Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Ἀδελφοί μου, μεγάλη καί ἀσύλληπτη εἶναι ἡ δόξα πού περιμένει τούς Ἁγίους» (Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Σύρος)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

ΙΓ΄ Μέρος

Οἱ ἅγιοί μας ἦταν οἱ ἀγωνιστές τῆς ἀληθινῆς Ὀρθόδοξης πίστης, τῆς ἀρετῆς, τοῦ ἤθους, τῆς Πατερικῆς παράδοσης, τῆς ἀλήθειας, τῆς ὁμολογίας, καί τῆς διακονίας τοῦ πλησίον.

Ἡ πληρότητα τῆς καρδιᾶς τῶν ἁγίων ἀπό τή θεϊκή ἀγάπη καί τή διακονία τοῦ πλησίον μέσα ἀπό τήν ταπείνωση δέν ἄφηνε κανένα περιθώριο κενοδοξίας γιά αὐτό ἐκεῖνοι ἐπιδίωκαν τήν ἀφάνεια, τήν ἄμεση καί διαρκῆ ἐπικοινωνία μέ τήν Θεία ἀγάπη Του, διότι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος βεβαιώνει ὅτι: «Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. 15, 5).

Οἱ ἅγιοι ἔλαμπαν ὅπως τά ἄστρα στόν οὐρανό, πού παίρνουν τό φῶς τους ἀπό τόν ἥλιο, ἔτσι καί ἐκεῖνοι φωτίστηκαν ἀπό τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό κι’ ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Αὐτοί ἦταν Χριστοφόροι ἄνθρωποι, διότι ὁ Χριστός ζοῦσε κι’ ἔλαμπε μέσα ἀπό τόν καθένα τους καί ἀγγελόμορφοι οὐρανοπολίτες μᾶλλον παρά πολίτες τῆς γῆς, καθώς ἔμοιαζαν περισσότερο μέ ἀγγέλους.

Αὐτοί οἱ ἅγιοι ἦταν πραγματικά «ναός Θεοῦ ζῶντος», διότι τήρησαν τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ «ὑμεῖς γάρ ναός Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθώς εἶπεν ὁ Θεός ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω, καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καί αὐτοί ἔσονταί μοι λαός» (Β΄ Κορ. 6, 16).

Οἱ ἅγιοι Πατέρες ἀναφέρουν πάντοτε στά κείμενά τους γιά τήν δόξα τῶν ἁγίων στόν οὐρανό, τό ἑξῆς:

Ἀνέκφραστη εἶναι ἡ χαρά καί ἡ δόξα πού περιμένουν τούς γίους στόν οὐρανό, γι᾿ αὐτό καί πρέπει νά τίς ποθοῦμε ὁλόψυχα. (16)

Τοῦ γίου Μαξίμου: “Ἄν γι᾿ αὐτό ἔγινε ὑιός ἀνθρώπου καί ἄνθρωπος ὁ Θεός Λόγος τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα, γιά νά κάνει δηλαδή θεούς καί παιδιά τοῦ Θεοῦ τούς ἀνθρώπους, ἄς πιστέψουμε πώς θά φτάσουμε ἐκεῖ, πιό ψηλά ἀπ᾿ ὅλους τούς οὐρανούς, ὅπου τώρα εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, σάν κεφαλή ὅλου τοῦ σώματος.

«Καί αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλή τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτός πρωτεύων» (Κολ. 1, 18).

Κι’ ἔχει γίνει γιά χάρη μας πρόδρομός μας, «ὅπου πρόδρομος ὑπέρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς, κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ ἀρχιερεύς γενόμενος εἰς τόν αἰῶνα» (Ἑβρ. 6, 20) πρός τόν Πατέρα μέ τή δική μας φύση.

Γιατί στή σύναξη τῶν –κατά χάριν– θεῶν, δηλαδή αὐτῶν πού θά σωθοῦν, θά σταθεῖ στή μέση ὁ Θεός «Ὁ Θεός ἔστη ἐν συναγωγῇ θεῶν, ἐν μέσῳ δέ θεούς διακρινεῖ» (Ψαλμός 81, 1), μοιράζοντας τίς ἀμοιβές τῆς οὐράνιας μακαριότητας, χωρίς νά ὑπάρχει καμιά ἀπόσταση ἀνάμεσα σ᾿ Αὐτόν καί τούς ἄξιους.

Μερικοί λένε πώς ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἶναι ἡ ζωή τῶν ἀξίων στούς οὐρανούς.

Ἄλλοι πάλι, πώς εἶναι ἡ ὅμοια μέ τῶν ἀγγέλων κατάσταση τῶν σῳζόμενων.

Ἄλλοι, τέλος, πώς εἶναι ἡ μορφή τῆς ἴδιας τῆς θεϊκῆς ὡραιότητας ἐκείνων πού φόρεσαν «τήν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου» (Α´ Κορ. 15, 49).

Ἐγώ πάντως νομίζω, πώς καί οἱ τρεῖς αὐτές γνῶμες συμφωνοῦν μέ τήν ἀλήθεια.

Γιατί σέ ὅλους δίνεται ἡ μελλοντική χάρη, ἀνάλογα μέ τήν ποιότητα καί τήν ποσότητα τῆς δικαιοσύνης τους (δηλαδή τῆς ὑπακοῆς τους στό θέλημα τοῦ Θεοῦ).

Τοῦ γίου Ἐφραίμ: «Ἀδελφοί μου, μεγάλη καί ἀσύλληπτη εἶναι ἡ δόξα πού περιμένει τούς γίους».

Ἀντίθετα, ἡ δόξα τῆς ζωῆς αὐτῆς μαραίνεται σάν τό λουλούδι καί ξεραίνεται γοργά σάν τό πράσινο χορτάρι.

«Ὅτι ὡσεί χόρτος ταχύ ἀποξηρανθήσονται καί ὡσεί λάχανα χλόης ταχύ ἀποπεσοῦνται»(Ψαλμός 36, 2).

Πραγματικά, πολλοί δυνάστες καί βασιλιάδες κυριάρχησαν σέ χῶρες καί πολιτεῖες διάφορες, ἀλλά μετά ἀπό λίγο (χάθηκαν καί) ἦταν σάν νά μήν ὑπῆρξαν ποτέ.

Πόσοι βασιλιάδες, πού κυβέρνησαν ἔθνη πολλά, κατασκεύασαν ἀνδριάντες τους καί ἀναμνηστικές στῆλες, νομίζοντας ὅτι μ᾿ αὐτά θά ἔμενε τό ὄνομά τους καί μετά τό θάνατό τους, ὅταν ὅμως πῆραν ἄλλοι τήν ἐξουσία, γκρέμισαν τούς ἀνδριάντες κι’ ἔκαναν συντρίμμια τ᾿ ἀγάλματα;

Μερικοί μάλιστα ἀφαίρεσαν ἀπό τούς ἀνδριάντες τίς κεφαλές τῶν προκατόχων τους καί τοποθέτησαν τή δική τους μορφή.

Μά κι’ αὐτῶν τά ἔργα καταστράφηκαν ἀπό ἄλλους.

Ἄλλοι πάλι κατασκεύασαν γιά τόν ἑαυτό τους τάφους περίφημους, καί πάνω σ᾿ αὐτούς χάραξαν τή μορφή τους, νομίζοντας ὅτι θά διατηρήσουν ἔτσι τό ὄνομά τους αἰώνιο.

Ἦρθε ὅμως ἄλλη γενιά, καί παραχωρήθηκαν οἱ τάφοι στήν ἐξουσία ἐκείνων, καί γιά νά καθαρίσουν τούς τύμβους, μετέφεραν, ὅπως ἦταν φυσικό, τά ὀστᾶ τῶν νεκρῶν σάν χαλίκια.

Τί τούς ὠφέλησε, ἑπομένως, ὁ πολυδάπανος τύμβος ἤ ἡ πυραμίδα;

Νά λοιπόν, πού ὅλα τά μάταια ἔργα καταλήγουν στό μηδέν.

Δέν συμβαίνει ὅμως τό ἴδιο καί μ᾿ ἐκείνους πού δοξάζει ὁ Θεός.

Γιατί τούς ἑτοίμασε ζωή αἰώνια καί δόξα ἄφθαρτη.

Ὅπως, μ᾿ ἄλλα λόγια, τό φῶς τοῦ ἥλιου καί τῆς σελήνης καί τῶν ἄστρων δέν ἔσβησε οὔτε μειώθηκε, ἀπό τή δημιουργία τους μέχρι σήμερα, ἀλλά εἶναι τό ἴδιο πάντα ζωηρό καί δυνατό καί λαμπρό.

Γιά νά ἐκπληρώνεται ὁ σκοπός πού ἀπό τήν ἀρχή ὅρισε ὁ Δημιουργός γι᾿ αὐτά τά οὐράνια σώματα νά κυριαρχοῦν δηλαδή στήν ἡμέρα καί στή νύχτα, ἔτσι καί γι᾿ αὐτούς πού Τόν ἀγαποῦν ὅρισε β α σ ι λ ε ί α οὐράνια καί χαρά ἀτέλειωτη.

Καί ὅπως ἀκριβῶς σέ αὐτά τά αἰσθητά ὁ Θεός ἀποδεικνύεται ἀξιόπιστος, ἔτσι ὁπωσδήποτε καί σέ ἐκεῖνα τά νοητά.

Τά αἰσθητά, βέβαια, θά πάψουν νά ὑπάρχουν ὅποτε τό θελήσει ὁ Δημιουργός.

Ἡ δόξα ὅμως τῶν ἁγίων δέν θά ἔχει τέλος”.

Ἀδέλφια μου, ἄς γίνει αὐτός ὁ Συναξαριστής τοῦ Ὁσίου Νικοδήμου, ὅσο καί κάθε Συναξάρι Ἁγίου τῆς Μίας καί Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς τό πιό ἀγαπημένο μας ἀνάγνωσμα, μετά ἀπό τόν «Θεῖον Λόγον» τῆς Ἁγίας Γραφῆς.

Διότι πράγματι σύμφωνα μέ τόν θαυμάσιο λόγο τοῦ Ὁσίου πατρός Νικοδήμου:

«Ὁ γάρ Συναξαριστής οὗτος, πολύφωτός ἐστιν Οὐρανός, ὁ ὁποῖος, ὡς μέγαν μέν Φωστῆρα καί λαμπρότατον Ἥλιον ἔχει τόν Δ ε σ π ό τ η ν Χριστόν.

Ὡς Σελήνην δέ ἀργυροειδῆ καί πλησιφαῆ ἔχει τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον.

Ὡς ἀστέρας δέ ἀπλανεῖς καί ἀνεκλείπτουςπεριέχει ὅλους τούς χορούς τῶνἉγίων ἁπάντων».

«Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν»!!!

Συνεχίζεται…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
– Ο γαρ Συναξαριστής ούτος, πολύφωτος εστιν Ουρανός (Α΄ Μέρος, Β΄Γ΄Δ΄Ε΄ΣΤ΄Η΄Ζ΄Θ΄, Ι΄, ΙΑ΄, ΙΒ΄)