Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Αθώωσαν για μια ακόμα φορά τις κατεγνωσμένες πλάνες των Παπικών

“Με απόλυτη επιτυχία(!) στέφθηκαν οι εργασίες της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής Διαλόγου Ορθοδόξων Παπικών”, σύμφωνα με το ανακοινωθέν του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. [1] Η περάτωση των εργασιών έγινε το απόγευμα της 7^ης Ιουνίου 2023.

Πως μεταφράζεται όμως επί του πρακτέου αυτή η απόλυτη επιτυχία για την οποία κάνει λόγο ο Πατριάρχης κ. Θεόδωρος;

Δήλωσαν μετάνοια οι Παπικοί για τις αιρέσεις και τις πλάνες τους; Αποκήρυξαν την αίρεση του Φιλιόκβε, τα άζυμα, την Μαριολατρεία, την θεωρία περί της κτιστής θείας ενέργειας; Αρνήθηκαν την αίρεση του πρωτείου του Πάπα; Ακύρωσαν το κείμενο της Ραβέννας; Καταδίκασαν την Ουνία; Αποδέχθηκαν οι παπικοί ολόκληρη την δογματική Αλήθεια της Ορθόδοξου Εκκλησίας; [2]

Μήπως η Ορθόδοξη αποστολή διατράνωσε την αλήθεια και την υπερασπίστηκε απέναντι στους Παπικούς, όπως αυτή εκφράζεται δια στόματος των Αγίων μας; Συνταυτίστηκαν με τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό, τον Άγιο Αθανάσιο Πάριο, τον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως;

Πώς μίλησαν οι Άγιοι για τους Λατίνους και την αίρεση τους;

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς «Πάλιν ο δεινός και αρχέκακος όφις, την εαυτού κεφαλήν καθ’ ημών διαίρων, υποψυθιρίζει τα της αληθείας αντίθετα… Ούτος τοίνυν ο νοητός και διά τούτο μάλλον επάρατος όφις, το πρώτον και μέσον και τελευταίον κακόν… μηδαμώς επιλελησμένος της οικείας κακοτεχνίας διά των αυτώ πειθηνίων Λατίνων, περί Θεου καινάς εισφέρει φωνάς…» (Λόγος Αποδεικτικός περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος Α΄) [3]

Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός « προ χρόνων πολλών απεσχίσθη της Δυτικής Εκκλησίας της Ρώμης, φαμέν, το περιώνυμον άθροισμα εκ της των ετέρων τεσσάρων αγιωτάτων Πατριαρχών κοινωνίας, αποσχοινισθέν εις έθη και δόγματα της Καθολικής Εκκλησίας και των Ορθοδόξων αλλότρια…(τα δε των Ορθοδόξων αλλότρια πάντως αιρετικά)»

Ο ίδιος Άγιος «Πόθεν ουν ημίν ανεφάνησαν εξαίφνης όντες ορθόδοξοι, οι δια τοσούτων χρόνων και υπό τοσούτων Πατέρων και διδασκάλων κριθέντες αιρετικοί;»

Και ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος γράφει «Το των Λατίνων αγέρωχον γένος, την των θείων Διαδασκάλων ευλάβειαν παρά φαύλον ηγούμενοι, πρώτον μεν δια στόματος λέγειν, ότι και εκ του Υιού το Πνεύμα το άγιον εκπορεύεται ετόλμησαν, ο δη πηγήν είναι φρικτών ατοπημάτων και βλασφήμων συμπερασμάτων, πολλοί των ημετέρων Διδασκάλων σαφέστατα απέδειξαν. Είτα και προσθείναι αυτήν ταύτην την της πίστεως καινοτομίαν τω αγίω συμβόλω απεθρασύνθησαν, νείκος μέγα και άφατον εις την του Χριστού Εκκλησίαν εγείραντες, ώστε ταύτην και διαιρεθήναι την μίαν εις δύο αντιπάλους φευ, και πολεμίας προς αλλήλας μέχρι σήμερον…Η κακίστη αύτη αίρεσις ζώσα καθ’ ημάς εστι, και ουδέ παύεται λυπούσα και ταράττουσα την καθ’ ημάς Εκκλησίαν, ει και νυν μετριώτερον ή εν τοις πρόσθεν χρόνοις, δια την νυν υπό των αθέων επεισκωμάσασαν αδιαφορίαν» [4]

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως γράφει στο έργο του «Μελέτη ιστορική περί των αιτίων του σχίσματος, περί της διαιωνίσεως αυτού και περί του δυνατού ή αδυνάτου της ενώσεως των δύο Εκκλησιών, της ανατολικής και δυτικής» «Η ακάθεκτος φιλαρχία και φιλοδοξία τα πάντα εμηχανεύσαντο, τα πάντα εσοφίσθησαν, τα πάντα έδρασαν όπως αναδείξωσι τους πάπας ηγεμόνας της Εκκλησίας και τυράννους της οικουμένης… αι αμαρτίαι εχαρακτηρίζοντο ουχί εκ των ηθικών αρχών του ιερού Ευαγγελίου, αλλ΄ εκ των ηθικών αρχών του παπικού προγράμματος… την ευλάβειαν προς τον Θεόν αντικατέστησεν η προς τον πάπα ευλάβεια… η άρνησις προς τον πάπαν ευλαβείας ην προς τον Θεόν ανευλάβεια…» (σελ. 207 – 208). Επίσης «η στάσις των παπών παρείχε πολλάς τω κράτει στενοχωρίας». Και η επιγραμματική κατακλείδα: «Η των παπών συμπεριφορά κατά τον ένατον αιώνα απεθρασύνθη εις άκρον»

«Οι όροι της ενώσεως είναι τοιούτοι, ώστε καθιστώσι την ζητουμένην ένωσιν αδύνατον· διότι δεν έχουσι ουδέν σημείον συναντήσεως, ζητούσι δε εκατέρα παρά της ετέρας, ούτε πλείον ούτε έλαττον, την άρνησιν εαυτής…»

Δυστυχώς- όχι πως δεν το περιμέναμε φυσικά- απέναντι τους, οι Ορθόδοξοι κληρικοί και θεολόγοι έβαλαν τους Αγίους μας. Τους φίμωσαν, τους απομάκρυναν…

Και κατέληξαν οι 22 Ορθόδοξοι στην συμφωνία, και στην ειρήνη με τους αιρετικούς παπικούς. Επικαιροποίησαν τις υποχωρήσεις που έκαναν οι προκάτοχοί τους. Προχωρούν για την ένωση απροϋπόθετα παρά τις υπάρχουσες δογματικές διαφορές, που πλέον χαρακτηρίζονται ήθη και έθιμα ή ποικιλία θεολογικών και εκκλησιολογικών παραδόσεων. Εξάλλου έχουν και μια ψευδοσύνοδο στο Κολυμπάρι να νομιμοποιεί τις προδοτικές τους ενέργειες, που οδηγούν τα πράγματα ώστε να προσκυνήσουν οι Ορθόδοξοι την παντόφλα του Πάπα.

Χωρίς ίχνος μετάνοιας ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας, καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου, χαίρεται και αγάλλεται «Δοξολογώντας τον Τριαδικό Θεό για την ιστορική αυτή θεολογική συνάντηση, η οποία ολοκληρώθηκε επιτυχώς εν ομοφωνία, αποχαιρετούμε….τα τίμια μέλη της Διεθνούς Μικτής Επιτροπής του Θεολογικού Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξου και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας…το εκκλησιαστικό σώμα, το οποίο διψά για ειρήνη, ενότητα και αγάπη, το καταγραφέν πλέον από την Ιστορία γεγονός του ευλογημένου διαλόγου μεταξύ των δύο Εκκλησιών, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα φιλαδέλφου συνεργασίας…απευθύνουμε αδελφικό ασπασμό προς τον Αγιώτατον Πάπα Ρώμης …»

Συμπόσια και διάλογοι, συναντήσεις και συνέδρια προς τι; Ποίος είναι ο λόγος;

Ἄς θυμηθοῦμε μόνο τό Παύλειο˙«αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ, εἰδώς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καί ἁμαρτάνει, ὤν αὐτοκατάκριτος» (Τίτ. 3, 10-11). 

 Όμως ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δαχτυλάκι μας… Ας μας πούνε κληρικοί και θεολόγοι συμποσιαστές, σε ποια θέματα δογματικά υποχώρησαν και μετανόησαν οι Παπικοί. Στην πράξη ! Η απάντηση είναι σε ουδένα!

Άρα επανερχόμενοι στον πρόλογο του κειμένου μας, επί του πρακτέου που οδηγούν αυτοί οι διάλογοι; 

Τα γεγονότα φανερώνουν την πορεία προς μια Ουνιτικού τύπου ένωση των εκκλησιών, υπό την παπική καθοδήγηση και προσταγή, για το οποίο είναι ανάγκη να γαλουχηθούν οι Ορθόδοξοι, να διαστρεβλώνονται οι συνειδήσεις και τα Ορθόδοξα κριτήρια να αλλοιώνονται, να τα νομίζουν όλα όμοια και κοινά. Σε αυτό οδηγούν αυτοί οι οικουμενιστικοί διάλογοι της συμφοράς και της θεοεγκατάλειψης.

Για την Ιστορία, εκ μέρους των Ορθοδόξων μετείχαν οι:

Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτης Πισιδίας κ.Ιώβ, Συμπρόεδρος της Μικτής Θεολογικής Επιτροπής, Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.Μάξιμος και π.Alexis Torrance (Οικουμενικό Πατριαρχείο), Μητροπολίτης Μποτσουάνας κ. Γεννάδιος, Μητροπολίτης Άκκρας κ.Πέτρος και Καθηγητής κ.Γρηγόριος Λιάντας (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), Αρχιεπίσκοπος Ανθηδώνος κ. Νεκτάριος και Καθηγητής κ.Θεόδωρος Γιάγκου (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων), Μητροπολίτης Δυτικής και Νοτίου Ευρώπης κ.Ιωσήφ και π. Patriciu Vlaicu  (Πατριαρχείο Ρουμανίας), Μητροπολίτης Αχαλτσίχε κ.Θεόδωρος και π. Georgios Zviadadze  (Πατριαρχείο Γεωργίας), Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ.Βασίλειος και π.Γρηγόριος Ιωαννίδης (Εκκλησία Κύπρου), Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομος και π.Αμφιλόχιος Μίλτος (Εκκλησία Ελλάδος), Καθηγητές κ. κ. Jerzy Ostapczuk και Jerzy Betlejko (Εκκλησία Πολωνίας), Μητροπολίτης Κορυτσάς κ.Ιωάννης και Καθηγητής κ. Nathan Hoppe (Εκκλησία Αλβανίας), Μητροπολίτης Μιχαλουπόλεως κ.Γεώργιος και π.Κύριλλος Σαρκισιάν (Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας).

• [1] ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΙ Ρ/ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ https://www.patriarchateofalexandria.com
• [2] Τὸ κείμενο τῆς Ραβέννας καὶ τὸ πρωτεῖο τοῦ Πάπα
• [3] Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς -Πτυχές του έργου και της διδασκαλίας, Θεσσαλονίκη 2019
• [4] ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
• [5] “Άγιος Νεκτάριος και Παπισμός” του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου, Ομ. Καθηγητού Α.Π.Θ

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Σύναξις Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών, Αιρεσιάρχου Πάπα Ρώμης Φραγκίσκου Α΄Λεχθέντα και πραχθέντα (Μέρος 1ον)
– Η στάση των λαϊκών έναντι αιρετιζόντων Επισκόπων, κατά την ακαδημαϊκή θεολογία