του Χρήστου Σαλταούρα
αποκλειστικά για την katanixi.gr

Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μένουμε σταθεροί σε όσα διδάσκει η Καθολική Εκκλησία και η Αγία Γραφή

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


«ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν»

Σαλταούρας Χρήστος

«ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ» Λευϊτικόν 23:5.

Η θυσία του Νομικού Πάσχα των Εβραίων ελάμβανε χώρα την 14η ημέρα του πρώτου μηνός του Ιουδαϊκού ημερολογίου, τον μήνα Νισάν δηλαδή ή Αβίβ όπως αλλιώς λέγονταν, «ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν» = ανάμεσα στα βράδια (Μπέϊν Χα-αρμπαγίμ).

Τί σημαίνει η φράση «ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν»; Ποίο διάστημα της ημέρας καθορίζεται με αυτή την φράση; Την απάντηση την δίνει η ίδια η Αγία Γραφή:

«Καὶ ταῦτά ἐστιν, ἃ ποιήσεις ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἀμώμους δύο τὴν ἡμέραν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐνδελεχῶς, κάρπωμα ἐνδελεχισμοῦ. τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα ποιήσεις τὸ πρωΐ καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις τὸ δειλινόν·…. καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις τὸ δειλινόν» Έξοδος 29: 38-39,41.

Ο Θεός είχε διατάξει να γίνονται κάθε ημέρα δύο θυσίες αμνών. Ο ένας θυσιάζονταν το πρωί και ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ θυσιάζονταν αργότερα «ανάμεσα στα βράδια» (Μπέϊν Χα-αρμπαγίμ) σύμφωνα με το Εβραϊκό κείμενο, το «δειλινόν» όπως αποδίδουν οι Εβδομήκοντα στο χωρίο Έξοδος 29: 38-39,41. Να σημειωθεί ότι η Ημέρα για τους Εβραίους αρχίζει με την δύση του Ηλίου και τελειώνει με την επόμενη δύση του Ηλίου.

Αυτό σημαίνει ότι το διάστημα που ονομάζεται «ανάμεσα στα βράδια» (Μπέϊν Χα-αρμπαγίμ) είναι προς το τελείωμα της ημέρας (όπου θυσιάζονταν ο δεύτερος αμνός) και όχι στην αρχή της. Έτσι άλλωστε κατανοούν το ζήτημα και οι Εβδομήκοντα:

Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

«πρόβατον τέλειον, ἄρσεν, ἐνιαύσιον ἔσται ὑμῖν· ἀπὸ τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων λήψεσθε. καὶ ἔσται ὑμῖν διατετηρημένον ἕως τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ μηνὸς τούτου, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ πᾶν τὸ πλῆθος συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρὸς ἑσπέραν (Μπέϊν Χα-αρμπαγίμ). καὶ λήψονται ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ θήσουσιν ἐπὶ τῶν δύο σταθμῶν καὶ ἐπὶ τὴν φλιὰν ἐν τοῖς οἴκοις, ἐν οἷς ἐὰν φάγωσιν αὐτὰ ἐν αὐτοῖς, καὶ φάγονται τὰ κρέα τῇ νυκτὶ ταύτῃ· ὀπτὰ πυρὶ καὶ ἄζυμα ἐπὶ πικρίδων ἔδονται» Έξοδος 12: 5-8.

Η σφαγή του Πασχαλίου Αμνού γίνονταν την 14η Νισάν «πρὸς ἑσπέραν», προς το απόγευμα, όπως μεταφράζουν οι Εβδομήκοντα την φράση «Μπέϊν Χα-αρμπαγίμ» δηλαδή διαρκούσης της 14ης Νισάν. Η βρώση όμως του Αμνού ελάμβανε χώρα «τῇ νυκτὶ» (Μπα Λαϊλά) με Άζυμα και πικρά χόρτα. Αυτό σημαίνει ότι η βρώση του Πασχαλίου Αμνού γίνονταν αφού είχε αλλάξει η ημέρα και είχε έλθει η 15η Νισάν. Διότι όπως είπαμε με την δύση του Ηλίου άλλαζε η ημέρα.

«ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε» Λευϊτικόν 23:5-6.

«οὐ δυνήσῃ θῦσαι τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι, ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν τόπον, ὃν ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ Θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ, θύσεις τὸ πάσχα ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου» Δευτερονόμιον 16: 5-6.

«ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου» = (Μπα- Άρεβ κε βο χα – Σεμές) = το απόγευμα καθώς εμβαίνει ο Ήλιος. Καθώς πηγαίνει ο Ήλιος στην Δύση.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πότε έσφαζαν τον Πασχάλιο Αμνό και πότε τον έτρωγαν μαζί με Άζυμα. Ο Αμνός σφάζονταν την 14η ημέρα του μηνός Νισάν («πρὸς ἑσπέραν») και τον έτρωγαν μαζί με Άζυμα την νύχτα που ακολουθούσε δηλαδή μετά τη δύση του Ηλίου αφού πλέον είχε αρχίσει η 15 Νισάν.

Μην ξεχνάμε ότι το πρώτο Πάσχα οι Εβραίοι το έκαναν στην Αίγυπτο λίγο πριν κάνουν την Έξοδο:

«οὕτω δὲ φάγεσθε αὐτό· αἱ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι, καὶ τὰ ὑποδήματα ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν, καὶ αἱ βακτηρίαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· καὶ ἔδεσθε αὐτὸ μετὰ σπουδῆς· πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ. καί διελεύσομαι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ καὶ πατάξω πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν Αἰγυπτίων ποιήσω τὴν ἐκδίκησιν· ἐγὼ Κύριος» Έξοδος 12:11-12.

Οι Εβραίοι έπρεπε να φάγουν εκείνο το Πάσχα «μετὰ σπουδῆς» έτοιμοι προς φυγή!

«᾿Εγενήθη δὲ μεσούσης τῆς νυκτὸς καὶ Κύριος ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ καὶ ἕως πρωτοτόκου παντὸς κτήνους. καὶ ἀναστὰς Φαραὼ νυκτὸς καὶ οἱ θεράποντες αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐγενήθη κραυγή μεγάλη ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ· οὐ γὰρ ἦν οἰκία, ἐν ᾗ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ τεθνηκώς. καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀνάστητε καὶ ἐξέλθετε ἐκ τοῦ λαοῦ μου καὶ ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· βαδίζετε καὶ λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν, καθὰ λέγετε· καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑμῶν ἀναλαβόντες πορεύεσθε, εὐλογήσατε δὲ κἀμέ. καὶ κατεβιάζοντο οἱ Αἰγύπτιοι τὸν λαὸν σπουδῇ ἐκβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς· εἶπαν γάρ, ὅτι πάντες ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν» Έξοδος 12: 29-33.

Ο Φαραώ κάλεσε την νύχτα τον Μωϋσή και τον Ααρών (την νύχτα της 15ης Νισάν που έτρωγαν το Πάσχα) και τους διέταξε να φύγουν από την Αίγυπτο.

«ΚΑΙ οὗτοι οἱ σταθμοὶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὡς ἐξῆλθον ἐκ γῆς Αἰγύπτου σὺν δυνάμει αὐτῶν ἐν χειρὶ Μωυσῆ καὶ ᾿Ααρών· καὶ ἔγραψε Μωυσῆς τὰς ἀπάρσεις αὐτῶν καὶ τοὺς σταθμοὺς αὐτῶν διὰ ρήματος Κυρίου, καὶ οὗτοι οἱ σταθμοὶ τῆς πορείας αὐτῶν. ἀπῇραν ἐκ Ραμεσσῆ τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου· τῇ ἐπαύριον τοῦ πάσχα ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ ὑψηλῇ ἐναντίον πάντων τῶν Αἰγυπτίων, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἔθαπτον ἐξ αὐτῶν τοὺς τεθνηκότας πάντας, οὓς ἐπάταξε Κύριος, πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ ἐν τοῖς θεοῖς αὐτῶν ἐποίησε τὴν ἐκδίκησιν Κύριος» Αριθμοί 33: 1-4.

Την 15η ημέρα του μηνός Νισάν την επομένη της θυσίας του Πασχαλίου Αμνού (14η Νισάν) οι Ισραηλίτες έφυγαν από την Αίγυπτο.

Πολλοί αιρετικοί ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς έφαγε Νομικό Πάσχα στο τελευταίο του δείπνο με τους μαθητές του και κατόπιν αυτού έκανε χρήση του Αζύμου άρτου και οίνου για να συστήσει το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, ή όπως πιστεύουν άλλοι αιρετικοί μία απλή τελετή ανάμνησης του θανάτου του.

Επειδή οι αιρετικοί γνωρίζουν πως η 15η Νισάν είναι Ειδικό Σάββατο – ημέρα αργίας- όπου τα αναφερόμενα περιστατικά σχετικά με την Σταύρωση του Ιησού πχ: της αγοράς σινδόνας, επιστροφής του Σίμωνα του Κυρηναίου από τον αγρό και της ετοιμασίας των αρωμάτων δεν θα μπορούσαν να γίνουν και θέλοντας να διατηρήσουν την αντιβιβλική παράδοσή τους της χρήσεως των Αζύμων, διδάσκουν πλανεμένα ότι το Νομικό Πάσχα το έτρωγαν την 14η ημέρα του μηνός Νισάν και όχι την 15η όπως είδαμε!!!

Η Γραφή όμως άλλα λέγει όπως είδαμε. Η Γραφή λέγει επίσης:

«ΠΡΟ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ πάσχα εἰδὼς ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι ἐλήλυθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς. καὶ δείπνου γενομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν ᾿Ιούδα Σίμωνος ᾿Ισκαριώτου ἵνα αὐτὸν παραδῷ» Ιωάννης 13:1-2

Ο Μυστικός Δείπνος έγινε ΠΡΟ της εορτής του Πάσχα. Πού λοιπόν βρήκε τα άζυμα ο Χριστός;;;

«Καὶ ἀγγαρεύουσι παράγοντά τινα Σίμωνα Κυρηναῖον, ἐρχόμενον ἀπ᾿ ἀγροῦ, τὸν πατέρα ᾿Αλεξάνδρου καὶ Ρούφου, ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ» Μάρκος 15:21

Ο Σίμων ο Κυρηναίος όταν τον αγγάρευσαν οι Ρωμαίοι να σηκώσει τον Σταυρό του Ιησού επέστρεφε από τον αγρό! Άρα η ημέρα της Σταύρωσης δεν ήταν η ημέρα της 15ης Νισάν που είναι Ειδικό Σάββατο κατά το οποίο απαγορεύονται οι αγροτικές εργασίες. Το Νομικό Πάσχα όπως δείξαμε, το έτρωγαν στην αρχή της 15ης Νισάν – την νύχτα πριν το ξημερωμα.

«καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ» Μάρκος 15:46

Ο Ιωσήφ ο Αριμαθαίος αγόρασε σινδόνα για να ενταφιάσει τον Ιησού. Πράγμα που δεν θα μπορούσε να κάνει αν η ημέρα του θανάτου του Ιησού Χριστού ήταν η 15η Νισάν (Ειδικό Σάββατο- αργία – απαγόρευση αγορών και πωλήσεων) .

«Κατακολουθήσασαι δὲ αἱ γυναῖκες, αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι αὐτῷ ἐκ τῆς Γαλιλαίας, ἐθεάσαντο τὸ μνημεῖον καὶ ὡς ἐτέθη τὸ σῶμα αὐτοῦ, ὑποστρέψασαι δὲ ἡτοίμασαν ἀρώματα καὶ μύρα. καὶ τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολήν» Λουκάς 23:55-56

Η Γραφή λέγει ότι οι γυναίκες ετοίμασαν πρώτα τα αρώματα και κατόπιν «τὸ μὲν σάββατον ἡσύχασαν κατὰ τὴν ἐντολήν». Αυτό επίσης δείχνει ότι οι γυναίκες την ημέρα της Σταύρωσης δεν ησύχαζαν (άρα δεν ήταν αργία – Ειδικό Σάββατο 15ης Νισάν). Οι απαγορεύσεις για τα Ειδικά και τα Εβδομαδιαία Σάββατα ήταν οι ίδιες, όχι διαφορετικές. Οι γυναίκες σέβονταν τον Νόμο και ησύχασαν το Εβδομαδιαίο και Ειδικό ταυτόχρονα Σάββατο που ακολουθούσε την ημέρα της Σταύρωσης. Δεν ησύχαζαν την ημέρα της Σταύρωσης διότι η ημέρα αυτή δεν ήταν ούτε εβδομαδιαίο ούτε Ειδικό Σάββατο- 15η Νισάν.

Οι διάφοροι αιρετικοί επιμένουν να αγνοούν την Αγία Γραφή και να ακολουθούν τις δικές τους ψευδοδιδασκαλίες. Ενώ η Γραφή δείχνει σαφώς ότι ο Πασχάλιος Αμνός σφάζονταν «ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν», «πρὸς ἑσπέραν», «ἑσπέρας πρὸς δυσμὰς ἡλίου»…. δηλαδή προς το τέλος της 14ης Νισάν και τον έτρωγαν την νύχτα που ακολουθούσε (15η Νισάν πλέον μετά την δύση), εκείνοι ισχυρίζονται ότι η σφαγή του Αμνού γινόνταν στην αρχή της 14ης Νισάν και το έτρωγαν την ίδια ημέρα!!! Η αναφορά της Γραφής ότι «ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν» ορίζεται το διάστημα της ημέρας όπου σφάζονταν ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ αμνός μετά τον πρώτο που σφάζονταν το πρωί (Έξοδος 29: 38-39,41) δεν τους συνετίζει !

Αιρετικοί Αζυμίτες είναι οι Παπικοί, οι Περισσότεροι Προτεστάντες (Πεντηκοστιανοί, Ευαγγελικοί κτλ), οι Μονοφυσίτες, οι Ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά και άλλοι.

Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί να μένουμε σταθεροί σε όσα διδάσκει η Καθολική Εκκλησία και η Αγία Γραφή.

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΕΔΑΦΙΩΝ