Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής προβάρει το ρόλο του Οικουμενικού Πατριάρχη της Νέας Εποχής…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Επισημαίνουμε πως ένας πόλεμος είναι πάντοτε τραγικός, χαρακτηρίζει κοινωνίες σε παρακμή και αποτελεί ευκαιρία για αυτοκριτική όλων. Δυστυχώς, φαίνεται πως στις μέρες μας οι υψηλά ιστάμενοι  εκκλησιαστικοί άρχοντες αποτελούν εξαίρεση σε αυτή τη διαπίστωση. Καμία διάθεση αυτοκριτικής από δαύτους. 

Παρακολουθήσαμε όλη την πορεία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής στο πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα που συνεχίστηκε μέχρι την Κωνσταντινούπολη όπου συμμετείχε στη Σύνοδο. Η ατζέντα του ήταν για το θεαθήναι και για εμπλουτισμό του προσωπικού του βιογραφικού. Τι άνθρωπος μπορεί να δέχεται να βραβεύεται, ενώ μαίνεται ένας πόλεμος; Δε γνωρίζουμε και τις όποιες μυστικές συνομιλίες και συζητήσεις οι οποίες γίνονται πάντοτε σε τέτοια ταξίδια. Ο χρόνος θα τα αποκαλύψει όλα και τότε θα κάνουμε τη σύνδεση. 

Στη συνέχει απλώς τα πράγματα εξελίχθηκαν χειρότερα. Το ταξίδι του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κατέληξε στη Νέα Υόρκη σε μια “μεγαλοπρεπή” συμπροσευχή με αιρετικούς και αλλοπίστους, με πρόσχημα την κατάπαυση του πολέμου που μαίνεται στην Ουκρανία.  

Κάποιος μας υποτιμά και μας κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα μας: από τη μία υπηρετεί την προσωπική του ατζέντα, αδιαφορώντας εντελώς για τον πόλεμο και από την άλλη συμπροσεύχεται με αιρετικούς εξαιτίας της μεγάλης στεναχώριας για τον πόλεμο. 

Η θέση της Κατάνυξης είναι σταθερή και Αγιοπατερική. Απαγορεύονται οι συμπροσευχές με αιρετικούς και αλλόθρησκους. Καμία ανθρώπινη τραγωδία ή συμφορά δε δικαιολογεί και δε νομιμοποιεί τέτοια εκτροπή. 

Πώς είναι δυνατό εμείς να προσευχόμαστε στον Θεό και εκείνοι στο διάβολο και να θεωρούμε πως όλα βαίνουν καλώς;  

Η απομάκρυνση από τον Θεό οδηγεί τους ανθρώπους σε τραγωδίες, όπως αυτή που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας, στην Ουκρανία. Οι συμπροσευχές όμως, ως μέσο προσέγγισης και διαλόγων, αποτελούν εσχάτη προδοσία της Πίστης.

Άλλωστε ο πόλεμος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα τελειώσει. Όμως, δυστυχώς, θα απομείνει η δαιμονική πρακτική των συμπροσευχών με αιρετικούς, σχισματικούς και αλλόθρησκους, η οποία, τελικά, μετά από δεκαετίες “νομιμοποιείται” στην πράξη. 

Εκείνο που πρέπει να μας προβληματίσει είναι πως και παλαιότερα είχαμε τέτοια φαινόμενα αλλά κάπως πιο συγκρατημένα. Ο λόγος ήταν πως υπήρχαν αντιδράσεις! “Ἐπί Ἀθηναγόρα, σέ διακοπή μνημόνευσης εἶχε προχωρήσει σχεδόν σύσσωμο τό Ἅγιον Ὄρος καί οἱ τρεῖς Μητροπολῖτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος (Παραμυθίας Παῦλος, Ἐλευθερουπόλεως Ἀμβρόσιος καί Φλωρίνης Αὐγουστῖνος), οἱ ὁποῖοι στηρίζονταν ἀπό τούς μακαριστούς π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο καί Κωνσταντῖνο Μουρατίδη”.

Σήμερα γιατί δεν αντιδρά κανένας Επίσκοπος; 

Καλή μετάνοια!      

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Η “χαρά” δεν αφήνει τον Ελπιδοφόρο Αμερικής να κρυφτεί
– Κραυγή αγωνίας των πιστών Ορθοδόξων Ελλήνων της διασποράς (Αμερικής)
– Σταθερά εκτός ορθόδοξης πορείας ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής
– Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος αρνείται την αποκλειστικότητα της Ορθοδοξίας