Κήρυγμα Πρωτοπρεσβυτέρου Χαραλάμπους Ν. Μ.

Κυριακή των Αγίων Πάντων, γιορτάζουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που είναι όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι άνθρωποι δηλαδή εκείνοι, που δέχτηκαν μέσα τους τη χάρη του Θεού και αγίασαν...

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το τεράστιο υλικό του παλαιού και ανενεργού πλέον, αλλά επισκέψιμου για κάθε ενδιαφερόμενο, Ιστολογίου μας Κατάνυξις (https://www.katanixis.gr/), που αποτελεί ανυπολόγιστο πλούτο παρακαταθήκης και ενημέρωσης.


Πρωτοπρ. Χαράλαμπος Ν.Μ., ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ  Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Πρωτοπρ. Χαράλαμπος Ν.Μ.


Με τη σημερινή εορτή των Αγίων Πάντων, αγαπητοί μου, κλείνει ο κύκλος των κινητών εορτών του εκκλησιαστικού έτους. Οι κινητές εορτές περιλαμβάνονται στο Τριώδιο και στο Πεντηκοστάριο. Η πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή είναι αφιερωμένη σε όλους τους Αγίους της Εκκλησίας. Τους γνωστούς και τους αγνώστους. Τους πριν από το Χριστό και τους μετά το Χριστό. Η εορτή των Αγίων Πάντων είναι γενικά η εορτή της Χριστιανικής αγιωσύνης. Της αγιωσύνης που είναι καρπός της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος, μέσα στην Εκκλησία. Την Κυριακή της Πεντηκοστής γιορτάσαμε την έλευση του αγίου πνεύματος στον κόσμο. Σήμερα Κυριακή των Αγίων Πάντων, γιορτάζουμε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, που είναι όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι άνθρωποι δηλαδή εκείνοι, που δέχτηκαν μέσα τους τη χάρη του Θεού και αγίασαν.

Η Χριστιανική αγιωσύνη στην ουσία της είναι ομολογία ή καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «μαρτυρία Ιησού Χριστού». Γι’ αυτό και στη σημερινή εορτή διαβάζεται το Ευαγγέλιο, στο οποίο ο Ιησούς Χριστός μιλάει για την ομολογία των Αγίων. Οι Άγιοι ομολογούν τον Ιησού Χριστό «έμπροσθεν των ανθρώπων». Δίνουν την καλή μαρτυρία πώς πιστεύουν στον Σωτήρα Χριστό και καυχιούνται στο όνομα του Χριστιανού. «Είμαι Χριστιανή» έλεγε με θάρρος και παρρησία μια νεαρή γυναίκα, η αγία Κυριακή, μπροστά στους βασανιστές της. Το ίδιο έλεγαν κι όλοι οι άγιοι Μάρτυρες, όταν οι δήμιοι τους έβαζαν να αρνηθούν το Χριστό και να θυσιάσουν στα είδωλα. Έλεγαν με παρρησία «είμαι Χριστιανός».

Άλλο όνομα στον κόσμο, ενδοξότερο από το όνομα του Ιησού Χριστού δεν υπάρχει. Αυτό είναι το «υπέρ παν όνομα». Κι άλλη επωνυμία τιμιώτερη από το Χριστιανός δεν υπάρχει. Αυτή είναι η επωνυμία των αγίων. «Τίποτα καλύτερο δεν μπορούμε να λεγόμαστε και να είμαστε, παρά χριστιανοί». Το όνομα Χριστιανός ή καλύτερα την επωνυμία χριστιανός οι Άγιοι τη φέρουν με καύχηση και την ομολογούν με παρρησία.

Δεν πρέπει αγαπητοί μου να νομίσουμε πως μια φορά ήταν καιρός που χριστιανοί ομολογούσαν την πίστη τους. Ότι μια φορά ήταν η εποχή των διωγμών της Εκκλησίας κι επομένως ότι μια φορά ήσαν οι Άγιοι. Αυτό είναι πλάνη. Δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε πώς η Εκκλησία εδώ στη γή λέγεται «στρατευομένη», και πως κάθε καιρός, είναι καιρός στρατείας, αγώνων και ομολογίας του Ιησού Χριστού. Η αγιωσύνη δεν είναι προνόμιο μόνο των ανθρώπων που μαρτύρησαν αλλά όλων των ανθρώπων που είναι τέκνα της Εκκλησίας και φέρουν το όνομα Χριστιανός.

Οι Απόστολοι στις επιστολές, τους Χριστιανούς τους ονομάζουν αγίους και αυτό δεν είναι μόνο ένας τιμητικός τίτλος, αλλά είναι και μια υπόμνηση πως οι Χριστιανοί έχουμε χρέος να επιτελούμε αγιωσύνη «εν φόβω Θεού». Και είναι αυτονόητο πως δεν επιτελούμε αγιωσύνη εν φόβω Θεού, με το να αφαιρούμε από τις ταυτότητες και τη ζωή μας στην πράξη, το Χριστιανός Ορθόδοξος.

Μέχρι στιγμής αγαπητοί μου εμείς θα πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας προνομιούχους. Εμείς που ζούμε σήμερα σε μια εποχή για την ώρα ειρηνική, που ζούμε σ’ έναν τόπο ελεύθερο, όπου μπορούμε ακίνδυνα να κάνωμε το σταυρό μας και να λέμε πως είμαστε Χριστιανοί. Αν και μαύρα σύννεφα άρχησαν να εμφανίζονται στον ορίζοντα και όπως είχε πει και ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος μΧριστόδουλος, “μερικοί βλέπουν το Σταυρό και δαιμονίζονται”.

Δεν έχομε παρά να φέρουμε στη σκέψη μας τα αρχαία χρόνια των φανερών διωγμών της Εκκλησίας ή στα χρόνια της Τουρκοκρατίας εδώ στον τόπο μας ή στην εποχή που ζήσαμε πριν από λίγα χρόνια ή και στο τι συνέβαινε πριν από λίγα χρόνια στη διπλανή μας Αλβανία κ.λ.π. Όπου η Εκκλησία και η Πίστη βρίσκονται σε διωγμό. Κι όμως, ενώ μας είναι τόσο εύκολο, δεν είμαστε, ένα μέρος τουλάχιστο των Ελλήνων, ομολογητές.

Είναι το πνεύμα της εποχής. Τάχα οι προοδευτικές αντιλήψεις η κοινωνική μας θέση, η έλλειψη βαθειάς πίστεως, μας εμποδίζουν για να ομολογήσουμε την πίστη μας. Αλλά κάποτε οι άνθρωποι θα εμφανιστούν μπροστά στο Θεό. Και ο Κύριος θα τους πει. “Ουδέποτε έγνων υμάς∙  αποχωρείτε απ’ εμού, οι εργαζόμενοι την ανομία”. Ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να σωθούν και να αγιάσουν. Αρπάζουν όμως και σώζονται όσοι θέλουν. Εκείνοι, που έχουν τη θέληση να δίνουν στον κόσμο με τη ζωή τους και το παράδειγμά τους την καλή ομολογία του Ιησού Χριστού.

Εύχομαι όλοι μας με τη Χάρη του Θεού και το έλεός του, να δίνουμε την καλή ομολογία, και να αξιωθούμε μαζί με τους Αγίους Πάντας της Ουρανίου Βασιλείας του. Αμήν