Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Μοιάζει καλά οργανωμένο το σχέδιο της “αγιοποίησης” αμετανόητων οικουμενιστών

Η είδηση

“Ολοκληρώθηκε την Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2025, η δεύτερη Διάλεξη «Ιωάννης Ζηζιούλας», η οποία διοργανώθηκε από το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών… Η εν λόγω σειρά διαλέξεων, εμπνευσμένη από το έργο του μακαριστού Μητροπολίτη Περγάμου… Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο (σ.σ. Παπικός) π. Thomas Joseph White, Πρύτανης του Ποντιφικού Πανεπιστημίου του Αγίου Θωμά στη Ρώμη (Angelicum), ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Σχεσιακή Οντολογία στη Χριστιανική Θεολογία: Η Αγία Τριάδα, η ανθρώπινη φύση και το Μυστήριο του Χριστού – Στοχασμοί επί του έργου του Θωμά Ακινάτη (σ.σ. Παπικός Άγιος) στο πλαίσιο των σχέσεων Καθολικών και Ορθοδόξων».

Το θέμα

Δεν αποτελεί δα και κάποια έκπληξη η προσπάθεια που καταβάλλεται από τον κύκλο των μαθητών και συνεργατών του εκλιπόντος Ιεράρχη του Φαναρίου Μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννου Ζηζιούλα, το αντίθετο μάλιστα.

Προγραμματίζουμε άλλωστε και την δημοσίευση μικρής σειράς άρθρων σε συνέχειες, σχετικά με την επιχειρούμενη “επιχείρηση ταχείας αγιοποιήσεως” της νέας τριανδρίας (Ζηζιούλα, Γιανναρά, Γιαννουλάτου) από την πλευρά των οικουμενιστών, οι οποίοι προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την λαοφιλία τους.

Εν προκειμένω μια ακαδημαϊκή θεολογική σχολή, Ελληνικού πανεπιστημίου, προσκάλεσε παπικό κληρικό και πρύτανη παπικού εκκλησιαστικού ιδρύματος, για να τιμήσει τη συμβολή του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννου Ζηζιούλα στα θεολογικά πράγματα.

Αυτό από μόνο του συνιστά μια αντίφαση. Απέναντι σε κάθε αιρετικό, ένας ορθόδοξος κληρικός έχει επιτελέσει το έργο του ενώπιον του Θεού, όταν τον οδηγεί στη μετάνοια, στο να αποκηρύξει τις πλάνες του και να επιστρέψει στην Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

Απέναντι σε κάθε αιρετικό, ένας ορθόδοξος ακαδημαϊκός έχει επιτελέσει θεάρεστο έργο, όταν διδάσκει την ορθόδοξη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας.

Όσο οι παπικοί παραμένουν αμετακίνητοι στη θέση τους, πώς γίνεται να τιμούν έναν Ορθόδοξο κληρικό και ακαδημαϊκο δάσκαλο;

Ο προβληματισμός λοιπόν, γιατί τιμούν τον μητροπολιτη Περγάμου οι παπικοί, επιχειρούμε να απαντηθεί στη συνέχεια.

1. Ο κ Γεώργιος Καραλής στο άρθρο του Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ, (δημοσιευθέν στον Ορθόδοξο τύπο τον Απρίλιο του 2016 σε 4 συνέχειες) αναφέρει:

“Όπως βλέπουμε η έννοια της Καθολικότητος και της εκκλησιολογίας εν γένει είναι διαφορετική και ασυμβίβαστη μεταξύ της ορθοδόξου και καθολικής θεολογίας. Αν μάλιστα προσθέσουμε και τις θεολογικές διαφορές όπως αυτές εκφράστηκαν στον 14 αιώνα με τις ησυχαστικές έριδες, τουτέστιν την διάκρισιν μεταξύ ουσίας και Ακτίστων ενεργειών του Θεού, της κοινωνίας μεταξύ κτιστού και ακτίστου, της εκπορεύσεως ή αποστολής του Αγίου Πνεύματος και των λοιπών, καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η ορθόδοξος και καθολική θεολογία μιλάνε για δύο διαφορετικούς Θεούς.

Δεν θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ σύγκλιση αυτών των απόψεων. Αυτό είναι που τρόμαξε τους καθολικούς από την εποχή του 14 αιώνος. Όταν ιδρύθηκε ο οικουμενισμός, έγινε προσπάθεια να ξεπερασθούν αυτές οι διαφορές. Τίνι τρόπο; Με το να μη μιλάμε γι᾽αυτές. Καλύτερα να υπάρξει μια προσέγγιση προσωπική μεταξύ του Πατριάρχου και του πάπα της Ρώμης, μια φιλική προσέγγιση των θεολόγων. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουν οι δύο εκκλησίες να ξεπεράσουν τις διαφορές. Ονόμασαν αυτήν την προσέγγιση διάλογο της αγάπης. Καλύτερα να μιλήσουμε για αγάπη παρά για θεολογία.

Η αγάπη χωρίστηκε από την αλήθεια και μετατράπηκε σε μια προσωπική σχέση ετεροτήτων που το καθένα είχε τον δικό του τρόπο προσέγγισης της αλήθειας. Κατά συνέπεια μας είπαν ότι η αγάπη ενώνει ενώ η θεολογία χωρίζει.

Μέσα σ᾽αυτόν τον διάλογο της αγάπης έπεσε και τον πατριαρχείο της Κωσταντινούπολης από τον Αθηναγόρα και μετά. Είναι χαρακτηριστικό το ρηθέν του Αθηναγόρα που το επαναλμβάνουν οι καθολικοί σαν να επρόκειτο σαν ένα ρηθέν μεγάλου γέροντος: “οι θεολόγοι διαιρεσαν την εκκλησία και δεν είναι ικανοί να βρουν τον δρόμο της ενότητος. Αλλα αν εμείς τον βρούμε θα τους αναγκάσουμε να συγκλίνουν. Θα τους κλείσουμε σ᾽ένα απομονωμένο νησί με λίγα τρόφιμα και θα τους πούμε. Έχετε μόνο τρόφιμα για μια εβδομάδα. Κάντε την ένωση διαφορετικά θα πεθάνετε από την πείνα. Θ᾽αναγκασθούν να υπογράψουν”

Μέσα σ᾽αυτό το σκηνικό ασάφειας, αναπάντεχα για τους καθολικούς εμφανίστηκε στο προσκήνιο, ένας ορθόδοξος “θεολόγος” για να τους δώσει μία μεγάλη χείρα βοηθείας. Ο Ιωάννης Περγάμου κκ Ζηζιούλας.

Άρχισε σιγά σιγά να εκφράζει τις απόψεις τους, αντιγράφοντας στην εκκλησιολογία τον κ De Lubac.

Και σαν να μην έφτανε αυτό μετέφερε αυτήν την εκκλησιολογία και στο θεολογικό επίπεδο και ιδιαίτερα στις ενδοτριαδικές σχέσεις μεταξύ Πατρός Υιού και Πνεύματος, παίρνοντας από τον Αυγουστίνο και καταργώντας τους Πατέρες, τις προηγούμενες οικουμενικές συνόδους”.

2. Στην εξαιρετική εἰσήγηση τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ (Ζήση) Ἡ ἐνδοτριαδική μοναρχία τοῦ Πατρός καί ὁ καινοφανής μονάρχης τῆς φαναριωτικῆς ἐκκλησιολογίας”, στήν Ἡμερίδα «Τό Οὐκρανικό Αὐτοκέφαλο καί ἡ νέα ἐκκλησιολογία τοῦ Φαναρίου» (Θεσσαλονίκη, 22 Ἰουνίου 2019)¹, διαβάζουμε τα εξής αποκαλυπτικά:

“Ἡ παρεμβατική καί ἀπολυταρχική ἐκκλησιαστική πολιτική τοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, ἡ ὁποία κατά τή γνώμη τοῦ ὑποφαινομένου ἀρχίζει ἤδη ἀπό τήν ἄθεσμη καί ἄδικη ἐκδίωξη τῆς Ἐξαρχίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων ἀπό τήν Αὐστραλία τό 19931, κορυφώνεται σήμερα μέ τήν παράλογη παρ’ ἐνορίαν ἀναγνώριση Αὐτοκεφαλίας στούς σχισματικούς τῆς Οὐκρανίας, μέ πρωτοφανῆ περιφρόνηση τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἐκ μέρους τοῦ Φαναρίου!

Ἔχουν προηγηθεῖ, βεβαίως, ² πολυάριθμες ἄλλες περιπτώσεις τέτοιας παρεμβατικῆς πολιτικῆς τοῦ ἐπιδόξου ἐκκλησιαστικοῦ μονάρχη κ. Βαρθολομαίου, ἐκτεινόμενες ἀπό τίς παρεμβάσεις του στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐναντίον ὅσων Ὀρθοδόξων ἐπικρίνουν τόν ἴδιο ἤ τόν Μητροπολίτη Περγάμου αἱρετίζοντας, μέχρι τήν προσπάθεια τῆς ἐκ πλαγίου ἰδιοποιήσεως τῶν ἑλλαδικῶν Μητροπόλεων τῶν Νέων Χωρῶν, ἀλλά καί τήν πρόσφατη διαδικασία ἐκλογῆς τοῦ ἐπιβληθέντος νέου Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς κ. Ἐλπιδοφόρου.

Ὁ ἐκκλησιαστικός αὐτός «παρεμβατισμός», ἀδιάψευστη ἔνδειξη ἑνός φρονήματος ἐκκλησιαστικῆς ἀπολυταρχίας, μακράν τῆς ὀρθοδόξου συνοδικότητος, ὑποστυλώνεται πλέον ἀπό μία καινοφανῆ ἐκκλησιολογία ἑνός «παγκοσμίου πρώτου» μέ ἄρωμα Παπισμοῦ,

Ἡ παροῦσα εἰσήγηση θά προσπαθήσει νά παρουσιάσει σέ βασικό ἐπίπεδο κάποια εὐαίσθητα σημεῖα τῶν πεδίων τῆς Τριαδολογίας καί τῆς Ἐκκλησιολογίας, δηλαδή τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί Ἐκκλησίας, στό σημεῖο πού τά πεδία αὐτά, εἴτε μέ τήν παραδοσιακή, τῶν Ἁγίων Πατέρων, διδασκαλία, εἴτε μέ ἐκείνη τήν καινοφανῆ, τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλληλοπεριχωροῦνται!

Στόν τίτλο ἀναφέρομαι σέ «ἐκκλησιολογία τοῦ Φαναρίου», «φαναριωτική», διότι ἀφ΄ ἑνός δέν θέλω νά ταυτίσω μέ τόν ἱερό θεσμό καί τό ὄνομα τοῦ Οἰκουμενικοῦ μας Πατριαρχείου τήν καινοφανῆ παπιστική αἵρεση τοῦ «Πρώτου ἄνευ ἴσων» («Primi inter pares»), ἀφ’ ἑτέρου ὅμως δέν μπορῶ καί νά περιορίσω αὐτήν τήν νεοφανῆ (στά καθ΄ ἡμᾶς) αἵρεση μόνον στόν κ. Βαρθολομαῖο, ἀφοῦ τήν ἀσπάζονται καί ἄλλοι κληρικοί του, ὅπως λ.χ. ὁ προσφάτως ἐκλεγείς Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ἀπό Προύσης κ. Ἐλπιδοφόρος, ὁ Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος κ. ἄ., κατά πρῶτον δέ λόγον ὁ εἰσηγητής καί θεωρητικός τῆς θεολογικῆς καί ἐκκλησιολογικῆς αὐτῆς αἱρέσεως, ὁ ἰθύνων νοῦς τοῦ διαλόγου μέ τούς Παπικούς, Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ἰωάννης Ζηζιούλας κ.ἄ. Τεράστιες καί αἰώνιες εἶναι βεβαίως καί οἱ εὐθῦνες τῆς ἐν ΚΠόλει Πατριαρχικῆς Συνόδου, ἀνεχομένης ταῦτα πάντα”.

Στα συμπεράσματα της ίδια εισηγήσεως αποκαλύπτεται συνοπτικά το σχέδιο πίσω από τη θεολογία Ζηζιούλα και οι κίνδυνοι για την Ορθοδοξία:

“1) Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιολογία συνδέεται ἀρρήκτως καί πρωτίστως μέ τήν Χριστολογία καί τήν Πνευματολογία καί μέσῳ αὐτῶν μέ τήν Τριαδολογία, διότι ἡ Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, τά μέλη τῆς ὁποίας κυβερνῶνται διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὡς ψυχῆς καί ἑνοποιοῦ παράγοντος τῆς Ἐκκλησίας, μέσῳ τῶν κοινῶν θείων τριαδικῶν ἐνεργειῶν Πατρός καί Υἱοῦ καί Πνεύματος.

2) Ἡ αἵρεση τοῦ Παπισμοῦ παρεγνώρισε καί ὑποβάθμισε – μέ τό Φιλιόκβε – τήν θέση καί δράση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔτσι ὑποβαθμίστηκε ἡ σημασία τῶν ἁγίων Συνόδων, οἱ ὁποῖες «συνδιασκέπτονται» μέ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καί ἐξῄρθη ἡ θέση τοῦ Πάπα ἔναντι τῶν Συνόδων, μέσῳ τοῦ δῆθεν Πρωτείου τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου καί τῆς «πετρινείου διακονίας» του.

3) Στήν πρόσφατη ὀρθόδοξη θεολογική σκέψη, ἐπί τῇ βάσει τῆς διδασκαλίας τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου Ἰωάννου Ζηζιούλα καί τῶν σύν αὐτῷ, ἐπηρεασμένης ἀπό τά φιλοσοφικά ρεύματα τοῦ ὑπαρξισμοῦ καί τοῦ περσοναλισμοῦ καί τῆς συναφοῦς παρισινῆς θεολογίας κ.ἄ. ἄρχισε νά ἀναπτύσσεται μεταξύ ἄλλων ἕνας μονομερής ἐπισκοποκεντρισμός στήν ἐκκλησιολογία, μέ παραθεώρηση τῶν ὀρθοδόξων δικλίδων οἱ ὁποῖες διαφυλάσσουν τήν διαχρονική Ὀρθόδοξη Πίστη, τά ἱερά Δόγματα κ.ο.κ. καί φράσσουν (ὡς ἡ ἀποτείχιση) τήν δράση αἱρετιζόντων Ἐπισκόπων. Παρένθεσις: Ἄς προσέξουμε, ὅτι μέ ἀφορμή τό Οὐκρανικό θέμα μᾶς συκοφαντοῦν γιά φιλο-ρωσσισμό οἱ ὑποκριτές ἐκεῖνοι τοῦ Οἰκουμενισμοῦ πού εἰσήγαγαν στή ρωμαίϊκη, ὀρθόδοξη, θεολογία τῶν Ἁγίων Πατέρων τίς κάκιστες ὄψεις τῆς φιλοσοφίας τῶν Ρώσσων ἐμιγκρέδων τῆς Γαλλίας !!!

4) Στήν Τριαδολογία, ὑπό τίς ἴδιες ἐπιδράσεις τοῦ κ. Ἰω. Ζηζιούλα, τονίζεται μέ τρόπο πρωτοφανῆ, μονομερῆ, ἡ ἑνοποιητική «μοναρχία» τοῦ προσώπου τοῦ Πατρός ἔναντι τῶν ἄλλων δύο προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος, σέ σημεῖο πού νά καταλήγει αὐτή ἡ «μοναρχία» σέ σαφῆ αἱρετικά, ἀρειανικά, συμπεράσματα περί ἐνδοτριαδικῆς χρονικῆς (καί ἀξιακῆς, λοιπόν) ἱεραρχήσεως τῶν θείων Προσώπων.

5) Ἐνῷ ἡ ἐνδο-τριαδική μοναρχία τοῦ Θεοῦ Πατρός προβλήθηκε ἀπό τούς ἁγίους Πατέρες ὡς θεολογικό ἐπιχείρημα κατά τῆς φραγκο-λατινικῆς ἀνυψώσεως τοῦ Υἱοῦ ὡς δευτέρας ἀρχῆς καί «θεογόνου θεότητος» μέσα στήν Ἁγία Τριάδα, ὁ Μητροπολίτης τῆς Περγάμου καί οἱ σύν αὐτῷ «ἀπό κοιλίας» θεολογοῦντες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, προσπαθοῦν νά στηρίξουν ἐπ’ αὐτῆς ὄχι τήν ὀρθόδοξη ἀντιπαπική ἄμυνα, ἀλλά τήν παπίζουσα ἐπισκοποκεντρική ἐκκλησιολογία τους! Μέ ἁπλούστερα λόγια: οἱ Οἰκουμενιστές τροποποίησαν τήν ἀντιπαπική διδασκαλία περί Ἁγίας Τριάδος, ὥστε νά στηρίξουν τήν ἰδέα ἑνός Ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικοῦ μονάρχη – Πάπα!

6) Ἡ ἐνδοτριαδική αὐτή μοναρχία τοῦ Πατρός χρησιμοποιεῖται μέ τρόπο καινοφανῆ ὡς πρότυπο γιά τήν παγκόσμια ἐκκλησιαστική «μοναρχία» ἑνός «Πρώτου ἄνευ ἴσων» στήν ἐκκλησιολογία, ἑνός Πατριάρχη ὑπεράνω τῶν Συνόδων, κατά παράβαση τῆς διαχρονικῆς ὀρθοδόξου ἀνυψώσεως τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων ὡς τοῦ ἀνωτάτου θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας· παραλλήλως παρασιωπᾶται, ὅτι γιά τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία ἑνοποιητικός παράγων στό ἀνώτατο αὐτό ἐπίπεδο εἶναι εἴτε ἡ χάρις καί ἐνέργεια τῆς Ἁγίας Τριάδος διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσῳ Ἁγίων Ἐπισκόπων Συνέδρων, εἴτε ἡ ὑπακοή τῶν Συνέδρων στά ἤδη θεσπισμένα ἀπό τούς Θεοφόρους, Πνευματοφόρους Συνέδρους ἁγίους Πατέρες, δηλ. στά ἱερά Δόγματα καί τούς ἱερούς Κανόνες· ὑποκρύπτεται λοιπόν, οὐσιαστικῶς, στό σημεῖο αὐτό ἡ ἀπιστία τῶν περί τῶν κ. Ζηζιούλα καί τῶν λοιπῶν Οἰκουμενιστῶν στήν χάρη, στήν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ.

8) Ἡ πολεμική κατά τῶν διδασκαλιῶν τοῦ Μητροπολίτου Περγάμου ἀναπτύχθηκε σέ κύκλους τόσο Οἰκουμενιστῶν ἤ ἀδιαφόρων, ὅσο καί Ὀρθοδόξων καί ἑτεροδόξων, τίς τελευταῖες δύο ἤ τρεῖς τουλάχιστον δεκαετίες· παρά ταῦτα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ταυτίστηκε ἐπισήμως μέ αὐτές, ὅπως δείχνει τό Διεθνές Συνέδριο πρός τιμήν του κ. Ἰωάννη Ζηζιούλα στήν Ἀκαδημία τοῦ Βόλου τό 2011, ὅπως δείχνουν τά Κείμενα τῆς Ραβέννας καί τά παρασκήνια τῆς Συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου, καί ἐν τῇ πράξει ἡ «μοναρχιανική» ἐκκλησιαστική πολιτική τοῦ κ. Βαρθολομαίου”.

Συμπερασματικά

Οι τιμές και η δόξα των ανθρώπων δεν επηρεάζουν τη δικαία κρίση του Θεού. Η θεολογία ως επιστήμη ΔΕΝ στέκεται στο ύψος της πλέον στην Ορθόδοξη Ελλάδα.

Άγευστοι αγιότητας οι σύγχρονοι θεολόγοι αναζήτησαν και βρήκαν το φως στις πομφόλυγες της δυτικής διανόησης, μακριά από την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων και το βίωμα της Ορθόδοξης πίστης.

Η δική μας μικρή συμβολή συνίσταται στο να υπάρχει έστω και μια ασθενής, έστω και μια ελάχιστη αντίθετη αγιοπατερική ορθόδοξη αντίσταση.

Το πνεύμα της πλάνης, το πνεύμα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού, έχει απλωθεί σαν θανατηφόρος ιός σε ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν θα αρνηθούμε την Φίλη Ορθοδοξία, δεν θα προδώσουμε την αλήθεια της πίστεως για το ψέμα της παναιρέσεως.

Δυνάμει του Τιμίου Σταυρού

Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής!

Καλή Μετάνοια!

• 1 https://katanixi.gr
• 2 Βλ. τό σχετικό Γράμμα (ἀρ. πρωτ. 218) τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου πρός τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμον Β΄ (16 Μαρ 2012) ἐναντίον τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιῶς κ. Σεραφείμ (http://www.ec-patr.org/)· ἐπίσης, τήν ἐπιστολή (ἀρ. πρωτ. 1153, 18 Νοε 2016), κατά τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Καλαβρύτων κ. Ἀμβροσίου καί Πειραιῶς κ. Σεραφείμ, καθώς καί τοῦ π. Θ. Ζήση καί μελῶν τῆς Συνάξεως Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν (11 Δεκ 2016) https://www.ekirikas.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI