Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Νά ἀγκαλιάσεις τήν σκληραγωγία πού περιλαμβάνει ἡ ἀληθινή μετάνοια» (Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΣΤ΄ Μέρος

«Ἡ γέννησίς σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τό φῶς τό τῆς γνώσεως… Κύριε δόξα σοι». Αὐτό εἶναι τό Θεῖον φῶς τῆς Θεογνωσίας… Kι’ ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι πιστοί τό βλέπουμε σήμερα μέσα ἀπό τήν καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀλλά καί τήν Πατερική Θεολογία.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, σέ ἕνα ἀκόμη ἀπόσπασμα τῆς ὁμιλίας του «εἰς τήν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ», λέγει τά ἑξῆς:

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ χθές, σήμερον καί εἰς τούς αἰῶνας, ἐ κ φ ρ ά ζ ε ι τό αἰώνιον, ξεπερνᾷ τά παρόντα, δηλαδή τόν χῶρο, τόν χρόνο, καί τούς νόμους τῆς φύσεως. (11)

Αὐτός ὁ νοητός παρών κόσμος ἐδημιουργήθη ἀπό τόν «Λόγον δι’ οὗ τά πάντα ἐγένετο», ὥστε νά ἠμπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ἐξετάζει τά τῆς Δημιουργίας καταμετρῶντας τά ὑλικά μέ τόν μικρόν «λόγον» τήν ἀπό τόν Θεόν δωρημένη λογική μας φθάνοντας καί εἰς τά μεγάλα πράγματα, τά πνευματικά.

Νά γ ν ω ρ ί σ ω μ ε ν καί νά τ ι μ ή σ ω μ ε ν τήν μικράν Βηθλεέμ καί νά προσκυνήσωμεν τήν Φάτνη πού μᾶς ἐπαναφέρει γνωρίζοντάς μας τόν Παράδεισον, ὅπως καί ὁ Ἠσαΐας μᾶς παραγγέλλει:

Γνώρισε, ὅπως ὁ βοῦς, τόν Κύριόν Του καί ὅπως ὁ ὄνος τό παχνί τοῦ Κυρίου Του.

«Ἔγνω βοῦς τόν κτησάμενον καί ὄνος τήν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· Ἰσραήλ δέ με οὐκ ἔγνω καί ὁ λαός με οὐ συνῆκεν» (Ἠσ. 1, 3).

ς κ α θ α ρ ί σ ο υ μ ε τόν νοῦν καί τήν ἀκοήν καί τήν διάνοιαν, ὅσοι ἐντρυφοῦμε εἰς τά τοῦ Θεοῦ τά πράγματα, διά νά ἀπολάβουμε ἐκεῖνα τά ὁποῖα δέν τελειώνουν ποτέ.

ς τ ρ έ ξ ω μ ε ν μαζί μέ τόν ἀστέρα καί νά φέρωμεν δῶρα μαζί μέ τούς μάγους, τήν μετάνοιά μας καί τήν ταπείνωσή μας.

ς σ υ μ π ο ρ ε υ θ ο ῦ μ ε σ᾿ ὅλες τίς ἡλικίες καί σ᾿ ὅλα τά γεγονότα τοῦ Χριστοῦ ὡς μαθητές Του.

Καί ὁ καθένας μας ς φ ρ ο ν τ ί ζ ε ι νά γευθεῖ τήν χολήν, τό ὄξος, τούς ἐμπτυσμούς, τά κτυπήματα, τίς ὕβρεις καί τόν ἀκάνθινον στέφανον, διά τῆς ὑπομονῆς καί τῆς συγκατάβασής μας πρός ὅλους ἀνεξαρτήτως, ὅπως Ἐκεῖνος χάριν τοῦ καθενός μας.

ς ἐ ν δ υ θ ο ῦ μ ε τό κόκκινον ἔνδυμα, τό καλάμι, καί τά εἰρωνικά προσκυνήματα ἐκείνων πού εἰρωνεύονται τήν ἀλήθειαν, δ ι α μ α ρ τ υ ρ ώ μ ε ν ο ι μέν, ἀλλά ἀγαπῶντας τους.

Τέλος, ς σ υ σ τ α υ ρ ω θ ο ῦ μ ε μαζί μέ τόν Χριστόν, διά νά ἀναστηθοῦμε καί μαζί Του, διά νά δοξασθοῦμε καί νά βασιλεύσουμε μαζί Του, στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, δοξάζοντας ἀκαταπαύστως τόν Θεόν, ὁ ὁποῖος προσκυνεῖται καί λατρεύεται ὡς Τριάς, διά τῆς χάριτος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, εἰς τόν Ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας.

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, λέγει ὅτι: “Ἄκουσε τώρα ἐκεῖνες τίς φοβερές ἀποφάσεις πού φωνάζει μέ δυνατή φωνή μέσα ἀπό τή φάτνη τό Βρέφος ὁ Ἰησοῦς: (12)

«Οὐαί ὑμῖν τοῖς πλουσίοις, ὅτι ἀπέχετε τήν παράκλησιν ὑμῶν· Οὐαί ὑμῖν οἱ ἐμπεπλησμένοι, ὅτι πεινάσετε· Οὐαί ὑμῖν οἱ γελῶντες νῦν, ὅτι πενθήσετε καί κλαύσετε· Οὐαί, ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσιν πάντες οἱ ἄνθρωποι» (Λουκ. 6, 24-26).

Τί ἀπαντᾷς σ᾿ αὐτά ἐσύ, πού θέλεις νά περνᾷς τή ζωή σου μέ ἀνέσεις κι’ ἔπειτα ἐπιδιώκεις γι᾿ αὐτό νά βρίσκεις ἀκόμη καί δικαιολογίες;

Θεωρεῖς πῶς αὐτά πού λέγει ὁ Κύριος εἶναι λόγια κενά καί πώς ὁ Θεός μίλησε χωρίς νά μποροῦν νά ἐκπληρωθοῦν τά λόγια Του;

Αὐτό βγάλ᾿ το ἀπό τό μυαλό σου.

«Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δέ λόγοι μου οὐ μή παρέλθωσιν» (Ματθ. 24, 35).

Νά αἰσχύνεσαι λοιπόν, νά αἰσχύνεσαι γιά ὅλες τίς ἡδονές καί ἀπολαύσεις καί νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ἀνάξιο τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστιανοῦ, ἐπειδή μέ τή ζωή καί τά ἔργα σου πρόσβαλες πολύ τήν χριστιανική σου ἰδιότητα καί τόσες φορές προτίμησες νά ὑπηρετήσεις τή σάρκα σου παρά τό Θεό.

Μέ τήν συμπεριφορά σου αὐτή ἔγινες αἰτία νά βλασφημεῖται ἀπό τά ἔθνη ὁ Χριστιανισμός (ἡ φιλτάτη Ὀρθοδοξία μας)καί τό ὑπερύμνητον Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, καθώς Αὐτός ὁ Ἴδιος παραπονεῖται καί λέγει:

«Δι᾿ ὑμᾶς διά παντός τό ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν» (Ἡσ. 32, 5).

Γι᾿ αὐτό ἀποφάσισε ἐπιτέλους νά ἀπαρνηθεῖς ὅλες τίς ἡδονές πού ἀποδεδειγμένα δέν εἶναι ἀπαραίτητες στή ζωή σου.

Καί νά δεχτεῖς στό ἑξῆς εὐχαρίστως ὅλους τούς σταυρούς καί τίς θλίψεις πού θά σοῦ στείλει ὁ Θεός.

Νά ἀγκαλιάσεις τήν σκληραγωγία πού περιλαμβάνει ἡ ἀληθινή μετάνοια.

Καί νά μή λογαριάζεις τίποτε ἄλλο γιά νά τήν ἀγαπᾷς, παρά νά λογαριάζεις μόνο τήν ἀγάπη πού ἔδειξε ὁ Χριστός γιά αὐτήν τήν σκληραγωγία, ἤδη ἀπό τήν γέννησή Του.

Εὐχαρίστησε τόν Κύριο, πού γιά τήν ἀγάπη σου θέλησε νά γεννηθεῖ μέ τέτοια βάσανα.

Καί προπάντων παρακάλεσε Τον νά σοῦ δώσει χάρη νά καταλάβεις καλά ἀπό τό παράδειγμά Του αὐτή τήν ἀλήθεια:

τι δηλαδή, ἡ παροῦσα ζωή εἶναι καιρός γιά νά κλαῖς καί νά θλίβεσαι κι’ ὄχι γιά νά γελᾷς καί νά ξ ε φ α ν τ ώ ν ε ι ς.

Καθώς τονίζει ὁ Ἐκκλησιαστής «καιρός τοῦ κλαίειν» (Ἐκ. 3, 4) καί μέ τόν Ἐκκλησιαστή, λλά καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος:

«Τοῦτο δέ φημι, ἀδελφοί, ὁ καιρός συνεσταλμένος τό λοιπόν ἐστιν, ἵνα καί οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μή ἔχοντες ὦσι, καί οἱ κλαίοντες ὡς μή κλαίοντες, καί οἱ χαίροντες ὡς μή χαίροντες, καί οἱ ἀγοράζοντες ὡς μή κατέχοντες, καί οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μή καταχρώμενοι· παράγει γάρ τό σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου» (Α´ Κορ. 7, 29-31).

Ἀδέλφια μου, ἄς ψάλλουμε μαζί, τίς θαυμάσιες καταβασίες τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων «Χριστός γεννᾶται…», πού προέρχονται ἀπό τόν «πεζό Κανόνα» τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Μελωδοῦ, Ἐπισκόπου Μαϊουμά, καί οἱ ὁποίες ψάλλονται ἀπό 21 Νοεμβρίου μέχρι 24 Δεκεμβρίου.

Τήν 25η Δεκεμβρίου, τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς –ὅπως καί κατά τήν ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς, τήν 31 Δεκεμβρίου– οἱ καταβασίες εἶναι διπλές: Αὐτές δηλαδή τοῦ πεζοῦ κανόνος καί οἱ ἰαμβικές «Ἔσωσε λαόν…», ἀπό τόν «ἰαμβικό Κανόνα» τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Ἀπό 26 – 30 Δεκεμβρίου ψάλλονται μόνο οἱ ἰαμβικές καταβασίες.

Ὠδή ζ΄.

Οἱ παῖδες εὐσεβείᾳ συντραφέντες

δυσσεβοῦς προστάγματος καταφρονήσαντες,

πυρός ἀπειλήν οὐκ ἐπτοήθησαν,

ἀλλ’ ἐν μέσῳ τῆς φλογός ἑστῶτες ἔψαλλον·

Ὁ τῶν πατέρων Θεός εὐλογητός εἶ.

Ὠδή ζ΄. (αμβικές)

Τῷ παντάνακτος, ἐξεφαύλισαν πόθῳ

Ἄπλητα θυμαίνοντος, ἠγκιστρωμένοι

Παῖδες τυράννου, δύσθεον γλωσσαλγίαν·

Οἷς εἴκαθε πῦρ, ἄσπετον τῷ Δεσπότῃ

Λέγουσιν· Εἰς αἰῶνας, εὐλογητός εἶ.

Ὑπηρέτας μέν, ἐμμανῶς καταφλέγει

Σῴζει δέ παφλάζουσα, ῥοιζηδόν νέους

Ταῖς ἑπταμέτροις καύσεσι πυργουμένη

Οὕς ἔστεφε φλόξ ἄφθονον τοῦ Κυρίου

Νέμοντος εὐσεβείας, εἵνεκα δρόσον.

Ἀῤῥωγέ Χριστέ, τόν βροτοῖς ἐναντίον

Πρόβλημα τήν σάρκωσιν, ἀῤῥήτως ἔχων

ᾜσχυνας ὄλβον, τῆς θεώσεως φέρων

Μορφούμενος νῦν· ἧς τινος δι᾿ ἐλπίδα

Ἄνωθεν εἰς κευθμῶνας, ἤλθομεν ζόφου.

Τήν ἀγριωπόν, ἀκρατῶς γαυρουμένην

Ἄσεμνα βακχεύουσαν, ἐξοιστρουμένου

Κόσμου καθεῖλες, πανσθενῶς ἁμαρτίαν·

Οὕς εἵλκυσε πρίν, σήμερον τῶν ἀρκύων

Σῴζεις δέ σαρκωθείς, ἑκών Εὐεργέτα.

ἈπολυτίκιονἮχος δ΄.

«Ἡ γέννησίς σου Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τό φῶς τό τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γάρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπό ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σέ προσκυνεῖν, τόν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι».

Δόξα σοι ὁ Θεός, Κύριε δόξα σοι!

Συνεχίζεται…

  • 11. Λόγος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου εἰς τήν Γέννησιν τοῦ Χριστοῦ. http://users.uoa.gr/
  • 12. Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Εἰς τήν Γέννησιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (περί πλούτου ἡδονῶν δόξης) http://users.uoa.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Εις την Γέννηση του Χριστού (Α΄Μέρος, Β΄, Γ΄, Δ΄, Ε΄)