Άρθρο της Ελένης Καμπούρη

Όλα γίνονται για την παιδαγωγία του ανθρώπου και για να σωθεί η αθάνατη και αιώνια ψυχή η οποία είναι άφθαρτη

Τεράστια ποσά και άφθονη φαιά ουσία έχουν δαπανηθεί για να προωθηθεί το πράσινο αφήγημα την οικολογίας. Συνέδρια, ημερίδες, ομιλίες και περισπούδαστες αναλύσεις πραγματοποιούνται ανά τον κόσμο σχεδόν καθημερινά.

Επιστρατεύτηκαν πράσινοι Επίσκοποι και μαζί τους ο καταπράσινος Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος και παρόλο που όλοι μαζί αυτοί οι οικουμενιστές νύχτα-μέρα συμπροσεύχονται (ακόμα και με πάσης φύσεως αιρετικούς και αλλοθρήσκους κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων) για την διαφύλαξη του περιβάλλοντος, οι φωτιές όχι μόνο δεν μειώνονται αλλά αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Ακόμη και η τεχνολογία επιστρατεύθηκε για την πρόληψη των πυρκαγιών. 

Παρόλα αυτά, όμως, όπως δυστυχώς διαπιστώνουμε καθημερινά, κολοσιαίες πυρκαγιές, πολύ συχνά, ούτε ανιχνεύονται ούτε αντιμετωπίζονται. Κι έτσι οι φωτιές ξεπηδούν από παντού είτε γιατί κάποιοι τις προκαλούν συνειδητά ή ασυνείδητα, είτε λόγω κάποιων κακοτεχνιών, είτε γιατί η Πολιτεία αδυνατεί, αδιαφορεί ή κωλυσιεργεί να πάρει τα κατάλληλα μέτρα για να τις αντιμετωπίσει, είτε γιατί οι καιρικές συνθήκες δυσχεραίνουν την κατάσβεσή τους. Την ίδια στιγμή, συμφέροντα ενδέχεται να διακυβεύονται πίσω από την καταστροφή του περιβάλλοντος. 

Και ενώ κάπως έτσι οι καταστροφικές φωτιές κατακαίουν τα πάντα, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οικήματα σώζονται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή ή μικρά εκκλησάκια και ναΐσκοι παραμένουν άθικτα από το καταστροφικό πέρασμα της φωτιάς.

Πλήθος ανθρώπων αναρωτιούνται τα προφανή χωρίς να θέλουν να διαβάσουν τα σημεία των καιρών:

– Εφόσον ο Θεός σώζει μερικά εκκλησάκια, γιατί δεν τα σώζει όλα;
– Γιατί δεν σώζει τις περιουσίες και τις οικίες;
– Γιατί ο Θεός επιτρέπει τις δοκιμασίες και τον πόνο στον άνθρωπο, και ενίοτε προστατεύει τα τούβλα και τις πέτρες ενός κτίσματος ή ναού;
– Γιατί δεν πιάνουν τόπο οι προσευχές του Πράσινου Πατριάρχη και όλων των οικουμενιστών Επισκόπων;

Είναι πολλά τα ερωτήματα που ακούμε και διαβάζουμε. Στην Ορθοδοξία το θαύμα έχει άμεση σχέση με το Θείο θέλημα, το οποίο εμπιστευόμαστε. Όταν μιλάμε για το υπέρλογο της Ορθοδοξίας εννοούμε τις ανεξήγητες παρεμβάσεις στη φυσική τάξη, οι οποίες δεν εξηγούνται με την ανθρώπινη λογική.

Ο Άγιος Τριαδικός Θεός είναι ένα μυστήριο. Δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε και να κατανοήσουμε το σχέδιο Του και φυσικά αδυνατούμε να το γνωρίζουμε. Όλα γίνονται για την παιδαγωγία του ανθρώπου και για να σωθεί η ανθρώπινη ψυχή η οποία είναι άφθαρτη και αιώνια. Ο Κύριος μας είναι αγάπη αλλά και δικαιοσύνη και σύμφωνα με το ασύλληπτο -για την τετράγωνη και ρηχή λογική μας- σχέδιό Του ρυθμίζει την φύση όπως Εκείνος αποφασίζει και φυσικά γνωρίζει καλά ποιο είναι το (πνευματικό) συμφέρον του καθενός για την σωτηρία της αθάνατης ψυχής του. Για όλα υπάρχει ένας σκοπός και κάποια αιτία.

«Πιστεύω» θα πει «εμπιστεύομαι» τα σχέδιο του Κυρίου. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε την ελαχιστότητά/μηδαμινότητά μας. Χωρίς μία συνειδητή από πλευράς μας επαφή με την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας δεν δύναται να έρθει η Θεία φώτιση και φυσικά τότε παραμένουμε ορθολογιστές και αχαρίτωτοι. Είναι αδύνατον να δεχτούμε το Θεϊκό σχέδιο του Πάνσοφου, Πανάγαθου και Παντοδύναμου Θεού όταν όλα τα ερμηνεύουμε σύμφωνα με το μικρό και φτωχό, νου μας.

Έτσι λοιπόν όταν ο άνθρωπος απορρίπτει ό,τι Εκείνος διδάσκει τότε επιλέγει να απομακρυνθεί από Εκείνον. Και όταν Τον αρνείται έρχονται οι συνέπειες του εγωϊσμού του. Ο Θεός έδωσε το αυτεξούσιο στο πλάσμα του ώστε να Τον ακολουθήσει εφόσον το επιθυμήσει («ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» Μαρκ. 8,34). Είμαστε ελεύθεροι να επιλέξουμε. 

Εγκαταλείποντας, λοιπόν, τον Δημιουργό της πλάσης και Αρχηγό της Ζωής, τα αποτελέσματα είναι ολέθρια. Δεν είναι μόνο η προσωπική μας πτώση που επιτελείται (μέσω της αμαρτίας και των παθών) αλλά δημιουργείται μία αλυσίδα λαθών και καταστροφικών συνεπειών. Και ενώ εμείς ευθυνόμαστε για την λανθασμένη διαχείριση της ζωής μας, κατηγορούμε τον Θεό ότι δεν είναι καλός Πατέρας και φέρεται απάνθρωπα και αδιάφορα προς το πλάσμα Του.

Η αγάπη του Κυρίου μας είναι τόσο μεγάλη ώστε δέχτηκε μέχρι και να υποστεί τον σταυρικό θάνατο μόνο και μόνο για να μας σώσει. Και είναι τόσο μεγάλη η μακροθυμία Του που ανέχεται μέχρι και την άρνησή μας. Ο Θεός όμως δεν έχει ανάγκη την μετάνοιά μας και την πνευματική μας ζωή. Εμείς Τον έχουμε ανάγκη γιατί χωρίς Αυτόν όλα οδηγούν στην άβυσσο και την απώλεια.

Όταν με θαυματουργικό/θαυμαστό τρόπο σώζεται από τις πυρκαγιές κάποιο εκκλησάκι Του, φανερώνεται η παντοδυναμία Του και ποιος είναι ο ασφαλής και μοναδικός δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι όταν θα Τον ακολουθήσουμε, αυτομάτως θα λυθούν όλα τα προβλήματά μας και οι δυσκολίες μας. Θα γνωρίζουμε όμως πως θα τα διαχειριστούμε και Ποιον θα εμπιστευτούμε για να σώσουμε την ψυχή μας και να απαλύνει ο πόνος μας.

Εν κατακλείδι, όλα αυτά που επιτρέπει ο Άγιος Τριαδικός Θεός δεν αποτελούν ασπλαχνία και αναλγησία προς την ανθρώπινη νοημοσύνη αλλά μία σωτηριώδης, θεϊκή, αγαπητική επέμβαση και στρατηγική για την παιδαγωγία της ανθρώπινης και αθάνατης ψυχής, όσο κι αν εμείς αδυνατούμε ή αρνούμαστε να το δεχτούμε. Ο Δεσπότης Χριστός είναι μακρόθυμος και πολυέλαιος.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Ευεργετικό και καθαρτικό το τσουνάμι