Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Ο Κων/πόλεως Βαρθολομαίος χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία που έγινε την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2025 στον Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Σαρμασικίου, και «έσπειρε ανέμους» με όσα είπε…

Κατά την ώρα του Θείου Κηρύγματος, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, προέβη σε δηλώσεις που σκανδαλίζουν κάθε ορθόδοξο πιστό που έχει υγιές φρόνημα.

Επέτειος ρεσιτάλ αμετανοησίας, πενήντα δύο χρόνια μετά

Αρχικά ο Πατριάρχης εξέφρασε τη χαρά και την συγκίνηση του που επισκέφθηκε και εφέτος στην Κοινότητα Σαρμασικίου, «παράδοση την οποίαν καθιερώσαμε εις την αρχήν της ταπεινής μας Πατριαρχείας, ως έκφρασιν δοξολογίας και ευγνωμοσύνης προς τον Δωρεοδότην Θεόν διά την χάριτι θεία εκλογήν μας κατά την ημέραν αυτήν το έτος 1973 εις Μητροπολίτην Φιλαδελφείας».

Οι αποκαλύψεις του μοναχού Σεραφείμ Ζήση, σχετικά με το παρασκήνιο της παραίτησης του εκ Πόντου καταγομένου Μαξίμου του Ε’ και της εκλογής του Πατριάρχου Αθηναγόρα Σπύρου, δεν αφήνουν περιθώριο να θεωρεί κάποιος στις μέρες μας πως ακόμη λειτουργεί ο Συνοδικός θεσμός για την εκλογή προσώπων στο επισκοπικό αξίωμα.

Η διάψευση των προσδοκιών του Πατριάρχη Δημητρίου και η επιλεκτική συνέπεια Βαρθολομαίου

Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος συνέχισε: «Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα ανατρέχει η σκέψις μας και βιώνει εκ νέου τις στιγμές εκείνες. Πιστεύομεν ότι ο κάθε άνθρωπος αφήνει κάτι από τον εαυτόν του, κάτι από την καρδιά του, εκεί όπου εκλήθη κάποτε να προσφέρη τις υπηρεσίες του διακονών την Εκκλησίαν, την κοινωνίαν, τον άνθρωπον.

Και αυτό το κάτι μετουσιώνεται αργότερα εις νοσταλγίαν, εις ανάμνησιν, εις πνευματικόν δεσμόν διαρκή και ακατάλυτον, ο οποίος χαρίζει γλυκύτητα εις την ζωήν.

Όλα αυτά υπάρχουν κατά μείζονα λόγον, όταν οι σχέσεις των ανθρώπων και των θεσμών είναι έντιμοι, ευθείαι, ειλικρινείς, καθαραί. Τότε παγιούται η αμοιβαία εκτίμησις και εμπιστοσύνη και υπηρετείται, πλέον καρποφόρως και αποδοτικώς, το ιδεώδες ή ο θεσμός που τα πρόσωπα διακονούν.

Αυτή ακριβώς ήταν η σχέσις την οποίαν οικοδόμησε η ημετέρα Μετριότης με τον αοίδιμον Προκάτοχόν μας Οικουμενικόν Πατριάρχην Δημήτριον, όταν μας εκάλεσεν, ως νέον Αρχιμανδρίτην, να αναλάβωμεν τον Ιούλιον του 1972 την διεύθυνσιν του τότε νεοσυστάτου Ιδιαιτέρου Πατριαρχικού Γραφείου. Αυτήν ακριβώς την σχέσιν ανενεώσαμεν από κοινού εν Συνόδω την 18ην Δεκεμβρίου 1973, όταν ο Πατριάρχης Δημήτριος κατά το λεγόμενον «Μικρόν Μήνυμα», μαζί με την αναγγελίαν της εκλογής μας εις Μητροπολίτου Φιλαδελφείας, εξέφρασε την βαθείαν πεποίθησίν του ότι «θα τιμήσωμεν εν παντί την τιμήσασαν ημάς Εκκλησίαν και ότι μετά μείζονος υπευθυνότητος, ζήλου και εργατικότητος, θα διακονήσωμεν τη Μητρί Εκκλησία, εν ταπεινώσει πάντοτε και πιστότητι και υπακοή προς αυτήν, τα της δόξης αυτής λογιζόμενοι, εις δόξαν Θεού».

Διό και η ημετέρα απάντησις, εις την αντιφώνησίν μας, κατά την ημέραν της εις επίσκοπον χειροτονίας μας, τα Χριστούγεννα του 1973, ήταν: «Δίδωμι τη Εκκλησία, κατά την ιεράν ταύτην στιγμήν, την υπόσχεσιν ότι και υπό την νέαν ιδιότητά μου θέλω εργασθή, δι᾽ όλων των ταπεινών μου δυνάμεων μετά περισσοτέρου ή σήμερον ζήλου και μετά της αυτής πιστότητος και αφοσιώσεως, διά την δόξαν αυτής εις δόξαν Θεού και διά την σωτηρίαν ψυχών».

Και συνεχίσαμε: «Υπόσχομαι ενώπιον Υμών, Παναγιώτατε, να αγαπώ και να τιμώ και να σέβωμαι ως εικόνα του Θεού και να διακονώ μετά χαράς και προθυμίας τον άνθρωπον, και εν ανάγκη να θυσιάζωμαι υπέρ αυτού. Άλλωστε, η Φιλαδέλφεια θα μοι υπομιμνήσκη ακαταπαύστως ότι οφείλω να φιλώ τους αδελφούς μου»» .

Μόνο που εκείνες οι δηλώσεις στην μετέπειτα πορεία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου Αρχοντώνη δεν αφορούσαν τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χριστόδουλο (Παρασκευαΐδη) [1].

Δεν αφορούν τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο [2] με την περίφημη Πατριαρχική έκφραση «Σκασίλα μου», όταν αναφέρθηκε στη διακοπή κοινωνίας του Πατριαρχείου Μόσχας με το Πατριαρχείο Κων/πόλεως. Η δημιουργία νέου σχίσματος στην Εκκλησία είναι βαρύτατη ευθύνη του Φαναρίου.

Εκείνες οι δηλώσεις δεν αφορούν βεβαίως και τους π. Θεόδωρο Ζήση και μακαριστό π. Νικόλαο Μανώλη, οι οποίοι με την Ιεροκανονική και Αγιοπαράδοτη Αποτείχισή τους από τους αιρετίζοντες Οικουμενιστές Μητροπολίτες τους κατήγγειλαν και την Ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου Κρήτης και το Ουκρανικό «κακόκεφαλο», ήτοι την επιχειρούμενη κατοχύρωση της παναίρεσης του Οικουμενισμού στην Ορθοδοξία και την νέα αιρετική εκκλησιολογία Βαρθολομαίου (όπου τα απλά «πρεσβεία τιμής» του πρώτου μετατρέπονται σε «πρωτείο εξουσίας και δικαιοδοσίας»).

Αυτές τις αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου ζήτησε και πολύ πρόσφατα από τους κληρικούς της Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης να διαφημίζουν στα κηρύγματά τους, στα κατηχητικά σχολεία και αλλού, όταν, σαν να μην έχει δικό της ποιμενάρχη η Συμβασιλεύουσα, απηύθυνε νουθετήριο λόγο στην Ιερατική της Σύναξη [3]!

Διακρίνεται σαφέστατα μια ισοπέδωση της ιστορικής αλήθειας στους λόγους του Πατριάρχη, επιστρατεύοντας μια επιλεκτική μνήμη και φυσικά παρουσιάζοντας μια ερμηνεία που δεν ανταποκρίνεται στην θεσμική του ευθύνη ενώπιον του Θεού.

Ένας Επισκοπος δεν είναι μάνατζερ κάποιας φιλανθρωπικής ΜΚΟ, για να εστιάζει στον άνθρωπο και να θυσιάζεται για τον άνθρωπο. Πρέπει πρωτίστως να θυσιάζεται για τον Θεό, να φυλάσσει την Ορθοδοξία αμίαντη και ταυτόχρονα να διαφυλάσσει την ποίμνη που του εμπιστεύτηκε ο Κύριος «εκ λύκων λυμαινομένων αυτήν».

(Συνεχίζεται)

• [1] https://www.tovima.gr
• [2] https://katanixi.gr
• [3] https://katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI