…Ο πατέρας Βαρνάβας είναι ένα ζωντανό  παράδειγμα πώς ένας πολύ ευλαβής μοναχός μπορεί ακόμη και να υποπέσει στην αμαρτία της άρνησης της Πίστης και της βλασφημίας…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Είναι εντυπωσιακό πώς οι ρασοφόροι μας, που τα τελευταία χρόνια έχουν εμπλακεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο με τον Οικουμενισμό, (Οικουμενική κίνηση, Μεταπατερική θεολογία, εκσυγχρονισμός της Εκκλησίας, μετάφραση Ιερών Κειμένων, ομοιοπαθητική, αποδοχή του Κολυμπαρίου, αποδοχή της αίρεσης του επισκοποκεντρισμού, αποδοχή της αίρεσης του Πρωτείου στην Ανατολή, αποδοχή του Ουκρανικού Κακοκέφαλου) έχουν φτάσει στο ύστατο σημείο βλασφημίας, να διώχνουν τον κόσμο από τις Εκκλησίες ενόψει του κορονοϊού και να τον αποτρέπουν από το να προσκυνήσει τις ιερές εικόνες, να πάρει αντίδωρο και να κοινωνήσει. Με τον τρόπο αυτό καταπατούν το βασικό δόγμα της Εκκλησίας, ότι στη Θεία Λειτουργία έχουμε πραγματική μεταβολή του Άρτου και του Οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού, ότι οι Ιεροί Ναοί δεν είναι απλές αίθουσες εκδηλώσεων, αλλά ο Οίκος του Θεού.

Εκτός αυτού διδάσκουν με τη στάση τους και για άλλη μια φορά ένα πρότυπο συμπεριφοράς που δεν ταιριάζει με τη χριστιανική ιδιότητα. Ο χριστιανός εξ ορισμού είναι αντιστασιακός, πειθαρχεί στο Θεό πιο πολύ από ότι στον άνθρωπο. Όταν το θέλημα του Θεού συγκρούεται με το θέλημα της πολιτείας, υπακούει στο θέλημα του Θεού. Τί συμβαίνει σε αυτή την ιστορική συγκυρία; Μήπως οι συγκεκριμένοι  αδυνατούν να αντιληφθούν ποιό είναι το θέλημα του Θεού ;

Ορισμένοι εξ’ αυτών δε διστάζουν να εκφράζουν αυθεντικά ότι γνωρίζουν το θέλημα του Θεού, σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί. Διαβάσαμε σε πρόσφατο δημοσίευμα ότι ο π.Βαρνάβας Γιάγκου (ηγούμενος της Ι. Μονής Αγ. Θεοδώρας Θεσ/νίκης και Διευθυντής του Γραφείου Νεότητας της Ι. Μητρ. Θεσσαλονίκης και προϊστάμενος στον Ι.Ν. Παναγίας Λαοδηγήτριας) διακήρυξε στο εκκλησίασμα, στους τελευταίους Χαιρετισμούς που πραγματοποιήθηκαν πριν τη λήψη των αυστηρών μέτρων από την Κυβέρνηση, ότι : «Ο χριστιανός δεν είναι χριστιανός, όταν είναι εδώ αυτό τον καιρό» και “Μην προσκυνήσετε τις εικόνες σήμερα! Όχι γιατί δεν εμπιστευόμαστε την Παναγία. Αλλά να μην Την προκαλούμε κιόλας». 

Ο πατέρας Βαρνάβας είναι ένα ζωντανό  παράδειγμα πώς ένας πολύ ευλαβής μοναχός μπορεί ακόμη και να υποπέσει στην αμαρτία της άρνησης της Πίστης και της βλασφημίας, αν δεν προσέξει και αφεθεί να συμπλεύσει με το σύγχρονο οικουμενιστικό εκκλησιαστικό χώρο. (θυμίζουμε και τα εξής: Ο π. Βαρνάβας Γιάγκου προωθεί την παναίρεση του Οικουμενισμού [ΦΩΤΟ & ΒΙΝΤΕΟ 2016]).

Θα θέλαμε να απευθύνουμε στο συγκεκριμένο ρασοφόρο το εξής ερώτημα: “Το κήρυγμα ότι η προσκύνηση των εικόνων δε μεταδίδει ασθένειες, πότε περιμένετε να το κάνετε στο ποίμνιο;” Από την εποχή που η Εκκλησία αντιμετώπισε την αίρεση της Εικονομαχίας, έχει διατυπωθεί σαν δόγμα η διδασκαλία της ότι δεν προσκυνούμε το ξύλο ή το τζάμι, μεταγενέστερα, αλλά το εικονιζόμενο πρόσωπο. Η εικόνα είναι ιερό αντικείμενο λατρείας, ο πιστός προσκυνάει τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους. Μεταδίδουν ιούς ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι; Ο Τίμιος Σταυρός; 

Επίσης, όλα αυτά τα χρόνια ακούμε συνεχώς κηρύγματα για την ευχαριστιακή σύναξη από διάφορους ζηζιούλειους λειτουργιολόγους, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται και ο π.Βαρνάβας. Την ώρα αυτή του πειρασμού και της δοκιμασίας, πού είναι όλοι αυτοί οι περίφημοι θεολόγοι του Φαναρίου και μη; Την ώρα αυτή του πειρασμού συντασσόμαστε με τον αιώνα τούτο τον απατεώνα; Αλλά φαίνεται πως οι ως άνω διδασκαλίες ήταν κουλτουριάρικες, μεταπατερικές, χωρίς Χριστό.

Οι παλαιοί Πατέρες της Εκκλησίας για κάθε δόγμα και κάθε διδασκαλία που διατύπωναν, έχυναν το αίμα τους, ακρωτηριάζονταν, αναλώνονταν στο κήρυγμα, κόντρα στο Κράτος, κόντρα στη Διοικούσα Εκκλησία, δε δίσταζαν να γίνονται δυσάρεστοι στο ποίμνιο. Ταρακουνούσαν τα λιμνάζοντα ύδατα της πλάνης, φανέρωναν και εδίωκαν τελικά το διάβολο, εξαγίαζαν χώρους, ανθρώπους και, όταν ο Θεός έδινε δι’ ευχών τους, και ολόκληρες χώρες και αυτοκρατορίες. Προπαντός εξαγίαζαν την Πίστη, την ξεκαθάριζαν. Ναι, με αυτή την κεκαθαρμένη Πίστη να θρέφονται οι άνθρωποι και να θάλλουν!

Η Πίστη που πρεσβεύει ο πατήρ Βαρνάβας και που επαινείται δημόσια από τον καταξιωμένο δημοσιογράφο κ. Κωττάκη, δεν είναι εξαγιασμένη και κεκαθαρμένη. Παρακολουθώντας την πορεία του μέχρι τώρα, βλέπουμε ότι την έχει μπερδέψει τόσο με δυτικά ουμανιστικά στοιχεία των ψυχιάτρων και ψυχολόγων, (βλ.”η χαρά του έρωτα“) όσο και με τα ανατολίτικα ινδουιστικά ολιστικά στοιχεία.

Έχει δώσει πλήρη κάλυψη στην ομοιοπαθητική ιατρική, δηλώνοντας κατά την προώθηση του βιβλίου του κ. Βυθούλκα για την ομοιοπαθητική, ότι όσοι πατέρες, κληρικοί, λαϊκοί, Εκκλησίες, ιατρικός κόσμος αρνούνται την Ομοιοπαθητική ως ιατρική επιστήμη, και την κατατάσσουν στις ολιστικές θεραπείες – θρησκείες ανατολικής εμπνεύσεως, είναι όλοι τους στενόκαρδοι, οι οποίοι δεν έχουν άνοιγμα να προσλάβουν το Όλον, (όπως εξηγεί λίγο αργότερα Όλον ὁ κ. Βυθούλκας εννοεί το Κοσμικό Όλον και το επαναλαμβάνει συνεχώς! Εδώ). Επίσης όλοι αυτοί οι άνθρωποι, θεσμοί, Εκκλησία, (Ελλάδος, Ρωσίας, Διορθόδοξες Διασκέψεις), είναι νομικιστές. Επίσης ο “ορθόδοξος” πρέπει να είναι ανοιχτός και να προσεγγίζει τον καθένα Κρισναμούρτη! Επίσης συνεχίζει λέγοντας ότι προσβάλλουν την αλήθεια (εννοείται της Ομοιοπαθητικής), και εκθέτει την Εκκλησία η άρνηση της τυφλής αποδοχής της Ομοιοπαθητικής. Στη συνέχεια δέχεται ότι η θεραπεία του σώματος είναι ταυτόχρονη θεραπεία και της ψυχής, πράγμα το οποίο επιτελεί, κατά τον π. Βαρνάβα, η Ομοιοπαθητική.

Θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον π.Βαρνάβα αν πιστεύει και για τη Θεία Κοινωνία ό,τι πιστεύει για την Ομοιοπαθητική, ότι είναι δηλαδή θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Και γιατί δεν αγωνίζεται για αυτή του την πίστη στη Θεία Κοινωνία, όσο αγωνίστηκε για την Ομοιοπαθητική, τη στιγμή που αυτή αμφισβητείται και από την Πολιτεία και από την Εκκλησία; 

Ας προσέξει μήπως είναι ο Τζων Λένον της Εκκλησίας, κατά τα λεγόμενα του κ. Κωττάκη, όχι μόνο για λόγους εξωτερικής εμφάνισης…  

Από τα παραπάνω αποδείξαμε νομίζω ότι ο π.Βαρνάβας είναι ένας άνθρωπος που για τα πιστεύω του δεν διστάζει να κάνει ανυπακοή στην Εκκλησία, ακόμη και στους Αγίους, αφού τόσο η Εκκλησία της Ελλάδος, και όχι μόνο, έχει εκφραστεί αρνητικά για την ομοιοπαθητική, όσο και ο άγιος Παίσιος!

Όσα ο ως άνω πατήρ κηρύσσει είναι σε αρμονία με το ανοιχτό πνεύμα που θέλει στανικά να υπηρετεί. Μας δίνει την εντύπωση ότι αυτός, όπως και άλλοι, κάνουν μια προσωπική εκκλησιαστική καριέρα ομιλητή, συγγραφέα, διανοούμενου, διανοητή περί την Πίστη και όχι μια πορεία ιερατικής διακονίας στην κιβωτό της Εκκλησίας. Οι πατέρες αυτοί δεν εκφράζουν την Πίστη της Εκκλησίας. Βάζουν στα της Πίστης τις προσωπικές τους πινελιές, πινελιές του πνεύματος από το οποίο εμφορούνται και το οποίο, όπως είδαμε, ελέγχεται αν είναι του Χριστού καθαρά. 

Γέμισε η Εκκλησία του Χριστού από καριερίστες διανοούμενους, που στην ουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά influencers (στην περίπτωση μας αποδίδεται καλύτερα ως διαδικτυακοί χειροκροτητές)! Βαρεθήκαμε να ακούμε προσωπικές γνώμες και απόψεις για το κάθε τι.

Την αυθεντική διδασκαλία της Εκκλησίας θα συνεχίσουμε, λοιπόν, να τη διδασκόμαστε από εκείνους τους πατέρες της Εκκλησίας που μόνο τους μέλημα έχουν να είναι βιωματικά επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσι, ταπεινώνοντας τον εαυτό τους στο θέλημα του Θεού και τη διάνοιά τους στη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων. Από όσους η τήρηση των εντολών, τους έχει καταστήσει επιδεκτικούς στην έλλαμψη του Αγίου Πνεύματος μέσα τους. Από όσους ταπεινά ζητάνε και λαμβάνουν πληροφόρηση μέσα τους για το κάθε τι από το Θεό, την Παναγία και τους Αγίους. Από όσους οικοδομούν με όλους αυτούς τους τρόπους το οικοδόμημα της Ορθόδοξης Πίστης μέσα τους και δε διστάζουν να διδάξουν, να διαμαρτυρηθούν, να αντιδικήσουν, να συγκρουστούν με όποιον πρέπει, την ώρα που πρέπει και να δώσουν και τη ζωή τους, αν χρειαστεί! Κι ας μην είναι αρεστοί από όλους, από τον κόσμο. Ο Χριστός στο Ευαγγέλιό Του λέει στους μαθητές Του: Εί εμέ εμίσησαν και εδίωξαν και υμάς μισήσουσι και διώξουσι.

Αντίθετα, ποιμένες σαν τον π.Βαρνάβα και τους ομοίους του, τους θέτουμε σε αυστηρή πνευματική καραντίνα, διακόπτουμε την πνευματική κοινωνία μαζί τους, λειτουργικά απομακρυνόμαστε τελείως από αυτούς, με την ελπίδα να ταρακουνηθούν και να συνέλθουν, γιατί είναι φορείς πολλών πνευματικών ιών, που μολύνουν την Πίστη και αδυνατίζουν τρομερά το ανοσοποιητικό σύστημα των πιστών, καθιστώντας μας ευάλωτους στην παναίρεση της εποχής με τα αναρίθμητα προσωπεία, τον Οικουμενισμό και την Πανθρησκεία. 

ΥΓ. Όσο για την καρδιακή προσευχή στην οποία προτρέπει ο πατήρ τους πιστούς, ενώ ταυτόχρονα τους διώχνει από την Εκκλησία, λόγω του φόβου μετάδοσης του κορονοϊού, θαρρείς και το ένα αναιρεί το άλλο, οφείλει να γνωρίζει ότι αυτή, για να είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος, πρέπει να εδράζεται στην ορθή Πίστη.