…”η συντριβή μερίζεται εις δύω˙ το ένα είναι μετάνοια των περασμένων αμαρτημάτων, και το άλλο μία στερεά γνώμη και βεβαία απόφασις, να μη πράξης πλέον αμαρτίαν εις το ερχόμενον”…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το Ιστολόγιο Κατάνυξη.


Αγαπίου Μοναχού του Κρητός, ΠΕΡΙ ΣΥΝΤΡΙΒΗΣ ΤΕ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΥΞΕΩΣ

Αναμεταξύ εις τα πολλά και διάφορα εγκλήματα και απροσεξίας ημών, δε νομίζω να ήναι άλλο κανένα θρήνων πολλών και πένθους άξιον, τόσον, όσον, ο απρομελέτητος, και ανεπιμέλητος τρόπος της Εξομολογήσεως εις την οποίαν έπρεπε να επιμελούμεσθεν μάλλον, ή εις πάσαν άλλην υπηρεσίαν του σώματος, καθώς προστάζει η Εκκλησία μας.  
Και εγώ βλέπω και οι περισσότεροι άνθρωποι υπάγουσι χωρίς τινά προετοιμασίαν, χωρίς μετάνοιαν και συντριβήν της καρδίας, ή εξέτασιν ποσώς της συνειδήσεως και διά τούτο όταν εξαγορευθώσι, και κοινωνήσουσιν, ευθύς επιστρέφουσι πάλιν εις τον ίδιον εμετόν, ήγουν πίπτουσιν εις τα ίδια αμαρτήματα˙ και πρίχου περάση ο Μήνας ξαναρυπώνονται ώσπερ τους χοίρους εις την λάσπην και βόρβορον.
Τούτο είναι μία μεγάλη καταφρόνησις των Εκκλησιαστικών μυστηρίων, και φαίνεται πως περιγελούσι, και περιπαίζουσι τον Θεόν κάθε χρόνον, ζητούντες συγχώρησιν των προτέρων αγνοημάτων, και τάσσοντες να διορθώσουν την πολιτείαν τους, έπειτα να στρέφουσιν ευθύς εις τα όμοια και έτερα πλείονα ανομήματα.
Όστις ουν επιθυμά να λυτρωθή τοιούτου κινδύνου, και να επιστρέψη εξ όλης του της καρδίας προς Κύριον με αληθινήν μετάνοιαν, ας αναγινώσκη πολλάκις τα κάτω γεγραμμένα Κεφ. ότι εδώ του ερμηνεύομεν τινάς ψυχωφελείς νουθεσίας προς την μετάνοιαν, ήτις εις τρία μερίζεται ηγούν˙ Συντριβήν καρδίας, Εξομολόγησιν και Ικανοποίησιν. Περί των οποίων να γράψωμεν ικανώς κατά τάξιν, αρχίζοντες από την συντριβήν πρότερον, ήτις έχει τον πρώτον τόπον της μετανοίας, και ήτον αναγκαία κατά την αμαρτίαν, προ του Νόμου, και μετά τον Νόμον, αεί και πάντοτε.

Η συντριβή έχει τοσαύτην δύναμιν, οπού μερικαίς φοραίς και προ της Εξομολογήσεως ευγάνει από την αμαρτίαν τον άνθρωπον, (μόνον να έχη γνώμην να εξομολογηθή) και φέρνει τον εις στάσιν χάριτος, και κάμνει τον φίλον Θεού, από εχθρόν οπού ήτον το πρότερον, το οποίον δεν δύναται να κάμνη η Εξομολόγησις μόνη, χωρίς της συντριβής ταύτης.  
Όστις ουν ορέγεται να επιστρέψη εξ όλης του της καρδίας προς Κύριον, και επιποθεί να εισέλθη ως ο άσωτος Υιός εις τον οίκον τον πατρικόν, ας ηξεύρη, ότι η πρώτη θύρα, όπου θέλει να περάση, είναι η συντριβή αυτή, ήτις εστίν η προσδεκτοτέρα θυσία, οπού ημπορούμεν να προσφέρωμεν τω Κυρίω.  Καρδίαν γαρ συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει.  
Αυτή η συντριβή μερίζεται εις δύω˙ το ένα είναι μετάνοια των περασμένων αμαρτημάτων, και το άλλο μία στερεά γνώμη και βεβαία απόφασις, να μη πράξης πλέον αμαρτίαν εις το ερχόμενον.  

Το πρώτον ουν, οπού πρέπει να κάμης, εάν εματανόησες αληθώς, είναι να μισήσης ολοψύχως τας αμαρτίας σου, με πόνον της καρδίας ανείκαστον˙ όστις να μην ήναι διά τον φόβον της κολάσεως, ή διατί εζημιώθης την Ουράνιον Βασιλείαν, αλλά διατί με την βδελυράν αμαρτίαν ελύπησες, και παρεπίκρανες, τον πανάγαθον Κύριον, ο οποίος, καθώς είναι πρέπον να τον αγαπούμεν και να τον τιμώμεν υπέρ πάντα τα κτίσματα, ούτως είναι δίκαιον να πονώμεν και να λυπούμεσθεν, όταν πταίσωμεν, και τον ζημιωθούμεν οι άφρονες, οδυρόμενοι με θλίψιν και δάκρυα περισσότερον, πάρεξ να ηθέλαμεν χάση το ακριβώτερον και ποθεινότερον πράγμα οπού να είχαμεν˙ ότι η μεγάλη ζημία θέλει και πόνον σφοδρότερον.  

Διά τούτο πρέπει να εχθρευθούμεν την αμαρτίαν με μίσος άπειρον, επειδή μας δίδει ζημίαν αμέτρητον. Αυτή η συντριβή, διά της οποίας εκ του θανάτου εις την ζωήν ο αμαρτήσας ανίσταται, είναι ένα χάσμα Θεϊκόν και ευεργεσία, οπού η ψυχή αξιώνεται από τον Δεσπότην.  
Αμή καλά και είναι δώρον Θεού τοσούτον μέγα και φανερόν, όμως πρέπει να ετοιμασθής κι εσύ, άνθρωπε, να κάμης όσον χρεωστείς από λόγου σου, διά να αξιωθής να το λάβης, τουτέστι να συνάξης τον νουν σου επιμελώς, στοχαζόμενος όλα εκείνα τα πράγματα, οπού δύναται να σε φέρουν εις μίσος της αμαρτίας, και καρδίας κατάνυξιν. Και διά ν’ αξιωθής εν ευκολία ταύτης της χάριτος, σου γράφομεν εις ενθύμησιν τας υπογεγραμμένας νουθεσίας, με τας οποίας ωφελάσαι πολλά να τας αναγινώσκης με την πρέπουσαν προσοχήν εις τόπον ατάραχον και ησυχώτερον, οπού δυνηθής, διά να μη διασκορπίζεται αλλαχόθεν ο λογισμός σου.  
Και εάν σου φανή με όλον τούτο, οπού αναγνώσεις εδώ κάτωθεν, πως δεν έφθασες εις εκείνον τον πόνον των αμαρτημάτων σου οπού έπρεπε, μη δειλιάσης ούτε οκνεύσης εις τούτο το επιτήδευμα, αλλά συλλογίζου τα αναγνωσθέντα επιμελώς, και ο Κύριος θέλει σου βοηθήσει, καθώς διά Ησαΐου μας έταξε λέγων. «Επιστρέψατε προς με, καλώ επιστραφήσομαι προς υμάς. Μόνον έχε αληθώς το δεύτερον μέρος της συντριβής οπού είπαμεν, ήγουν μίαν στερεάν γνώμην, να μη πταίσης πλέον του Θεού με αμαρτίαν θανάσιμον. Και καθώς είσαι χρεώστης να έχης γνώμην, να μη πταίσης με αμαρτήματα μέλλοντα, ούτως είναι αναγκαιότατον να χωρισθής από τον τόπον και το πρόσωπον, οπού ήμαρτες˙ τουτέστιν, εάν έπεσες εις άπρεπον μίξιν της σαρκός, να αναχωρήσης από εκείνην την γυναίκα, οπού έπραξες το αμάρτημα, ή να την διώξης από τον οίκον σου˙ ότι αδύνατον είναι, όταν ξεσχισθή το σκέπασμα της ευσχημοσύνης, και γένη μία οδός εις το πονηρόν, να φυλάγεσαι τοσούτον επιμελώς, να μην ξαναπέσης. Διατί ο τόπος κάμνει τον κλέπτην ως λέγουσι.  

Αληθώς το φάρμακον ετούτο είναι σκληρόν και δριμύτατον, να χωρισθής από το πράγμα και φίλους σου˙ αλλά καθώς είναι μερικαί ασθένειαι του σώματος, οπού δεν δύνανται να θεραπευθώσι, πάρεξ με στίαν και σίδηρον, κόπτοντας πολλάκις ένα μέλος ακέραιον, διά να λυτρωθή όλον το σώμα, και μερικαίς φοραίς αλλάσει τον αέρα ο ασθενής, όταν ήναι βλαβερός, και υπάγει εις υγειέστερον τόπον και άβλαβον διά την υγείαν του σώματος˙ ούτως είναι και τινες ψυχικαί ασθένειαι οπού δεν έχουσιν άλλην θεραπείαν από ταύτην ωφελιμωτέραν.

ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ, ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΤΟΥ ΚΡΗΤΟΣ, ΤΟΥ ΕΝ ΤΩ ΑΓΙΩ ΟΡΕΙ ΤΟΥ ΑΘΩ ΑΣΚΗΣΑΝΤΟΣ
ΜΕΡΟΣ Β΄  ΚΕΦ. Ε΄

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ