Επιτέλους διαλευκάνθηκε το μυστήριο γύρω από τη στάση του Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως Ιερεμία Φούντα….

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ο μητρπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλουπόλεως κ. Ιερεμίας Φούντας έχει αποφασίσει, όπως είδαμε σε προηγούμενο άρθρο της Κατάνυξης, να αφιερώσει την κηρυγματική του αρθρογραφία, στο περιοδικό της Μητροπόλεώς του, σε μαθήματα εκκλησιολογίας προς το ποίμνιο. Σε εκείνο το άρθρο σχολιάζαμε το πρώτο εκκλησιολογικό του κήρυγμα, στο οποίο απολογητικά τοποθέτησε σαν βάση της διδασκαλίας του τη θέση πως θα κάνουμε ό,τι μας πει η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας σε όλα τα θέματα. Ακόμη και λάθος να κάνει η Εκκλησία θα ακολουθούμε το λάθος και όχι την κατά τη γνώμη μας ακρίβεια.

Σε λίγο παλαιότερο άρθρο της Κατάνυξης με τίτλο “Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, Άγιε Γόρτυνος” , η Κατάνυξη ανέφερε: «Καλή μετάνοια Άγιε Γόρτυνος! Λυπούμαστε που σε κάθε πειρασμό, δυσκολία και δοκιμασία που αντιμετωπίζουμε εσχάτως σαν Λαός, σαν Έθνος και σαν Εκκλησία, δεν είστε ούτε έτοιμος, ούτε έγκαιρος, ούτε έγκυρος. Κι αυτό από κάπου έχει την αρχή του, την οποία αρνείστε πεισματικά να την εντοπίσετε και να την θεραπεύσετε με τη μετάνοια.»

Στο τελευταίο του, λοιπόν, άρθρο στο εν λόγω περιοδικό, ο Γόρτυνος μας φανέρωσε μόνος του την πνευματική ζημιά που έχει πάθει. Διαλευκάνθηκε επιτέλους το μυστήριο γύρω από την περίπτωσή του. Ο Διάβολος φανερώθηκε! Το πάθος βγήκε, σύμφωνα και με τη γνωστή και χαριτωμένη διήγηση του Αγίου Παϊσίου για τους πλανεμένους ανθρώπους που παραθέτουμε στη συνέχεια:

«Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι καταφεύγουν για κάποιο πρόβλημά τους συχνά σε πλανεμένους;

Γιατί ο διάβολος έχει φθηνά χαρίσματα και τα παίρνουν εύκολα. Αυτά τους λένε να κάμουν, δεν είναι δύσκολα και τους αναπαύουν στα πάθη τους. Αντί να μετανοήσουν για τις αμαρτίες που κάνουν ως άνθρωποι και να πάνε σε έναν πνευματικό να εξομολογηθούν, βρίσκουν κάτι πλανεμένους, δηλαδή τον διάβολο, και ζητούν από εκείνον να τους λύση το πρόβλημά τους. Ύστερα βασανίζονται και δεν καταλαβαίνουν ότι τους έχει δέσει ο διάβολος και τους κάνει κουμάντο.

Και πώς τους πιστεύουν, Γέροντα;

Είναι ζαλισμένοι οι άνθρωποι. Πόσοι λένε ότι οδηγούν τους ανθρώπους στον σωστό δρόμο, ενώ κουβαλούν στον ώμο τους ένα τσουβάλι και έχουν κρυμμένο μέσα τους τον διάβολο! Ο Καλός Θεός όμως δεν τον αφήνει να κρυφθή τελείως. Καμμιά φορά βγάζει ο διάβολος κάποιο κέρατο ή την ουρά του, τα βλέπουν οι άνθρωποι και φωνάζουν τρομαγμένοι: “Τι είναι αυτό; Κέρατο; Ουρά;” . “Όχι, τι λέτε; Μελιτζάνα είναι!”, τους λένε εκείνοι, για να τους εξαπατήσουν και να παρουσιάσουν διαβολικά πράγματα για καλά και ωφέλιμα.»

Ε, να, λοιπόν, που στο συγκεκριμένο άρθρο του Γόρτυνος φάνηκε επιτέλους το κέρατο ή η ουρά του διαβόλου που κουβαλάει στο τσουβάλι με την διδασκαλία του και τη ζωή του αρκετό καιρό τώρα… Από τότε που δεν ανταποκρίθηκε στα κελεύσματα των καιρών, δε σήκωσε το βάρος της ημέρας, δεν ομολόγησε τον Κύριο, προτίμησε τις κυβιστήσεις και τις κωλοτούμπες… και δεν άργησε να πέσει στα νύχια φοβερότερου δαίμονα… στον ίδιο τον δαίμονα του Οικουμενισμού. Ενώ βρωμάει και ζέχνει ο Οικουμενισμός από την αιρετική βρώμα και δυσωδία, από την μπόχα της πνευματικής μοιχείας και φέρει το άρωμα του πνευματικού θανάτου, ο ίδιος (ο Οικουμενισμός) παρουσιάζεται σαν οικουμενικός γόης…. και οι αθεόφοβοι τον πιστεύουν… Και σέρνουν τη νύφη του Χριστού στο βούρκο…

Το κέρατο του διαβόλου στο λόγο του Σεβασμιωτάτου είναι το εξής. Διαβάζουμε στο άρθρο του Γόρτυνος: « Ὁ μακαριστός πατήρ Ἠλίας Μαστρογιαννόπουλος ὁμιλεῖ γιά “σημεῖα Θεοῦ”, τά ὁποῖα μᾶς ὑποχρεώνουν εἰς ἕνα διάλογον.».

Το ίδιο το Ευαγγέλιο απαντάει στο Σεβασμιώτατο! Πάψανε άραγε να μελετούν το Λόγο του Θεού οι σημερινοί Ιεράρχες; Σκοτίστηκαν οι νόες, δεν μπορούν να κατανοήσουν τα παρακάτω αγιογραφικά:

«Ου πας ο λέγων μοι Κύριε Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ’ ο ποιών το θέλημα του πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Πολλοί ερούσί μοι εν εκείνη τη ημέρα, Κύριε, Κύριε, ου τω σω ονόματι προεφητεύσαμεν, και τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και τω σω ονόματι δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν; και τότε ομολογήσω αυτοίς ότι ουδέποτε έγνων υμάς· αποχωρείτε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν».

Τα σημεία και τα θαύματα δεν είναι τα ασφαλή δείγματα της υγιαίνουσας διδασκαλίας, αλλά το να κάνει κανείς το θέλημα του Πατρός του εν τοις ουρανοίς. Θεία αποκάλυψη και θεία πληροφορία που πλημμυρίζει το νου! Πόσοι πλανώνται από θαύματα και σημεία που ΔΕΝ επιτελεί ο Θεός, αλλά ο διάβολος! Πλανήθηκαν οι εκλεκτοί που στελεχώνουν την οικουμενική κίνηση του διαβόλου, η οποία θέλει να αφανίσει την οδό της ζωής, της σωτηρίας και της αθανασίας.

Τί είναι αυτά τα “σημεία του Θεού που μας υποχρεώνουν σε έναν διάλογο με τους ετεροδόξους” και ποιό πνεύμα υπηρετούν, μπορεί να διαβάσει ο Σεβασμιώτατος στο έργο του π.Σεραφείμ Ρόουζ “ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ” που υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή. Εκεί μπορεί να μάθει και το τί είναι η οικουμενική κίνηση και το πώς και γιατί ξεκίνησε:

« Το καλοκαίρι του 1974, ένας νέος επισκέφθηκε ένα από τα αμερικάνικα μοναστήρια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, και το πνεύμα που συνεχώς τον συνόδευε τον κατεύθυνε προς έναν από τους μοναχούς. Κατά τη σύντομη αυτή επίσκεψη, ξετυλίχθηκε η ιστορία αυτού του νεαρού. Προερχόταν από συντηρητικό προτεσταντικό περιβάλλον το οποίο έβρισκε πνευματικά στείρο, και είχε ξανοιχτεί σε «πνευματικές» εμπειρίες από την Πεντηκοστιανή γιαγιά του· τη στιγμή που άγγιξε μια Βίβλο, που εκείνη του πρόσφερε, έλαβε «πνευματικά δώρα» – πιο αξιοσημείωτο ήταν ότι συνοδευόταν από ένα αόρατο «πνεύμα» που του έδινε ακριβείς οδηγίες, όπως πού να περπατά και πού να οδηγεί· και μπορούσε κατά βούληση να υπνωτίζει άλλους και να τους κάνει να αιωρούνται (ένα χάρισμα το οποίο χρησιμοποιούσε με παιχνιδιάρικη διάθεση, για να τρομοκρατεί γνωστούς του άθεους). Περιστασιακά αμφέβαλλε ότι τα “χαρίσματά” του ήταν από το Θεό, αλλά ξεπερνούσε αυτές τις αμφιβολίες σκεπτόμενος ότι η πνευματική του “στειρότητα” είχε εξαφανιστεί, ότι η “πνευματική αναγέννησή” του είχε προέλθει από επαφή με τη Βίβλο, και ότι έμοιαζε να οδηγεί σε μια πολύ πλούσια ζωή προσευχής και “πνευματικότητας”. Όταν γνώρισε την Ορθοδοξία σ’ αυτό το μοναστήρι, και ιδίως αφού διάβασε το άρθρο για τη «χαρισματική αναζωπύρωση», παραδέχτηκε ότι βρήκε την πρώτη λεπτομερή και καθαρή εξήγηση των «πνευματικών» εμπειριών του· ομολόγησε ότι το «πνεύμα» του ήταν πιθανότατα κακό. Αυτή η συνειδητοποίηση πάντως δεν φαινόταν να αγγίζει την καρδιά του, κι έφυγε χωρίς να μεταστραφεί στην Ορθοδοξία. Στην επόμενη επίσκεψή του δυο χρόνια αργότερα, αποκάλυψε ότι είχε παρατήσει τις «χαρισματικές» δραστηριότητες ως πολύ τρομακτικές, και ήταν τώρα πνευματικά ευχαριστημένος εξασκώντας διαλογισμό Ζεν……

Λίγο μετά την έκδοση του άρθρου με τη «χαρισματική αναζωπύρωση», ο «Ορθόδοξος Λόγος» έλαβε ένα γράμμα από έναν σεβάσμιο Ρώσο Ορθόδοξο εκκλησιαστικό συγγραφέα, ειδικευμένο στην Ορθόδοξη θεολογική και πνευματική φιλολογία, που έλεγε: “Αυτό που έχετε περιγράψει εδώ είναι η θρησκεία του μέλλοντος, η θρησκεία του αντιχρίστου”. Ακόμα περισσότερο, καθώς αυτή και άλλες μορφές κίβδηλης πνευματικότητας καταλαμβάνουν ακόμα και κατ’ όνομα Ορθοδόξους Χριστιανούς, ανατριχιάζει κανείς ακόμα και με τη σκέψη της πλάνης, στην οποία μπορούν να πέσουν απροετοίμαστοι πνευματικά Χριστιανοί. Αυτό το βιβλίο είναι μια προειδοποίηση σ’ αυτούς, και σε όλους όσοι προσπαθούν να ζήσουν μια συνειδητή Ορθόδοξη χριστιανική ζωή σε έναν κόσμο κατεχόμενο από ακάθαρτα πνεύματα. Δεν είναι τόσο μια διεξοδική εργασία πάνω σ’ αυτή τη θρησκεία, η οποία δεν έχει ακόμα αποκτήσει την τελική της μορφή, αλλά μάλλον μια προκαταρκτική εξερεύνηση αυτών των πνευματικών ρευμάτων τα οποία, όπως πραγματικά φαίνεται, προετοιμάζουν το δρόμο για μια αληθινή θρησκεία αντι-Χριστιανισμού, μια θρησκεία εξωτερικά «χριστιανική», αλλά επικεντρωμένη σε μια παγανιστική εμπειρία “μύησης”. Μακάρι αυτή η περιγραφή της όλο και πιο φανερής και ασύστολης δράσης του σατανά, του πρίγκιπα του σκότους, ανάμεσα στους “Χριστιανούς”, να εμπνεύσει πραγματικούς Ορθοδόξους Χριστιανούς με το φόβο μη χάσουν τη χάρη του Θεού, και να τους φέρει πίσω στις ανόθευτες πηγές της χριστιανικής ζωής: στις άγιες Γραφές και τα πνευματικά δόγματα των αγίων Πατέρων της Ορθοδοξίας!»

Λέγει αλλού ο Δεσπότης: «Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἱερεύς λέγει νά προσευχόμαστε “ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως”. Καί ἐννοεῖ βέβαια ὄχι τήν ἐθνική ἑνότητα, ἀλλά τήν ἐκκλησιαστική. Καί εἶναι δυνατόν νά ἑνωθοῦμε μέ τούς ἀποκοπέντες ἀπό τήν Ἐκκλησία, γιατί κράτησαν τά βασικά δόγματα, τήν πίστη στήν Ἁγία Τριάδα καί στήν θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.» Θα θέλαμε να απαντήσουμε στο Σεβασμιώτατο ότι η ευχή “ὑπέρ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως”, που λέγεται μέσα στη θεία Λειτουργία, αφορά μόνο τους ορθοδόξους. Δεόμαστε πρός τον Κύριο οι ορθόδοξοι να είναι σε ενότητα μεταξύ τους, να μην διασπώνται από διάφορα σχίσματα διοικητικά, θεολογικά κλπ., να μην πλανώνται. Είναι τόσο δεδομένη η υπόθεση της ενότητας μεταξύ των ορθοδόξων, που εμείς οι ίδιοι την απλώνουμε και στους αιρετικούς; Είναι τόσο εύκολη και φτηνή η υπόθεση της σωτηρίας που εμείς την επεκτείνουμε αυθαίρετα και στους εκτός Εκκλησίας, τη στιγμή που είναι ζήτημα αν θα σωθεί ένα μικρό ποσοστό των βαπτισμένων ορθοδόξων, που έχουν τα εχέγγυα, τις προϋποθέσεις και τις εγγυήσεις της σωτηρίας; Ο Χριστός δεόταν για τους μαθητές Του να γίνουν ένα, όπως Αυτός είναι Ένα με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιο….

Στη διαστρέβλωση των λόγων του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, που επιχειρεί ο Σεβασμιώτατος στην παράγραφο 3 του κειμένου του, δε θα απαντήσουμε εμείς εκτεταμένα, καθώς θαυμάσια απάντηση μπορείτε να διαβάσετε σε άρθρο του κ. Γεωρζίου Τζανάκη στο διαδίκτυο με τίτλο «Είναι απλώς ανίκανοι ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;» Δυστυχώς η παραποίηση, απομόνωση και παραχάραξη αποσπασμάτων των έργων των Αγίων Πατέρων, που γίνεται με δόλο από τους εν λόγω Ιεράρχες, είναι η σύγχρονη μάστιγα της εκκλησιαστικής μας ζωής, μαζί με τη μνημόνευση αιρετιζόντων και τη μασκοφορία κατά τη Λατρεία. Όλα αυτά μαζί είναι οι καρποί της πλάνης, της δειλίας, της μικροψυχίας, της πλάνης να ομολογούν στο όνομα μιας κίβδηλης ειρήνης τον Κύριο, να μην διώκονται για τον Κύριο… Ανάθεμα! Ο Άγιος δεν αναφερόταν σε όλους τους αιρετικούς συλλήβδην και εσαεί, αλλά σε εκείνους «ποὺ ναὶ μὲν ἔχουν πλανηθῇ, ἀλλὰ ἀκοῦν μὲ εὐχαρίστησι (μεθ’ ἡδονῆς ἡμῶν ἀκροωμένους) καὶ εὐγνωμοσύνη (τοὺς δὲ εὐγνωμόνως ἀκούοντας) τὰ λόγια του. Καὶ τοὺς πάει μὲ τὸ μαλακό, καὶ δὲν τοὺς ἀγριεύει γιὰ νὰ τοὺς δέσῃ καλὰ μὲ τὰ λόγια καὶ μετὰ νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ. Τέτοιοι εἶναι οἱ αἱρετικοὶ μὲ τοὺς ὁποίους συνδιαλέγονται τώρα καὶ ἑκατὸ χρόνια οἱ ἡμέτεροι οἰκουμενιστές; Ἀκούουν μὲ ἡδονὴ καὶ εὐγνωμοσύνη τὸν ὀρθόδοξο λόγο; Καὶ ἀπὸ ποιούς; Τοὺς συγχρόνους “χρυσοστόμους”, πατριάρχες καὶ ἐπισκόπους;»

Ο Σεβασμιώτατος, μάλιστα, ζητά και συγνώμη για την αλλοτινή του συμπεριφορά. Ποια εννοεί άραγε; Μήπως όταν μιμούμενος το γέροντά του Αυγουστίνο Καντιώτη φώναζε το σύνθημα : “Ο πάπας είναι αίρεση κι ο Οικουμενισμός παναίρεση;” Τότε τον θαυμάζαμε το Σεβασμιώτατο και μας ζέσταινε την ψυχή.

Όσο για τα τελευταία:«Εἶναι μερικοί, πού ὅταν ἀκοῦνε «Οἰκουμενική Κίνηση» νομίζουν ὅτι εἶναι ἕνα κίνημα μέ τό ὁποῖο θέλουν νά πάρουν ἀπό ὅλες τίς αἱρέσεις στοιχεῖα, μαζί καί ὀρθόδοξα, νά τά ἀναμείξουν ὅλα αὐτά καί νά κάνουν ἕνα κράμα μιᾶς ἄλλης πίστεως. Ὄχι! Αὐτό ὅλοι τό καταδικάζουμε. Ἡ πίστη μας δέν μπορεῖ νά ἀλλοιωθεῖ. “Οἰκουμενική Κίνηση” γιά μᾶς τούς Ὀρθόδοξους εἶναι τό κίνημα μέ τήν ἔννοια πού σᾶς τό εἶπα παραπάνω. Εἶναι ὁ διάλογος μέ τούς ἀποκοπέντας ἀπό τήν Ἐκκλησία μέ σκοπό τήν ἐπαναφορά τους σ᾽ αὐτήν», έχουμε να απαντήσουμε τα εξής: Η οικουμενική κίνηση, καθ΄ομολογίαν των φορέων της, δεν έχει σαν σκοπό την επαναφορά των αποκοπέντων στην Εκκλησία του Χριστού, αλλά ορίστε το έργο της: «ο καθηγητής Γρηγόριος Λαρεντζάκης “ ανοικτός” ἔναντι τοῦ “ἄλλου”, χωρίς ὅμως νά σχετικοποιεῖ τήν ἀλήθεια, συνέβαλε στή δημιουργία μιᾶς νέας ἐκκλησιολογικῆς τοποθέτησης τῶν ὀρθοδόξων, ἡ ὁποία κάτω ἀπό τίς σημερινές συνθῆκες πάει πέρα ἀπό τήν ἀπόλυτη αὐτάρκεια τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας καί τή σωτηριολογική ἀποκλειστικότητα τῶν ὀρθοδόξων. Βοήθησε, μέ ἄλλα λόγια, στήν ὑπέρβαση τῆς παλαιᾶς αἱρεσιολογίας καί ἔθεσε κάτω ἀπό ἄλλο πρίσμα τό ἐρώτημα γιά τά “ὅρια τῆς θεσμικῆς Ἐκκλησίας”. Τέλος, καί αὐτό εἶναι πολύ σημαντικό, καλλιέργησε ἐντατικά τόν ὁραματισμό του γιά τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, κατανοώντας την ὡς ζύμη γιά τήν ἑνότητα τῆς ἀνθρωπότητας».

Δηλαδή, η οικουμενική κίνηση δεν είναι άλλη από την αίρεση του Οικουμενισμού που ταλανίζει το Σώμα της Εκκλησίας. Είναι η παναίρεση που γέμει δαιμονίων και κυριαρχικών αντίχριστων πνευμάτων, που μολύνει την πίστη και τας φρένας των ανθρώπων. Είναι η φαρμακερή οχιά που έχει πληγώσει τους μητροπολίτες μας. Είναι ο φοβερός βόας που σφίγγει μέχρι πνευματικού θανάτου τους απρόσεκτους και ασύνετους Ιεράρχες.

Προς επίρρωση όλων αυτών, ας ακούσουμε τον σεβαστό μας πανεπιστημιακό μας δάσκαλο πρωτοπρεσβύτερο Θεόδωρο Ζήση να δίδει απάντηση στις πλάνες και ανακρίβειες του μητροπολίτου Γόρτυνος.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2


Δείτε σχετικά:
Ο Γόρτυνος Μεγαλουπόλεως ξαναχτυπά. Οφειλόμενη απάντηση Νο.3
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, Άγιε Γόρτυνος
– ΑΠΑΝΤΗΣΗ στον Σεβασμιώτατο Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία
– Απάντηση στον επίσκοπο Γόρτυνος Ιερεμία και προς όλους τους Αρχιερείς
Οι απαράδεκτες θέσεις του μητρ. Γόρτυνος για το Ουκρανικό ζήτημα [Βίντεο]