ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΧΡΩΣΤΟΥΣΕ ΤΙΣ ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΑΛΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ ΤΑ ΕΚΑΤΟ ΔΗΝΑΡΙΑ.
Και ότι η μνησικακία είναι το χειρότερο από κάθε αμάρτημα.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Παραθέτουμε σε συνέχειες αποσπάσματα από το αρχαίο κείμενο και τη μετάφραση της ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΟΥ ΤΑ ΜΥΡΙΑ ΤΑΛΑΝΤΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΚΑΤΟΝ ΔΗΝΑΡΙΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΟΣ. Και ότι παντός αμαρτήματος το μνησικακείν χείρον. (ΟΜΙΛΙΕΣ ΗΘΙΚΕΣ-ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ)

5ο μέρος:
Δείτε εδώ το 1ο μέρος, εδώ το 2ο, εδώ το 3ο, εδώ το 4ο, εδώ το 5ο, εδώ το 6ο, εδώ το 7ο και εδώ το 8ο.


Οι θλίψεις μας εξαλείφουν αμαρτήματα (Ιερός Χρυσόστομος)

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗΝ ΤΟΥ ΤΑ ΜΥΡΙΑ ΤΑΛΑΝΤΑ ΟΦΕΙΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΚΑΤΟΝ ΔΗΝΑΡΙΑ ΑΠΑΙΤΟΥΝΤΟΣ Και ότι παντός αμαρτήματος το μνησικακείν χείρον.

Αλλ’ ίσως είποι τις αν· και πως ο βουλόμενος αφείναι και συγχωρήσαι τα εγκλήματα, εκέλευσεν αυτόν πραθήναι; Αυτό μεν ουν τούτο μάλιστα αυτού την φιλανθρωπίαν δείκνυσιν. Αλλά μη επειγώμεθα, αλλά τάξει προβαίνωμεν επί την της παραβολής διήγησιν. «Μη έχοντος δε αυτού αποδούναι» φησί. Τί  15 έστι, «μη έχοντος αυτού αποδούναι»; Πάλιν επίτασις αγνωμοσύνης· όταν γαρ είπη, «μη έχοντος αυτού αποδούναι», ουδέν άλλο λέγει. Αλλ’ ή ότι κατορθωμάτων έρημος ην, και ουδέν είχεν έργον αγαθόν, ώστε λογισθήναι αυτώ εις την των αμαρτημάτων απαλλαγήν· λογίζεται γαρ, λογίζεται πάντως ημίν επί 20 αμαρτημάτων απαλλαγή κατορθώματα, καθάπερ ουν και πίστις εις δικαιοσύνην. «Τω γαρ μη εργαζομένω, πιστεύοντι δε επί τον δικαιούντα τον ασεβή, λογίζεται η πίστις αυτού εις δικαιοσύνην».

…Ίσως όμως θα μπορούσε να πει κάποιος· και πως αυτός που ήθελε να συγχωρήσει και να χαρίσει τα αδικήματα διέταξε να τον πουλήσουν; Αυτό ακριβώς δείχνει πάρα πολύ τη φιλανθρωπία του. Όμως ας μη βιαζόμαστε, αλλά ας προχωρούμε με τάξη στη διήγηση της παραβολής. «Και επειδή δεν μπορούσε να τα επιστρέψει» λέγει. Τί σημαίνει, «επειδή δεν μπορούσε να τα επιστρέψει»; Πάλι επίταση αχαριστίας. Γιατί, όταν λέγει, «επειδή δεν μπορούσε να τα επιστρέψει» τίποτε άλλο δεν εννοεί παρά το ότι ήταν στερημένος κατορθωμάτων και δεν είχε κανένα έργο αγαθό, ώστε να του λογαριασθεί στην απαλλαγή των αμαρτημάτων του. Γιατί λογαριάζονται, οπωσδήποτε λογαριάζονται τα κατορθώματα για την απαλλαγή μας από τα αμαρτήματα, όπως ακριβώς και η πίστη σε δικαιοσύνη. Γιατί «σ’ εκείνον που δεν εργάζεται αλλά πιστεύει στο Θεό που δικαιώνει τον ασεβή, λογαριάζεται η πίστη του σε δικαιοσύνη».

Και τί λέγω πίστιν και κατορθώματα, οπούγε και θλίψεις λογίζονται ημίν εις αμαρτημάτων ανάλυσιν; Και τούτο δηλοί μεν ο Χριστός δια της του Λαζάρου παραβολής, εισάγων τον Αβραάμ λέγοντα προς τον πλούσιον, ότι Λάζαρος απέλαβεν εν τη ζωή αυτού τα κακά, και δια τούτο ώδε παρακαλείται. Δηλοί δε και ο Παύλος Κορινθίοις επιστέλλων περί του πεπορνευκότος, και λέγων ούτω· «παράδοτε τον τοιούτον τω σατανά εις όλεθρον της σαρκό, ίνα το πνεύμα σωθή». Και ετέρους δε ημαρτηκότας παραμυθούμενος ούτως έλεγε· « δια τούτο εν υμίν πολλοί ασθενείς και άρρωστοι, και κοιμώνται ικανοί. Ει γαρ εαυτούς εκρίνομεν, ουκ αν εκρινόμεθα· κρινόμενοι δε υπό Κυρίου, παιδευόμεθα, ίνα μη συν τω κόσμω κατακριθώμεν». Ει δε πειρασμός και νόσος και ασθένεια και σαρκός όλεθρος, άπερ αβουλήτως υπομένομεν, ουκ αυτοί κατασκευάζοντες, λογίζεται ημίν εις αμαρτίας διάλυσιν, πολλώ μάλλον κατορθώματα, άπερ εκόντες και σπουδάζοντες μετερχόμεθα.

Και γιατί λέγω για πίστη και κατορθώματα, αφού και οι θλίψεις μας λογαριάζονται για την εξάλειψη των αμαρτημάτων; Και αυτό το φανερώνει ο Χριστός με την παραβολή του Λαζάρου, παρουσιάζοντας τον Αβραάμ να λέγει στον πλούσιο, ότι ο Λάζαρος απόλαυσε στη ζωή του τη δυστυχία και γι’ αυτό εδώ παρηγορείται. Το φανερώνει όμως και ο Παύλος, γράφοντας στους Κορινθίους για τον πόρνο και λέγοντας τα εξής· «παραδώστε αυτόν τον άνθρωπο στο σατανά προς όλεθρο του σώματος, για αν σωθεί το πνεύμα του». Και παρηγορώντας επίσης άλλους που αμάρτησαν, έλεγε αυτά· «γι’ αυτό υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί ελαφρά και βαριά άρρωστοι, καθώς και αρκετοί νεκροί. Γιατί, αν κρίναμε τους εαυτούς μας, δε θα κρινόμασταν. Αλλά, όταν κρινόμαστε από τον Κύριο, διαπαιδαγωγούμαστε, για να μην καταδικασθούμε μαζί με τον κόσμο». Αν όμως ο πειρασμός και η αρρώστια και η ασθένεια και η καταστροφή της σάρκας, που τα υπομένουμε χωρίς τη θέλησή μας , χωρίς να τα δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι, μας λογαριάζονται στην εξάλειψη της αμαρτίας, πολύ περισσότερο λογαριάζονται τα κατορθώματα που πραγματοποιούμε με τη θέλησή μας και με δική μας προσπάθεια.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ

ΟΜΙΛΙΕΣ
ΗΘΙΚΕΣ-ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΙΜΕΝΟ-ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΣΧΟΛΙΑ
Από τον
ΣΠΥΡΟ ΜΟΥΣΤΑΚΑ
Θεολόγο-Φιλόλογο

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Επόπτης 

Παναγιώτης Κ. Χρήστου, Καθηγητής Πανεπιστημίου

Επιμελητής

Ελευθέριος Γ. Μαρετάκης, Θεολόγος

ΕΠΕ

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ»

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1986

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ https://katanixi.gr/