του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

...Είναι μοναδική μας ευκαιρία, αντί να στεκόμαστε με κομμένη την ανάσα απέναντι από την τηλεόραση, να βάλουμε αρχή να πιάσουμε σήμα με τον γέροντα….

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το τεράστιο υλικό του παλαιού και ανενεργού πλέον, Ιστολογίου μας Κατάνυξις (https://www.katanixis.gr/), που αποτελεί ανυπολόγιστο πλούτο παρακαταθήκης και ενημέρωσης.


Γράμμα στον εαυτό μου

Κοσμίδης Ν. Ελευθέριος

Μη θαρρεί κανείς πως τα γραψίματα γίνονται από κάποια ασφάλεια, μακριά από τις ανησυχίες και τα βάσανα τα καθημερινά. Έχει μονάχα μια παιδική αφέλεια εκείνος που γράφει, και νομίζει διαρκώς πως μπορεί να αντιπαλέψει τους επίβουλους καθώς και τον κακό του εαυτό, μοναχά με το χαρτί και το μολύβι.

Οι πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις της πατρίδος μας, ήταν ξάφνιασμα για όλους. Είναι ένα σταυροδρόμι στο χρόνο, που τα γενόμενα θα τα γράψει η Ιστορία. Εμείς ο καθένας από εμάς, με το δικό του τρόπο του θα σκεφτεί, θα αποφασίσει, θα πράξει και κάποια οι απόγονοι μας, θα μας κρίνουν.

Ποια αρετή, ποια επιστήμη και ποια παιδεία ή μόρφωση μπορεί να θωρακίσει τον άνθρωπο, ώστε στις κρίσιμες ώρες να πράξει το ηρωϊκό, το υπεράνθρωπο, να ορθώσει το ανάστημά του υπερασπιζόμενος αξίες και ιδανικά, που μένουν αναλλοίωτα στο χρόνο.

Άραγε ετούτο πρέπει να ναι το κριτήριο, ή μήπως υπάρχει και κριτήριο πέρα από το χρόνο και την Ιστορία; Ας μη ντραπούμε να το ομολογήσουμε, πέρα από την ευημερία ή τις στερήσεις, πέρα από την κοινωνική καταξίωση ή την κατακραυγή, πέρα από πολιτικές, από συμμαχίες, από πολέμους ή από χρεοκοπίες, πέρα από την Ιστορία και το χρόνο, βρίσκεται το αιώνιο.

Τα εξωτερικά γενόμενα μας αφορούν όλους, δεν είμαστε σε κάποια γυάλα προστατευμένοι και ασφαλείς. Επειδή όμως ο στόχος μας είναι αιώνιος, οι ορθόδοξοι Χριστιανοί, δε γίνεται να αγωνιούμε, να ταραζόμαστε ή χειρότερα να απελπιζόμαστε όπως εκείνοι που δε γνωρίσανε το Χριστό.

Ο πνευματικός αγώνας δε γνωρίζει λιτότητα, οι πνευματική εμπειρία δεν επιδέχεται κάπιταλ κοντρόλ, η μετάνοια-Εξομολόγηση και η Θεία Ευχαριστία, δεν κουρεύονται. Όλα δίδονται σε αφθονία, απλόχερα, πλουσιοπάροχα. Στον πνευματικό χώρο Νταϊσεμπλουμ, Ντράγκι και Λαγκάρντ είναι μόνον ο εαυτός μας. Μόνον η στάση μας, μπορεί να μας χρεοκοπήσει απέναντι στο Θεό.

Είναι μοναδική μας ευκαιρία, αντί να στεκόμαστε με κομμένη την ανάσα απέναντι από την τηλεόραση, να βάλουμε αρχή να πιάσουμε σήμα με τον γέροντα, να δυναμώσουμε την ένταση της προσευχής, να νοστιμίσουμε τη ζωή μας με την μνημόνευση των γνωστών και των φίλων, να κυνηγάμε τις ακολουθίες και αφού χρόνος υπάρχει να τον επενδύουμε με την ευχή του πνευματικού, κατά Θεόν και όχι να τον ξοδεύουμε.

Ο άνεργος για τον κόσμο, είναι δόκιμος εργαζόμενος για τον Θεό. Εκείνος θα φροντίσει, Εκείνος θα βρει τη λύση, Εκείνος και θα ευλογήσει την έκβαση στη ζωή μας. Τελικά η προσωπικότητα του καθενός φαίνεται από την ευρηματικότητα, την απλότητα και την επιμονή που δείχνει στο κυνήγι του γέροντά του, σαν αύρα λεπτή.