Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Η παύση της ευχαριστιακής κοινωνίας με τους αιρετικούς δεν είναι μια ιδιοτροπία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά ένα μέτρο αυτοσυντήρησης

Ας θυμίσουμε και κάποιες σημαντικές δηλώσεις του Επισκόπου Μπάτσκας Ειρηναίου (Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία), εν όψει αποτειχίσεων και παύσεων ευχαριστιακής κοινωνίας:
Λυπούμαστε βαθύτατα που ο Οικουμενικός Πατριάρχης με δική του ευθύνη, και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως σύνολο, έχουν κάνει (κατά την δική μου γνώμη και κατά την γνώμη της πλειονότητας των θεολόγων και των ιεραρχών μας), το μεγαλύτερο λάθος σε ολόκληρη την ιστορία του Οικουμενικού Θρόνου του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως.

Το λέω εδώ για πρώτη φορά, δεν το έχω πει ποτέ ξανά στα μέσα ενημέρωσης: Πριν από δέκα χρόνια, ίσως και περισσότερα, παρακάλεσα ιδιαιτέρως τον Οικουμενικό Πατριάρχη να μην επέμβει στο Ουκρανικό ζήτημα διότι αυτό θα προκαλέσει μια τεράστια τραγωδία, όχι μόνο εκεί αλλά σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Δεν είμαι προφήτης, γνώριζα όμως αρκετά για την κατάσταση και την ιστορία και ήταν εύκολο να το προβλέψει κανείς. 
Δυστυχώς, το έκανε.

Διαβάσαμε στο oukraniko.blogspot.com:


Ζαπορόζιε Λουκάς προς Κύπρου Χρυσόστομο: «Είτε δεν καταλαβαίνετε τι συμβαίνει στην Ορθοδοξία είτε θέλετε να υπηρετήσετε και τον Θεό και τον διάβολο»

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος της Κύπρου εξέφρασε κάποια σκληρή κριτική στο πρόσωπο και τις πράξεις του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου στο πλαίσιο της σημερινής κρίσης της Ουκρανίας……

Έχοντας μάθει για τις δηλώσεις του Χρυσοστόμου, ο Μητροπολίτης Λουκάς Ζαπορόζιε, της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, απευθύνθηκε επίσης στο Κύπριο Προκαθήμενο με μια δήλωση που δημοσιεύτηκε.

Η δήλωση είναι γραμμένη με το χαρακτηριστικό στυλ του Μητρ. Λουκά να μιλάει ευθέως. Ενώ οι απόψεις που εκφράζει είναι συχνά αυστηρότερες από τις επίσημες θέσεις της ουκρανικής ή ρωσικής Εκκλησίας, ως ιεράρχης της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο Μητρ. Λουκάς απολαμβάνει την ελευθερία να έχει και να εκφράζει τις δικές του απόψεις.

Η πλήρης δήλωσή του είναι η εξής:
«Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β ‘ της Κύπρου, όπως μάθαμε από τα νέα, επικρίνει τις ενέργειες του Πατριάρχη Κυρίλλου, καθώς και εκείνους τους Ιεράρχες που υποστηρίζουν την Κανονική Ορθόδοξη Ουκρανική Εκκλησία. Τα επιχειρήματά του είναι απλά. Οι Πατριάρχες που έχουν αναγνωρίσει την «αυτοκέφαλη σχισματική Εκκλησία», δεν είναι αιρετικοί και η ευχαριστιακή κοινωνία δεν πρέπει να έχει διακοπεί μαζί τους. Ως εκ τούτου, η διακοπή της ευχαριστιακής ενότητας είναι η αμαρτία του σχίσματος, που διαπράττεται από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Θα απαντήσουμε σε αυτές τις κατηγορίες με σειρά.

Πρώτον, οι Πατριάρχες και η Σύνοδος τους, που αναγνώρισαν την σχισματική Εκκλησία, είναι αιρετικοί που έχουν καταστρατηγήσει τα δόγματα της Εκκλησίας, και πιο συγκεκριμένα το ένατο άρθρο του Συμβόλου της Νικαίας.
Έχουν επιτρέψει τη δυνατότητα ύπαρξης “κλήρου” που δεν μπορεί να έχει καν την αποστολική διαδοχή της χειροτονίας.

Η ανάγκη αυτής της διαδοχής ουδέποτε αμφισβητήθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία μέχρις ότου ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης εισήγαγε αυτή την αίρεση στη νέα αιρετική του θεολογία. 
Επιπλέον, κατηγορούμε τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο για αρκετές άλλες, όχι λιγότερο σοβαρές, παραβάσεις, δηλαδή για τις αιρέσεις του εθνοφυλετισμού και του παπισμού.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κατηγορεί τον Πατριάρχη Κύριλλο ότι θέλει να είναι ο πρώτος, μη παρατηρώντας ότι δεν είναι ο Πατριάρχης της Μόσχας, αλλά της Κωνσταντινούπολης που διεκδικεί το ρόλο του Πανορθόδοξου Πάπα.

Δεύτερον, ήταν απαραίτητο να διακοπεί η ευχαριστιακή κοινωνία με τους αιρετικούς;

Ήταν απαραίτητο!Φανταστείτε ότι κάθεστε στο τραπέζι με μια ομάδα ανθρώπων και ρίχνετε κρασί από μια κανάτα στο κέντρο του τραπεζιού.Ένας από τους παρόντες, που δεν κρύβεται, παίρνει κάποιο δηλητήριο και το ρίχνει στην κανάτα.

Η γιορτή συνεχίζεται και όλοι καλούνται να πίνουν αυτό το δηλητηριασμένο κρασί. Τι πρέπει να κάνει ένας συνετός άνθρωπος για να μείνει ζωντανός; Πρέπει να αρνείται κατηγορηματικά να πάρει το δηλητηριασμένο κρασί.

Η παύση της ευχαριστιακής κοινωνίας με τους αιρετικούς δεν είναι μια ιδιοτροπία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά ένα μέτρο αυτοσυντήρησης.

Γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με τους κανόνες της Εκκλησίας, οποιοσδήποτε ιεράρχης που λειτουργεί με έναν αιρετικό και κοινωνεί μαζί του, γίνεται ο ίδιος αιρετικός και αποκλείεται μόνος του από την κοινωνία της Εκκλησίας.

Επομένως, εμείς, τουλάχιστον η Ουκρανική Εκκλησία σε προσευχητική ενότητα με τη Ρωσική Εκκλησία, πρέπει σαφώς να επισημάνουμε τις αιρετικές αφετηρίες στις ενέργειες του Επισκόπου της Κωνσταντινούπολης. Η αίρεση που εισήγαγε ο ίδιος στην Εκκλησία εκτείνεται σε όλους εκείνους που συμφωνούν με αυτόν. Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.

Διαβάστε περισσότερα εδώ