Ἄρθρο τοῦ ὁσιολογιοτάτου π.Εὐφροσύνου Ἱερομονάχου Σαββαΐτου
ἀποκλειστικά γιά τήν https://katanixi.gr/

“Χωρίστε τή θέση σας ἀπό προϊσταμένους πού δέν ὀρθοτομοῦν ἤ δέν ὁμιλοῦν στόν ὕπουλο τωρινό διωγμό”…

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Ἡ θυσία τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, τό μέγα χάσμα καί ἡ νεομάρτυς Ἑλένη

Ἱερομόναχος π.Εὐφρόσυνος Σαβαΐτης

Στά σημερινά Ἀναγνώσματα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἄς ἐνσκύψουμε καί πάλι μέ πίστη καί πόθο, γιά νά ἀντλήσουμε νάματα καί κατευθύνσεις ζωῆς σέ καιρούς χαλεπώτατους καί ἄκρως ἀντίχριστους, εἰδικά μάλιστα ἐπικίνδυνους γιά τή σωτηρία Χριστιανῶν Ὀρθοδόξων, πού κινοῦνται σέ ρυθμούς χλιαρότητας καί ἐπιπολαιότητας πνευματικῆς.

Α. Ὁ Ἀπόστολος.

Τό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα διαβάζεται πρός τιμήν τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων πού ἑορτάζουν. Εἶναι ἀπό τήν Α’ πρός Κορινθίους Ἐπιστολή τοῦ Ἀπ. Παύλου καί ἔχει δύο σκέλη. Στό πρῶτο σκέλος ἀναφέρονται τά διάφορα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τά ὁποῖα δωρίζονται ἄνωθεν καί ἀναλόγως σέ κάθε ἕνα μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Ὑπάρχει ὅμως καί ἕνας δρόμος πολύ ἀνώτερος, τόν ὁποῖον ὅποιος βαδίσει μέ ζῆλο ἅγιο, ἐκεῖ θά ἀποκτήσει ὅλα μαζί τα δῶρα τοῦ Παρακλήτου. Κι αὐτή ἡ ὁδός δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ΑΓΑΠΗ, τήν ὁποία ὁ Ἀπόστολος στό δεύτερο σκέλος τῆς περικοπῆς ἐξυμνεῖ καί ἀναλύει τά γνωρίσματά της. Αὐτήν τήν ἁγία ἀγάπη ἐνστερνίστηκαν καί ὅλοι οἱ Ἁγιοί μας, Μάρτυρες καί Ὅσιοι, τήν ἀληθινή καί ὄχι τήν ἐπίπλαστη ἡ ὁποία σήμερα εἶναι τῆς μόδας καί προαναγγέλει τόν ἐρχομό τοῦ θηρίου τῆς Ἀποκαλύψεως, τοῦ Ἀντιχρίστου, καί τοῦ Ψευδοπροφήτου αὐτοῦ. Ἡ ἀληθινή ἀγάπη, γιά νά μή γελιόμαστε φίλοι μας, ἔχει σταυρό, ἔχει πόνο, ἔχει θυσία, ἔχει αἱμόπτυση, ἔχει πάντα στήν ἀγκαλιά της τήν Ἀλήθεια. Ὅταν λείπει ἔστω καί κάτι ἀπ’ αὐτά εἶναι ὑποκριτική, κάλπικη, σατανική! 

Ἑπομένως, νά μήν παρασυρόμαστε, ὅταν ἀκόμη καί Πατριάρχες καί Ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς καί μοναχοί μιλοῦν γιά ἀγάπη, προσπαθώντας νά μᾶς πείσουν νά ὑποταχθοῦμε στό ἄδικο, το βλάσφημο, τό ψεύτικο. Αὐτήν τήν “ἀγάπη” τους νά τήν ἀποστρεφόμαστε ὅσο μποροῦμε! Διότι μᾶς χωρίζει ἀπό τόν ἀρχηγό τῆς Ἐσταυρωμένης ἀγάπης, τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Τά ἔργα τους, ἀγαπητοί, μᾶς δείχνουν τί εἶναι. Ὁ μακράν τοῦ Θεοῦ κόσμος, οἱ ἀρχές καί ἐξουσίες τούς ἀγαποῦν, τούς χρηματοδοτοῦν! Ἐκεῖνοι συνυπογράφουν ὅ,τι παράνομο καί ἀνήθικο καί διαστροφικό. Ἔχουν ἀγάπη τελικά ὄχι στόν Χριστό καί τόν λόγο του, ἀλλά στόν χρυσό καί στήν ἐξουσία τους! Ἔχουν τόν φόβο ὄχι τόν θεῖο, ἀλλά αὐτόν τῶν ἀνωτέρων τους! Μισοῦν τούς Ὀρθοδόξους καί ὑπεραγαποῦν τούς ἀλλοθρήσκους!

Διώκουν τούς ταπεινούς καί τιμοῦν τούς πονηρούς! Διαστρέφουν τό Εὐαγγέλιο πάντα πρός ἴδιον ὄφελος, ὅλα τα κάνουν γιά τό συμφέρον τό ὑλικό. Εἶναι οἱ σύγχρονοι Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι Ἐπίσκοποι, οἱ ὑποκριτές, οἱ τέλειοι ἠθοποιοί τῆς ἀγάπης καί τῆς ὁμολογίας! Ἀπό αὐτούς, ἀδελφοί μου, ἄς κόψουμε πιά κάθε ἐπαφή, κάθε φιλία, κάθε ἐπικοινωνία, ἄν θέλουμε νά σωθοῦμε, διότι εἶναι κλέφτες καί ληστές πνευματικοί, εἶναι ἐχθροί κρυφοί καί ὕπουλοι τοῦ Σταυροῦ τῆς Ἀγάπης τοῦ Σωτῆρος! Τούς ἀκοῦμε τόν τελευταῖο καιρό καί τούς βλέπουμε πόσο ἔχουν ἀγριέψει, μάλιστα μέσα στούς ἱερούς ναούς! Πόσο μίσος ἔχουν σέ ὅσους πιστούς ἀντιστέκονται καί δέν ὑποτάσσονται στά βλάσφημα μέτρα! Μάλιστα, μᾶς παρουσιάζονται ὡς μάρτυρες, ὡς ταπεινοί καί ὑπάκουοι… Ἀλλά τιμή καί χαρά καί ἀγαλλίαση νά ἔχουμε ὅσοι ἀξιωνόμαστε νά διωκόμαστε ἀπό τέτοιους ἀνθρώπους γιά χάρη τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ! “Χαίρετε καί ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς” , “οὕτω γάρ ἐδίωξαν τούς προφήτας τούς πρό ὑμῶν” (Ματθ. 5, 12). Ἄς γαντζωθοῦμε ἑπομένως στήν Ἁγία Γραφή, ὅπως μᾶς τήν ἑρμηνεύουν οἱ Ἅγιοι Πατέρες στούς βίους τῶν Ἁγίων μας, καί ἀπό ἐκεῖ νά παίρνουμε ἐντολές! Νά λέμε πιά ΟΧΙ! σέ κάθε ἄλλον νόμο, σέ κάθε ἐγκύκλιο Συνόδου, σέ κάθε λόγο Ἐπισκόπου ἤ πνευματικοῦ πού μᾶς προτρέπει τό ἀντίθεο. Ἐμεῖς θά μένουμε ἀσφαλεῖς μόνο στόν ἁγνό φόβο τοῦ Θεοῦ, στήν ἁγνή καί θυσιαστική ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, στήν ταπεινή ἀσκητική ὁδό τῆς ἀγόγγυστης καί ἁγίας ὑπομονῆς, στήν ἄρνηση νά συσχηματιστοῦμε μέ τό καρναβάλι τῆς Νέας Τάξης, τῆς νέας κανονικότητας! Δέν θά ρίξουμε ποτέ θυμίαμα στό βωμό τῆς θεᾶς Ὑγείας! Δέν θά μείνουμε ποτέ σιωπηλοί στούς συνεχεῖς καί κρυφούς φόνους τῶν γερόντων στά διάφορα νοσοκομεῖα! Δέν θά συμμετέχουμε σέ λειτουργίες μολυσμένες μέ σχισματικούς καί ἀχειροτόνητους! Δέν θά συμπράξουμε ἄλλο πιά σέ νέες καί τελειωτικές προδοσίες Πίστεως! Δέν θά μείνουμε μόνο σέ προφορική, ἀνώδυνη καί ἀνενεργή ὁμολογία – χάϊδεμα τῶν ἀσεβῶν! Δέν θά ποῦμε αὐτοαναπαυόμενοι (καί μάλιστα ἐπικαλούμενοι συγχρόνους γέροντες) ὅτι, ὅταν ἔρθουν τά χειρότερα, τότε μαζί μέ ὅλους θά ἀντιδράσουμε! Δυστυχῶς τότε, θά εἴμαστε ὅπως ὁ βάτραχος πού τόν ζεσταίνουν λίγο λίγο, ἀνίκανοι νά πηδήξουμε ἔξω ἀπό τό σύστημα! Θά εἶναι ἴσως πολύ ἀργά γιά τή σωτηρία πολλῶν ἀπό μᾶς! Θά ἔχουμε μολυνθεῖ ἀπό τήν περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα τῆς ἀλλοιωμένης Πίστεώς μας! ΟΧΙ !!!

Δέν θά ἀκολουθήσουμε πιά ἀσυνείδητα τή γνώμη τῆς ὁμάδας, τοῦ ὄχλου, τῆς ἀδελφότητας, τῶν ἡγουμένων καί πνευματικῶν, πού σιωποῦν δημόσια! Ὁ καθένας πού θέλει νά σώσει τήν ψυχή του ἦρθε ἡ ὥρα νά κινηθεῖ προσωπικά, μέ εὐθύνη του, νά ἀκούσει τή φωνή τῆς συνειδήσεώς του καί νά φύγει! (Ἀββᾶς Παμβῶ, Ἅγιος Παΐσιος καί χιλιάδες ἄλλοι Ἅγιοι). Τοπικά καί τροπικά! Νά μείνει ἀπελεύθερος Χριστοῦ! Ὄχι δοῦλος ἀνθρώπων! 

Αὐτά, ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί, δέν ἀποτελοῦν λόγια ἀνεύθυνα, προτροπές ἐλαφρές ἀσύνετων μυαλῶν, ἀνεδαφικά καί ἐπικίνδυνα πράγματα. Εἶναι ἐντολές Εὐαγγελικές καί Ἁγιοπατερικοί πεπατημένοι δρόμοι σωτηρίας σέ καιρούς διωγμῶν καί ἀποστασίας! Εἶναι λόγοι ἀληθινῆς ἀγάπης! Γι’ αὐτό, ἄς ξυπνήσουμε, ἄς ρωτήσουμε, ἄς μελετήσουμε, ἄς ἀποχωριστοῦμε ἀπό τήν ἀσέβεια καί βλασφημία τῶν κρατικῶν ναῶν! Ἅς μείνουμε ἑνωμένοι μόνο μέ τήν ἀληθινή καί ταπεινή Ἀγάπη! Ἅς θυσιαστοῦμε!

Ὑπάρχουν ἔστω καί αὐτοί οἱ ἐλάχιστοι ἱερεῖς πού κρατᾶνε, ἄς τούς ἀκολουθήσουμε μέ ἐμπιστοσύνη! Φαίνονται λίγοι, δέν εἶναι βολεμένοι, οὔτε βέβαια κάνουν ρητορικούς λόγους “ἀγάπης” ἀποκοιμίζοντας συνειδήσεις, δέν θεολογοῦν μέ φανατισμό ψευδόμενοι κατά ἀδελφῶν, δέν φατριάζουν!, δέν θαυματουργοῦν ἐπιδεικτικά, live…

Ὅσο ἀκόμα ὑπάρχει καιρός, ἄς μετανοήσουμε, ἄς ξεσηκωθοῦμε, ἄς ὁμολογοῦμε μέ θυσίες ἀγάπης ἀληθινῆς!

 Β. Τό Εὐαγγέλιο. 

Εἶναι ἡ γνωστή μας παραβολή τοῦ Πλουσίου καί τοῦ Λαζάρου μέ πάμπολλα θεολογικά διδάγματα, ἰδιαιτέρως γιά τήν μέση κατάσταση τῶν ψυχῶν πρίν ἀπό τήν τελική κρίση. Βλέπουμε σ’ αὐτήν πώς ἡ ἀσπλαγχνία καί ἡ ἐπιγεια τρυφή καταλήγει στά βάσανα τοῦ Ἅδη (νοητός τόπος), ἐνῷ ἡ ἀγόγγυστη καί καρτερική ὑπομονή τῶν θλίψεων ὁδηγεῖ τούς ταπεινούς τῷ πνεύματι στήν ἀνεκδιήγητη χαρά τοῦ Παραδείσου, στήν κοινωνία μέ τούς Ἀγγέλους καί τούς Ἁγίους, στήν πρόγευση τῆς τελικῆς μακαριότητας. Ἐδῶ ὁ Κύριος μας κάνει λόγο καί γιά ἕνα “μέγα χάσμα” μεταξύ τῶν δύο αὐτῶν καταστάσεων, δηλ. γιά μιά ἀδιαπέραστη ἀνθρωπίνως ἄβυσσο, ἕνα τεράστιο κενό καί χώρισμα τῶν δικαίων ἀπό τούς ἀμετανόητους ἁμαρτωλούς.

Μέγα χάσμα! Τί φοβερό! Ἀνείπωτα βάσανα πρίν ἀπό τήν τελική καί αἰώνια καταδίκη! Βάσανα φρικτά ψυχικῆς κόλασης, σέ βαθμό πού φέρνουν ἀκόμα καί μεταμέλεια, ἀνώφελη βέβαια στούς καταδίκους του Ἅδη, πού αἰσθάνονται ἀκόμα πιό τραγικά βλέποντας τήν εὐτυχία ἀπέναντί των δικαίων καί μετανοημένων ἀδελφῶν τους, τούς ὁποίους περιφρόνησαν στήν ἐπί γῆς βιοτή τους.

Μέγα χάσμα! Εἶναι κατάσταση πού ξεκαθαρίζει, ἀδελφοί, ἀπό αὐτήν ἐδῶ τήν πρόσκαιρη ζωή μας. Μπορεῖ νά εἴμαστε τόσο κοντά σέ ἀπόσταση, ἀλλά τόσο μακριά ὡς πρός τήν ἀρετή καί τήν καθαρότητα τῆς καρδιᾶς! Μέσα σ’ ἕνα σπίτι, σ’ ἕνα μοναστήρι, σέ μιά ἐνορία, σέ κάθε χῶρο. Ἄλλο πιστός, ἄλλο ἄπιστος. Ἄλλο πονηρός, ἄλλο ἀγαθός. Ἄλλο ὑποκριτής, ἄλλο ἀγωνιστής. Ἄλλο ἄδικος, αἱρετικός, δειλός, ἄλλο δίκαιος, ὁμολογητής, τολμηρός καί εὐσεβής. Ἄλλο ἐλεήμων, ἄλλο σκληρός! Τί μυστήριο!

Μέγα χάσμα! Ἱερεῖς, Ἀρχιερεῖς, ἡγούμενοι, Πατριάρχες, στόν βυθό τῆς κολάσεως! Καί ἁπλοί μοναχοί, λαϊκοί ἀγράμματοι καί ἁπλοϊκοί χωρικοί, στά ὕψη τῶν Ἀγγέλων! Οἱ πρῶτοι ἔσχατοι καί οἱ ἔσχατοι πρῶτοι! 

Τί ἐλπιδοφόρα εἰκόνα γιά τόν ἀγώνα μας! Ἀπό τώρα, ἀγαπητοί, προαισθάνεται ἡ ψυχή τοῦ ἀγωνιστοῦ καί πιστοῦ τήν οὐράνια χαρά, ἀπό τώρα καίγεται μέ τύψεις καί ἡ ψυχή τοῦ πονηροῦ καί ὑποκριτοῦ Χριστιανοῦ.

Μέγα χάσμα! Ἅγιο χάσμα! Αἰώνιο χάσμα! Δίκαιο χάσμα! Τῆς ἀπέραντης ἐλευθερίας καί ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ! Χάσμα τροπικό τῆς ψυχικῆς ἑκάστου κατάστασης. Χάσμα, τό ὁποῖο μόνο το ἔλεος τοῦ Θεοῦ διά τῶν εὐχῶν τῆς Ἐκκλησίας (μνημόσυνα, ἐλεημοσύνες, προσευχές) μπορεῖ νά γεφυρώσει μέχρι τήν τελική καί ἀδέκαστη κρίση τοῦ Κυρίου. Μετά ὅμως, ὄχι! 

Ὥστε νά προσέξουμε τήν ψυχή μας, ἀδελφοί! Τό μέσα πρῶτα νά καθαρίσουμε, καί τό ἔξω ἔπειτα ἀναγκαστικά θά διορθωθεῖ. Ἄς πράττουμε ἔργα πίστεως καί ἀγάπης εἰλικρινοῦς, μέ καρδιά καθαρή, πρός δόξαν Θεοῦ μόνον! 

Ἄς ὑπομένουμε κάθε τι λυπηρό μέ χαρά καί ἐλπίδα! Διότι τίποτε δέν συγκρίνεται μέ τά ἀνέκφραστα ἐκεῖνα κάλλη τοῦ οὐρανοῦ, τά ὁποῖα μάτι δέν ἔχει δεῖ, αὐτί δέν ἔχει ἀκούσει καί καρδιά ἀνθρώπου δέν μπορεῖ νά συλλάβει. Ναί! μέ ὅλα ἐκεῖνα, ὅσα ἑτοίμασε ὁ Θεός γι’ αὐτούς πού τόν ἀγαποῦν ἀληθινά! ( Α’ Κορινθ. 2, 9). Εἶναι ὁ ἅγιος χωρισμός πού ἔχουμε ξαναπεῖ, ὁ ἅγιος διχασμός γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, αὐτός πού τόσο ἀρέσει στόν Χριστό μας!, αὐτός γιά τόν ὁποῖον καί κατέβηκε στή γῆ!, ὥστε νά φέρει εἰρήνη, ὄχι κοσμική ἀλλά θεία! Ἦρθε νά φέρει μάχαιρα, διαμερισμό!, νά βάλει πνευματικό μπουρλότο ἀγάπης στίς ἁγνές ψυχές! (Λουκ. 12, 49-51). Ἦρθε νά διχάσει ὁ Χριστός!

Μέγα το χάσμα! Ὄχι, ἐπειδή θέλει τό κακό μας ὁ Κύριος, ἀλλά διότι ἐμεῖς ἐλεύθερα μέ τήν κακία μας τό ἐπιλέγουμε! Παράδεισος καί κόλαση αἰώνια! Ἁμαρτωλοί ἀμετανόητοι καί μετανοημένοι! Ἄγγελοι καί δαίμονες! Πύρινος ποταμός καί Οὐράνια Βασιλεία! Ἀντιθέσεις φοβερές, ἀληθινές καί ἅγιες! 

Τί θά προτιμήσουμε; Νά βολευτοῦμε ἐδῶ, νά εὐημερήσουμε, νά ἀπολαύσουμε ὅλες τίς ἡδονές; τή δόξα, τήν ἀναγνώριση; τήν ἐξουσία; τή δημοσιότητα; νά προδώσουμε, φαινομενικά ἔστω τήν ἀλήθεια, γιά νά μήν λυπήσουμε τόν Πατριάρχη, τόν Ἀρχιεπίσκοπο; Καί ὁ Χριστός; 

“Ἔλα ρέ, ἄσε τώρα, αὐτά εἶναι ὑπερβολές τῆς φαντασίας κάποιων φανατικῶν” σοῦ λένε. Μεῖνε ὑπάκουος στόν νόμο, φόρα ταπεινά τή μάσκα σου, μή προξενεῖς ταραχές καί σκάνδαλο μέσα στό ναό, ἄκουσε τούς ἀνωτέρους σου, μήν κατακρίνεις, μήν ἀσχολεῖσαι ἐσύ ὁ ἄσχετος νά διδάσκεις τούς ἱερεῖς”… Αὐτά μἂς ψιθυρίζουν ὁ διάβολος καί τά ὀργανά του. “Μά, πῶς θά ζήσεις, ποῦ θά πᾶς, ἔχεις νά πληρώνεις πρόστιμα; ἔχεις οἰκογένεια νά θρέψεις! μέ τί μισθό; Ἄκουσε τί λέει ἡ Ἐκκλησία!”, ὅπως τήν ἐννοοῦν αὐτοί καί ὄχι αὐτήν τοῦ Χριστοῦ! Ὅλα, γι’ αὐτήν τή ζωή! Ὅλα μέ τό μυαλουδάκι, τό φόβο καί τή λογική. Πουθενά ἡ πίστη, ἡ λαχτάρα τοῦ Παραδείσου, ἡ προσδοκία τῆς Ἀναστάσεως! Θέλουμε εὔκολο καί ἄνετο δρόμο γιά τήν Ἀνάσταση, χωρίς σταυρό! 

Μά, θά ποῦν κάποιοι. Ἐδῶ βλέπουμε θαύματα ζωντανά νά γίνονται, ἀνθρώπους γλυκούς καί μέ ἀρετές νά μᾶς καλοῦν σέ ἄλλη, πιό ὑπάκουη καί εὔκολη ζωή! Τί γίνεται; ΣΥΓΧΥΣΗ! ΜΕΓΑΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ! Ἄς μείνουμε, ἀδέλφια, πιστοί ὄχι στά φαινόμενα, πού πολλές φορές ἀπατοῦν! Ὄχι σέ ἀνθρώπους, ὅσο ἐνάρετοι καί ἄν παρουσιάζονται! ἀλλά στόν ἀλάνθαστο λόγο τοῦ Θεοῦ! “Ἀλήθεια σᾶς λέω, ἀποχωρεῖτε μακριά μου ὅλοι ἐσεῖς μέ τις εὐσεβοφανεῖς δικαιολογίες, οἱ ἐργάτες τῆς ἀνομίας! Δέν σᾶς ξέρω! ” (Ματθ. 7, 21-23). Ἄς μισήσουμε, ἑπομένως, μέ τέλειο μίσος, (Ψαλμ. 138, 22), δηλ. μέ ἁγία ἀποστροφή, τήν πονηρή ἀλλοίωση καί διαστροφή τῶν δογμάτων τῆς Ὀρθοδοξίας μας, τήν ὁποία διαπράττουν ὅλες οἱ μεγάλες ἐκκλησιαστικές κεφαλές καί ὅσοι τούς ὑποτάσσονται! Ἄν ἀγαπᾶμε ἀληθινά, ἄν θέλουμε ἁγία εἰρήνη, ἄς τούς ἀποκόψουμε ὅπως τό δεξί χέρι πού μᾶς σκανδαλίζει, κατά τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ (Ματθ. 5, 29-31). Οἱ συνειδητοί ἱερεῖς, ἐπιτέλους, ἄς κάνουν χρήση τοῦ δικαιώματος νά σταματήσουν τήν μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου τους πού αἱρετίζει ἤ δέχεται τίς βλασφημίες καί τά σχίσματα τῶν Ἐκκλησιῶν πού προωθεῖ τό Φανάρι. Τό ἐλάχιστο εἶναι αὐτό! Ἄς μήν ξεχνοῦν τί ἔκανε ὁ ἅγιος Παΐσιος καί ὅλο το Ἅγιον Ὅρος, σέ μιά ἐποχή πολύ πιό ἁγνή καί πολύ λιγότερο πονηρή. Εἶναι χρέος τους πλέον! Δέν καταλαβαίνουν ὅτι ἀνεχόμενοι τέτοια αἴσχη, συμπράττουν, ἔστω καί ἄθελα, στά ἔργα τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ὅτι βοηθοῦν στήν ἐξάπλωση τῆς πλάνης; Τί πιό βλάσφημο ἀπό τήν ἀποϊεροποίηση τοῦ Ναοῦ καί τῶν Μυστηρίων, ἀπό τήν ἀλλοίωση τοῦ τρόπου τῆς Θ. Μετάληψης, ἀπό τήν ἄρνηση τῆς ἀκτίστου ἐνέργειας τῆς Θείας Χάριτος; Ξυπνᾶτε παπάδες!!!

Τιμῆστε τό ἅγιο ράσο σας! Αὔριο, ἄν σιωπήσετε, θά σᾶς ξυρίζουν καί θά σᾶς τό ἀφαιροῦν! Θά φέρνουν καρδιναλίους μέσα στίς ἐνορίες μας! Ξυπνῆστε καί ἀντισταθεῖτε νομίμως! Τώρα! Μέ γνώμονα τούς Ἱερούς μας Κανόνες καί τούς Ἁγίους Πατέρες! Μέ παρρησία ἀλλά καί ἦθος ταπεινό! Μέ καθαρή ὁμολογία! Μέ φόβο Θεοῦ! Ξυπνῆστε, ἄν θέλετε νά ζήσετε ἀληθινά θαύματα, ἀληθινή ἐλευθερία, ζωντανή τήν θεία Χάρη καί τή σκέπη τῆς Παναγίας μας. Ξυπνῆστε!!! Μήν θέλετε νά συνδυάσετε καί μισθό καί ὁμολογία! Καί τή θεσούλα τοῦ πνευματικοῦ καί τή φήμη τοῦ παραδοσιακοῦ! Καί μέ τόν Χριστό καί μέ τούς αἱρετίζοντες! Ὄχι!

Γ. Η ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΕΛΕΝΗ ΤΗΣ ΣΙΝΩΠΗΣ.

Ἀνάμεσα στό πλῆθος τῶν μεγάλων Ἁγίων πού τιμᾶμε σήμερα (Ἅγιοι Ἀνάργυροι ἐξ Ἀσίας καί ἁγία Θεοδότη ἡ μητέρα τους, Ὅσιος Δαυΐδ ὁ ἐν Εὐβοίᾳ, Ἅγιος νέος Ὁσιομάρτυς Ἰάκωβος καί οἱ μαθητές του), ξεχωρίζει σάν ἕνα μυρωδάτο τριαντάφυλλο τοῦ Πόντου, ἡ ἁγία Νεομάρτυς καί Παρθενομάρτυς Ἑλένη τῆς Σινώπης. Μιά δεκαπεντάχρονη ἔφηβος μέ ἀπαράμιλλο ψυχικό καί σωματικό κάλλος, πού κατέλαβε οὐράνια πρωτιά μέ τήν ἑκούσια θυσία τῆς ἁγνείας καί τοῦ μαρτυρίου γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἀδελφῶν της. Εἶναι ἐκείνη ἡ σεμνή κόρη πού στέκεται πρότυπο γιά κάθε σημερινή νέα καί νέο, ἰδανικό ἀντίστασης πνευματικῆς ἐνάντια στήν ὀργανωμένη ψυχολογική βία καί τήν ἀλλοτρίωση τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Εἶναι ἡ Ἁγία πού γαλουχήθηκε στό κρυφό σχολειό τά ἱερά γράμματα, πού ἀνατράφηκε ἀπό ἁπλούς καί ἐνάρετους γονεῖς, πού ἀγάπησε ὁλόψυχα τήν προσευχή, πού ἔδειξε μοναδική τόλμη καί ἀνδρεία μπροστά στήν ἀκολασία τοῦ τυράννου, πού μέ τήν ἁγνή της προαίρεση ἔλαβε τή δύναμη τῆς Θ. Χάριτος καί τό τέλειο τῶν στεφάνων τοῦ Παραδείσου! Τήν κάρφωσαν μέ δύο καρφιά στό κεφάλι, ἀφοῦ τήν βασάνισαν στή φυλακή, τήν ἀποκεφάλισαν καί τήν ἔριξαν στήν θάλασσα. 

Αὐτοί οἱ Ἅγιοι, οἱ νέοι μας ὁμολογητές καί μάρτυρες, τά παλικάρια καί οἱ νέες πού θυσιάστηκαν γιά Χριστό καί πατρίδα, εἶναι ὁδοδεῖκτες καί γιά τή δική μας γενιά. Διδάσκουν σιωπηρά καί τόσο τρανταχτά τό δρόμο τῆς θυσίας καί τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης. Ἄς μήν ἀμαυρώσουμε τή μνήμη τους μέ ἕναν τυπικό καί βλάσφημο ἐκκλησιασμό, μέ μιά ἐπιφανειακή συγκίνηση καί ψαλμῳδία, μέ μιά ἀνίερη καί κακή ὑπακοή στήν παρανομία! Εἶναι ὥρα νά τούς μιμηθοῦμε! Νά ἀλλάξουμε μυαλά καί καρδιά! Νά ζητήσουμε καί μεῖς μέ καιόμενα σπλάχνα τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ νά τήν κάνουμε βίωμα καθημερινό, μαρτυρικό, θυσίας καί ὁμολογίας ἁγνῆς! Ἄραγε θά βρεθοῦν τέτοιοι νέοι καί νέες σήμερα;…

Ἁγία Νεομάρτυς Ἑλένη, μήν ξεχνᾷς νά εὔχεσαι γιά τή νεολαία τοῦ Χριστοῦ σήμερα. Πάρε τή δειλία καί τήν ἠδυπάθεια ἀπό τίς καρδιές μας καί ἐμφύτεψε καρφιά θείου ἔρωτος μέσα μας! Μίλησε μυστικά στή νέα μας γενιά νά μή ξεχάσει ὅ,τι ἁγνό, ὅ,τι ὑψηλό, ὅ,τι ἅγιο μᾶς ἔχει κληροδοτήσει ἡ Παράδοσή μας. Καί, σέ παρακαλοῦμε, μήν τό καθυστερήσεις… Πάρε ἄδεια καί χτύπα τό ἀμετανόητο κεφάλι ὅλων αὐτῶν τῶν τυράννων πού μᾶς κυκλώνουν, τῶν αἱρετικῶν, τῶν ἀνωμάλων, τῶν κάθε εἴδους διαβολεμένων καί ἀμετανόητων ἀνθρωπαρίων, πού νομίζουν ὅτι εἶναι κύριοι καί σωτῆρες τοῦ κόσμου! Φώτισε καί τίς κούφιες κάρες τῶν μαλθακῶν Χριστιανῶν μήπως καί κατανοήσουν τό μέγεθος τῆς ἀποστασίας τους. Σωφρόνισε μυστικά ὅλα τα κορίτσια καί τά ἀγόρια τῆς Ἐκκλησίας, πού μένουν μόνο στό νά ντύνονται σεμνά ἤ νά πιστεύουν τυπικά… πού ἔτσι ἴσως μεγάλωσαν ἀπό χλιαρότητα τῶν γονιῶν τους ἤ πού συνήθισαν νά βλέπουν τήν ὑποκρισία καί τόν ξερό τύπο. Συγχώρησέ μας καί βοήθησέ μας ὅλους, ὅσοι προσπαθοῦμε τό αὐτονόητο, νά κάνουμε ταπεινά το χρέος τῆς ὁμολογίας, τό μόνο πού μᾶς ἔμεινε ὡς κατορθωτή καλή πράξη μέσα στόν γενικό παραλογισμό, τήν σύγχυση καί τήν ἀσέβεια τῆς ἐποχῆς μας! Νά μή προδώσουμε Χριστό, νά μήν πουλήσουμε τήν ψυχή μας στό διάβολο! 

Καλό μήνα καί καλή ὁμολογία! 

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra