Ἄρθρο τοῦ αρχιμ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Απόσπασμα από την ομιλία της 27^ης Μαΐου 2026 στην αίθουσα του Συλλόγου «Άγιος Ιωσήφ ο ησυχαστής» με τίτλο «Ψευδοσύνοδος της Κρήτης-στάδιο προετοιμασίας»

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 2^α Ιουλίου 2026

Παραθέτουμε ενδιαφέρον απόσπασμα από την ομιλία της 27^ης Μαΐου 2026 στην αίθουσα του Συλλόγου «Άγιος Ιωσήφ ο ησυχαστής» με τίτλο «Ψευδοσύνοδος της Κρήτης- στάδιο προετοιμασίας», που αναφέρεται σε οσιακές μορφές της εποχής μας για την μέλλουσα να συγκληθεί ψευδοσύνοδο, προσθέτοντας επί πλέον και τις παραπομπές στις πηγές.

***

Σύγχρονες οσιακές μορφές της εποχής μας, παρακολουθώντας από κοντά τὴν όλη πορεία των αλλεπαλλήλων Πανορθοδόξων Διασκέψεων και διαβουλεύσεων για την προετοιμασία της ψευδοσυνόδου, διέκριναν, με τον θείο φωτισμό που είχαν πλούσια μέσα τους, την ολέθρια οικουμενιστική γραμμή, πάνω στην οποία βάδιζε η όλη προετοιμασία, αλλά και τα σαθρά οικουμενιστικά θεμέλια, πάνω στα οποία στηρίχθηκε η όλη προσπάθεια, και προείδαν ότι η μέλλουσα να συγκληθεί «Αγία και Μεγάλη Σύνοδος» δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά μια οικουμενιστική – αιρετική Ψευδοσύνοδος. Σήμερα, δέκα χρόνια μετά την πραγματοποίησή της, διαπιστώνουμε ότι οι θεοφώτιστοι αυτοί λόγοι των επαληθεύονται πλήρως. Δυστυχώς αν τους ελάμβαναν υπ’ όψη τους οι εκκλησιαστικές ηγεσίες των τοπικών Εκκλησιών, δεν θα φθάναμε σ’ αυτήν στο κατ’ εξοχήν τραγικό και συγκλονιστικό αυτό εκκλησιαστικό γεγονός. Παραθέτουμε στη συνέχεια μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα ορισμένων εξ’ αυτών:

Ο μέγας και ομολογητής άγιος της εποχής μας Ιουστίνος ο Πόποβιτς, υπέβαλε το 1971 «Υπόμνημα» προς την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας με τίτλο: «Περί την μελετωμένην “Μεγάλην Σύνοδον” της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Υπόμνημα προς την Σύνοδον της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας». Πρόκειται για ένα ιστορικής σημασίας κείμενο λαμπράς Ορθοδόξου ομολογίας, στο οποίο ο θεοφόρος Πατήρ επισημαίνει μεταξύ άλλων και τα εξής: «…Προσωπικώς δεν βλέπω, ότι κατά τας σημερινάς περιστάσεις υπάρχει πράγματι αναπόφευκτος ανάγκη δια την σύγκλησιν της Οικουμενικής Συνόδου. Εάν όμως υπάρχη, η παρούσα στιγμή είναι η πλέον ακατάλληλος εις την ιστορίαν της Εκκλησίας μας… Πάσα  νέα Οικουμενική Σύνοδος δεν θα είναι ούτε Αγία, ούτε Οικουμενική, ούτε Ογδόη, εάν πρωτίστως δεν δεχθή τας προγενεστέρας οικουμενικάς και ασαλεύτους αποφάσεις των».[1]  Διέβλεπε ο  Όσιος ότι δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για τη σύγκληση μιας Οικουμενικής Συνόδου, επειδή ήδη από την εποχή του κυριαρχούσε ο Οικουμενισμός σε όλες σχεδόν τις τοπικές Εκκλησίες και συνεπώς, εάν επραγματοποιείτο η σύγκλησή της, δεν θα ήταν Σύνοδος αγίων Πατέρων, αλλά μια Ψευδοσύνοδος οικουμενιστών αρχιερέων. Εάν όμως οι τότε περιστάσεις ήταν κατά την εκτίμηση του Αγίου ακατάλληλες, πόσο περισσότερο ακατάλληλες έγιναν αργότερα, όπου η θύελλα της αιρέσεως του Οικουμενισμού έχει σαρώσει τα πάντα και έχει λάβει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις;

Και κατακλείει το ιστορικό «Υπόμνημά» του, με τους εξής προφητικούς λόγους: «Αλλά τέλος είναι γνωστόν εις τους αγγέλους και εις τους ανθρώπους, ιδιαιτέρως εις τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ότι εις αυτήν την αποκαλυπτικήν εποχήν είναι δύσκολον, ή μάλλον αδύνατον εις πολλούς ιεράρχας των τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, λόγω ανθρωπίνων αδυναμιών, να ομολογήσουν ορθοδόξως και αγιοπατερικώς εις αυτήν την ενδεχομένως μέλλουσαν να συνέλθη Οικουμενικήν Σύνοδον, τα ορθόδοξα Δόγματα και τας κανονικάς Αληθείας. Ένεκα τούτου, το ορθοδοξότερον θα ήτο να μη συγκληθή καθόλου η Οικουμενική Σύνοδος, ή τουλάχιστον να μη συμμετάσχη τις εις αυτήν».[2]

Πέντε χρόνια αργότερα, το 1976, ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς διαβλέποντας τους πικρούς καρπούς από την σύγκληση της ψευδοσυνόδου θα κάνει και πάλι νέα έκκληση προς την Ιεραρχία της Σερβικής Εκκλησίας με νέο «Υπόμνημά» του. Γράφει: «Απευθύνομαι και πάλιν, κατά την υπαγόρευσιν της συνειδήσεώς μου, διά ταύτης της παρακλήσεώς μου και της υιικής εν προσευχή κραυγής μου, προς την Ι. Σύνοδον της Ιεραρχίας της μαρτυρικής Ορθοδόξου  Εκκλησίας ημών: όπως η Εκκλησία της Σερβίας απόσχη  της συμμετοχής εις την προπαρασκευήν μιάς κατ’ όνομα ‘Οικουμενικής’ Συνόδου όλως δε ιδιαιτέρως της εν αυτή συμμετοχής, εάν τελικώς συνέλθη αυτή. Διότι, εάν  ‘προπαρασκευαστεί’ κατά τον περιγραφέντα τρόπον και συνέλθη αύριο, ή μεθ’ αύριο, ό μη γένοιτο, μία τοιαύτη σύνοδος, ένα μόνο αποτέλεσμα δυνάμεθα να αναμένωμεν εξ αυτής: σχίσματα, ή και  αιρέσεις και οπωσδήποτε απώλεια πολλών, δυσαριθμήτων ψυχών. Θεωρουμένη δε εκ της ιστορικής αποστολικής και πατερικής πείρας της Εκκλησίας, η τοιαύτη Σύνοδος, αντί θεραπείας των ήδη υφισταμένων δεινών, θα ανοίξει και νέας πληγάς και τραύματα επί του σώματος της Εκκλησίας, δημιουργούσα εις αυτήν νέα προβλήματα και νέας ταλαιπωρίας».[3]

Ο όσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, ο οποίος και αυτός παρακολουθούσε εναγωνίως τις εξελίξεις σχετικά με την προετοιμαζόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», σε απόλυτη συμφωνία με τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, γράφει σε σχετικό άρθρο του με τίτλο «Περί  Οικουμενικής Συνόδου» τα εξής:  «Ώστε όλως περιττή νομίζομεν ότι είναι η σύγκλησις Οικουμενικής Συνόδου περί ζητημάτων, εις τα οποία έχουν αποφανθεί διά των Ιερών Κανόνων οι θείοι Απόστολοι και θεόσοφοι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας».[4] 

Τις ίδιες διαπιστώσεις κάνει σχετικά με την μελετωμένη Σύνοδο και τους ίδιους κινδύνους από ενδεχόμενη πραγματοποίησή της διαβλέπει και ο αείμνηστος αρχ. π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος: «Δυστυχώς και η ετοιμαζομένη 8η Οικουμενική Σύνοδος θα είναι ληστρική, εάν κρίνωμεν εξ όσων βλέπομεν μέχρι στιγμής… Με την μελετωμένη να συνέλθει 8η Οικουμενική Σύνοδο μηχανεύονται οι Οικουμενισταί, να επικυρώσουν τους νεωτερισμούς, τους οποίους οι ίδιοι προωθούν σήμερα στην Εκκλησία… Την θέλουν σαν Σύνοδο που θα εκθεμελιώσει τας προηγουμένας αποφάσεις των επτά Οικουμενικών Συνόδων…».[5]  

 Στο σοβαρό αυτό ζήτημα και στο ερώτημα αν είναι αναγκαία η σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου, ο αγωνιστής και μαχητής ιεράρχης, πρώην Μητροπολίτης Φλωρίνης κυρός Αυγουστίνος, σε βαρυσήμαντο άρθρο του, στο περιοδικό «Σπίθα», δίνει την εξής απάντηση: «Εάν κυρία αιτία, δια την οποίαν συγκαλούνται αι Οικουμενικαί Σύνοδοι, είναι η αίρεσις, υπάρχει πράγματι σοβαρός λόγος δια να συγκληθή Οικουμενική Σύνοδος. Και ο λόγος αυτός είναι: Εκτός των άλλων πλανών και αιρέσεων, αι οποίαι πρέπει να καταδικασθούν, είναι και η αίρεσις, η οποία υπό διαπρεπούς αειμνήστου ιεράρχου της Ελλαδικής Εκκλησίας ωνομάσθη αίρεσις των αιρέσεων. Είναι σύγχρονος αίρεσις, γέννημα της πνευματικής συγχύσεως των ημερών μας. Το όνομα της Αιρέσεως; Οικουμενισμός ».[6] 

Ο πανορθοδόξου κύρους και πνευματικότητος αείμνηστος αρχ. π. Αθανάσιος Μυτιληναίος σε βιβλίο του με τίτλο: «Δύο ομιλίες αναφερόμενες στην Αποστολική Σύνοδο των Ιεροσολύμων, 52 μ.Χ.»,[7] αναφερόμενος στην μέλλουσα να συγκληθεί «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο», είπε γι’ αυτήν, (ήδη από το 1991), τα εξής συγκλονιστικά, τα οποία σήμερα βλέπουμε να επαληθεύονται πλήρως: «Μια τέτοια Σύνοδο δεν την κινεί το Πνεύμα το Άγιο, αλλά την κινούν οι σκοτεινές δυνάμεις, με επικεφαλής την Μασονία! Αυτό ας γίνει δεκτό. Ναι…Γι’ αυτό, αν γίνει αυτή η Σύνοδος, θα χαρακτηριστεί Ψευδοσύνοδος. Δεν θα γίνει αποδεκτή…Αυτοί οι επίσκοποι που θα καθίσουν για να συζητήσουν τα θέματα αυτής της Συνόδου σε ποια κατάσταση πνευματική βρίσκονται;  Ορθοδοξούν, ή δεν ορθοδοξούν; Απ’ όσα μπορούμε να ξέρουμε σήμερα, και εγώ και εσείς, και όλοι μας, εκείνοι που θα παρακαθίσουν έχουν αλωθεί από τον Οικουμενισμό. Απερίφραστα, εκτός ίσως από κάποιες εξαιρέσεις, αυτοί οι άνθρωποι δεν ορθοδοξούν, έστω και αν λέγονται πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι και επίσκοποι. Δεν ορθοδοξούν! Τον γνωρίζουμε τον τρόπο που κινούνται και εκφράζονται. Το γνωρίζουμε αυτό. Θα το πώ άλλη μια φορά: Έχουν αλωθεί από την Μασονία και τον Οικουμενισμό…Λοιπόν. Το σχέδιο των σκοτεινών δυνάμεων, που έχουν ήδη εγκλωβίσει την Εκκλησία του Χριστού, είναι το εξής: Το πρώτο βήμα μετά την Διορθόδοξη αυτή κίνηση, η πρώτη φάση του σχεδίου τους, είναι να επέλθει ένωση των Εκλλησιών, δηλαδή Ορθοδοξίας, Ρωμαιοκαθολικισμού και Προτεσταντισμού…Αλλά δεν σταματάει το κακό εκεί. Έχουμε και μια άλλη φάση: Είναι η φάση ενώσεως του Χριστιανισμού- Ορθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικισμός, Προτεσταντισμός- με τις άλλες θρησκείες!».[8]

 Μια άλλη μεγάλη εκκλησιαστική μορφή της εποχής μας, ο χαρισματούχος και  διορατικός αμερικανός Ορθόδοξος μοναχός π. Σεραφείμ Ρόουζ, μας δίδει συγκλονιστικά και αποκαλυτπικά στοιχεία γύρω από την μέλλουσα να συγκληθεί ψευδοσύνοδο. Έγραφε το 1976: «Κρινόμενες βάσει του νηφάλιου προτύπου, του  αναλλοίωτου, της Πατερικής Ορθοδοξίας, οι προετοιμασίες  για μία ‘όγδοη οικουμενική σύνοδο’, (τώρα καλούμενη ως Πανορθόδοξη Σύνοδος), φανερώνονται ως ανορθόδοξες, στερούμενες σοβαρότητας, και ποιμαντικά εντελώς ανεύθυνες. Τέτοιου είδους σύνοδος είναι μία προσπάθεια ριζωμένη όχι στο ορθόδοξο φρόνημα και στην εγκάρδια φροντίδα για την σωτηρία των ψυχών, αλλά μάλλον στο ‘πνεύμα της εποχής’ Σκοπεύει να είναι ευάρεστη, όχι στον Θεό, αλλά στον κόσμο, και συγκεκριμένα στον ετερόδοξο κόσμο. Κρίνοντας από την εμπειρία της Βατικανής Συνόδου και τις συνέπειες αυτής στον Ρωμαιοκαθολικισμό, τέτοια σύνοδος εάν συγκληθεί, θα παράγει βαθιά ακαταστασία και αναρχία στον Ορθόδοξο κόσμο… Η προτεινόμενη ‘Οικουμενική Σύνοδος’,  κρινόμενη  επί τη βάσει των προετοιμασιών που έχουν ήδη γίνει, δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλα παρά μία ‘ληστρική σύνοδος’ μία προδοσία του Χριστού και της Εκκλησίας του».[9]

• [1] Ὅσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Περὶ τὴν μελετωμένην “Μεγάλην Σύνοδον”  τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ὑπόμνημα πρὸς τὴν  Σύνοδον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». Τὸ πλῆρες κείμενο τοῦ ὁσίου ὑπάρχει καταχωρημένο στὸ σύγγραμμα τοῦ Α. Δελημπάση, Πανορθόδοξος Σύνοδος, Σύνοδοι, Ἀντισύνοδοι, καὶ ἡ «Πανορθόδοξος Σύνοδος», Ἀθῆναι 1976, σελ. 111-118.
• [2] Ὅσίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, «Περὶ τὴν μελετωμένην….», ο.π. σελ. 117.
• [3]   βλ. «Ορθόδοξος Τύπος», 304 /10.2.1978 σ.4
• [4] Βλ. «Ὁ Γέρων Φιλόθεος Ζερβάκος (Ὁ οὐρανοδρόμος ὁδοιπόρος)», τόμ. Β´, Ἐκδ. «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1988, σελ. 43-49,  καὶ  Πρωτοπρ. π. Θεοδώρου Ζήση, «Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος   ὡς ἀγωνιστὴς καὶ ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδοξίας».
• [5] Ἀρχ. Χαρ. Βασιλόπουλου, «Ὁ Οἰκουμενισμὸς χωρὶς μάσκα»,  Ἐκδ. «Ὀρθοδόξου Τύπου», Ἀθῆναι 1995, σελ. 150.
• [6] Βλ. Αρχ. Χαρ. Βασιλόπουλου, «Ὁ Οἰκουμενισμὸς χωρὶς μάσκα», …ο.π. σελ.155.
• [7] Εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη Μάΐος 2016, σελ. 41-63.
• [8] Βλ. «Σκοτεινές δυνάμεις προωθούν τη Σύνοδο», στο Περιοδ. «Θεοδρομία», έτος ΙΗ΄ τεύχη 1-2, Ιανουάριος- Ιούνιος 2016, σελ. 73-75.
• [9] The Orthodox Word, Nov-Dec. 1976 (71) 184-195 (http// orthodox info.com/ecumenism/towards.aspx).

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ψευδοσύνοδος της Κρήτης – στάδιο προετοιμασίας
– Προλεγόμενα στην εισαγωγική ομιλία περί της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου (2016)
– Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος: «Η ευλογημένη αποτείχιση καθίσταται αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε»