Για την επέτειο της εις διάκονο χειροτονίας του μακαριστού ομολογητή γέροντά μας π. Νικόλαου Μανώλη…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Τις ματωμένες τις χορδές
του πόνου πώς να πλέξω,
με δάχτυλα τρεμάμενα
ύμνο για να σου παίξω.

Γιατί σωπαίνεις λύρα μου
που η μελωδία σου γιατρεύει;
Είναι που μπλέκεται η καρδιά
και στη σιωπή νότες γυρεύει.

Δε θα ναι μοιρολόγημα
με ποταμούς δακρύων,
θα ‘ναι μεγαλυνάριο
πως πρέπει των Αγίων.

Τρέμει και το μολύβι μου,
στίχο πώς να σου γράψω;
Μολύβι μου βάστα γερά.
Βαστώ και δε θα κλάψω

Βαστώ, μα κράτα με σφιχτά,
για να μη τρέμει η ψυχή μου,
κάθε ένα γράμμα στο χαρτί
είναι κομμάτι απ’ το κορμί μου.

Βγάζω κραυγή και αναζητώ
άνθη λευκά σε όλη την πλάση,
και τα λουλούδια προσκυνούν
ποιο χέρι να τα πρωτοπιάσει.

Θα είναι σπουδαία η γιορτή!
ύμνους γυρεύεις και λουλούδια.
Είναι επέτειος χαράς,
μόνο της πρέπουνε τραγούδια!

Για την αγάπη του Χριστού
που είχε στης καρδιάς το αίμα
ράσο ενδύθηκε αυτός
που αντιστάθηκε στο ψέμα.

Και ήτανε μαρτυρική
μέσα στο ράσο η ζωή του,
θυσία έγινε για εμάς
να έχουμε πάντα την ευχή του!

Με βλέμμα εις τους ουρανούς
παπα-Νικόλα τα παιδιά σου
με την ευχή σου να αξιωθούμε
μια μέρα να έρθουμε κοντά σου!


Μεγαλυνάριο
Στους εσχάτους χρόνους ομολογών
Την Ορθοδοξία μύστης γέγονας αρετών
προσκομίζων πάσι υπέρ της σωτηρίας
Νικόλαε παμακαρ στην Αποτείχιση

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra