Άρθρο της Ελένης Καμπούρη

Δριμύς επικριτής της αίρεσης, ένθερμος υπερασπιστής και υπέρμαχος της Ορθόδοξης Αγιοπατερικής διδασκαλίας

Στην εποχή όπου βασιλεύει η κοινωνική κακοδαιμονία, η αποστασία από τον Θεό, ο δυσώδης Οικουμενισμός και η πνευματική σύγχυση, ο Θεός οικονομεί την παρουσία πνευματικών ανδρών, επόμενων τοις Αγίοις Πατράσι. Τέτοιες ευλογημένες μορφές είναι ο π. Θεόδωρος Ζήσης και ο μακαριστός π. Νικόλαος Μανώλης.

Για το μεγαλύτερο μέρος του ποιμνίου και της πνευματικής οικογένειας του π. Νικολάου, ο π. Θεόδωρος ήταν γνωστός μόνο διά των λόγων και των ομιλιών του από το αρχονταρίκι του Ι. Ναού Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης, καθώς και διά των θεολογικών του άρθρων, μέσω του διαδικτύου.

Πάντα θαυμάζαμε αυτόν τον πολυσέβαστο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. για την μαχητικότητά του, τη σύνεσή του, μα κυρίως για το ομολογιακό του φρόνημα. Για εμάς που δεν τον γνωρίζαμε προσωπικά, παρακολουθούσαμε τα λεχθέντα του με δέος και θαυμασμό για την συνέπειά του στην ορθοτόμηση του Λόγου της Αληθείας, κατά το Ευαγγέλιο και τους Αγίους Πατέρες.

Ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα γινόμασταν συνταξιδιώτες και συνοδοιπόροι του, στο δρόμο της Ορθοδοξίας και θα γνωρίζαμε από κοντά τον μεγάλο διδάσκαλο και ομολογητή της πίστης μας.

Ποιος θα περίμενε ότι αυτός ο φλογερός πρόμαχος της Ορθοδοξίας, έναντι των αιρετικών διδασκαλιών του Οικουμενισμού που κατακλύζουν την Εκκλησία του Χριστού μας, θα γινόταν ο οδοδείκτης στην πνευματική μας κατάρτιση μαζί με τον μακαριστό γέροντά μας π. Νικόλαο.

Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος άφησε τις υψηλές θέσεις και τα πανεπιστημιακά έδρανα, τα οποία θα του πρόσφεραν κύρος και αίγλη και προτίμησε να κατηχήσει τον αγράμματο, τον ακατήχητο, τον ημιμαθή, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τη νοικοκυρά ή τον εργάτη. Δηλαδή, ακολούθησε το παράδειγμα του Κυρίου μας και συνδέθηκε με το απλό ποίμνιο, κάνοντας πράξη αυτά που δίδασκε τόσα χρόνια.

Η μεγαλύτερη απόδειξη της θεολογικής του συνέπειας, η ταύτιση δηλαδή των λεχθέντων και των πραχθέντων του, ήταν η εφαρμογή του 15ου Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου και η προστασία από την αίρεση μέσω της Αγιοπατερικής, Θεοπαράδοτης και Ιεροκανονικής Αποτείχισης. Υψώνοντας, λοιπόν, αυτό το ευλογημένο οχυρό, της διακοπής μνημοσύνου του οικείου Επισκόπου του για θέματα Πίστεως, ξεκίνησε και για τον π. Θεόδωρο ο εκκλησιαστικός διωγμός όπως συνέβη και με τον δικό μας πνευματικό Πατέρα, π. Νικόλαο Μανώλη.

Κάπως έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι ζωής για εμάς που αποφασίσαμε να συστρατευτούμε δίπλα του, γνωρίζοντας από κοντά αυτή την χαρισματική προσωπικότητα. Κάθε μέρα μαθητεύουμε κοντά του γνωρίζοντας την παρακαταθήκη της Πίστης μας, με τα δόγματά της και τον πλούτο της. Μοιάζει λίγο σαν να βρισκόμαστε στις πανεπιστημιακές αίθουσες και παρακολουθούμε τα θεολογικά μαθήματα. Μαζί του ψηλαφούμε τον θησαυρό της Ορθοδοξίας μας.

Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τον γνωρίσαμε προσωπικά και ανακαλύψαμε τον «άνθρωπο» π. Θεόδωρο και όχι μόνο τον «ομότιμο καθηγητή του Α.Π.Θ.». Κι αν ο «καθηγητής Πανεπιστημίου» μας δημιουργεί θαυμασμό, ο «άνθρωπος» μας κερδίζει διπλά. Γιατί είναι ένας απλός, ταπεινός, γλυκομίλητος, χαμογελαστός, προσηνής, εγκάρδιος και ήρεμος χαρακτήρας. Έχει μία φυσική ευγένεια και γλυκύτητα που μαλακώνει και την πιο ταλαιπωρημένη ψυχή. Αυτό εμένα προσωπικά με μαγνητίζει. Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα στον καθηγητή και στον άνθρωπο, δεν ξέρω τι θα πρωτοδιάλεγα. Αυτά τα δύο είναι τόσο αρμονικά συνδεδεμένα!

Το μεγάλο του προσόν είναι η μεταδοτικότητά του, με όλους εμάς να κρεμόμαστε κυριολεκτικά από τα αγιασμένα χείλη του σαν διψασμένα κουτάβια. Πόσο δίκιο είχε ο μακαριστός γέροντας Αγάθωνας Κωνσταμονίτης που νουθετούσε τον π. Νικόλαο να ακολουθεί τον π. Θεόδωρο στον δρόμο της Αποτείχισης και στα δογματικά-θεολογικά θέματα γενικότερα!

Πιστός στην παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, ομολογητής με ακλόνητη πίστη, σθένος και αγωνιστικότητα, πρόμαχος της Ορθοδοξίας έναντι της παναίρεσης του Οικουμενισμού. Φλογερός ελεγκτής των κακοδοξιών που υιοθετεί μεγάλη μερίδα του κλήρου και του λαού, αποτελεί για εμάς πρότυπο πίστης, θάρρους και ορθοπραξίας. Δριμύς επικριτής της αίρεσης αλλά ένθερμος υπερασπιστής και υπέρμαχος της Ορθόδοξης Αγιοπατερικής διδασκαλίας.

Η ζωντάνια του και η αγωνιστικότητά του είναι πρωτοφανείς. Κηρύττει, εμψυχώνει, ομιλεί, διδάσκει και αρθρογραφεί με τη ζωντάνια και το σφρίγος ενός νέου ανθρώπου. Σε αυτό συμβάλλει και η αγωνιστική παρουσία του Μοναχού Σεραφείμ Ζήση, με τον οποίο εκπέμπουν στο ίδιο μήκος κύματος. Καταρτισμένος, κατατοπισμένος, έχοντας βαθιές θεολογικές γνώσεις και φυσικά άξιος ομολογητής και αγωνιστής της Ορθοδοξίας και εκείνος. Όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός, «το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει».

Είμαστε πολύ ευλογημένοι που τον γνωρίσαμε, τον ακολουθούμε και συντασσόμαστε με την Αγιοπατερική του γραμμή. Ευχόμαστε ο Άγιος Τριαδικός Θεός να επιτρέψει να τον έχουμε για πολλά ακόμη χρόνια δίπλα μας για να μας κατευθύνει στον δύσκολο και ανηφορικό δρόμο της Ορθόδοξης αντίστασης.

Ο Κύριος να τον ενισχύει στον αγώνα του, σε αυτούς τους καιρούς που ο Οικουμενισμός κυριαρχεί στην Εκκλησία του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα να σκεπάζει και να φωτίζει το έργο του και να συνεχίζει να αγωνίζεται όπως οι Άγιοι Πατέρες που τόσο μελετάει, μιμείται και αγαπά.

Άξιος, πανάξιος π. Θεόδωρε! Σας ευχαριστούμε για το πολυσχιδές έργο σας, την υπομονή σας και την απαράμιλλη μαχητικότητά σας. Με το καλό, όλοι μαζί στον Παράδεισο.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI