Ο αγιασμένος λόγος του Φώτη Κόντογλου…

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

«Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη, που να μην την κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε… Μη νομίσει κανένας πως με τα λόγια δεν έρχεται η διαστροφή της ψυχής!… Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Γινήκαμε ένα τρελό κοπάδι, που μας σαλαγά ο διάβολος με μια βουκέντρα, κι εμείς τρέχουμε λαχανιασμένοι. Η ελευθερία που δώσαμε στο εαυτό μας, με τη διεστραμμένη γνώμη μας, γίνηκε τυραννία και μας κάνει ό,τι θέλει».1

Να, λοιπόν, αγαπητοί μου αδερφοί, που, σύμφωνα με τα αγιασμένα λόγια του Φώτη Κόντογλου, η ελευθερία του ανθρώπου –αυτό το μέγιστο και υπέρτατο αγαθό- διαστρεβλώνεται και γίνεται αντικείμενο κατάχρησης από το σύγχρονο άνθρωπο.

Ο καλός μας Θεός, σεβόμενος το αυτεξούσιο του εκάστοτε προσώπου, τιμά το αγαθό της ελευθερίας και το προτάσσει πάνω και από αυτό το αγαθό της υγείας. «Θέλεις υγιής γενέσθαι;», ρωτάει τους ασθενείς.

Κι εμείς; Τι φτάσαμε να ρωτάμε εμείς στους υγιείς; «Θέλεις να διακινδυνεύσεις την υγεία σου, όχι αξιοποιώντας το δώρο του Θεού στον άνθρωπο –την ιατρική επιστήμη- αλλά διαστρεβλώνοντάς το;

Και ο φόβος; Θα αναρωτηθούν κάποιοι. Αν σου έχουν ποτίσει το νου και την καρδιά με τον ενστικτώδη φόβο για τη ζωή των αγαπημένων σου; Αν νοιώθεις ότι κινδυνεύεις να τους αποχωριστείς μια για πάντα; Σε αυτή την περίπτωση, θα αναρωτηθεί κανείς, δεν κάνεις το παν για να τους κρατήσεις στη ζωή, να τους απολαύσεις όσο περισσότερο μπορείς, έστω και λίγο ακόμη;

Όχι. Σε αυτή την περίπτωση, η πεποίθηση, η βαθιά, πραγματική πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό και στον αληθινό λόγο του Χριστού μας, που μας βεβαιώνει ότι «Εγώ ειμί η Ανάστασις και η Ζωή, ο πιστεύων εις εμέ κάν αποθάνη ζήσεται», δίνουν την απάντηση. «Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον». Γιατί ο μοναδικός φόβος, τον οποίο έχει ανάγκη ο άνθρωπος είναι ο φόβος του Θεού.

«Μ΄όλο που κάνουνε τον χαρούμενο οι σκλάβοι της αμαρτίας, στο βάθος είναι δυστυχισμένοι. Ζούνε στον ίσκιο του θανάτου, γιατί «τά οψώνια της αμαρτίας θάνατος». Για τούτο και αυτοκτονούν. Αιτία για όλα αυτά είναι η απιστία και το ότι λείπει ο φόβος του Θεού από τον άνθρωπο. Ένας άγιος λέγει: «Φόβου χρεία τη ανθρωπίνη φύσει» «η ανθρώπινη φύση έχει ανάγκη από φόβο». Άμα λείψει ο φόβος του Θεού, και η συνείδηση βουβαθεί, ο άνθρωπος κατρακυλά στο χάος».2

«Ω, εσείς που έχετε τα πλούτη και που μόνο τι λογής είναι η αληθινή χαρά δεν ξέρετε. Άνθρωποι βασανισμένοι, σαστισμένοι από τις έγνοιες κι από τις σκοτούρες, σκλάβοι στη φιλοδοξία και στ’άλλα πάθη, και άσωτοι γυιοί, που φάγατε τα ξυλοκέρατα και δεν χορτάσατε, γυρίστε πίσω στο σπίτι του πατέρα σας του πονετικού, που δεν είναι άλλο παρά η καρδιά η δική σας, και μπείτε μέσα να ξαποστάσετε, να ευφρανθήτε και να νοιώσετε την αληθινή χαρά!».3

  • 1 Φώτης Κόντογλου, Μυστικά άνθη, «Ο σημερινός κόσμος. Το μέγα φρενοκομείο», σελ. 21.
  • 2 Ό.π., σελ. 24.
  • 3 Ό.π., «Ζωή πολυμέριμνη. Χωρίς καμμιά εσωτερική ευτυχία.», σελ. 20.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra