Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Ὁ Ναός εἶναι θεμέλιο τῆς ἀρετῆς καί σχολεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς» (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΙΑ΄ Μέρος

Ὁ Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, γράφει σχετικά μέ τίς βιοτικές μέριμνες πού ἐμποδίζουν τόν πνευματικό ἀγώνα γιά τήν ἁγιότητα, τά ἑξῆς:

Ἀλλά ἄν καί ἡ ἀργία προξενεῖ τόσα κακά, δέ γεννοῦν λιγότερα καί οἱ περισσές ὑποθέσεις καί δουλειές καί μέριμνες. (12)

Διότι αὐτές εἶναι ἐκεῖνες οἱ ἄκανθες, οἱ ὁποῖες, ὅπως λέει ὁ Κύριος, καταπνίγουν τό σπόρο τῶν Θείων λόγων καί ἐμπνεύσεων.

Καί ἐμποδίζουν ἤ νά μή γίνεται καθόλου τό καλό καί ἡ ἀρετή ἤ νά γίνεται μέ κακό τρόπο.

«Τό δέ εἰς τάς ἀκάνθας πεσόν, οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκούσαντες, καί ὑπό μεριμνῶν καί πλούτου καί ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι σ υ μ π ν ί γ ο ν τ α ι καί οὐ τελεσφοροῦσι» (Λουκ. 8, 14).

Αὐτοί οἱ πολυδοῦλοι, ἄν ἔχουν νά πᾶνε στήν ἀκολουθία ἤ στό κήρυγμα ἤ ἄν θέλουν νά διαβάσουν κανένα ψυχωφελές βιβλίο, ἤ ἄν θέλουν νά μεταλάβουν συχνά τά Θεία Μυστήρια, δέν ἔχουν ποτέ καιρό.

Ἀπό τή μία ὑπόθεση ἔρχονται στήν ἄλλη καί δέ βρίσκουν τρόπο ποτέ νά γλυτώσουν ἀπό τή μία δουλειά, χωρίς νά παγιδευθοῦν σέ ἄλλη.

Γι’ αὐτό καί μοιάζουν μέ ἕνα σχοινί δεμένο μέ πολλούς καί μύριους κόμπους, τό ὁποῖο δέν πρόκειται ποτέ νά λυθεῖ.

Μέ αὐτή τήν τέχνη ὁ διάβολος κρατάει αἰχμαλωτισμένους ἐκείνους, πού θέλουν νά βγοῦν μέν ἀπό τά χέρια του, ἀλλά δέ βρίσκουν τό δρόμο, διότι ὁ πονηρός καί πανοῦργος κάνει μέ αὐτούς ἐκεῖνο πού ἔκανε ὁ Φαραώ μέ τούς Ἑβραίους, ὅταν μελετοῦσαν νά πᾶνε νά θυσιάσουν στό Θεό στήν ἔρημο.

Δηλαδή τούς καταφορτώνει μέ νέες καί μεγαλύτερες ὑποθέσεις καί μέριμνες, γιά νά μήν ἔχουν καιρό ὄχι νά κάνουν τό καλό, ἀλλά οὔτε κἄν νά τό σκεφτοῦν:

«Σχολάζουσι γάρ· διά τοῦτο κεκράγασι λέγοντες· ἐγερθῶμεν καί θύσωμεν τῷ Θεῶ ἠμῶν. Βαρυνέσθω τά ἔργα τῶν ἀνθρώπων τούτων, καί μεριμνάτωσαν ταῦτα καί μή μεριμνάτωσαν ἐν λόγοις κενοίς» (Ἐξοδ. 5, 8-9).

Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο καί οἱ καθημερινές φροντίδες καί ὑποθέσεις καί πραγματεῖες γίνονται τόσες παγίδες, γιά νά προσκολλοῦν στή γῆ αὐτούς τούς ταλαίπωρους.

γιά νά τό ποῦμε καλύτερα, γιά νά προσκολλῶνται αὐτές οἱ φροντίδες στήν καρδιά τους, ὅπως προσκολλᾶται ὁ κισσός στά δέντρα μέ χίλια κλαδιά, καί πιπιλίζουν ὅλη τήν τροφή τῆς εὐλάβειας πού ἔχουν, καί τούς καθιστοῦν νά θεωροῦν τά μέσα ὡς σκοπό, καί τό σκοπό ὡς μέσα:

πως λέει ὁ ἱερός Αὐγουστίνος: «χρῶνται τῷ Θεῶ καί καρποῦνται τόν κόσμον» (περί Πόλεως Θεοῦ).

Ἔπειτα, ἄν ὑποθέσουμε ἀκόμη, ὅτι οἱ περισσές φροντίδες αὐτές δέ φτάνουν σέ τόση ὑπερβολή, ἀλλά ἀφήνουν σέ μερικούς λίγο καιρό γιά νά κάνουν κανένα καλό, ὅμως πῶς εἶναι δυνατό νά κάνουν αὐτοί τό καλό, ὅπως πρέπει καί μέ ὅλη τήν τελειότητα;

Οἱ κυνηγοί καί ὅταν κοιμοῦνται ἀκόμη, φαίνεται πώς δέν ἀναπαύονται, ἐπειδή ὀνειρεύονται ἤ τά θηρίαπού τούς φεύγουν ἤ τά θηρία πού φτάνουν.

Ὥστε τό σῶμα τους βρίσκεται μέν στό κρεβάτι, ἀλλά ἡ φαντασία τούς εἶναι στά δάση.

Τό ἴδιο συμβαίνει καί σ’ ἐκείνους πού καταγίνονται σέ πολλές ὑποθέσεις καί φροντίδες.

Ἄν αὐτοί στέκονται στήν Ἐκκλησία, ἄν ἀκοῦν κάποιο κήρυγμα, ἄν κάνουν ποτέ καμιά προσευχή, ὁ νοῦς τους πάντοτε περιφέρεται καί κατ’ αὐτόν τό λίγο χρόνο καί συλλογίζονται πῶς μποροῦν νά ἀποκτήσουν κανένα κέρδος, πῶς νά κάνουν αὐτή τή δουλειά, πῶς νά τελειώσουν ἐκείνη τήν ὑπόθεση πού τούς λείπει.

Ὥστε τό μέν κορμί τους εἶναι στήν Ἐκκλησία, ἀλλά ὁ νοῦς τούς βρίσκεται στίς πλατεῖες.

Αὐτοί κοιμοῦνται πολλές φορές στό στρῶμα καί ὁ νοῦς τούς φαντάζεται τίς ὑποθέσεις καί ὑπηρεσίες τους: «… καί αἵ νύκτες τάς φροντίδας παραλαβοῦσαι ἐν ταῖς αὐταῖς φ α ν τ α σ ί α ι ς ἑξαπατῶσι τόν νοῦν» (Μέγα Βασίλειος, Ἐπιστολαί α΄).

Ἑπομένως, ἐσύ ποῦ βρίσκεσαι σέ τέτοια ταραχή, ἀδελφέ, νομίζεις πῶς ὁ Θεός πρόκειται νά σοῦ μιλήσει μέ τίς ἐμπνεύσεις Του;

Πιστεύεις ὅτι θά λάβεις καρπό στήν ψυχή σου ἀπό τά Θεία λόγια ποῦ ἀκοῦς;

Καί ἄν, ὅταν διηγεῖσαι σέ ἕνα φίλο σου κανένα γεγονός, ἄν ἐκεῖνος δέν προσέχει στά λόγια σου καί γυρίζει νά μιλάει μέ ἄλλους, ἐσύ διακόπτεις τό λόγο, καί οὔτε πού θέλεις νά τοῦ περιγράψεις τήν ὑπόθεσή σου, πῶς ἔπειτα θέλεις νά μιλᾶ ὁ Θεός στή δική σου καρδιά, τήν ἴδια στιγμή πού αὐτή εἶναι γεμάτη ἀπό ἑκατό λογισμούς;

Ὅταν ἐσύ προσέχεις στίς ὑποθέσεις σου, καί ὄχι στίς ἐμπνεύσεις καί τίς φωνές τίς δικές Του;

«Ὅπου ἀκρόαμα οὐκ ἐστί, μή ἐκχέης λαλιάν, καί ἀκαίρως μή σοφίζου» (Σοφία Σειράχ 32, 4).

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, μᾶς προσκαλεῖ στά πνευματικά λιμάνια τοῦ Θεοῦ μακριά ἀπό τήν τρικυμία τοῦ πελάγους τῶν βιοτικῶν μεριμνῶν. Καί ἀπό τήν ζάλη τοῦ πολέμου τῶν λογισμῶν, μᾶς ὁδηγεῖ γιά νά μᾶς ἀναπαύσει μέσα ἀπό ἀπερίγραπτη κατάνυξη, μέ γαλήνη σέ τόπο ἅγιο: «Ἐν τῷ Ναῷ ἑστῶτες τῆς δόξης Σου, ἐν οὐρανῷ ἑστάναι νομίζομεν».

Διότι ἐκεῖ εἰς τόν ἱερό Ναό ἔρχεται ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μᾶς φωτίζει καθώς αὐτή εἶναι πού μᾶς ἀνεβάζει ἐπάνω εἰς τόν πολύφωτο Οὐρανό, ὅπου ὑπάρχουν οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ, «οἱ χοροί τῶν Ἁγίων ἁπάντων» καί οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς φωστῆρες, μέ «Θεόπνευστα» λόγια, ὡς ἑξῆς:

Μέ λιμάνια μέσα στό πέλαγος μοιάζουν οἱ Ναοί, πού ὁ Θεός ἐγκατέστησε στίς πόλεις· πνευματικά λιμάνια, ὅπου βρίσκουμε ἀπερίγραπτη ψυχική ἠρεμία ὅσοι σ᾿ αὐτά καταφεύγουμε, ζαλισμένοι ἀπό τήν κοσμική τύρβη. (13)

Κι’ ὅπως ἀκριβῶς ἕνα ἀπάνεμο κι’ ἀκύμαντο λιμάνι προσφέρει ἀσφάλεια στά ἀραγμένα πλοῖα, ἔτσι καί ὁ Ναό σῴζει ἀπό τήν τρικυμία τῶν βιοτικῶν μεριμνῶν ὅσους σ᾿ αὐτόν προστρέχουν.

Καί ἀξιώνει τούς πιστούς νά στέκονται μέ ἀσφάλεια καί ν᾿ ἀκοῦνε τό λόγο τοῦ Θεοῦ μέ γαλήνη πολλή.

Ὁ Ναός εἶναι θεμέλιο τῆς ἀρετῆς καί σχολεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς.

Πάτησε στά πρόθυρά Του μόνο, ὁποιαδήποτε ὥρα, κι’ ἀμέσως θά ξεχάσεις τίς καθημερινές φροντίδες.

Πέρασε μέσα, καί μία αὔρα πνευματική θά περικυκλώσει τήν ψυχή σου.

Αὐτή ἡ ἡσυχία προξενεῖ δέος καί διδάσκει τή χριστιανική ζωή· ἀνορθώνει τό φρόνημα καί δέν σέ ἀφήνει νά θυμᾶσαι τά παρόντα· σέ μεταφέρει ἀπό τή γῆ στόν οὐρανό.

Κι’ ἄν τόσο μεγάλο εἶναι τό κέρδος ὅταν δέν γίνεται λατρευτική σύναξη, σκέψου, ὅταν τελεῖται ἡ Λειτουργία καί οἱ Προφῆτες διδάσκουν, οἱ Ἀπόστολοι κηρύσσουν τό Εὐαγγέλιο, ὁ Χριστός βρίσκεται ἀνάμεσα στούς πιστούς, ὁ Θεός Πατέρας δέχεται τήν τελούμενη θυσία, τό Ἅγιο Πνεῦμα χορηγεῖ τή δική Του ἀγαλλίαση.

Τότε λοιπόν, μέ πόση ὠφέλεια πλημμυρισμένοι δέν φεύγουν ἀπό τό Ναό οἱ ἐκκλησιαζόμενοι;

Στήν ἐκκλησία συντηρεῖται ἡ χαρά ὅσων χαίρονται.

Στήν ἐκκλησία βρίσκεται ἡ εὐθυμία τῶν πικραμένων, ἡ εὐφροσύνη τῶν λυπημένων, ἡ ἀναψυχή τῶν βασανισμένων, ἡ ἀνάπαυση τῶν κουρασμένων.

Γιατί ὁ Χριστός λέει, ἐλᾶτε σ᾿ ἐμένα ὅλοι ὅσοι εἶστε κ ο υ ρ α σ μ έ ν ο ι καί φορτωμένοι μέ προβλήματα, κι’ ἐγώ θά σᾶς ἀναπαύσω.

«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11, 28).

Τί πιό ποθητό ἀπ᾿ αὐτή τή φωνή;

Τί πιό γλυκό ἀπό τούτη τήν πρόσκληση;

Σέ συμπόσιο σέ καλεῖ ὁ Κύριος, ὅταν σέ προσκαλεῖ στήν ἐκκλησία· σέ ἀνάπαυση ἀπό τούς κόπους σέ παρακινεῖ· σέ ἀνακούφιση ἀπό τίς ὀδύνες σέ μεταφέρει.

Γιατί σέ ξαλαφρώνει ἀπό τό βάρος τῶν ἁμαρτημάτων.

Μέ τήν πνευματική ἀπόλαυση θεραπεύει τή στενοχώρια.

Καί μέ τή χαρά θεραπεύειτήν λύπη”.

«Οὐρανός πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία, ἀνεδείχθη ἅπαντας, φωταγωγοῦσα τούς πιστούς· ἐν ᾧ ἑστῶτες κ ρ α υ γ ά ζ ο μ ε ν· τοῦτον τόν οἶκον, στερέωσον Κύριε».

«Τό στερέωμα, τῶν ἐπί σοί πεποιθότων, στερέωσον Κύριε τήν Ἐκκλησίαν, ἥν ἐκτήσω, τῷ τιμίῳ Σου Αἵματι».

Ἀδέλφια μου, ἄς γίνει αὐτός ὁ Συναξαριστής τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, ὅσο καί κάθε Συναξάρι Ἁγίου τῆς Μίας καί Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς τό πιό ἀγαπημένο μας ἀνάγνωσμα, μετά ἀπό τόν «Θεῖον Λόγον» τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Διότι πράγματι σύμφωνα μέ τόν θαυμάσιο λόγο τοῦ Ὁσίου πατρός Νικοδήμου:

«Ὁ γάρ Συναξαριστής οὗτος, πολύφωτός ἐστιν Οὐρανός, ὁ ὁποῖος, ὡς μέγαν μέν Φωστῆρα καί λαμπρότατον Ἥλιον ἔχει τόν Δ ε σ π ό τ η ν Χριστόν.

Ὡς Σελήνην δέ ἀργυροειδῆ καί πλησιφαῆ ἔχει τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον.

Ὡς ἀστέρας δέ ἀπλανεῖς καί ἀνεκλείπτους περιέχει ὅλους τούς χορούς τῶν Ἁγίων ἁπάντων».

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

Συνεχίζεται…

  • 12. Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Πνευματικά Γυμνάσματα. Οἱ μέριμνες ὁ πνευματικός μας ἀγώνας. https://i-n-agioy-nikolaoy-toy-neoy.webnode.gr
  • 13. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὁ Ναός εἶναι θεμέλιο τῆς ἀρετῆς καί σχολεῖο τῆς πνευματικῆς ζωῆς. https://www.imaik.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Ο γαρ Συναξαριστής ούτος, πολύφωτος εστιν Ουρανός (Α΄ Μέρος, Β΄Γ΄Δ΄Ε΄ΣΤ΄Η΄Ζ΄, Θ΄, Ι΄)