Ἄρθρο τοῦ ὁσιολογιοτάτου π.Εὐφροσύνου Ἱερομονάχου Σαββαΐτου
ἀποκλειστικά γιά τήν https://katanixi.gr/

Εἶναι τῆς μόδας τώρα, στούς χαλεπούς καιρούς μας, νά εἶσαι πνευματικός πράος, μειλήχιος, ἤρεμος, χαλαρός. Νά μή χαλᾶς τήν ἡσυχία σου γιά νά τά βάλεις μέ δεσποτάδες, ἱερεῖς καί συνόδους.

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Οι κακοί οικοδόμοι, οι άφρονες οικονόμοι και οι ναοί της αποστασίας

Ἱερομόναχος π.Εὐφρόσυνος Σαβαΐτης

Μεθέορτος Κυριακή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου σήμερα, ἀγαπημένοι καί σεβαστοί μας πατέρες καί ἀδελφοί. Καί ἡ πνευματική τράπεζα, πού μᾶς παραθέτουν οἱ Θεῖες Γραφές, εἶναι καί πάλι πλούσια σέ βότανα καί βιταμίνες, πού ἐνισχύουν τό πεσμένο ἀνοσοποιητικό σύστημα τῶν ψυχῶν μας, ἐν μέσῳ ἐσχάτης ἀποστασίας τῶν Χριστιανῶν. Ἄς δοῦμε ὅμως γιά ἀρχή, κάποια θεῖα μηνύματα τῆς Ἀποστολικῆς περικοπῆς.

Α. ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΟΙ. 

Ὁ θεόπνευστος Ἀπόστολος Παῦλος, στό κλείσιμο τῆς διδαχῆς του στή σημερινή περικοπή πρός τούς Ἐφεσίους, μᾶς παρουσιάζει τήν εἰκόνα μιᾶς οἰκοδομῆς, τοῦ ναοῦ τῆς Ἐκκλησίας, στόν ὁποῖο ναό ἀκρογωνιαῖος λίθος, δηλ. ἀγκωνάρι, πού ἑνώνει τούς τοίχους, εἶναι ὁ Χριστός. Καί μόνον ὅσοι ἑνώνονται κατάλληλα καί συναρμολογοῦνται σωστά μέ Αὐτόν καί διά τῆς Χάριτός Του, ἔχουν προκοπή καί αὔξηση πνευματική, γίνονται δηλ. οἱ ἴδιοι ναοί καί κατοικητήρια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Πόσο ἀναγκαία στʹ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἕνωσή μας ἡ σωστή καί ὁλοκληρωμένη μέ τόν Κύριο, γιά νά λεγόμαστε πραγματικά πιστοί καί μέλη τῆς Ἐκκλησίας! Χωρίς τή χάρη τῶν θείων Μυστηρίων Του, εἴμαστε μέλη νεκρά, ἀποξενωμένα ἀπό τόν Χριστό, ἐκτός οὐσιαστικά της Ἐκκλησίας, χωρίς προκοπή καί προοπτική σωτηρίας! Τί φοβερό! Νά εἶσαι βαπτισμένος Χριστιανός Ὀρθόδοξος, καί ὅμως, νά ἔχεις ἀρνηθεῖ τελικά τόν Χριστό καί τίς ὑποσχέσεις πού ἔδωσες στό ἅγιο Βάπτισμα! Νά νομίζεις ὅτι ὁμολογεῖς, καί σύ νά βλασφημεῖς! Νά νομίζεις ὅτι ἀσκεῖς ὑπακοή, καί ὅμως ἐσύ νά ὑπηρετεῖς τό θέλημα τοῦ διαβόλου! Νά εἶσαι ἄγνωστος σέ Χριστό καί Ἁγίους, ξένος, ἐργάτης τῆς ἀνομίας! Ἡ ἀπόλυτη τραγωδία!… Ἀλλά, «ρῦσαι Κύριε τοιαύτης ὑποκρισίας καί μωρίας τάς ψυχάς ἡμῶν»!

Στίς μέρες μας, τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ κομματιάζεται καί ἀποσυναρμολογεῖται! Χτίζεται μιά νέα Ἐκκλησία ἀπό κακούς οἰκοδόμους, δίχως τά θεμέλια τῶν Προφητῶν καί τῶν Ἀποστόλων, δίχως τό ἀγκωνάρι τῆς μοναδικῆς πίστης στή θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Οἰκοδομοῦν ἐξ ἀρχῆς μία νέα οἰκοδομή, ἕναν ἐκκλησιαστικό ἁρμό μέ πολλά ἀνόμοια ὑλικά, τίς αἱρέσεις, τά ὁποῖα εἶναι ἐξίσου κάτʹ αὐτούς ἅγια καί ὁδοί σωτηρίας! Αὐτήν δυστυχῶς τήν κοσμική καί κρατική ἐκκλησία τοῦ σκότους ὑπηρετοῦν στήν πλειοψηφία τους, ἑκούσια ἤ ἀκούσια, οἱ τραγικοί οἰκοδόμοι τῆς Νέας Τάξης Ἀρχιερεῖς. Ἀφοῦ μᾶς ἀπομάκρυναν καί μεταξύ μας ὡς κοινωνία προσώπων, ἀρνοῦνται (τί φρικτό)! νά ἐνδιαφερθοῦν γιά τή συμμετοχή μας στά θεῖα Μυστήρια! Ἀκόμα ὅμως κι ὅταν δείχνουν πώς ἐνδιαφέρονται, θέλουν νά μᾶς καλέσουν σέ μυστήρια ἀλλοιωμένα, βλάσφημα, ἀνίερα! Σταμάτησαν πιά οἱ ταλαίπωροι ἤδη νά βαπτίζουν, νά στεφανώνουν, νά κοινωνοῦν ὀρθόδοξα… Ὅ,τι ὁ Κύριος δηλ. ἐντέλλεται, ὅ,τι Ἐκεῖνος ἑνώνει καί συναρμολογεῖ, αὐτοί βάλθηκαν νά τό ξεχαρβαλώσουν, διέλυσαν τόν οἶκο τοῦ Θεοῦ! Ἀφοῦ πρῶτα ἀρνήθηκαν καί πρόδωσαν τήν Ὀρθοδοξία μέ ὑπογραφές ἀνίερες καί ἐπαίσχυντες, τώρα ἀρχίζουν καί δείχνουν τό μίσος τους σέ ὅσους θέλουν νά παραμείνουν πιστοί καί ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό! Φτάνουν μάλιστα καί στό θράσος νά θέτουν θεμέλιους λίθους μαζί μέ Παπικούς καρδινάλιους σέ νεόδμητες Μονές! Αὐτοί, ἀγαπητοί φίλοι, πού ὑποτίθεται ὅτι εἶναι οἰκοδόμοι ψυχῶν, ἀποδεικνύονται τελικά Ἀρχιτέκτονες σατανικῶν Στοῶν, οἱ πιό ἐπικίνδυνοι ἐχθροί του Χριστοῦ! Μήν τούς ἀφήσουμε νά γκρεμίζουν τίς ἀθάνατες ψυχές μας! Ἄς ἁρπάξουμε τό μαστίγιο τῆς θείας καί ἁγίας ὀργῆς, ἄς ἀποστραφοῦμε κάθε θεοκάπηλη καί ἐμπορική ἱεροπραξία τους, ἄς τούς ἐλέγχουμε τά ἔργα τῆς ντροπῆς καί τῆς βλασφημίας! Μήν ἀμελήσουμε ὅμως τή συμμετοχή μας στά ἱερά Μυστήρια, εἰδικά αὐτόν τόν καιρό τοῦ διωγμοῦ, μέ κάθε κόπο καί θυσία, ἐκεῖ βέβαια πού τελοῦνται ἀπό ἁγνούς, ἀγωνιστές ἱερεῖς, πού μένουν στερεωμένοι πάντα γερά στήν πέτρα τῆς Πίστεως. Νά ἐποικοδομοῦμε πάνω στήν οἰκοδομή τῆς ψυχῆς μας σάν λίθους τίμιους, τήν ἐργασία τῶν ἀρετῶν καί, πρωτίστως, τήν ὁμολογιακή δράση γιά τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας. Ἄς παρακαλοῦμε καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, πού εἶναι πάντα ἡ «πιστούς Κυρίω ἁρμόζουσα», νά μᾶς κρατᾶ πάντοτε καλῶς συνηρμοσμένους μέ τόν Υἱό της καί τούς ἀδελφούς μας στήν ἁγία οἰκοδομή τῆς Ἐκκλησίας Του.

Β. ΟΙ ΑΦΡΟΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΙ.

Τό Εὐαγγέλιο πού ἀκούγεται σήμερα εἶναι ἡ παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου. Ἀνάμεσα στά πολλά νοήματα πού περιέχει αὐτή ἡ περικοπή, βλέπουμε καί τήν ὑπόθεση τοῦ αἰφνιδίου θανάτου, ὡς παίδευση τῆς θείας ἀγανάκτησης γιά τίς ἁμαρτίες μας. Φοβερός ὁ αἰφνίδιος θάνατος, ἀλλά γιά ποιόν; Ἀσφαλῶς γιά τόν ἀσεβή, τόν ράθυμο καί τόν ἀνέτοιμο. Παρόμοιες παραβολές ἔχει πεῖ καί ἄλλες ὁ Κύριος, ὅπως ἐκείνη τοῦ οἰκονόμου τῆς ἀδικίας. Ἐπίσης, ὅλοι οἱ ἱεροί Εὐαγγελιστές διασώζουν θεῖες προειδοποιήσεις τοῦ Χριστοῦ γιά τό ἄδηλο καί ξαφνικό της ὥρας τοῦ θανάτου καί γιά τήν ἀνάγκη πνευματικῆς ἐγρήγορσης καί νηφαλιότητας. Ἔτσι θά ἔρθει ἐξάλλου καί ἡ Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου, ὡς κλέπτης ἐν νυκτί. Ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς καί ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας μας θεωροῦνται οἰκονόμοι τῶν Μυστηρίων τῆς θείας Χάριτος. Πλούσιοι οἰκονόμοι! Ἔχουν μεγάλη εὐθύνη νά ἐκτρέφουν τό λογικό ποίμνιο μέ κάθε ἐπιμέλεια. Δυστυχῶς ὅμως σήμερα, στή συντριπτική τους πλειοψηφία, ἀποδεικνύονται ἄφρονες, μωροί, ἀνόητοι. Ὁ πλοῦτος τοῦ χαρίσματος τῆς ἱερωσύνης ἀποτελεῖ γιά πολλούς ἀπ’ αὐτούς εὐκαιρία βολέματος βιοποριστικοῦ, εὐκαιρία γνωριμιῶν καί φιλίας μέ τούς ἰσχυρούς τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, εὐκαιρία προβολῆς τους στό εὐρύ κοινό. Ἀδιαφοροῦν οἱ ταλαίπωροι γιά τό πνευματικό τους χρέος, φέρονται σκληρά στούς συνδούλους τους, μέ τόν κομπασμό τοῦ ἐξουσιαστῆ, ὄχι τοῦ διακονητῆ. Ὁ Κύριος ὅμως πάντοτε προειδοποιεῖ: «Μακάριος εἶναι ὁ πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος». Πιστός εἶναι ὁ οἰκονόμος καί ὁ δοῦλος (ἰσχύει καί γιά τόν καθένα μας), πού φυλάει ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ καί ἕως ἐσχάτης ἀναπνοῆς τήν Ὀρθόδοξη πίστη. Φρόνιμος, ὅποιος ἀπέχει ἀπό κάθε ἁμαρτία καί ἐργάζεται κάθε ἀρετή. Τότε εἶναι ὄντως μακάριος! Θά ἀκούσει κάποια μέρα τήν πολυπόθητη ἐκείνη Δεσποτική φωνή: «Εὖ δοῦλε ἀγαθέ καί πιστέ! ἐπί ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπί πολλῶν σέ καταστήσω. Εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου σου»! (Ματθ.25, 21). Ἀλίμονον ὅμως στόν ἄφρονα καί ἄπιστο κληρικό τοῦ πλούτου τῆς θείας Χάριτος! Τό τέλος του μᾶς τό λέει ἀναλυτικά ὁ ἴδιος ὁ Χριστός: «καί διχοτομήσει αὐτόν, καί τό μέρος αὐτοῦ μετά τῶν ὑποκριτῶν θήσει (ἀλλοῦ μᾶς λέει μετά τῶν ἀπίστων) (Ματθ.24, 51 καί Λουκᾶ 12, 46). Θά τεμαχιστεῖ βίαια, καταποντιζόμενος στόν πυθμένα τῶν βασάνων τῆς αἰωνίου κολάσεως! Μαζί μέ ὅλους τούς ἀπίστους καί ὑποκριτές!
 

Εἶναι τῆς μόδας τώρα, στούς χαλεπούς καιρούς μας, νά εἶσαι πνευματικός πράος, μειλήχιος, ἤρεμος, χαλαρός. Νά μή χαλᾶς τήν ἡσυχία σου γιά νά τά βάλεις μέ δεσποτάδες, ἱερεῖς καί συνόδους. Δέν ἀξίζει, λένε, νά ταράσσεσαι μέ ὅσους βλασφημοῦν τό Εὐαγγέλιο, γιατί τάχα, σέ τέτοιες ταραγμένες καρδιές, δέν ἀναπαύεται τό Ἅγιο Πνεῦμα! Τί ἀφροσύνη Θεέ μου, τί ἀντιθεΐα, τί ἁγιομαχία! Ἕως πότε θά μᾶς ἀνέχεσαι, ἀνεξίκακε, Κύριε; «Ὤ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη» ἔλεγες τότε… Σήμερα, Χριστέ μας, ἄραγε, τί θά ἔλεγες; Ἀλλά, «δόξα τῇ μακροθυμίᾳ σου, Κύριε», πού γιά χάρη 5-10 ἀνθρώπων σου δέν ἀφήνεις ἀκόμα νά ξεχειλίσει το ποτῆρι τῆς θείας σου ἀγανάκτησης. Γιά λίγο βέβαια.. Δέν θά περιμένεις πιά πολύ, τό ξέρουμε, τό αἰσθανόμαστε, μᾶς ἔχουν ἑτοιμάσει τά λόγια καί τά δάκρυα τῶν Ἁγίων σου, πού κλαῖνε ὁμοθυμαδόν! Ναί! Ἔρχεσαι ταχύ, Κύριε, νά δώσεις πόνο καί τέλος στήν ἀνομία τῶν ἱερέων σου, στήν ἀσέβεια τοῦ ἀχάριστου λαοῦ σου! Νά ποιήσεις ἐκδίκηση γιά τά αἵματα τῶν χιλιάδων Νεομαρτύρων καί ἡρώων τούτης τῆς πατρίδας…Ἔλα, Κύριε, μήν ἀργεῖς ἄλλο, οἱ ἐχθροί σου καυχῶνται, μᾶς ἐξουθενώνουν, μολύνουν τά ἱερά μας! Δέν ἐννοοῦμε τούς ἀκάθαρτους Ἀγαρηνούς μόνο, Κύριε, ἀλλά πρωτίστως τούς βρωμερούς καί πορωμένους Οἰκουμενιστές ποιμένες, τούς ἐνσυνείδητα παναιρετικούς! Ἔλα, Κύριε, μέ τή δικαιοσύνη καί τό ἔλεός σου μαζί, ὅπως ἡ πανσοφία καί ἡ ἀγαθή σου Πρόνοια γνωρίζει. Ναί, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ! Ἀξίωνε μας μόνο νά μείνουμε ἕως τέλους πιστοί καί φρόνιμοι οἰκονόμοι τῆς θείας σου Χάριτος! Μιμητές τοῦ πνεύματος τῶν Ἁγίων σου καί ὄχι τῶν Ἁγιομάχων καί Ἁγιοκαπήλων πνευματικῶν της κρατικῆς ἐκκλησιοδουλείας! Ἀλλά καί αὐτούς, Χριστέ μας, συγχώρεσέ τους, σκοτίσθηκαν, δείλιασαν, σέ ἀρνήθηκαν, φώτισέ τους, συνέτισέ τους, μή χαθοῦν στά γεράματα, δῶσε τους τή μετάνοια τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου… Σέ παρακαλοῦμε, Κύριε,… Ἔρχου ταχύ! Καί πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, τοῖς ἐνδόξοις αἱρετικοῖς τῆς γῆς! 

Γ. ΟΙ ΝΑΟΙ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ.

Χθές τιμήσαμε τά κοσμοχαρμόσυνα Εἰσόδια τῆς Παναγίας μας. Μιά γιορτή μεγάλη, τόν ἀρραβώνα τοῦ Θεοῦ μέ τήν ἀνθρώπινη φύση. Ἡ μικρή Μαριάμ, ἡ ἐκλελεγμένη γιά κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ, ὁ καθαρώτατος ὄντως ναός τοῦ Σωτῆρος, ὁ θεοχώρητος ναός, εἰσήχθη στά Ἅγια τῶν Ἁγίων γιά νά τά καθαγιάσει! Ἐκείνην ἀνέμεναν, τήν ἔμψυχη κιβωτό, τήν πάνσεμνη καί πανάμωμη Κόρη, ἐκείνην προεικόνιζαν. Ὅλος ὁ οὐρανός ἔμεινε ἐκστατικός βλέποντας τό Ἅγιο Πνεῦμα νά ἔχει κατασκηνώσει μέσα της! Τί μεγαλεία, τί μυστήρια, ὁρατά μόνο σέ ἁγνές καί καθαρές ψυχές! Ἡ Θεοτόκος εἶναι ἀναμφισβήτητα ὁ Ναός ὁ πανάγιος τοῦ Κυρίου. Κι ἐμεῖς ὅμως, ὅλοι οἱ βαπτισμένοι Χριστιανοί, εἴμαστε ναοί ἔμψυχοι τοῦ Θεοῦ, ζωντανοί, κινητοί.

(Α’ Κορινθ. γ’,16). Ὑπάρχουν ἐπίσης καί οἱ ἱεροί Ναοί, μέσα στούς ὁποίους συγκεντρώνονται οἱ πιστοί γιά νά λατρεύσουν τήν Ἁγία Τριάδα, οἱ ἐκκλησίες μας. Ναοί καθαγιασμένοι μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἐγκαινιασμένοι μέ ἅγια λείψανα Μαρτύρων. Καλά ὅλα αὐτά στό ξεκίνημά τους. Στήν πράξη ὅμως, σήμερα, οἱ ναοί μας ἄραγε αὐτοί διατηροῦνται ἅγιοι καί ἱεροί; Δυστυχῶς! Λίγοι εἶναι πιά, ἀδελφοί, οἱ καθαροί καί ἀμόλυντοι ναοί μας, καί αὐτοί εἶναι συνήθως ἐρημοκλήσια, ἐξωκλήσια καί ἐλάχιστες ταπεινές ἐνορίες καί μοναστήρια. Γιατί ὅμως; Διότι οἱ περισσότεροι δυστυχῶς ναοί μολύνονται ἀπό τή μασκοφορία τῶν Ὀρθοδόξων, ἀπό λειτουργούς καί συγκοινωνούς τῆς Παναίρεσης. Γιατί ἐπίσης, ἐκεῖ μνημονεύονται ἐπίσκοποι Οἰκουμενιστές, δηλ. αἱρετικοί. Γιατί ἴσως, κάποιοι ἄλλοι ἀπολυμάνθηκαν, ὡς δῆθεν ἑστίες μόλυνσης ἀπό τόν κοροϊδοϊό. Διότι ἐκεῖ μιαίνεται ἡ πίστη μας ἀπό πρόσωπα, κηρύγματα καί φορεῖς τοῦ Οἰκουμενιστικοῦ λοιμοῦ. Τά μυστήρια ἐκεῖ μπορεῖ νά μένουν καθαρά (ὅταν ἐννοεῖται δέν λειτουργοῦν σχισματικοί ἀχειροτόνητοι), ὅμως οἱ ναοί αὐτοί, ἀγαπητοί, ἄρχισαν νά γίνονται καί ἐπίσημα ναοί τῆς ἀποστασίας! Ἀποστασίας ἀπό τήν Ὀρθοδοξία μας! Ἄς ἔχουμε τό νοῦ μᾶς ἑπομένως, ποτέ μή δεχθοῦμε νά μετέχουμε σέ τέτοιο μολυσμό τῆς Πίστεως. Αὐτά δέν εἶναι δικά μας λόγια, εἶναι προειδοποίηση πολλῶν Ἁγίων (ἄς διαβάσετε τό ὅραμα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης, τίς προφητεῖες τοῦ ἁγίου Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ ἀπό τή Ρωσία καί ἄλλων συγχρόνων ἁγίων γερόντων). Τί μᾶς λένε ἐν περιλήψει; Ἀκοῦστε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό λόγο τοῦ Ἁγίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου, Ρώσου Ἁγίου ἐπισκόπου, (1815- 1894): «Ἀλλά καί ἀπ’ αὐτούς, οἱ περισσότεροι θά ὀνομάζονται Ὀρθόδοξοι μόνο κάτʹ ὄνομα. Στήν καρδιά τούς ὅμως, δέν θά ἔχουν τήν τάξη (κατάσταση-διάθεση) τήν ὁποία ἀπαιτεῖ ἡ πίστη, διότι θά ἔχουν ἀγαπήσει τόν παρόντα αἰῶνα. Αὐτός θά εἶναι ὁ εὐρύτατος χῶρος τῆς ἀποστασίας. Παντοῦ θά εἶναι ἀκουστό το ὄνομα Χριστιανός. Παντοῦ θά ὑπάρχουν ἱερεῖς καί ἱερές ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ὅλα αὐτά θά εἶναι μόνο στήν ἐπιφάνεια. Ἐντός αὐτῶν θά ὑπάρχει τέλεια ἀποστασία! Στό ἔδαφος αὐτό θά γεννηθεῖ καί αὐξηθεῖ ὁ Ἀντίχριστος, μέ τό πνεῦμα τῆς ἐπιφανειακότητας, χωρίς τήν οὐσία τοῦ πράγματος. (μεταφρ. ἀπό τό ρωσικό: Ἐπισκόπου Θεοφάνους, Ἑρμηνεία Ἐπιστολῶν ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου πρός Φιλιππησίους καί Θεσσαλονικεῖς Α’ καί Β’, β’ ἔκδοσις Μόσχα 1895, σέλ. 491, 492, 497).

Στῶμεν καλῶς, ἀγαπητοί μας φίλοι! Τίς ἐκκλησίες καί τά σώματά μας μή συνεχίζουμε ἄλλο νά τά κάνουμε ναούς ἀποστασίας, ναούς καρναβαλιστῶν τῆς θεᾶς Ὑγείας, ἀλλά ναούς καθαρούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος! Μέ τή χάρη καί τή μεσιτεία τῆς πανυπερευλογημένης Κυρίας καί Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καί ἀειπαρθένου Μαρίας, μέ τῆς ὁποίας τίς ἅγιες πρεσβεῖες εἴθε νά ἀξιωθοῦμε καί τά προσωπικά μας Εἰσόδια στή βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Ἀμήν!

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra