Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

Ήταν μεταξύ μας ως απεσταλμένος του Θεού να εργαστεί στον μεγάλο Του αμπελώνα

Στη σύγχρονη κοινωνία, της Νέας Εποχής, του Οικουμενισμού, και της εκκοσμίκευσης, η αγιότητα μοιάζει σαν κάτι ανύπαρκτο. 

Ηθική αποτελμάτωση, διαφθορά σε κάθε επίπεδο, εκκοσμίκευση στην Εκκλησία, αιρέσεις και σχίσματα! Πόσα τα δεινά γύρω μας…

Κι όμως, σε αυτό τον μαύρο κόσμο υπάρχουν ακόμα ψυχές που λάμπουν σαν τον Ήλιο και καθοδηγούν με τις ηλιαχτίδες τους, με την ζωή τους, κάθε ψυχή που τις πλησιάζει, δείχνοντάς τους τον δρόμο της σωτηρίας.

Μια τέτοια Αγία ψυχή ήταν και είναι ο Άγιος Γέροντάς μας, ο Ομολογητής πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μανώλης.

Ως άξιος Λειτουργός του Υψίστου, εργάστηκε στον αμπελώνα Του με τον καλύτερο τρόπο. Από μικρό παιδί ανατράφηκε εν παιδεία και νουθεσία Κυρίου και πήρε από τους άξιους γονείς του π. Χαράλαμπο Μανώλη και πρεσβυτέρα Ζαχαρούλα, την αγάπη για τον Κύριο και το φιλακόλουθο πνεύμα. Μεγαλώνοντας, η πνευματική αυτή τρέλα και ο φλογερός του ζήλος καλλιεργήθηκαν από τον Όσιο γέροντά του Αγάθωνα Κωνσταμονίτη.

Ο π. Νικόλαος ήταν άκρως βιαστής της φύσεως και ασκητικότατος, μύστης της νοεράς προσευχής. Αρετές που γνώριζε πολύ καλά να κρύβει. Απλός και ταπεινός κέρδιζε την κάθε ψυχή. 

Μαζί με όλες αυτές τις αρετές όμως δεν αμέλησε και την ανόθευτη διατήρηση της πίστης! Ο γέροντάς μας ήταν Ομολογητής! Μαζί με τον πολυσέβαστο πατήρ Θεόδωρο Ζήση, και υπό την σοφή διάκριση του πατερικότατου αυτού πανάξιου αγωνιστή ιερέα (κάτι που του είχε υποδείξει ο γ. Αγάθων), αγωνίστηκε εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού, του φοβερού και φριχτού αυτού σκότους που οδηγεί στην απώλεια. 

Και αυτός ο αγώνας βεβαίως δεν ήταν διόλου εύκολος. Διώξεις, συκοφαντίες, πόλεμος… Πόση θλίψη να μπορεί να βαστάξει άραγε μια ψυχή; Κι’ όμως, είναι και αυτοί οι αγωνιστές που ξεχωρίζουν, και με την Χάρη του Θεού υπομένουν τα πάντα έως τέλους. Απαρνούνται τον εαυτό τους ολοκληρωτικά και σηκώνουν τον σταυρό τους μέχρι τελευταίας πνοής. 

Έτσι λοιπόν, και ο μακαριστός Ομολογητής γέροντάς μας, με σκληρό, αδυσώπητο αγώνα αγίασε και δεν έσωσε μόνο την ψυχή του αλλά άφησε και μια σπουδαία και μεγάλη παρακαταθήκη για τα πνευματικά παιδιά του και όσους τον ακολουθούσαν. 

Η οσιακή κοίμησή του, με το θαύμα που δημοσιοποιήθηκε στην Κατάνυξη προς δόξαν Θεού και προς αποστόμωση των Οικουμενιστών, αποτελεί τρανή απόδειξη όχι μόνο για την αγιότητά του αλλά και για την υπεράσπιση της χιλιο-συκοφαντημένης Αγιοπαράδοτης, Ιεροκανονικής Αποτείχισης.

Κλείνουμε με ένα απόσπασμα από κείμενο του αγιασμένου γέροντα Σεραφείμ Ρόουζ που έγραφε για τον πνευματικό του πατέρα, Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς, ο οποίος επίσης μαζί με τον προσωπικό του υπεράνθρωπο αγώνα, επωμίστηκε διώξεις από τους αδελφούς του Αρχιερείς:

«Εἶναι πάντως ἀκόμα νωρίς γιά νά κατανοήσουμε το γεγονός πῶς ἐμεῖς οἱ χλιαροί στην πίστη καί ἁμαρτωλοί πού ζοῦμε σ’ αὐτὸν τὸν αἰῶνα, γίναμε μάρτυρες ἑνός τόσο θαυμαστοῦ φαινομένου -τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου ἑνός ἁγίου! Εἶναι σάν νὰ ἔχουν ἐπιστρέψει στή γῆ τὰ πρῶτα χριστιανικά χρόνια, εἶναι ἕνα δεῖγμα ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός, χθές καί σήμερον, ὁ Αὐτός καί εἰς τοὺς αἰῶνες! (Εβρ. ιγ κεφ. 8)» (Εὐγένιος Ρόουζ, 1966).

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ Π. ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΑΝΩΛΗ
– Μια ηχηρή απάντηση σε όσους συκοφαντούν την Αποτείχιση