Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη
αρθρογραφεί για katanixi.gr

«Γρηγορείτε και προσέχετε Πατέρες και αδερφοί, για να μη καταντήσετε έρμαια του διαβόλου και αρνηθείτε την προσκύνηση των πανσέπτων Αγίων Εικόνων, γιατί εμένα δεν θα με ξαναδείτε πλέον σε αυτήν τη ζωή»

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ο Όσιος Ιωάννης ανατράφηκε από ευσεβείς γονείς και σε ηλικία μόλις εννέα ετών ντύθηκε το καλογερικό ράσο, αφού ήδη στην παιδική καρδιά του είχε ανάψει η φλόγα του ποθούμενου Χριστού!

Στο κοινόβιο όπου έγινε η κουρά του ως μοναχός, ζούσε με πολύ ταπείνωση και υπακοή στον γέροντά του και ο Ηγούμενος βλέποντάς τον να προοδεύει στα πνευματικά πολύ αναπαυόταν και με πλούσια πατρική αγάπη τον περιέβαλε.

Ήρθε η ώρα όμως να μεταβεί ο Ηγούμενος του Μοναστηριού στη Νίκαια τον καιρό ακριβώς που σε αυτόν τον τόπο, θα λάμβανε χώρα η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος για την αποκατάσταση της προσκύνησης των Αγίων Εικόνων και την καταδίκη της αίρεσης της Εικονομαχίας. Μαζί του ο Γέροντας θα έπαιρνε τον μοναχό Ιωάννη.

Στη συνέχεια, πορεύτηκαν και οι δύο προς την Κωνσταντινούπολη, όπου ο μεν Γέροντας έγινε Ηγούμενος στη Μονή Δαλμάτων, ενώ ο Ιωάννης έγινε μεγαλόσχημος μοναχός και απεστάλη από τον βασιλιά στο Μοναστήρι των Καθαρών στη Βιθυνία, για να γίνει εκεί Ηγούμενος.

Ο Όσιος Ιωάννης έζησε στο Μοναστήρι του θεαρέστως και ποίμανε με αγάπη και ταπείνωση τις ψυχές που του ανέθεσε ο Κύριος για δέκα χρόνια. Όμως σε λίγο η κοινοβιακή τους ζωή θα διέρχονταν μεγάλες δοκιμασίες, καθώς η Εκκλησία κλυδωνιζόταν από την φοβερή Εικονομαχική αίρεση.

Ο Θεός που αποκαλύπτεται στους δικούς Του και φανερώνει την Αλήθεια Του σε όσους φυλάττουν την ακρίβεια των δογμάτων, φανέρωσε στο Ηγούμενο Ιωάννη τον πόλεμο που είχε ξεσπάσει στην Εκκλησία. Χωρίς να βραδύνει ο Άγιος κάλεσε αμέσως όλη την αδελφότητα για να τους νουθετήσει «Γρηγορείτε και προσέχετε Πατέρες και αδερφοί, για να μη καταντήσετε έρμαια του διαβόλου και αρνηθείτε την προσκύνηση των πανσέπτων Αγίων Εικόνων, γιατί εμένα δεν θα με ξαναδείτε πλέον σε αυτήν τη ζωή».

Και να! πριν ακόμα τελειώσει τους λόγους του, κατέφθασαν οι απεσταλμένοι του εικονομάχου βασιλιά Λέοντα Ε΄ του Αρμένιου (813-820) και αφού διασκόρπισαν όλους τους Μοναχούς και διαμοίρασαν τα υπάρχοντα του Μοναστηριού, συνέλαβαν τον Άγιο και τον οδήγησαν σιδηροδέσμιο στα βασιλικά ανάκτορα.

Εκεί μπροστά στον δυσσεβή βασιλιά, ενδεδυμένος την πανοπλία του Χριστού, έμπλεος Πνεύματος Αγίου, έλεγξε σφοδρώς τον μιαρό Εικονομάχο Λέοντα. Τον αποκάλεσε αλιτήριο και άθεο και πολλά άλλα δύσφημα ονόματα!

Βλέπετε πως μίλαγαν οι Άγιοι μας στους αιρετικούς; Ούτε με ευγένειες, ούτε με καλούς τρόπους, αλλά με θάρρος απέκοβαν τις αιρετικές φλυαρίες των εχθρών του Χριστού μας. Οι αγαπολογίες και οι ευγένειες των σημερινών Επισκόπων και Πατριαρχών προς τους αιρετικούς, δεν έχουν καμία σχέση με την Ορθόδοξη Παράδοση και Ζωή. Τουναντίον αυτές οι τακτικές είναι του δαίμονος της πλάνης που καλύπτει την αλήθεια και εξαπατά με το ψεύδος.

Οργισμένος τότε ο βασιλιάς πρόσταξε τους στρατιώτες του να δείρουν τον Ιωάννη με βούνευρα και όσο εκείνοι τον χτυπούσαν άσπλαχνα, τόσο ο Άγιος αγαλλόταν, γιατί υπέφερε αυτούς τους πόνους για του Χριστού την Πίστη την Αγία!

Ακολούθως τον φυλάκισαν και εκεί στην φυλακή τον κράτησαν για δεκαοκτώ μήνες, έχοντας μάλιστα τα πόδια του δεμένα με σιδερένιες αλυσίδες. Και αφού άντεξε και αυτές τις κακοπάθειες τον έφεραν εκ νέου μπροστά στον βασιλιά Λέοντα.

Τί σκέφτηκαν τότε οι δόλιοι! Προκειμένου να τον εξευτελίσουν ακόμα περισσότερο και έτσι να κάμψουν την αντίστασή του, τον οδήγησαν μπροστά στον βασιλιά, γυμνό. Όμως εις μάτην οι μεθοδίες του διαβόλου που χρησιμοποίησαν, καθώς ουδόλως επηρέασαν τον αγωνιστή, το γνήσιο τέκνο του Ουράνιου Πατρός, τον μακάριο Ιωάννη. Αυτοί οι πυρφόροι αθλητές, οι θεηγόροι του Πνεύματος, πρωτίστως οι ίδιοι εταπείνωσαν τους εαυτούς τους έως εσχάτων και καθώς τω όντι αισθάνονταν γη και σποδός, δεν λύγιζαν οι μακάριοι από τους εμπαιγμούς και τους εξευτελισμούς.

Μετά από τόσες ταλαιπωρίες, το παλικάρι του Χριστού Ιωάννης, έλεγξε και πάλι αυστηρά τον μιαρό Λέοντα και φιλονίκησε μαζί του! Πού να την φανταζόταν αυτήν την αντίδραση ο ελάχιστος, ο δείλαιος, ο συνεργάτης του διαβόλου Λέοντας!

Ο βασιλιάς ακόμα περισσότερο οργισμένος τον παρέδωσε στον έμπιστό του, στον Πατριάρχη Θεόδοτον τον Μελισσηνό (815-821) ή Κασσιτερά. Είδατε πως ποτέ δεν έλειψαν οι προδότες της Πίστεως, Ιεράρχες. Πατριάρχης ήταν ο συνεργάτης του Εικονομάχου βασιλιά και μάλιστα φέρθηκε με τέτοια σκληρότητα στον Άγιο, ώστε στερώντας τον επί μακρόν την τροφή και το νερό τον άφηνε ημιθανή!

Ακολούθησε μία ακόμα φυλάκιση του Οσίου για δύο έτη, σε στενή και σκοτεινή φυλακή. Και πρόσθεταν έτσι οι τύραννοι, κακοπάθεια πάνω στην κακοπάθεια του Αγίου Ιωάννη, που τα υπέμεινε όλα δοξολογώντας τον Κύριο!

Εν τω μεταξύ στον θρόνο ανήλθε ο Μιχαήλ Τραυλός, έτερος Εικονομάχος, ο οποίος έδειξε αρχικώς μία μετριοπάθεια και επανέφερε από τις εξορίες και τις φυλακές όσους είχαν διωχθεί εξαιτίας της προσκύνησης των Αγίων Εικόνων. Επανήλθε και ο Όσιος Ιωάννης αλλά δεν του επιτράπηκε να μπει στην Κωνσταντινούπολη. Όταν αργότερα επί βασιλείας Θεοφίλου θέλησε να διαμείνει μαζί με τους άλλους Πατέρες, τον συνέλαβε ο τότε Πατριάρχης Ιωάννης, αιρετικός Εικονομάχος Πατριάρχης και αυτός, και αφού τον βασάνισε με διάφορους τρόπους τέλος τον εξόρισε σε ένα νησί πλησίον της Προικονήσου.

Μετά από δύομιση χρόνια στην εξορία ο Όσιος Ιωάννης είδε θεία οπτασία, που του φανέρωνε την ώρα του θανάτου του και πράγματι σε τρεις ημέρες παρέδωσε την ψυχή του σε Αυτόν που ομολόγησε έως το τέλος της ζωής του.

Η μνήμη του Οσίου Ιωάννου του Ομολογητού, Ηγουμένου της Μονής των Καθαρών εορτάζεται στις 27 του μηνός Απριλίου.

Αυτός ήταν ο βίος ενός ακόμα Ομολογητή Αγίου της Εκκλησίας μας, που έρχεται να μας αφυπνίσει, να μας παιδαγωγήσει εν Χριστώ, να μας φανερώσει περίτρανα πως ζουν όσοι θέλουν να είναι Ορθόδοξοι. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. «πάν­τες οἱ θέ­λον­τες εὐ­σε­βῶς ζῆν ἐν Χρι­στῷ Ἰ­η­σοῦ δι­ω­χθή­σον­ται». (Τιμ. 3,12)

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra