“Προτιμώ να μου κόψετε το κεφάλι για χάρη του Χριστού παρά να εξισλαμιστώ!”

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Στις 16 Αυγούστου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος Αποστόλου.

Το έτος 1667 στο χωριό Άγιος Λαυρέντιος στο Πήλιο του Βόλου, γεννήθηκε ο μικρός Απόστολος. Γονείς του ήταν οι φτωχοί μα ευσεβείς χριστιανοί Κώστας Σταματίου και Μέλπω, οι οποίοι φρόντισαν από πολύ νωρίς να μάθουν στον μικρό γιο τους να αγαπά και να σέβεται τον Χριστό.

Εκείνα τα χρόνια βασίλευε ο σουλτάνος Μεχμέτ ο Δ΄ ο οποίος ήταν πολύ βάναυσος εναντίον των Χριστιανών. Γι’ αυτό το λόγο αρκετοί Χριστιανοί υπέμειναν πολλά βασανιστήρια από τους βαρβάρους.

Πολύ νωρίς, μόλις στην ηλικία των 15 χρονών, ο Άγιος Απόστολος έμεινε ορφανός και αναγκάστηκε να δουλέψει για να βγάζει το ψωμί του. Πήγε λοιπόν στην Κωνσταντινούπολη και δούλεψε ως σερβιτόρος σε ένα καπηλειό. Όσο βρίσκονταν στην Πόλη βέβαια, συνέχιζε τον θεάρεστο βίο του και ακολουθούσε τον δρόμο του Κυρίου.

Μετά από τέσσερα χρόνια στην πατρίδα του, ανέλαβε τη διοίκηση ένας απάνθρωπος βοεβόδας που μισούσε τους Χριστιανούς. Απαιτούσε μάλιστα από αυτούς να πληρώνουν παραπάνω φόρους. Αυτό βέβαια ήταν παράνομο καθώς η περιοχή άνηκε στη μητέρα του Σουλτάνου Μεχμέτ, τη Βαλιδέ. 

Κάποια μέρα, μερικοί συγχωριανοί του Αγίου πήγαν στην Κωνσταντινούπολη για να παραπονεθούν στους επιτρόπους της Βαλιδέ. Ο Βοεβόδας όμως τους έπιασε και τους φυλάκισε. Έτσι, ξαναστείλαν οι συμπατριώτες του άλλους τρεις εκπροσώπους για να μιλήσουν αυτή τη φορά στην ίδια τη μητέρα του Σουλτάνου. Οι τρεις αυτοί δεν γνώριζαν τα μέρη εκεί στην Κωνσταντινούπολη και ζήτησαν από τον νεαρό συμπατριώτη τους να τους βοηθήσει. Ο Απόστολος δέχθηκε αμέσως. Γεμάτος θάρρος πρότεινε να πάει ο ίδιος στον Γιουσούφ Αγά να διαμαρτυρηθεί για τις αδικίες που διέπραττε ο Βοεβόδας αλλά και για να συναντήσει τη Βαλιδέ (την μητέρα του Σουλτάνου). 

Έτσι και έγινε. Ο Άγιος γεμάτος προθυμία πήγε στον Γιουσούφ Αγά. Φτάνοντας εκεί, ο αγάς ρώτησε τον Άγιο από που κατάγονταν. Ο νεαρός Απόστολος του απάντησε με θάρρος: «Eίμαι κάτοικος αυτής της πόλης που εξουσιάζεις». Ο αγάς όμως γνώριζε ότι πατρίδα του ήταν ο Άγιος Λαυρέντιος και τον έστειλε στον Βοεβόδα να τον τιμωρήσει για την τολμηρή του απάντηση.

Όταν λοιπόν ο Άγιος πήγε στον Βοεβόδα, αυτός του ζήτησε να πληρώσει φόρο για τα τέσσερα χρόνια που έλειπε από την πατρίδα του. Ο νεαρός Απόστολος όμως δεν είχε καθόλου χρήματα. Η μόνη περιουσία που είχε ήταν το σπίτι στο χωριό του. Ο νεαρός Απόστολος είπε τότε στον Βοεβόδα να το πάρει και να το πουλήσει για να κρατήσει από εκεί τα χρήματα. Ο Βοεβόδας με μεγάλη του ευχαρίστηση δέχθηκε την πρόταση του νεαρού αγοριού μιας και το σπίτι κόστιζε πολύ παρά πάνω από το ποσό των φόρων. Έτσι αποφάσισε ως αντάλλαγμα να απελευθερώσει και τους τρεις συμπατριώτες του που είχαν φυλακίσει, με την προϋπόθεση να μην το μάθαινε η Βαλιδέ. 

Τότε, ένας από τους συγχωριανούς του, που είχαν πάει μόλις στην Πόλη, έκανε κάτι φοβερό! Ζηλεύοντας τον νεαρό Απόστολο που έδωσε αυτή τη λύση ζήτησε από τον Βοεβόδα να μην απελευθερώσει τον Άγιο, γιατί υπήρχε κίνδυνος να μαρτυρήσει στη Βαλιδέ τις αδικίες του, μια και ήταν νέος και απερίσκεπτος. Ο Βοεβόδας πείστηκε από την κατηγορία και θυμωμένος πρόσταξε να τον χτυπούν και να τον βασανίζουν καθημερινά μέχρι θανάτου.

Μια μέρα, εκεί που ήταν ο Άγιος δεμένος στη φυλακή, κατάφερε να βγάλει το ένα του πόδι από την αλυσίδα και προσπάθησε να δραπετεύσει. Αλλά δεν ήταν αυτό και το θέλημα του Θεού. Τα σχέδιά Του ήταν να τιμηθεί ως μάρτυρας. Έτσι όταν πήγε να δραπετεύσει τον άκουσαν οι φύλακες και τον συνέλαβαν. Ο Βοεβόδας θύμωσε πολύ και παίρνοντας ένα δοκάρι άρχισε να δέρνει τον Άγιο με βία. 

Ο Άγιος τότε του είπε ήρεμα: «Γιατί με χτυπάς άσπλαχνε τύραννε; Δεν ξέρεις ότι εγώ είμαι ανώτερος από εσένα και τους στρατιώτες σου;»

Ο βοεβόδας σταμάτησε να τον χτυπάει και ρώτησε αν εννοεί πως είναι μουσουλμάνος. Οι φρουροί τότε πιάστηκαν από τον λόγο του βοεβόδα και θέλοντας να τον εξισλαμίσουν, έλεγαν πως ομολόγησε πως είναι Οθωμανός και δεν θα τον άφηναν να αλλάξει.

Ο Βοεβόδας πρόσταξε αμέσως να κάνουν περιτομή τον νεαρό Άγιο, ώστε να γίνει και επίσημα μωαμεθανός. 

Ο Άγιος όμως αντέδρασε και με δυνατή φωνή είπε: «Aνώτερος εννοούσα ότι είμαι Χριστιανός! Προτιμώ να μου κόψετε το κεφάλι για χάρη του Χριστού παρά να εξισλαμιστώ!» 

Οι μωαμεθανοί ενοχλήθηκαν από τη γενναιότητα του νεαρού μάρτυρα και άρχισαν να τον χτυπούν αλύπητα. Σκεπτόμενος όμως ο νεαρός Άγιος τα όσα πέρασε ο Κύριος για εμάς έπαιρνε θάρρος. 

Οι Τούρκοι στη συνέχεια μετέφεραν τον Άγιο στον στρατηγό τους και έπειτα στο βεζιρικό μέγαρο. Κατηγορούσαν τον Άγιο στον πασά πως ενώ είχε γίνει μουσουλμάνος, στη συνέχεια το αρνούνταν. Με αυτόν τον τρόπο βέβαια πρόσβαλε τον Μωάμεθ. Ο βεζίρης τότε, σκέφτηκε να καλοπιάσει το νεαρό Απόστολο για να τον πείσει να δεχτεί τον εξισλαμισμό. Έτσι πρόσταξε να του φέρουν ένα μεγαλοπρεπές άλογο και μερικά τσουβάλια γεμάτα με νομίσματα. 

Ο Άγιος δεν ενδιαφέρονταν καθόλου για τα επίγεια αγαθά και τους απάντησε με θάρρος: «Κάντε σύντομα ό,τι θέλετε να κάνετε… Εγώ είμαι έτοιμος να δώσω τη ζωή μου για τον Σωτήρα μου Ιησού Χριστό! Αν σκοπεύετε να με κάψετε, θα κουβαλήσω εγώ τα ξύλα για την φωτιά! Αν θα με κρεμάσετε, θα τραβήξω το σκοινί! Αν με αποκεφαλίσετε, εγώ θα ακονίσω το μαχαίρι! Όμως να ξέρετε ότι ποτέ δεν θα αρνηθώ την πίστη μου!».

Βλέποντας ο βεζίρης τη γενναιότητα του Απόστολου κατάλαβε πως όντως ήταν έτοιμος για το μαρτύριο και δεν θα άλλαζε γνώμη. Πρόσταξε λοιπόν να τον φυλακίσουν και την επόμενη μέρα να τον αποκεφαλίσουν. Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι απάνθρωποι φύλακες βασάνισαν σκληρά τον νεαρό μάρτυρα μαστιγώνοντάς τον. 

Την επόμενη μέρα το πρωί οι φύλακες μαζί με τον δήμιο οδήγησαν τον Άγιο στο μαρτύριό του. Πηγαίνοντας στο μέρος που θα τον αποκεφάλιζαν, ο Άγιος συνάντησε στον δρόμο κάποιους χριστιανούς και τους αποχαιρέτησε. Αυτοί τότε κατάλαβαν τι θα πάθαινε ο νεαρός μάρτυρας και παρακολουθούσαν από μακριά το μαρτύριό του. Όταν έφτασαν στον καθορισμένο τόπο, ο δήμιος χτύπησε στον τράχηλο με το σπαθί τον μάρτυρα και ύστερα τον αποκεφάλισε στις 16 Αυγούστου 1686.

Μετά από λίγο οι στρατιώτες έφυγαν από εκεί και κάθισαν να ξεκουραστούν πιο πέρα. Εκείνη τη στιγμή όμως ήρθαν πολλοί Άγγελοι μαζεμένοι για να τιμήσουν το Άγιο λείψανο του μάρτυρα ψέλνοντας δοξαστικούς ύμνους.

Ο Θεός έδωσε τότε τη δυνατότητα στους μουσουλμάνους να δουν τους Αγγέλους και νόμιζαν πως πήγαν οι Χριστιανοί για να πάρουν το άγιο λείψανό του. Τότε γεμάτοι θυμό όρμησαν κατά πάνω τους για να τους σφάξουν. Όταν έφτασαν δίπλα στο σώμα του Αγίου όμως δεν ήταν κανένας εκεί. Οι Τούρκοι τότε έμειναν έκπληκτοι και απόρησαν με αυτό το γεγονός. 

Καθώς όμως η ώρα περνούσε και ο κόσμος πλήθαινε, οι Τούρκοι άρχισαν να ανησυχούν μήπως βρούνε το σώμα του μάρτυρα οι Χριστιανοί. Γι’ αυτό πέταξαν το σώμα του στον Κεράτιο κόλπο για να βουλιάξει και να χαθεί. Όμως να που ξανασυνέβη κι άλλο θαύμα! Το σώμα του Αγίου επέπλεε στα νερά και βγαίνοντας από τον κόλπο εξαφανίστηκε!

Ο Άγιος Απόστολος, σε ηλικία μόλις 19 χρονών, ομολόγησε την πίστη του και θυσιάστηκε για την αγάπη του Χριστού χωρίς καμία δειλία. Τις πρεσβείες του Αγίου να έχουμε. Αμήν. 

Ε.Ζ.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra