στο Μεγάλο Δέρειο, γενικός γραμματέας του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου, για να ευχαριστήσει την ελληνική πολιτεία για την υποστήριξή της. Ακολούθησαν o βουλευτής Έβρου της ΝΔ Χρήστος Δερμεντζόπουλος και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Νατάσα Γκαρά. Πλήθος επισήμων έδωσαν το παρόν σε αυτή “τη μεγάλη γιορτή”, όπως τη χαρακτήρισαν.  Μάλιστα διαβάστηκαν αποσπάσματα  από το κοράνι, αλληλοευχήθηκαν “το Τζεμ Εβί να είναι ένας οίκος προσευχής, αγάπης, ειρήνης και αλληλεγγύης”, προσφέρθηκε φαγητό και ήρθαν “μουσικά συγκροτήματα Αλεβιτών από τη Βουλγαρία και την Τουρκία, με τους χορούς και τα τραγούδια να κρατούν αρκετή ώρα μετά την αποχώρηση των επισήμων”. Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι για την ανοικοδόμηση αυτού του λατρευτικού χώρου βοήθησαν και Σουνίτες αλλά και Ορθόδοξοι Χριστιανοί! 

Το προφίλ των Αλεβιτών

Το ρεύμα των Αλεβιτών είναι από τα παλαιότερα του Ισλάμ, κυρίως στα Βαλκάνια, και ίσως η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα στην Τουρκία. Διώκεται με κάθε τρόπο από το τουρκικό καθεστώς, δείχνει ένα χαμηλό προφίλ, έχει διαφορετικές θρησκευτικές συνήθειες από τους σουνίτες ισλαμιστές και φυσικά ταιριάζει περισσότερο στην ευρωπαϊκή κουλτούρα. Από τους παραδοσιακούς ισλαμιστές αντιμετωπίζονται ως αίρεση, έχουν έντονες επιρροές από την Ορθοδοξία και αυτοπροσδιορίζονται ως φιλειρηνιστές. Πολλοί υποστηρίζουν ότι πρόκειται για εξισλαμισμένους χριστιανούς ή για κρυπτοχριστιανούς, οι οποίοι φοβούνται να εκδηλωθούν. Οι αλεβίτες της Ελλάδας αριθμούν, σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ που τους ανέφερε πρώτη φορά στην ετήσια έκθεσή του για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 2009, μόλις 3.000 άτομα ανάμεσα σε ένα σύνολο 120.000 μουσουλμάνων της Θράκης.

Ανύπαρκτη η πρόνοια Πολιτείας και Ελλαδικής Εκκλησίας

Κι αν όλα αυτά τα στοιχεία φανερώνουν πως θεωρητικά ο κίνδυνος βίαιων συγκρούσεων από τη συγκεκριμένη μειονότητα είναι μικρός, αυτό δε σημαίνει ότι αλλάζει κάτι δογματικά. Παραμένουν ισλαμιστές, άρα είναι αλλόθρησκοι. Γι’ αυτό δε δικαιολογούνται κι εδώ οι απροϋπόθετες ενώσεις και συνεργασίες. Τι κάνει άραγε όλα αυτά τα χρόνια η Ελλαδική Εκκλησία για να κατηχήσει και να βοηθήσει αυτούς τους συνανθρώπους μας; Μήπως  οι ιεραποστολικές προσπάθειες εξαντλούνται μόνο στην εξωτερική ιεραποστολή και στην παροχή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης; Μήπως η Πολιτεία  με τη σειρά της καθεύδει και με την αδιαφορία της ενισχύει την τουρκική προκλητικότητα; Ας μην ξεχνάμε την ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, η οποία από πολύ νωρίς έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την περιοχή της Θράκης και για το τι συμβαίνει εκεί, κάτω από τη μύτη “του κράτους των Αθηνών που κοιμάται, ως συνήθως. Και ότι υπάρχουν και ορθόδοξοι στρουθοκάμηλοι που στρουθοκαμηλίζουν”, όπως χαρακτηριστικά έλεγε η ίδια.
Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο στα τζαμιά που οικοδομούνται. Αυτό έτσι κι αλλιώς γίνεται ήδη, με ή χωρίς τη συγκατάθεση του ελληνικού λαού. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην αδιαφορία και την έλλειψη έγκαιρης πρόνοιας από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας για τη διατήρηση της ελληνικότητας σε αυτά τα εδάφη μας, και ακόμα χειρότερο η απουσία ορθόδοξης ιεραποστολής από την πλευρά της Ελλαδικής Εκκλησίας. Ίσως να μην φτάναμε τώρα σε τέτοιες καταστάσεις. Γίναμε υπέρμαχοι όλων των υπόλοιπων θρησκειών και πολιτισμών εκτός από την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας. Κι αν η πολιτεία κωφεύει μπροστά σ’ αυτό τον κίνδυνο, η Ελλαδική Εκκλησία πώς διαχειρίζεται αυτή την κατάσταση; Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως κάποιοι Ιεράρχες  συμπροσεύχονται μαζί με τους μωαμεθανούς στα ισλαμιστικά νεκροταφεία και δωρίζουν ακόμα και τώρα ως δώρο στους μουφτήδες και τους ντεντέδες το κοράνι, επειδή το θεωρούν ιερό βιβλίο. Είναι τραγικά αυτά που διαδραματίζονται…Δυστυχώς.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Το παράνομο τζαμί στα Μέγαρα και η ύποπτη σιωπή του κ.Θεοδωρικάκου
– Η Κυβέρνηση σπέρνει Τζαμιά!
– Εθνική αποδόμηση! Η Αγια-Σοφιά τζαμί κι εδώ τα τζαμιά ανακαινίζονται
– Όσο οι απέναντι προκαλούν και βανδαλίζουν, δε χτίζεις τζαμιά!