Ο Πάπας Φραγκίσκος εξετάζει το ενδεχόμενο να αναγνωριστεί ως άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας o Ευρωπαίος πολιτικός Ρομπέρ Σούμαν…

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα, με διάταγμα που εξέδωσε ο Πάπας Φραγκίσκος αναγνωρίζει τις «ηρωικές αρετές» του Ευρωπαίου πολιτικού Ρομπέρ Σούμαν και εξετάζει το ενδεχόμενο να αναγνωριστεί ως άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Σούμαν ήταν ευσεβής Καθολικός και από τους ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία σήμερα αποτελεί τη «σφηκοφωλιά» της Μασονίας. Η μάνα λοιπόν είτε των «αγίων» Οικουμενιστών είτε των Μασόνων, είναι η Αίρεση της Δύσης με την οποία καταδέχονται και «ερωτοτροπούν» πνευματικά οι Δεσποτάδες και κληρικοί μας.

Ο παπισμός και η «αγιότητα» που θέλει να προβάλλει δεν έχει καμία σχέση με τη βίωση της παραδείσιας κατάστασης, γι’ αυτό προτιμά να αναγνωρίζει ως αγίους ανθρώπους που έχουν απλώς καλή διαγωγή και τέλεια υποταγή στη θρησκεία του Πάπα. Η αποκλειστικότητα των ηθικολογικών, κοινωνικών και ενδοκοσμικών κριτηρίων ως ενδείξεις αγιότητας, φανερώνουν την έλλειψη Χάριτος που εξασφαλίζει η Πίστη της Αληθείας. Όμως, εκεί που κυριαρχεί ο ανθρωποκεντρικός ουμανισμός, πώς να υπάρξει αγιότητα;

Οι Παπικοί, όπως και οι Προτεστάντες πιστεύουν ότι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος είναι κτιστή και αυτό είναι απότοκο της φρικτής αίρεσης της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού (Filioque). Όμως, μόνο τα κτίσματα έχουν κτιστές ενέργειες. Ο άκτιστος Τριαδικός Θεός έχει άκτιστες ενέργειες. Για τους βλάσφημους, η Χάρις του Αγίου Πνεύματος είναι κτιστή, οπότε το Άγιον Πνεύμα δεν είναι Θεός. Επομένως, δεν μπορεί να αναδεικνύει Αγίους, γιατί αν ο Θεός είναι άκτιστος τότε δεν μπορούμε να ενωθούμε μαζί του.

Με βάση αυτό το «αλάθητο», ο Πάπας είναι ο μόνος κανόνας της Πίστεως και μπορεί να εκφράσει καινούργια δόγματα, τα οποία οι πιστοί οφείλουν να αποδεχθούν ώστε να μην αποκοπούν από τη σωτηρία. «Εξαρτάται μόνο από τη θέλησί του και τη διάθεσή του να θεωρή ό,τι αυτός θέλει ως ιερό ή ως άγιο μέσα σ’ ολόκληρη την Εκκλησία». Ο καρδινάλιος Βελλαρμίνος, που ανακηρύχθηκε «άγιος» από τη Ρωμαϊκή Εκκλησία, λέγει τα εξής: «Αν ο Πάπας καμιά μέρα επιβάλη αμαρτίες και απαγορεύση αρετές, η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να πιστεύση ότι οι αμαρτίες αυτές είναι καλές και ότι οι αρετές εκείνες είναι κακές».

Με όμοιο τρόπο μπορεί και οργανώνει δικαστήρια ή αλλιώς εργαστήρια παραγωγής «αγίων» και να αγνοεί τα κριτήρια της αρχαίας πατερικής παραδόσεως. Στον παπισμό συγκροτείται ένα δικαστήριο, το οποίο ηγείται ο εκάστοτε Πάπας. Σύμφωνα με την κρίση του αποφασίζεται εάν πρέπει να αγιοποιηθεί ένα πρόσωπο ή όχι. Τα αντεπιχειρήματα για την αγιοποίηση τα εκθέτει ο δικηγόρος του διαβόλου (advocatus diavoli), ενώ από την άλλη βρίσκεται ο συνήγορος υπεράσπισης. Στο τέλος, επιβάλλεται πάντοτε το θέλημα του Παπα.

Παρατηρώντας από την Αλήθεια της Ορθόδοξης Πίστης όλη την πνευματική φτώχεια της πίστης των Παπών, βλέπουμε να έρχονται στο φως φρικαλεότητες του παπικού κλήρου, αλλά και να αγιοποιούνται από τον Πάπα άνθρωποι ανήθικοι, ασεβείς και επικίνδυνοι. Αλλά και γενικότερα άνθρωποι, οι οποίοι όχι μόνο δεν ενώθηκαν με τον Θεό «κατά προαίρεσιν και τούτον δεξαμένους ένοικον και τη τούτου μεθέξει γεγονότας Χάριτι, όπερ αυτός εστί φύσει». (Έκθεσις ακριβής της Ορθοδόξου πίστεως, PG. 94,1164), αλλά ούτε το πρότυπο του σώφρονα και τίμιου ανθρώπου δεν μπόρεσαν να εκπληρώσουν. Υπό το πρίσμα των ίδιων προβληματισμών που εγείρει η αναγνώριση ενός ψευδοαγίου, βρίσκεται και η πρόταση να αναγνωριστεί ως άγιος ο αρχιτέκτονας της ευρωπαϊκής ιδέας Ρομπέρ Σούμαν.

Η αγιότητα ενός ανθρώπου στην Ορθόδοξη Εκκλησία φανερώνεται από τον ίδιο τον Θεό με σημεία αδιαμφισβήτητα. Η θέωση είναι η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό και αποτελεί ενέργεια του Αγίου Πνεύματος, το οποίο όπως είπαμε αρνούνται οι Παπικοί. Η διαδικασία της θεώσεως αποτελεί θείο δώρο και όχι ανθρώπινο απόκτημα που μπορεί να εξαρτηθεί από την ιδιότητα ενός θρησκευτικού ηγέτη να εξουσιάζει, όπως ο Πάπας. Ο Πάπας όμως, εφόσον εξουσιοδοτήθηκε ως ο αλάθητος εκπρόσωπος του Θεού στη γη, μπορεί και «ποιεί» αγίους, σύμφωνα με τη δική του ποταπή κρίση.

Εμείς δεν έχουμε ανάγκη τους ψεύτικους αγίους που πίσω από το προσωπείο του ενάρετου ανθρώπου εμπορευματοποιούν την άγια Πίστη του Χριστού. Εμείς έχουμε αληθινούς και γνήσιους αγίους, οι οποίοι αποδεδειγμένα υπήρξαν σκεύη εκλογής του Θεού, χριστοφόροι και θεοφόροι. Ο δρόμος της σωτηρίας, η ευτυχία και η αιώνια μακαριότητα και η θέωση συντελούνται αποκλειστικά στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Όλα τα υπόλοιπα είναι η επίκληση στο συναίσθημα του ταλαίπωρου ανθρώπου που ψάχνει για αγιότητα στην παπίζουσα Δύση. Είναι φθηνοί θεατρινισμοί και επιθετικό μάρκετινγκ μίας Αίρεσης που δεν λέει να μετανοήσει..

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
 Ο σιλικονούχος Άγιος
– Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, Αιρεσιάρχου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου Α΄Λεχθέντα και πραχθέντα (Μέρος 1ον)
– Ο Οικουμενισμός στην Εκκλησία (β΄μέρος)
– Ο Οικουμενισμός στην Εκκλησία (α΄μέρος)
– Ο Οικουμενισμός στην Εκκλησία (γ΄μέρος)