Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Τό νά ὑπομένουμε καρτερικά τόν σταυρό μας ἀποτελεῖ ἀληθινή μετάνοια» (Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Δ΄ Μέρος

Κάθε Ὀρθόδοξος πιστός, ὁ ὁποῖος βαπτίστηκε στό Ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρέπει ὁπωσδήποτε νά ζήσει βιωματικά μέ τήν Ὀρθόδοξη Πίστη, ἀποφεύγοντας τή συνοίκηση μέ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοσμικό φρόνημα ἤ εἶναι κατά τήν πίστη τους πλανεμένοι.

Ὁ Ὀρθόδοξος πιστός πρέπει νά ἀγωνίζεται ἐνάντια στά πάθη του, ὥστε νά ἀποβάλλει ἀπό πάνω του, κάθε περιττή γήινη φροντίδα, γιά νά ἔχει ὡς περιουσία, πλοῦτο καί θησαυρό πνευματικό μόνον τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Μέ τήν δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ:

– Ἄς στρέφεται τό βλέμμα τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς μας, πάντοτε πρός τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

– Ἄς συγκεντρώνονται οἱ ἐλπίδες μας, μόνο πρός τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

– Ἄς ἀναθέτωμε τήν πάσαν ἐλπίδα μας, πρός τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

Ἄς στηρίζουμε τήν Πίστη μας πάντοτε πάνω στήν Ἀλήθεια, τόν Ἴδιο τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό.

Διότι αὐτή τήν ἐντολή μᾶς ἔδωσε ὁ Κύριος:

«Μή θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς, ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπται διορύσσουσι καί κλέπτουσι· θησαυρίζετε δέ ὑμῖν θησαυρούς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σής οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδέ κλέπτουσιν· ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρός ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καί ἡ καρδία ὑμῶν». (Ματθ. 6, 19-21).

Ὅπως, ἐπίσης ὁ Κύριος, «καί προσκαλεσάμενος τόν ὄχλον σύν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ, καί ἀκολουθείτω μοι» (Μαρκ. 8, 34).

Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, μιλάει πρός τούς ὀρθοδόξους πιστούς γιά τόν «Σταυρό τοῦ Χριστοῦ» καί πότε αὐτοί ὡς μαθητές τοῦ Χριστοῦ φέρουν καί ὑπομένουν τόν σταυρό τους πραγματικά καί ἁγιοπνευματικά, μέ τά ἑξῆς λόγια:

Ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ λαμβάνει τόν σταυρό στούς ὤμους του, ὅταν παραδέχεται πώς εἶναι ἄξιος τῶν θλίψεων πού ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ τοῦ καταπέμπει. (7)

Ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ τότε φέρει καί ὑπομένει τόν σταυρό του σωστά, ὅταν ἀναγνωρίζει ὅτι οἱ θλίψεις πού τοῦ στάλθηκαν εἶναι ἀκριβῶς αὐτές καί ὄχι ἄλλες εἶναι ἀναγκαῖες γιά τήν ἐν Χριστῷ μόρφωσή του καί τή σωτηρία του.

Τότε φέρουμε καρτερικά τόν σταυρό μας, ὅταν ἀληθινά ἀντιλαμβανόμαστε καί ἀναγνωρίζουμε τό ἁμάρτημά μας.

Σ᾽ αὐτή τή συναίσθηση τοῦ ἁμαρτήματός μας δέν ὑπάρχει καμιά αὐταπάτη.

Ὡστόσο, ὅποιος παραδέχεται τόν ἑαυτό του ἁμαρτωλό καί ταυτόχρονα γογγύζει καί μοιρολογάει ἀπό τό ὕψος τοῦ σταυροῦ του, ἀποδεικνύει μ᾽ αὐτό ὅτι μέ τό νά παραδέχεται τήν ἁμαρτία του ἐπιφανειακά, κολακεύει μονάχα τόν ἑαυτόν του καί τόν ξεγελᾶ.

Τό νά ὑπομένουμε καρτερικά τόν σταυρό μας ἀποτελεῖ ἀληθινή μετάνοια.

Ἐσύ, ἀδελφέ, πού εἶσαι σταυρωμένος στόν σταυρό, ἐξομολογήσου στόν Κύριο μέσα στή δικαιοσύνη καί τή χρηστότητα τῶν κριμάτων Του.

Μέ τήν αὐτοκατάκριση δικαίωσε τήν κρίση τοῦ Θεοῦ καί θά λάβεις ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν σου.

Ἐσύ, πού εἶσαι σταυρωμένος στόν σταυρό, γνώρισε τόν Χριστό καί θά σοῦ ἀνοιχτεῖ ἡ πύλη τοῦ Παραδείσου”.

Ὁ θάνατος, μόνο ὁ θάνατος λυτρώνει ὁριστικά ἀκόμα καί τούς ἁγίους τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἐπήρεια τῆς ἁμαρτίας. (8)

Ἀδιάντροπα εἶναι τά πάθη:

Μποροῦν νά ξεσηκωθοῦν ἐνάντια καί σ’ ἕναν ἑτοιμοθάνατο.

Μή σταματήσεις, λοιπόν, νά προσέχεις ἄγρυπνα τόν ἑαυτό σου, ἔστω κι’ ἄν βρίσκεσαι στό κρεβάτι τοῦ θανάτου.

Ὅταν τό σῶμα σου τοποθετηθεῖ στόν τάφο, τότε μόνο νά πιστέψεις στήν ἀπάθειά του.

Τά πάθη, παραμένοντας στόν Χριστιανό, τόν ἀναγκάζουν νά εἶναι σέ διαρκῆ ἐπιφυλακή, τόν προκαλοῦν σέ διαρκῆ πόλεμο, κι’ ἔτσι συμβάλλουν στήν πνευματική πρόοδο.

«Τό κακό, κατά τή σοφή οἰκονομία τῆς Θείας Πρόνοιας, συντελεῖ στήν πραγματοποίηση τοῦ καλοῦ, μολονότι δίχως καλή προαίρεση», λέει ὁ ὅσιος Μακάριος ὁ Μέγας.

Ἡ σκληρή καί βαριά μυλόπετρα συντρίβει τό σιτάρι καί τό μεταβάλλει σέ ἀλεύρι κατάλληλο γιά τήν παρασκευή ψωμιοῦ.

Ἡ σκληρή μάχη μέ τά πάθη συντρίβει τήν καρδιά, ἀφαιρεῖ ἀπό τόν ἄνθρωπο τό πνεῦμα τῆς ὑπερηφάνειας, τοῦ ἀποκαλύπτει τήν κατάστασή του, κατάσταση πτώσεως καί φθορᾶς.

Καί τόν κάνει νά συνειδητοποιήσει τήν ἀναγκαιότητα τῆς λυτρώσεως, τοῦ παίρνει ὅλες τίς ἐλπίδες, τίς ὁποῖες στήριζε στόν ἑαυτό του, καί τίς μεταφέρει στόν Λυτρωτή.

Πρέπει νά καταλάβουμε ὅτι στήν προπατορική ἁμαρτία ὑπάρχουν οἱ σπόροι ὅλων τῶν παθῶν.

Ὡς ἀπόγονοι, λοιπόν, τοῦ Ἀδάμ, γεννιόμαστε μέ τή ροπή πρός κάθε λογῆς ἁμαρτία.

Γι’ αὐτό δέν πρέπει νά ἀποροῦμε, ὅταν ἐμφανίζεται μέσα μᾶς ὁποιοδήποτε πάθος καί μᾶς πολεμάει.

Ἡ ἐμφάνιση, ἡ ἐνέργεια καί ἡ ἐξέλιξη ἑνός πάθους ἐξαρτῶνται τόσο ἀπό τίς ἰδιότητες τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος κάθε ἀνθρώπου ὅσο καί ἀπό τίς συνθῆκες.

Ἔτσι, στόν ἕναν ἄνθρωπο ἐνεργεῖ μέ ἰδιαίτερη δύναμη ἐτοῦτο τό πάθος καί στόν ἄλλον ἐκεῖνο, στόν ἕναν ἡ φιλαργυρία καί στόν ἄλλον ἡ γαστριμαργία, στόν ἕναν ἡ λαγνεία καί στόν ἄλλον ἡ φιλοδοξία.

Ὅποιος, πάντως, δέν πολεμεῖται ἀπό κάποιο πάθος, ἄς μή νομίζει πώς αὐτό δέν ὑπάρχει μέσα του, ὑπάρχει, ἁπλῶς δέν τοῦ δόθηκε ἡ εὐκαιρία νά ἀποκαλυφθεῖ.

Ὁ ἀγωνιστής πρέπει νά βρίσκεται ἀδιάλειπτα σέ ἑτοιμότητα, γιά ν’ ἀντιδράσει ἀποτελεσματικά, ὅταν θά τοῦ ἐπιτεθεῖ ἕνα πάθος, προπαντός τό πάθος ἐκεῖνο πού ἐμφανίζεται πιό συχνά, τόν πολεμάει πιό ἐπίμονα καί τόν ταράζει πιό πολύ ἀπό τά ἄλλα.

Σέ κάθε ἄνθρωπο τά πάθη πού εἶναι οἰκεῖα στήν πεσμένη φύση τοῦ διαφέρουν σέ ἔνταση ἀπό τά πάθη πού ἀποκτᾶ θεληματικά.

Ἡ δύναμη τῶν δευτέρων εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπό τή δύναμη τῶν πρώτων.

Ἀλλά ἡ μετάνοια, αὐτό τό παντοδύναμο φάρμακο πού μᾶς δόθηκε ἀπό τόν Παντοδύναμο ατρό, τόν Θεό, θεραπεύει τόν ἄνθρωπο πού θά θελήσει νά τό χρησιμοποιήσει σωστά”.

Ἀδέλφια μου, ὁ καθένας μας μπορεῖ νά ἐπικαλεῖται συνεχῶς τήν χάρη καί τή δύναμη τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἰδιαιτέρως, ὅταν βιωματικά γνωρίζουμε ὅτι μέ τό σημεῖον καί τή δύναμη τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἐπιτελοῦνται μέγιστα θαύματα σέ ὁλόκληρο τόν Ὀρθόδοξο κόσμο.

Καί ἀκόμη περισσότερο ὅταν μέ τήν ἐπίκληση τῆς ζωηφόρου δυνάμεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, προσευχόμαστε κάθε Παρασκευή ἡμέρα ἀφιερωμένη εἰς τόν Σταυρό τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦμέ τήν ἀκολουθία τῆς Παρακλήσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ: «Ὁ Σταυρός ὁ Πανάγιος, πᾶσι τοῖς ὑμνοῦσιν αὐτόν τήν ἴασιν, καί πταισμάτων ἀπολύτρωσιν, ἐμφανῶς ὁρᾶται χαριζόμενος».

«Σταυρέ τοῦ Χριστοῦ σῶσον ἡμᾶς τῇ δυνάμει σου».

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 7. Ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί ὁ Σταυρός τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ https://i-n-agioy-nikolaoy-toy-neoy.webnode.gr/
  • 8. Ὁ Χριστιανός καί τά πάθη. Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ. Ἀπό τό βιβλίο: “Ἀσκητικές ἐμπειρίες” Τόμος Β΄. Ἱερά Μονή Παρακλήτου Ὠρωπός Ἀττικῆς https://i-n-agioy-nikolaoy-toy-neoy.webnode.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Με τον Σταυρό του Χριστού, υπάρχει ζώσα Θεογνωσία (Α΄ Μέρος, Β΄, Γ΄)