Κήρυγμα Πρωτοπρεσβυτέρου Χαραλάμπους Ν. Μ.

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ» (Ἰωάν. 12,13)

Ἐπιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ἀναδημοσιεύουμε ἀπό τό Ἰστολόγιο Κατάνυξη.


 Με τα λόγια αυτά υποδέχτηκαν σήμερα στα Ιεροσόλυμα οι άνθρωπο τον Ιησού Χριστό, δείχνοντας έτσι, προφητικά, ότι αυτός είναι ο Ευλογημένος του Θεού. Είναι η μόνη φορά, που ο Ιησούς Χριστός εισέρχεται στην αγία Πόλη τόσο θριαμβευτικά, αλλά και πάλι, ταπεινός και πράος, καθισμένος επάνω σε’ ένα γαϊδουράκι. Εισέρχεται όχι όπως οι κοσμικοί άρχοντες, αλλά ως βασιλιάς της αιώνιας δόξας, που θα χαρίσει την αιώνια βασιλεία στους ανθρώπους. Έρχεται όχι όπως οι κοσμικοί άρχοντες, αλλά ως ο βασιλιάς της αιώνιας δόξας, που θα χαρίσει την αιώνια βασιλεία στους ανθρώπους. Έρχεται για να σώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία, και να του χαρίσει την αιώνια ζωή, «ευλογημένος ο ερχόμενος»

        Η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, αποτελεί την είσοδό του στο πάθος, γίνεται συγχρόνως η θύρα του εκουσίου πάθους του. Από σήμερα άρχισαν να ανησυχούν οι Ιουδαίοι και να σκέπτονται να τον φονεύσουν. Όμως αυτό αν και τα γνωρίζει όλα σαν Θεός που είναι, μπαίνει στην πόλη πανηγυρικά. Οι άνθρωποι τον φωνάζουν βασιλιά του Ισραήλ. Αυτός όμως γνωρίζει καλά πώς με την είσοδό του αυτή θα εισέλθη στο Πάθος του, πού θα τον ανεβάσει στο σταυρό, θα γίνει ο βασιλιάς του Σταυρού. Η βασιλεία του θα μένει στον αιώνα, δεν θα έχει καμία σχέση με τις κοσμικές βασιλείες, γιατί δεν είναι από τον κόσμο αυτόν.

        Ο ερχομός του είναι ευλογημένος∙ «ευλογημένος ο ερχόμενος». Σκορπίζει παντού την ευλογία και τη Θεία Χάρη του. όταν ο άνθρωπος κοινωνάει τα άχραντα μυστήρια, δέχεται μέσα του αυτόν τον ίδιο τον Ιησού Χριστό. Τότε ο άνθρωπος αυτός είναι ένας ευλογημένος άνθρωπος, διότι μπήκε μέσα του ο Χριστός και τον ευλόγησε. Δέχτηκε μέσα του τη θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου «Ευλογημένος ο ερχόμενος». Όπου ο Χριστός περνάει το αγιάζει, το φωτίζει με το θείο φως του. όποιος άνθρωπος δέχεται μέσα του τη Θεία Κοινωνία αγιάζεται, φωτίζεται, μεταμορφώνεται πνευματικά, γίνεται μία νέα Ιερουσαλήμ, πού υποδέχεται τον Πράο και Ταπεινό βασιλιά της δόξης, τον Ιησού Χριστό. Μεγάλη τιμή στον άνθρωπο να δέχεται μέσα του τον  Ιησού Χριστό, να κοινωνάει το σώμα και το αίμα, του Κυρίου. Αλλά «πώς» κοινωνάει όμως έχει μεγάλη σημασία. Σε μια του επιστολή ο απόστολος Παύλος γράφει∙ «δοκιμαζέτω άνθρωπος εαυτόν και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω». δηλαδή, ας δοκιμάζει πρώτα κι ας ανακρίνει κάθε Χριστιανός τον εαυτό του, κι ύστερα ας τολμά να πάρει στο στόμα του τον άγιο Άρτο και το τίμιο Αίμα. Ο θεός είναι «πυρ καταναλίσκον». Φωτιά που καίει και λυώνει τα πάντα∙ καίει την αμαρτία, μα καίει και τον αμετανόητο αμαρτωλό, πού ανέτοιμος και χωρίς εξομολόγηση τολμάει να κοινωνήσει.

Η θεία κοινωνία γίνεται «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον», για κείνους πού κοινωνούν αξίως, αλλά γίνεται και «εβ κρίμα» για κείνους πού κοινωνούν αναξίως.

Αμαρτάνει πολύ βαριά εκείνος, που χωρίς διάκριση, χωρίς πνευματική προετοιμασία, χωρίς προσευχή και νηστεία, χωρίς μετάνοια και εξομολόγηση, παίρνει μέσα του το σώμα και το αίμα του Κυρίου. Ο Βασιλέας Χριστός,, όπως και τότε στα Ιεροσόλυμα, έρχεται «σώζων»∙ έρχεται και σώζει τους αμαρτωλούς, εκείνους που ξέρουν και ομολογούν την αμαρτία τους και τον δέχονται βασιλέα και σωτήρα των ψυχών τους. Αυτόν τον βασιλέα και Σωτήρα. Αυτόν τον αληθινό Θεό, πού έγινε και τέλειος άνθρωπος, δεχόμαστε μέσα μας κάθε φορά που κοινωνούμε τα άχραντα μυστήρια.

Ο λαός που τον υποδέχεται στα Ιεροσόλυμα φωνάζει ο βασιλεύς του Ισραήλ. Και το Ισραήλ εδώ είναι όλοι οι άνθρωποι της γης που πίστεψαν στο Χριστό, και έλαβαν το άγιο βάπτισμα είναι το νέο Ισραήλ που δεν περιμένει τον ερχομό του Μεσσία όπως το Παλαιό Ισραήλ, αλλά πιστεύει ότι ήλθε ο Χριστός, και ζει μέσα στη βασιλεία του.

Αγαπητοί μου αδελφοί. Φτάσαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Υποδεχόμαστε σήμερα τον βασιλέα Χριστό «ερχόμενον προς το εκούσιον πάθος». Με βαθειά συντριβή και ειλικρινή μετάνοια, με ιερή κατάνυξη ας κάμωμε μια προσευχή κι ας πούμε ο καθένας άλλη μια φορά αυτό που ψέλναμε όλη την Μεγ. Τεσσαρακοστή. «ψυχή μου, ψυχή μου, αναστάντα∙ τι καθεύδεις»; Τίναξε από πάνω σου το βαρύ ύπνο της αμαρτίας. Σάρωσε και συγύρισε το σπίτι σου. Τοίμασε τη λαμπάδα της πίστεως. Συμφιλιώσου με τους αδελφούς σου. Ντύσου την αγνότητα. Στολίσου την ταπεινοφροσύνη. Φόρεσε την πραότητα και την υπομονή. Πάρε και τα βαΐα των φοινίκων, τα σύμβολα της νίκης, και υποδέξου τον βασιλέα που έρχεται, όχι πια στα Ιεροσόλυμα, αλλά μέσα στην ψυχή του κάθε πιστού, που στέκεται στην ωραία πύλη, μπροστά στο άγιο ποτήριο. Ευλογημένος ο ερχόμενος. Αμήν.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra