Άρθρο της Σοφίας Μακεδονοπούλου

Τιμούμε επέτειο χειροτονίας του μακαριστού γέροντά μας π. Νικολάου Μανώλη, όπως ο ίδιος τίμησε με την ζωή του τους Αγίους Πάντες! 

Γέροντας! Αεί ζων αεί παρών στη ζωή μας! Από τους ουρανούς πια, απο την χωρία των Αγίων Πάντων, ένας σύγχρονος Άγιος-προστάτης της Αποτείχισης! Κυριακή των Αγίων Πάντων, πριν 36 χρόνια, έγινε η χειροτονία του μακαριστού γέροντά μας π. Νικολάου Μανώλη. 

Τιμούμε αυτή τη μέρα, όπως ο γέροντάς μας τίμησε με την ζωή του τους Αγίους Πάντες! 

Διαβάζουμε στο Αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής των Αγίων Πάντων (Ἑβρ. ια΄ 33 – ιβ΄ 2):

«οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰρ­γάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέ­τυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφρα­ξαν στόματα λεόντων, 34 ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμ­βολὰς ἔκλιναν ἀλλο­τρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπα­νίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύ­χω­σιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔ­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­τι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθη­σαν, ἐπειράσθη­σαν, ἐν φό­νῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερού­μενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

ιβ΄ 1 Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων, ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, δι’ ὑπομονῆς τρέ­χω­μεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα, 2 ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τε­λει­ω­τὴν Ἰησοῦν» [1].

Διαβάζουμε και στο Ευαγγέλιο (Ματθ. ι΄ 32-33, 37-38, ιθ΄ 27-30) της Κυριακής των Αγίων Πάντων:

«Εἶπεν ὁ Κύριος· πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.

Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;

Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ. Καὶ πᾶς ὃς ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει. Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι [2].

Τι να προσθέσει και τι να αφαιρέσει κανείς από τον Λόγο του Θεού; Και τι περιθώρια παρερμηνείας υπάρχουν; Κι όμως, κάποιοι βρίσκουν τρόπο και κρατούν την συνείδησή τους εν υπνώσει …

Τιμούμε τον μακαριστό γέροντά μας π. Νικόλαο Μανώλη, γιατί με την ζωή του τίμησε τους Αγίους Πάντες! Στην εποχή μας της ποικίλης ευδαιμονίας, εκκοσμίκευσης και κοσμικού φρονήματος της σύγχρονης εκκλησιαστικής και πνευματικής ζωής, επικαιροποίησε τον ευαγγελικό Λόγο πρώτα στις καρδιές μας και απ’ άμβωνος. Αναζωπύρωσε μέσα μας το αγωνιστικό και μαρτυρικό μας φρόνημα, «το αίμα μας να χύσουμε για την Ορθοδοξία», όπως διαλαλούσε! Η Ιεροκανονική και Αγιοπαράδοτη Αποτείχιση, ο δρόμος που άνοιξε ο γέροντάς και εμείς τώρα αμέριμνοι βαδίζουμε, προώρισται να ζήσει και θα ζήσει, γιατί είναι η μόνη οδός ζωής και σωτηρίας μέσα στην ποικίλη πλάνη και προδοσία! 

Με τα βλέμματα στραμμένα στον ουρανό, στον Χριστό, τον Σωτήρα και Αρχηγό της ζωής μας, τον Απολυτρωτή μας, αλλά και τον μακαριστό ομολογητή γέροντά μας που μας περιμένει όλους μαζί στον Παράδεισο, ποθώντας να ανήκουμε ή και μόνο να απολαμβάνουμε την χωρία Πάντων των Αγίων που κακοπάθησαν για την πίστη και την αγάπη του Χριστού, αλλά και απόλαυσαν όλες τις επαγγελίες, πορευόμαστε με υπομονή μέσα από συκοφαντίες, λοιδορίες και διώξεις. Νιώθοντας ταυτόχρονα μέσα στην αγκαλιά του Κυρίου που κάνει το φορτίο ελαφρύ και τον ζυγό ευχάριστο.  

Μόνο ευγνωμοσύνη και αγάπη αγνή και δυνατή τρέφουμε για τον μακαριστό γέροντα μας, που μας έβαλε σε αυτό τον δρόμο! Δεν παύουμε να τον παρακαλούμε να ανοίγει τον δρόμο, πρώτα στην καρδιά και στον νου, αυτών που ποθούν να αγωνιστούν για την Ορθοδοξία και βλέπουν μπροστά τους αδιέξοδα! Δεν υπάρχουν αδιέξοδα στην Ορθοδοξία, στην πίστη των Πατέρων μας! Οι θεοφόροι αυτοί εραστές του Αρνίου έχουν θέσει μέσω των ιερών Κανόνων όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε να μπορούν οι πιστοί όλων των βαθμίδων, λαϊκοί, μοναχοί, ιερείς, Επίσκοποι, Πατριάρχες, να λατρεύουν και να υπηρετούν τη μόνη Αλήθεια, τον Χριστό! Στο χέρι μας είναι με πίστη, ηρωισμό και τόλμη να εφαρμόσουμε τους ιερούς Κανόνες και να διώξουμε τους λυκοποιμένες έξω από το μαντρί, δι’ ευχών Πάντων των Αγίων που εορτάσαμε! 

Αμήν! 

Καλή αντάμωση γέροντά μου! 

• [1] ΕΡΜΗΝΕΙΑ 
  33 Αὐτοί, ἐπειδή εἶχαν πίστη, καταπολέμησαν καί ὑπέ­ταξαν βασίλεια, κυβέρνησαν τό λαό μέ δικαιοσύνη, πέ­­τυχαν τήν πραγματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων πού τούς ἔδωσε ὁ Θεός, ἔφραξαν στόματα λιονταριῶν, ὅπως ὁ Δανιήλ, 34 ἔσβησαν τήν καταστρεπτική δύναμη τῆς φωτιᾶς, διέφυγαν τόν κίνδυνο τῆς σφαγῆς, πῆραν δύναμη κι ἔγιναν καλά ἀπό ἀρρώστιες, ἀναδείχθηκαν ἰσχυροί καί ἀνίκητοι στόν πόλεμο, ἔτρεψαν σέ φυγή τίς ἐχθρικές πα­ρατάξεις καί τά πολυπληθή στρατεύματά τους. 35 Μέ τήν πίστη πού εἶχαν στήν ὑπερφυσική δύναμη τῶν προφητῶν οἱ γυναῖκες πού ἀναφέρει ἡ Παλαιά Δι­α­­­θήκη ξαναπῆραν πίσω ζωντανά τά νε­κρά παιδιά τους πού ἀνέστησαν οἱ προφῆτες. Κι ἄλ­λοι δέθηκαν στό βα­σα­νιστικό ὄργανο πού λεγόταν τύ­μπανο καί δάρθηκαν σκληρά μέχρι θανάτου, ἐπει­δή δέν δέχθηκαν νά ἀρ­νηθοῦν τήν πίστη τους καί νά ἐλευ­θε­ρωθοῦν ἔτσι ἀπό τό μαρτύριο. Προτίμη­σαν τό σκληρό αὐτό μαρτύριο, γιά νά ἀναστηθοῦν σέ μιά καλύτερη ζωή, παρά νά ἔχουν μιά πρόσκαιρη ἀπο­κα­τά­στα­ση στή ζωή αὐτή. 36 Κι ἄλλοι πάλι δοκίμασαν ἐμπαιγμούς καί μαστιγώσεις, ἀκόμη μάλιστα καί δεσμά καί φυλακίσεις. 37 Λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, δοκίμασαν πολλούς πειρασμούς, θανατώθηκαν μέ σφαγή ἀπό μαχαίρι, περιφέρονταν σάν πλανόδιοι ἐδῶ κι ἐκεῖ. Φοροῦσαν γιά ροῦχα προβιές καί γιδοδέρματα, ζώντας μέσα σέ στερήσεις, θλίψεις καί κακοπάθειες. 38 Ὁλόκληρος ὁ κόσμος δέν ἄξιζε ὅσο οἱ ἅγιοι αὐτοί ἄνδρες, κι οὔτε μποροῦσε νά συγκριθεῖ μ’ αὐτούς. Περιπλανιόνταν σέ ἐρημιές καί σέ βουνά, σέ σπηλιές καί σέ τρύπες τῆς γῆς. 39 Κι ὅλοι αὐτοί οἱ ἅγιοι ἄνδρες, ἄν καί ἔλαβαν ἐγκω­μι­αστική μαρτυρία γιά τήν πίστη τους, δέν ἀπόλαυσαν τήν ὑπόσχεση τῆς οὐράνιας κληρονομιᾶς. 40 Κι αὐτό διότι ὁ Θεός προέβλεψε γιά μᾶς κάτι καλύτερο, ὥστε αὐτοί νά μή λάβουν σέ τέλειο βαθμό τή σωτηρία τους χωρίς ἐμᾶς, ἀλλά νά τή λάβουμε ὅλοι μαζί. Ἔτσι ἐμεῖς βρισκόμαστε τώρα σέ πλεονεκτικότερη θέση ἀπ’ αὐτούς· ὄχι μόνο ἐπειδή ζοῦμε στά χρόνια τῆς ἀπολυτρώσεως τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί ἐπειδή ἡ περίοδος τῆς ἀναμονῆς γιά μᾶς εἶναι μικρότερη.
  ιβ΄ 1 Ἔχοντας λοιπόν κι ἐμεῖς τριγύρω μας ἕνα τόσο μεγάλο καί πυκνό σύννεφο ἁγίων ἀνθρώπων πού μαρτύρησαν γιά τήν ἀλήθεια τῆς πίστεως, ἄς πετάξουμε ἀπό πάνω μας κάθε φορτίο βιοτικῶν πραγμάτων καί φρο­ντίδων, ἐπιπλέον μάλιστα καί τήν ἁμαρτία, στήν ὁποία εὔκολα κανείς παρασύρεται. Κι ἄς τρέχουμε μέ ὑπο­­μονή τόν ἀγώνα πού προβάλλει μπροστά μας. 2 Καί πουθενά ἀλλοῦ ἄς μή στρέφουμε τά βλέμματά μας καί τήν προσοχή μας παρά μόνο στόν Ἰησοῦ, πού εἶναι ὁ ἀρχηγός καί θεμελιωτής τῆς πίστεώς μας καί μᾶς τελειοποιεῖ σ’ αὐτήν.
  
• [2] Είπε ο Κύριος: «Καθέναν που θα με ομολογήση εμπρός στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω και εγώ εμπρός στον Πατέρα μου τον ουράνιον. Εκείνον όμως που θα με αρνηθή εμπρός στους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ και εγώ εμπρός στον Πατέρα μου τον ουράνιον. Εκείνος που αγαπά πατέρα ή μητέρα περισσότερον από εμέ, δεν μου είναι άξιος. Και εκείνος, που αγαπά υιόν ή θυγατέρα περισσότερον από εμέ, δεν μου είναι άξιος. Και εκείνος, που δεν παίρνει τον σταυρόν του και δεν με ακολουθεί δεν μου είναι άξιος»
  Τότε έλαβε τον λόγον ο Πέτρος και του είπε: «Να, εμείς που αφήκαμε όλα και σε ακολουθήσαμε· τι λοιπόν θα απολαύσωμεν;».
  Ο δε Ιησούς τους είπε: «Αλήθεια σας λέγω, ότι σεις, οι οποίοι με ακολουθήσατε, όταν ο Υιός του ανθρώπου θα καθήση εις τον θρόνον της δόξης του εις την Νέαν Δημιουργίαν, θα καθήσετε και σεις σε δώδεκα θρόνους, διά να κρίνετε τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ. Και καθένας που αφήκε σπίτια ή αδελφούς ή αδελφές ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή παιδιά ή χωράφια διά το όνομά μου, θα πάρη εκατό φορές περισσότερα και θα κληρονομήση ζωήν αιώνιον. Πολλοί δε, οι οποίοι είναι πρώτοι, θα γίνουν τελευταίοι, και εκείνοι που είναι τελευταίοι, θα γίνουν πρώτοι».

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI