Τί άκουσε το εκκλησίασμα και δεν σηκώθηκε να φύγει; Πώς ανέχονται να τους ποιμαίνει ένας που σίγουρα ποιμένας Χριστού δεν είναι!

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Το ρητορικό ερώτημα «αν έχεις τέτοιους Επισκόπους, τι να τους κάνεις τους αλλόθρησκους και αιρετικούς» (κατά τη γνωστή παροιμία «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς») το αφιερώνουμε στον Μητροπολίτη κ. Άνθιμο!

Τόμους θα μπορούσαμε να γεμίσουμε και εμείς ως Κατάνυξη αλλά και κάθε Ορθόδοξο μέσο ενημέρωσης που τρέφει βαθιά πίστη και αγάπη προς τον Χριστό μας, τον μόνο αληθινό Θεό, αν έπρεπε να διεξέλθουμε εκτενώς τα αφορώντα το πρόσωπο του Μητροπολίτη κ. Ανθίμου. Είναι πια αναμενόμενο πως κάθε δήλωσή του σε τηλεοπτικό σταθμό, σε έντυπο μέσο και δυστυχώς ακόμα και κήρυγμά του, βάζει μπουρλότο στα θεμέλια όσων αποτελούν τα Ιερά και τα Όσια μας, στην παραδεδομένη από τους Αγίους Πατέρες πίστη μας. Κάλλιστα θα μπορούσαμε να του αποδώσουμε το προσωνύμιο “ο μπουρλοτιέρης Ιεράρχης”.

Δεν χρειάζεται να μακρηγορήσει ο κ. Άνθιμος, καθώς ακόμη και σε μια μικρή παράγραφο μπορεί να αλλοιώσει τα δόγματα της πίστης μας, να υποσκελίσει τους Κανόνες της Εκκλησίας μας, να εκστομίσει αναλήθειες, ανακρίβειες και ψεύδη. Και για του λόγου το αληθές πρωταρχικά αναφέρουμε το ψεύδος του όταν μίλησε για τις πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω της «πανδημίας» του κορωνοϊού και υποστήριξε ότι αυτές δεν είναι πρωτόφαντες για τη ζωή της Εκκλησίας. Ας μας πει ο κ. Άνθιμος πότε ξανά στη δισχιλιετή πορεία της η Εκκλησία μας έζησε τέτοια οδύνη ως Σώμα Χριστού, πότε συνέβη ξανά να σφραγιστούν οι Ναοί και να αποκλειστούν οι πιστοί από τα Άγια Μυστήρια και από αυτό το σωτηριώδες Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας! Πότε ξανασυνέβη να μην εορταστεί η εορτή των εορτών, η πανήγυρις των πανηγύρεων, η πρώτη εορτή των χριστιανών, που είναι αυτή της Λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου μας! Όσους διωγμούς, όσες δυσκολίες και δεινά και να πέρασε στο διάβα των αιώνων η Εκκλησία μας, ποτέ δεν ξαναβίωσε αυτό το κατάντημα, δηλαδή με επίσημη Συνοδική απόφαση να απαγορευτεί στους πιστούς να ζήσουν το χαρμόσυνο γεγονός της Αναστάσεως αλλά και να εξαφανιστεί κάθε υποψία αυτής της εορτής, χωρίς περιφορά του Επιταφίου, έστω στους δρόμους των ενοριών, με βουβά καμπαναριά και λαμπάδες σβησμένες, χωρίς να καίνε με το Άγιο Φως. Μέγα ψεύδος ο ισχυρισμός του κ. Ανθίμου συνεπώς.

Ουδόλως μας εκπλήσσει όμως, καθώς μας έχει περίτρανα αποδείξει και στο παρελθόν πόσο πολύ ταυτίζεται με την κοσμική εξουσία αλλά και με τον κόσμο, εννοώντας φυσικά το κοσμικό πνεύμα. Αρκεί να θυμίσουμε μια παλαιότερη δηλωσή του, πως αν το Ευαγγέλιο προτάσσει αυτό το δεδομένο και ο κόσμος λέει το αντίθετο, θα πάει με τον κόσμο. Σταθερός λοιπόν στις αρχές του ο συγκεκριμένος Μητροπολίτης και σε αυτήν τη δεδομένη στιγμή μας αποκαλύπτεται πόσο συστημικός είναι και ο ίδιος και το συνάφι του και σε ποιο βαθμό συντάσσεται με τους δημίους του πιστού λαού. Και αντί να συμπαρασταθεί στο δοκιμαζόμενο πιστό, τον κατακεραυνώνει και θέλει να τον γεμίσει και ενοχές, γιατί τόλμησε να απαιτήσει το αυτονόητο, να προστρέξει πάνω στην δυσκολία του στον Κύριο και Θεό του, να ζητήσει το έλεός Του και εν μετανοία και προσευχή να λάβει τη Χάρη Του. Πού έχουμε φτάσει; Πόσο πάτο θα πιάσει ακόμα ο κ. Άνθιμος, που μαλώνει τους πιστούς γιατί πιστεύουν!

Φυσικά δεν παραλείπει να κάνει το αναγκαίο πια «καλόπιασμα-γλείψιμο» στην κοσμική εξουσία, προσόν απαραίτητο για τους κατέχοντες ηγετικές θέσεις στην Εκκλησία. Σα να είναι οι κυβερνώντες τα αφεντικά τους και αυτοί οι πιστοί δούλοι. Μπας και είναι πραγματικά έτσι τα πράγματα;;; Ένα είναι το σίγουρο, ότι υπακοή στο θέλημα του Χριστού μας δεν κάνει ο κ. Άνθιμος και ούτε πίστη στη δύναμη του Τριαδικού Θεού έχει, καθώς, όπως ο ίδιος ομολογεί, η πολιτεία και η επιστημονική κοινότητα προστάτευσαν το λαό από την «πανδημία». Για τον Επίσκοπο της Εκκλησίας του Χριστού, ο ίδιος ο Χριστός είναι ανύπαρκτος. Τί άκουσε το εκκλησίασμα και δεν σηκώθηκε να φύγει; Πώς ανέχονται να τους ποιμαίνει ένας που σίγουρα ποιμένας Χριστού δεν είναι!

Και φτάνουμε στο πιο κατάπτυστο σημείο ενός προκλητικά απαράδεκτου κηρύγματος, που είναι αναμφίβολα το σημείο όπου ο κ. Άνθιμος, ελέγχοντας τους πιστούς που ήθελαν να εκκλησιαστούν, αναφέρεται εγκωμιαστικά στην μέριμνα της πολιτείας για τις χριστιανικές γιορτές! Εδώ ειλικρινά πρέπει να πάρουμε πολλά υπογλώσσια προκειμένου να γλιτώσουμε το εγκεφαλικό. Για ποια ακριβώς μέριμνα μιλάει ο Δεσπότης; Που άφησαν τρεις μήνες τον πιστό λαό χωρίς Θεία Κοινωνία; Που εξαφάνισαν κάθε ίχνος εορτασμού της μεγαλύτερης εορτής της χριστιανοσύνης; Που καραδοκούσαν και δίωκαν ποινικά όσους ιερείς και πιστούς έπρατταν κατά τη χριστιανική τους συνείδηση; Που έφτασαν ακόμα και στο σημείο να βάλουν πρόστιμο στο φορτηγάκι που μετέφερε την εικόνα της Παναγίας μας; Πόσο ακόμα θα προκαλεί τη μακροθυμία του Θεού ο κ. Άνθιμος!

Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν, είτε ο μηροπολίτης έχει πιει από το «τρελό νερό» και λαλεί τα ανήκουστα και βλάσφημα, είτε ο Δεσπότης είναι εντεταλμένο όργανο, το οποίο εκτελεί εντολές άνωθεν και σίγουρα όχι από τον Δεσπότη Χριστό. Τι άλλο μπορούμε να σκεφτούμε, όταν τον ακούμε από τη μία να επαινεί την κυβέρνηση, που μερίμνησε και έκλεισε τους Ναούς μας και καταπάτησε την πίστη μας, δίνοντας έτσι εν λευκώ τα κλειδιά στους διώκτες να διώξουν ακόμα σκληρότερα τους πιστούς χριστιανούς, και από την άλλη να κατακεραυνώνει τους χριστιανούς που δεν συναίνεσαν να στερηθούν το λατρεμένο μας Χριστό. 

Και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει το γνωστό μότο των αγαπούληδων Οικουμενιστών «αγάπη προς κάθε μη Ορθόδοξο, αλλόθρησκο και άπιστο, αλλά όχι για όσους φέρουν το όνομα του ενσυνείδητου χριστιανού». Οι ίδιοι που συνταυτίζονται και συμπονάνε και συντρέχουν κάθε ψυχή που εμμένει σε αιρετικές παραφυάδες, όταν πρόκειται για τους συνειδητούς Ορθοδόξους, τότε πλέον γίνονται δήμιοι σκληροί, που ετοιμάζονται να ρίξουν βαρύ τον πέλεκυ στα κεφάλια των χριστιανών. Τρανός εκφραστής του δόγματος αυτού ο κ. Άνθιμος, φτάνει να συκοφαντήσει τους πιστούς ότι διαστρέφουν την πίστη. Πώς δεν σηκώθηκαν και οι πέτρες να τον χτυπήσουν με αυτά που λέει! Που όντας ο ίδιος πιστός ακόλουθος του Κολυμπαριστικού πνεύματος και γεμάτος από την Οικουμενιστική δυσωδία, κατηγορεί τους χριστιανούς ότι διαπνέονται από άνεμο Ορθόδοξου εγωισμού, ενώ νωρίτερα τους αποκάλεσε αμαθείς στα περί της πίστης. Αναρωτιόμαστε αν στο μέλλον τολμήσει να ξεστομίσει και την άλλη πονηρή εξυπνάδα των θιασωτών του Κολυμπαρίου, ότι η μόνη αίρεση είναι ο εγωισμός.

Στο τέλος του απεχθέστατου κηρύγματός του επιλέγει τις γνωστές, “άρες μάρες κουκουνάρες” του Οικουμενιστικού συναφιού και συρφετού, το γνωστό «όλοι μαζί, κανείς χωριστά, διακονία στον άνθρωπο» και όλα αυτά τα έωλα ανθρωποκεντρικά τεκτονικά συνθήματα, που καμία σχέση δεν έχουν με την αληθινή πίστη στο Χριστό της Ορθοδοξίας που σώζει. 

Αντί για αυτούς τους βερμπαλισμούς επιβάλλεται ο κ. Άνθιμος να αναλάβει την ευθύνη, αυτός και όλοι οι υπόλοιποι ομοϊδεάτες του, καριερίστες και προικοθήρες των επισκοπικών θρόνων, για τους συνανθρώπους μας που έφυγαν από αυτή τη ζωή χωρίς να λάβουν τη Θεία Κοινωνία, το εφόδιο της Αιωνίου Ζωής. Και εγκαταλείφθηκαν εξαιτίας της επισκοπικής αναλγησίας μόνες οι ψυχές, την ίδια στιγμή που ο Χριστός μας έχυνε το Τίμιο Αίμα Του επάνω στο Σταυρό προσωπικά για καθεμιά από αυτές!

Δείτε σχετικά:
Ο Αλεξανδρουπόλεως διάβασε το Ευαγγέλιο στα νέα ελληνικά!
– Ο Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, συμφώνως με το πνεύμα των φίλων του Προτεσταντών, μας νουθετεί!
– Μάθημα ταπείνωσης από τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως! Καλά έκαναν και έκλεισαν τις Εκκλησιές!
– Τότε που οι θάνατοι μόνο στο Αγρίνιο έφταναν τους 40 με 50 ημερησίως. Απάντηση στον Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμο!
– Απάντηση στην προβληματική θέση του μητρ. Αλεξανδρουπόλεως κ.Ανθίμου περί του ότι «δεν είναι μαγική η Θεία Κοινωνία»
Έκπληξη! Ανησυχία! Θυμός! Απογοήτευση! σχετικά με τα μέτρα που αποφάσισε η ΔΙΣ στην 1η συνεδρία Μαΐου
 Μάσκες, αντισηπτικά και Άγιος ο Θεός
Ή μένεις στον Ι. Ναό με μάσκα ή καταφεύγεις σε άλλες θεάρεστες λύσεις, όπως της ευλογημένης αποτείχισης
– π.Θεόδωρος Ζήσης, Προσβολή των δογμάτων της Εκκλησίας και της Ιερότητας των Ναών
– Ευτυχώς που υπάρχουν τολμηροί Ιερείς που βοήθησαν και κοινώνησαν το ποίμνιο εν μέσω του εγκλεισμού