Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Καιρός ἤδη εἶναι νά καλέσω ἅπαντας τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, εἰς τήν τοῦ Συναξαριστοῦ τούτου ἀνάγνωσιν» (Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Γ΄ Μέρος

Οἱ προσευχές καί τό ἔργο τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, ὅπως κι’ αὐτό τοῦ Ἁγίου μας ἐθναποστόλου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τό ὁποῖο γιά τήν δική τους ἐποχή, δέν ἔμεινε χωρίς τήν ἀνταπόκριση ἀπό τό Πανάγιο Πνεῦμα, ἀλλά καί ἀπό τούς ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος καί τῆς ἀληθινῆς μετανοίας.

Διότι τότε πρός τόν ἐξόριστο εἰς τό Ἅγιο Ὄρος ἐθνομάρτυρα Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄σέ μιά μαρτυρική γιά τήν ἐποχή περίοδο ἐκπτώσεως ἀπ’ τό πατριαρχικό θρόνο ὁ ὁποῖος μονάζει κοντά σ’ ἕνα Κελλάκι, ὅπου διαμένει ὁ Νικόδημος, ἐκεῖ ἐπισκέπτεται καί καταφεύγει τό πλῆθος τῶν μετανοημένων ἐξωμοτῶν.

Ὅμως ὁ Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄, αὐτούς πού ἀρχικά μέ ἐλαφρά τήν καρδία καί τή συνείδησή τους πρόδωσαν τήν μόνη ἀληθινή Πίστη τους καί ἔγιναν γιά λίγο Μωαμεθανοί ἐνῶ κατόπιν μετανόησαν, τούς συμβουλεύει καί τούς δείχνει αὐτόν τόν ἀπαράμιλλον διδάσκαλον Νικόδημον γιά νά τούς παραμυθήσει, νά τούς ἰατρεύσει καί νά τούς προσθέσει πάλι στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, μάχεται παρά τήν ἀδυναμία τοῦ σώματός του γιά τήν ψυχή ὅλων καί γιά τή δική του, ἐνῶ μόλις ἔχει ὑπερβεῖ τά πενήντα χρόνια, συμπληρώνοντας 25 χρόνια ἀσκητής τοῦ Ἄθωνα, μία περίοδο γεμάτη ἀπό νηστεία, ἄσκηση, προσευχή, μέ τήν συγγραφή βιβλίων γιά τό φωτισμό τοῦ ἑλληνορθόδοξου πληρώματος καί τή στήριξη τῆς πίστης του ἀποτέλεσε ἕνα σπουδαῖο κεφάλαιο γιά τό Γένος μας.

Καθώς πολλοί ἀκατήχητοι καί πλανεμένοι κατά τήν πίστιν τους ὀρθόδοξοι Ῥωμηοί, ἔρχονταν νά τόν ἀκούσουν γιά νά τούς καθοδηγήσει.

Ὁ Νεομάρτυρας Ἅγιος Κωνσταντίνος ὁ Ὑδραῖος δέχτηκε ἀπό τόν Νικόδημο, τόν Ἁγιορείτη καί Ὅσιο Γέροντα τήν Κατήχηση καί αὐτός τόν ἐμψυχώνει γιά νά βαδίσει μέ θάρρος πρός τό μαρτύριό του γιά τήν ἀληθινή πίστη στό Χριστό.

Ἔτσι φρόντισε πραγματικά ὁ ὁσιολογιώτατος Γέροντας Νικόδημος καί γιά τή σωτηρία αὐτῆς τῆς μετανοημένης ψυχῆς, ὅπως κάθε μίας ταπεινῆς ψυχῆς.

Καί ἀφοῦ πρῶτα συνέγραψε ὁ ἴδιος τό μαρτύριο, κατόπιν μᾶς κληροδότησε μέ τό βίο του καί μέ τήν ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Ὑδραίου.

Ἡ σοφία καί ἡ πειθώ τῶν θαυμασίων λόγων τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, μέ τήν ἁπλότητα, τήν ἠθική καί πνευματική του ἀκτινοβολία, προσέλκυσε πολλούς ἀλλόδοξους καί ἀρκετούς αἱρετικούς καί παπικούς, πρός τήν Ὀρθοδοξία.

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος, ἄν καί ἔζησε ὡς ἕνας ἁπλός Ἁγιορείτης Μοναχός, ὑπῆρξε διδάσκαλος γιά τήν οἰκουμενική Ὀρθοδοξία καί ἐφάμιλλος τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, διότι ἀγάπησε καί ὑπηρέτησε τό ὑπόδουλο Γένος τῶν Ἑλλήνων Ῥωμηῶν, ἡ μέριμνα καί ἡ ἀγάπη γιά τό ὁποῖο φλόγιζε τήν ψυχή του.

Ἔτσι ἔγινε ὄντως ὁ φωτιστής καί ὁ παιδαγωγός τοῦ Γένους μας.

Μέ τήν Θεολογική καί τή ποιμαντική του κατάρτιση, τήν ἀσκητική–νηπτική ἁγία ζωή του, μέ τό χάρισμα τῆς σοφίας ἀποταμιευμένο σέ ὅλα τά πνευματικά ἔργα του, πάντοτε λύνει ἀπορίες ἀκόμη προλαμβάνοντας πολλῶν τά ὀλισθήματα.

Καθοδηγεῖ καί κατευθύνει ἀπλανῶς πρός τήν σωτηρία ὁλόκληρο τόν ὀρθόδοξο κόσμο, καθώς ἐκπροσωπεῖ λαμπρά τήν φιλτάτη Ὀρθοδοξία, ὡς πρός τό ἀδιαπραγμάτευτο τῶν ἀληθειῶν αὐτῆς.

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, πράγματι μέσα ἀπό θαυμασίους λόγους καί μέσα ἀπό τό ἅγιο παράδειγμά του πυρπολεῖ τήν ψυχή μυριάδων ἀδελφῶν μέ τήν πλούσια ἀρετή του, καθώς καί μέ τήν πνευματικότητα πρός τίς ἰδέες τῆς πίστεως, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἐλπίδας, τῆς ὑπομονῆς, τῆς ἐπιμονῆς καί ἀγάπης.

Ὅπως τοῦτος ὁ θαυμάσιος καί σύντομος λόγος, ἐκ τοῦ Συναξαριστοῦ περί νηστείας: “Ἀπό δύο πράγματα εἶναι καί λέγεται ὁ ἄνθρωπος σύνθετος.(3)

Ἀπό ψυχήν καί ἀπό σῶμα.

Καί ἡ μέν ψυχή εἶναι ἄϋλος καί ἀόρατος, τό δέ σῶμα εἶναι ὑλικόν καί ὁρατόν· καί, ἄν καί εἶναι καί τά δύο ταῦτα διαφορετικά, ὅμως, ἐν πρᾶγμᾳ δύναται να συνδέση τά δύο ταῦτα.

Ποῖον;

Ἡ νηστεία καί ἄκουσον πῶς:

Ἡ νηστεία καθαρίζει τό σῶμα, κόπτει τά πάθη, καθαίρει τίς αἰσθήσεις, ἐλαφρύνει τό σῶμα.

Ταῦτα δέ πάντα εἰς τήν ψυχήν δίδουσιν ὄφελος, διότι ὅταν ἀποκτήσῃ τό σῶμα αὐτά τά ὁποῖα εἶπον, τότε φωτίζεται ὁ νοῦς, ὅστις εἶναι ὀφθαλμός τῆς ψυχῆς.

Τότε ὀρέγεται ἡ ψυχή τοῦ ἀθανάτου κάλλους, τότε συνομιλεῖ τῷ Θεῷ, τότε ἐλευθεροῦται τῶν κοσμικῶν φροντίδων.

Καί, γενικῶς εἰπεῖν, τότε τό μέν σῶμα γίνεται ὡς ἄϋλον, λεπτυνόμενον διά τῆς ἀποχῆς ἀπό τῶν τροφῶν, ἡ δέ ψυχή περισσότερον ἀπολαμβάνει τῆς ἀΰλου μορφῆς της.

Ἐπειδή λοιπόν ταῦτα οὕτω γίνονται, ἄς τιμήσωμεν, ἀδελφοί, τήν πρόξενον τῆς ἀϋλότητος, τήν συνεργόν τῆς σωφροσύνης, τήν βοηθόν τῆς ἀρετῆς, τήν χαλιναγωγόν τῶν παθῶν, τήν μητέρα καί τροφόν τῶν Ἁγίων.

Ἄς ἀγαπήσωμεν τήν ἐγκράτειαν, εὐλογημένοι Χριστιανοί, ἵνα καί ἡμεῖς ἀγαπηθῶμεν παρά τῶν Ἀγγέλων.

Ἐπειδή καί αὐτοί εἶναι ἀμέτοχοι καί τροφῆς καί ποτοῦ.

Ἄς μισήσωμεν τήν τρυφήν, ἵνα μισήσωσι καί ἡμᾶς οἱ ἀκάθαρτοι δαίμονες.

Διότι ὅπου ἡ νηστεία, ἐκεῖ καί Ἄγγελοι· ὅπου ἡ ἐγκράτεια, ἐκεῖ καί αἱ οὐράνιαι Δυνάμεις· ὅπου δέ τρυφή καί ἡ πολυφαγία, ἐκεῖ οἱ δαίμονες.

Ἴδε καί τά ἄλογα πετεινά, ὅτι τά μέν καθαρά, καρπούς μόνον τρώγουσι, τά δέ ἀκάθαρτα εἶναι σαρκοφάγα.

πως, ἡ μέν περιστερά καί ἡ τρυγών καί ἄλλα τοιαῦτα μόνον ἀπό τούς καρπούς τρέφονται καί ἀπέχουσι τῆς κρεωφαγίας, ὁ δέ κόραξ καί ὁ ἀετός καί τά ἄλλα μεγάλα ὄρνεα περισσότερον χαίρονται εἰς κρέατα καί θνησιμαῖα, παρά εἰς καρπούς.

Μίσησον λοιπόν καί σύ ὦ ἄνθρωπε τήν κρεωφαγίαν, ἵνα γίνῃς ἀκέραιος ὡς ἡ περιστερά καί σώφρων ὡς ἡ τρυγών.

Διότι οὐδείς πολυφάγος ἔγινεν ἀσκητής, οὐδείς μέθυσος ἔγινε φιλόσοφος, οὐδείς φιλήδονος ἔγινεν Ἅγιος, οὐδείς σαρκικός ἔγινε μέτοχος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.

Ἐνθυμήσου τόν πρωτόπλαστον Ἀδάμ, ὁ ὁποῖος, ἕως ὅτου ἐφύλαττε τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ καί ἐνήστευε τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως, ἦτο ἐντός τοῦ Παραδείσου, ἀφ᾿ ὅτου δέ ἔφαγεν ἐξ ἐκείνου, ἐγένετο καί τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Παραδείσου ἐξόριστος.

Ἔφαγεν ἐκεῖνος καί ἐξωρίσθη τοῦ Παραδείσου.

Ἄς νηστεύσωμεν ἡμεῖς, ἵνα εἰσέλθωμεν ἐντός αὐτοῦ.

Διότι διά τοῦτο ἦλθε ὁ Χριστός ἐπί τῆς γῆς καί ἐσαρκώθη καί ἐνήστευσε τεσσαράκοντα ἡμέρας.

Καί μᾶς ἔδωσε παράδειγμα νηστείας, ἵνα, νηστεύοντες, ἔλθωμεν εἰς τήν πρώτην ἀποκατάστασιν».

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, γράφει γιά τόν Συναξαριστή του, τό «Νέον Μαρτυρολόγιον» ἕνα θαυμάσιο προοίμιο ὅπου μᾶς προτρέπει νά παραμείνουμε ἀμετακίνητοι εἰς τήν ἀληθινή μας Πίστη, μιμούμενοι σέ ὅλα αὐτούς τούς Ἁγίους Μάρτυρες, ἀλλά προτρέπει καί τούς ἀλλαξοπιστήσαντες νά ἐπανέλθουν εἰς τήν Ὀρθοδοξία.

Καιρός ἤδη εἶναι νά καλέσω ἅπαντας τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, εἰς τήν τοῦ Συναξαριστοῦ τούτου ἀνάγνωσιν. (4)

Ἔλθετε λοιπόν πάντες οἱ πατριάρχαι, ἀρχιερεῖς τε καί ἱερεῖς, καί ὅσοι τῆς τῶν κληρικῶν τυγχάνετε τάξεως.

Ἔλθετε βασιλεῖς καί ἡγεμόνες καί ἄρχοντες.

Ἔλθετε πάντες οἱ ἀπό Χριστοῦ ὀνομαζόμενοι ρθόδοξοι Χριστιανοί, ὁ περιούσιος λαός τοῦ Κυρίου, ἄνδρες καί γυναῖκες, μικροί καί μεγάλοι, νέοι καί γέροντες”.

Ἀδέλφια μου, ἄς γίνει αὐτός ὁ Συναξαριστής τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, ὅσο καί κάθε Συναξάρι Ἁγίου τῆς Μίας καί Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς τό πιό ἀγαπημένο μας ἀνάγνωσμα, μετά ἀπό τόν«Θεῖον Λόγον» τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Διότι πράγματι σύμφωνα μέ τόν θαυμάσιο λόγο τοῦ Ὁσίου πατρός Νικοδήμου:

«Ὁ γάρ Συναξαριστής οὗτος, πολύφωτός ἐστιν Οὐρανός, ὁ ὁποῖος, ὡς μέγαν μέν Φωστῆρα καί λαμπρότατον Ἥλιον ἔχει τόν Δ ε σ π ό τ η ν Χριστόν.

Ὡς Σελήνην δέ ἀργυροειδῆ καί πλησιφαῆ ἔχει τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον.

Ὡς ἀστέρας δέ ἀπλανεῖς καί ἀνεκλείπτουςπεριέχει ὅλους τούς χορούς τῶνἉγίων ἁπάντων».

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

Συνεχίζεται…

  • 3. Σύντομος ὁμιλία περί νηστείας (ἐκ τοῦ Συναξαριστοῦ) http://users.uoa.gr
  • 4. Περί τῶν Ἁγίων. Προοίμιον εἰς τόν Συναξαριστήν,Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα). https://i-n-agioy-nikolaoy-toy-neoy.webnode.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Ο γαρ Συναξαριστής ούτος, πολύφωτος εστιν Ουρανός (Α΄ Μέρος, Β΄)