Τέτοια πώρωση έπαθαν οι Φαρισαίοι και τόλμησαν να διαπράξουν το τρομερώτερο έγκλημα, Να φονεύσουν τον Ιησούν.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το τεράστιο υλικό του παλαιού και ανενεργού πλέον, αλλά επισκέψιμου για κάθε ενδιαφερόμενο, Ιστολογίου μας Κατάνυξις (https://www.katanixis.gr/), που αποτελεί ανυπολόγιστο πλούτο παρακαταθήκης και ενημέρωσης.


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ (Ιωάννου  Θ΄, 1-38)

Πρωτοπ. Χαράλαμπος Ν.Μ.

Θαύμα εκπληκτικό αδελφοί μου, μας διηγείται το σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο. Το θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού. Τα Ιερά Ευαγγέλιά μας αναφέρουν για έξι θεραπείες τυφλών, τις οποίες έκαμε ο Ιησούς Χριστός. Η πιο θαυμαστή είναι αυτή για την οποία ακούσαμε σήμερα. Ο σημερινός τυφλός του Ευαγγελίου όχι μόνο δεν έβλεπε αλλά δεν είχε μάτια από την γέννησή του. Πρόκειται δηλαδή για μια δεύτερη δημιουργία.

Το θαύμα αυτό της θεραπείας του τυφλού έγινε στα Ιεροσόλυμα την τελευταία μέρα της μεγάλης εορτής της Σκηνοπηγίας. Τρεις μεγάλες εορτές είχαν οι Ιουδαίοι. Το Πάσχα, την Πεντηκοστή, και της Σκηνοπηγίας. Η εορτή της Σκηνοπηγίας γιορταζόταν στο τέλος του μηνός Σεπτεμβρίου σε ανάμνηση της διαμονής των Εβραίων σε σκηνές στην έρημο και κρατούσε οχτώ μέρες. Την τελευταία ημέρα ο Κύριος ακολουθουμένος από τους μαθητές του συνάντησε στο δρόμο ένα τυφλό εκ γενετής. Οι μαθητές του αμέσως θεώρησαν πως κάποια αμαρτία βασάνιζε τον άνθρωπο αυτό. Για τούτο ρώτησαν τον Κύριο. Κύριε ποιος αμάρτησε αυτός ή οι γονείς του; Και ο Κύριος τους βεβαιώνει ότι ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του. Μη φοβάστε τους λέγει. Δεν είναι τιμωρία αλλά δοκιμασία, για να δοξαστεί ο Θεός. Η ερώτηση αυτή των μαθητών μας δίνει την αφορμή για να μιλήσουμε σήμερα αδελφοί μου με λίγα λόγια, για την συνείδηση.

Για να μας βοηθήσει ο Θεός στο ζήτημα της σωτηρίας μας, μας έβαλε στα τρίσβαθα της ψυχής μας τη συνείδηση. Πολύ σωστά ονόμασαν τη συνείδηση «φωνή Θεού». Και πράγματι είναι φωνή Θεού. Φωνάζει μέσα να μην πράξουμε το κακό και εάν δεν την ακούσουμε τότε μας ελέγχει δριμύτατα. Μας παροτρύνει αυτή η φωνή από μέσα μας να κάνουμε πάντοτε το καλό και μας βραβεύει με μια γλυκιά εσωτερική αγαλλίαση. Είμαι αναπαυμένος λέμε. Έπραξα σύμφωνα με τη συνείδησή μου.. Αλλά η συνείδηση αγαπητοί μου έχει ένα κίνδυνο. Μπορεί να αρρωστήσει. Έτσι έχουμε την αρρωστημένη συνείδηση και τη φωτισμένη. Η αρρωστημένη συνείδηση είναι

1ον  περιδεής συνείδηση. Η συνείδηση αυτή φοβάται τα πάντα. Φοβάται ο άνθρωπος παντού αν κάνει τούτο ή εκείνο. «Εκεί εφοβήθησαν φόβον, ού ούκ ήν φόβος». Η συνείδηση αυτή παρατηρήται σε ανθρώπους που το νευρικό σύστημα δεν λειτουργεί καλά. Είναι δηλαδή άνθρωποι με ασθενές νευρικό σύστημα. Αυτοί βέβαια δεν έχουν ενοχή.

2ον  Ελαστική συνείδηση. Τέτοια συνείδηση είχαν οι γονείς του τυφλού. Αυτοί όταν τους κάλεσαν οι άρχοντες φοβήθηκαν να ομολογήσουν πως πράγματι ο γιός τους  ήταν τυφλός και τώρα θεραπεύτηκε. Οι άνθρωποι αυτοί ξεφεύγουν να πουν την αλήθεια παραβαίνουν την συνείδησή τους.  Πόσοι σήμερα δεν έχουν την ελαστική αυτή συνείδηση! Προτιμούν να παραβαίνουν το θέλημα του Θεού, για να μη δυσαρεστήσουν τους γύρω τους.

Αρνούνται να ακούσουν την φωνή της συνειδήσεώς είτε από φόβο είτε από συμφέρον. Βρίσκονται  π.χ. σε μια συγκέντρωση στην οποία κατηγορούνται η θρησκεία ή βρίζονται τα Θεία. Η συνείδηση εσωτερικώς τους λέγει ότι πρέπει να πουν την αλήθεια. Αυτοί όμως πνίγουν τη συνείδηση γιατί ντρέπονται μη τυχόν και τους πουν ότι είναι θρησκευόμενοι ή μήπως τους πουν ότι έχουν παλαιές αντιλήψεις.

Η συνείδησή τους, τους λέγει να εκκλησιάζονται. Τους έρχεται όμως η σκέψη Τι θα πει ο κόσμος όταν τους βλέπουν συνέχεια στην εκκλησία; Δεν πειράζει λέγουν δε χάθηκε ο κόσμος αν δεν εκκλησιαστώ. Αλλά αδελφοί μου όταν κανείς υποχωρεί διαρκώς και συμβιβάζει τα ασυμβίβαστα, καταπνίγει τη φωνή της συνειδήσεώς του. Αυτή σιγά – σιγά παύει να ελέγχει και τότε φτάνει στην πωρωμένη συνείδηση. Αυτός ο άνθρωπος λέμε έπαθε πώρωση συνειδήσεως. Τίποτε δεν τον ελέγχει. Τέτοια πώρωση έπαθαν οι Φαρισαίοι και τόλμησαν να διαπράξουν το τρομερώτερο  έγκλημα, Να φονεύσουν τον Ιησούν. Αυτοί οι άνθρωποι με πωρωμένη συνείδηση θεωρούν φυσικό πράγμα την αδικία και διαπράττουν μεγάλα αδικήματα χωρίς καν να στεναχωρούνται.

Μιλήσαμε λοιπόν με λίγα λόγια για τις μορφές της αρρωστημένης συνειδήσεως ήτοι

1) την περιδεή συνείδηση

2) την ελαστική συνείδηση και

3) την πωρωμένη συνείδηση. 

Υπάρχει όμως προς δόξα Θεού και η φωτεινή συνείδηση. Τέτοια φωτεινή συνείδηση έχει ο τυφλός. Αυτή τον οδηγεί:

1) Να υποτάσσεται στο Θεό και

2) Να αντιτάσσεται στο παράνομο θέλημα των ανθρώπων.Υποτάσσεται στο Χριστό ο φωτεισμένος αυτός άνθρωπος τελείως. Του λέγει να υπάγει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ για να νυφθεί, και πηγαίνει αμέσως. Ο Χριστός του βάζει λάσπη στα μάτια του, ο τυφλός δεν διαμαρτύρεται. Εμπιστεύεται και υποτάσσεται. Έτσι είναι. Η φωτεισμένη συνείδηση κατευθύνει τον άνθρωπο να υποτάσσεται στο θέλημα του Θεού. Η φωτεινή συνείδηση τον προφυλάγει από κάθε κακό. Ο Θεός προίκισε την νυχτερίδα με ένα είδος ραντάρ  και ενώ αυτή τρέχει τη νύχτα μέσα στα σκοτάδια, από μακριά αντιλαμβάνεται τα εμπόδια και δεν πέφτει επάνω τους. Στον άνθρωπο σαν ραντάρ έβαλε την συνείδηση. Αυτή τον κατευθύνει και περνά το σκοτεινό δρόμο της παρούσης ζωής. Αυτός βαδίζει κατά συνείδηση παντού και στο επάγγελμά του και τις συναναστροφές του.

3) Η φωτεινή συνείδηση είπαμε ότι αντιτάσσεται στο παράνομο θέλημα των ανθρώπων. Ας του δίνονται ευκαιρίες να πλουτίσει παρανόμως, ας ζει σε μια κοινωνία που έχουν οι πάντες  το σύνθημα: “άρπαξε να φας και κλέψε να ’χεις“. Αυτός  όμως  βαδίζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού, και έχει εσωτερικώς την πληροφορία της συνειδήσεως ότι βαδίζει σωστά. Τι γλυκό αίσθημα είναι αυτό. Το νοιώθουν όσοι το δοκίμασαν. Είναι η επιβράβευση του Θεού. Είναι η επίσκεψη, η εμφάνιση, η περιουσία του  Θεού μέσα του.

Προσοχή λοιπόν, στη συνείδησή μας. «Αγωνίζεσθε διατηρείν αγαθήν συνείδησην». Να την κρατούμε πάντοτε φωτεινή για να μας οδηγεί στο δρόμο της αλήθειας και της αρετής. Αμήν