Παρατηρεί κανείς ότι και αυτό το ζήτημα, μαζί με μια σειρά από άλλα, ακολουθεί την εξελικτική πορεία της επικράτησης της Νέας Τάξης Πραγμάτων στη χώρα μας.

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Διαβάσαμε στα μέσα την παρέμβαση της ΑΠΔΠΧ (Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα)  στο θέμα  της απαλλαγής  από το μάθημα των θρησκευτικών. Συγκεκριμένα, η εν λόγω Αρχή εισηγήθηκε ότι για την απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών αρκεί η επίκληση “λόγων συνείδησης” και όχι λόγων “θρησκευτικής συνείδησης”, όπως αναγράφει η τελευταία εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας.  

Σκεφτήκαμε, αντί άλλου σχολιασμού, να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή για το ζήτημα της απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών στη χώρα μας. Το διαδίκτυο στάθηκε ευνοϊκό και, κατά θεία θέληση, βρήκαμε την παρακάτω ανάλυση στη wikipedia, την οποία και παραθέτουμε προς ενημέρωσή υμών και ημών. 

«Η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα είναι ένα ζήτημα που συνδέεται με τα ευρύτερα ζητήματα της προστασίας προσωπικών δεδομένων, ανεξιθρησκείας, και διαχωρισμό κράτους και εκκλησίας. Από καταβολής του ελληνικού κράτους είναι, για λόγους ιστορικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς, μάθημα ομολογιακό της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης. Η συνταγματική ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, παρέχει την δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους θρησκευτικής συνείδησης. Όμως ο τρόπος με τον οποίο μπορεί κάποιος μαθητής να πάρει απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως και το ποιοι δικαιούνται απαλλαγή είναι ασαφή και για αυτόν τον λόγο καθορίζονται με εγκυκλίους του Υπ. Παιδείας που εκδίδονται σχεδόν κάθε χρόνο. Οι εγκύκλιοι αυτές κάθε τόσο δημιουργούν διαμάχες ή και ρήξεις ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη.

Τί  ίσχυε μέχρι το 2008

Οι εγκύκλιοι του Υπουργείου Παιδείας μέχρι το 2002 αναφέρονταν αρχικά σε συγκεκριμένες περιπτώσεις μαθητών ή μαθητριών και ανέφεραν ότι η απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών μπορούσε επιτευχθεί με την κατάθεση υπεύθυνης δήλωσης των γονέων (ή του ίδιου του μαθητή ή της μαθήτριας εφόσον ήταν ενήλικος/-η) στην οποία δήλωναν σε ποιο δόγμα ανήκαν. Για παράδειγμα η εγκύκλιος 144483/13-01-1956[1] αναφέρει ότι οι ευαγγελικοί μαθητές είναι ετερόδοξοι και δικαιούνται απαλλαγή από τα Θρησκευτικά σύμφωνα με τον N. 4862/1931[2], τον Ν. 2329/1953[3] και το άρθρο 1 του τότε ισχύοντος Συντάγματος του 1952[4]. Στο ίδιο πνεύμα κινούνται η εγκύκλιος Γ2/3826/07-09-1987[5] και η διαταγή Γ1/11/02-01-1990[6] που αναφέρονται σε μαθητές, μάρτυρες του Ιεχωβά. Τον Νοέμβριο του 1995 το ΥΠΕΠΘ εξέδωσε μία γενικότερη εγκύκλιο[7] σύμφωνα με την οποία οι ετερόδοξοι, ετερόθρησκοι και άθρησκοι μαθητές απαλλάσσονταν από το μάθημα των Θρησκευτικών, εφόσον οι δύο γονείς καταθέσουν στο σχολείο γραπτή δήλωση «από την οποία προκύπτει ότι ο μαθητής είναι άθρησκος, ή ετερόδοξος ή ετερόθρησκος». Μάλιστα στην εγκύκλιο σημειώνεται ότι «Τα παραπάνω ισχύουν […] ακόμα και στην περίπτωση που η ταυτότητα των μαθητών ή των κηδεμόνων τους γράφει ‘”Χριστιανός Ορθόδοξος”».

Το 1998 εκδοθηκε το ΠΔ 201/1998 σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία των Δημοτικών Σχολείων. Όσον αφορά στην απαλλαγή από τα Θρησκευτικά αναφέρει ότι μαθητές που ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρήσκευμα απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών, εφόσον το ζητήσουν οι γονείς τους με γραπτή δήλωση.

Η γνωμοδότηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα

Τον Ιούνιο του 2002 το ΥΠΕΠΘ εξέδωσε εγκύκλιο σχετικά με τον τρόπο απαλλαγής[9] σύμφωνα με την οποία  στην δήλωση των γονέων πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αλλά δεν είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του.

Συμπτωματικά λίγες ημέρες μετά και με αφορμή καταγγελίες γονέων μαθητών που επιθυμούσαν απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών, η ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΑΠΔΠΧ) εξέδωσε την απόφαση 77Α/2002 στην οποία «απευθύνει σύσταση, προειδοποιεί και καλεί τον υπεύθυνο επεξεργασίας του ΥΠΕΠΘ» να εκδώσει κάθε αναγκαία οδηγία, ώστε εφεξής οι γονείς που επιθυμούν τα παιδιά τους να απαλλαγούν από το μάθημα των Θρησκευτικών «να μην ζητείται να δηλώνουν αν είναι άθρησκοι, ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι αλλά να ασκούν το δικαίωμά τους αυτό κατ’ επίκληση των πεποιθήσεων τους και χωρίς να προβαίνουν σε καμία περαιτέρω διευκρίνιση.». Η ΑΠΔΠΧ στήριξε αυτήν την σύσταση στο ότι α) το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και β) η δήλωση ότι κάποιος δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος αποτελεί αρνητική δήλωση θρησκεύματος (δηλ. δεν δηλώνει μεν τι είναι αλλά δηλώνει τι δεν είναι).

Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη

Το καλοκαίρι του 2008 εκδόθηκαν τρεις εγκύκλιοι (ευρύτερα γνωστές ως «εγκύκλιοι Στυλιανίδη») που δημιούργησαν σύγχυση στους διευθυντές των σχολείων και ένταση ανάμεσα στο ΥΠΕΠΘ και τον Συνήγορο του Πολίτη. Πιο συγκεκριμένα στις 10 Ιουλίου εκδόθηκε η εγκύκλιος 91109[11] σύμφωνα με την στην υπεύθυνη δήλωση για την απαλλαγή «θα αναφέρεται η επιθυμία απαλλαγής, χωρίς να δηλώνεται ο λόγος της συγκεκριμένης επιλογής». Η εγκύκλιος αυτή εγκωμιάστηκε από τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος σε δελτίο τύπου στις 30 Ιουλίου εξέφρασε την ικανοποίησή του για την εγκύκλιο αυτή.

Στις 4 Αυγούστου εκδόθηκε η διευκρινιστική εγκύκλιος 104071[13] στην οποία αναφέρεται ξανά ότι «δεν είναι αναγκαία η αιτιολόγηση της άρνησης στην υπεύθυνη δήλωση», διευκρινίζεται ότι «η συγκεκριμένη διαδικασία ακολουθείται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση εδώ και πάρα πολλά χρόνια» και τονίζεται ότι η διαδικασία αυτή εναρμονίζεται «με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και των ανεξάρτητων αρχών της χώρας.»

Οι δύο αυτές εγκύκλιοι προκάλεσαν την αντίδραση ιεραρχών της Εκκλησίας της Ελλάδας όπως του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου[14][15] και του Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αιγιαλείας Αμβρόσιου[16] αλλά και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου[17][18][19][20], καθώς και της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων και του Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος.

Το ΥΠΕΠΘ υπαναχώρησε κάτω από τις πιέσεις και στις 26 Αυγ. 2008 εξέδωσε μία νέα, διφορούμενη εγκύκλιο, την εγκύκλιο Φ12/977/109744 σχετικά με την απασχόληση των απαλλασσομένων μαθητών στην οποία αναφέρεται: «Οι μη Ορθόδοξοι μαθητές δηλ. οι αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι, οι οποίοι […] απαλλάσσονται από το μάθημα των Θρησκευτικών για λόγους συνείδησης, κατά την ώρα διδασκαλίας του συγκεκριμένου μαθήματος παρακολουθούν υποχρεωτικά τη διδασκαλία διαφορετικού διδακτικού αντικειμένου σε άλλο τμήμα της ίδιας τάξης […]»[23]. Η τελευταία εγκύκλιος δημιούργησε σύγχυση, διότι ενώ στις δύο προηγούμενες εγκυκλίους δεν αναφερόταν τίποτα σχετικά με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των μαθητών και συνεπώς απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών μπορούσε να ζητήσει και ένας χριστιανός ορθόδοξος μαθητής (για λόγους συνείδησης που μπορεί να είχε), η τρίτη εγκύκλιος υπονοούσε ότι μόνον οι μη ορθόδοξοι μαθητές ήταν δυνατό να πάρουν απαλλαγή από το μάθημα. Επίσης η τρίτη εγκύκλιος ουσιαστικά παρείχε στους διευθυντές των σχολείων την αρμοδιότητα ελέγχου της προϋπόθεσης εξαίρεσης (να είναι ο αιτών μη ορθόδοξος).

Τον Νοέμβριο ο Συνήγορος του Πολίτη, Γ. Καμίνης, σε επιστολή του[24] στον Γ. Γούση, (Ειδικό γραμματέα Θεμάτων Σπουδών, Επιμόρφωσης και Καινοτομιών Α’βάθμιας και Β’βάθμιας Εκπαίδευσης) που είχε υπογράψει τις τρεις εγκυκλίους, ανέφερε πως διαπιστώθηκε ότι σε αρκετά σχολεία οι διευθυντές ζητούσαν από τους γονείς που αιτούνταν απαλλαγή των παιδιών τους από το μάθημα των Θρησκευτικών να βεβαιώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι («αρνητική δήλωση θρησκεύματος»), εξαιτίας της ασάφειας που προκάλεσε η τρίτη εγκύκλιος. Πρότεινε α) να αποσαφηνιστεί η τρίτη εγκύκλιος και β) να ενημερωθούν οι διευθυντές και για τις δύο προηγούμενες εγκυκλίους. Λίγες ημέρες μετά, ο ΥΠΕΠΘ, Ε. Στυλιανίδης, απαντώντας στην προηγούμενη επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη εγκάλεσε την ανεξάρτητη αρχή για «υπέρβαση των ορίων της θεσμικής της αρμοδιότητας». Ο Συνήγορος του Πολίτη υπερασπίστηκε την παρέμβασή του με νέα επιστολή στον ΥΠΕΠΘ.

Οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη καταργήθηκαν από την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.

2009–2010

Τον Ιούνιο του 2009 η σχετική εγκύκλιος ανέφερε ότι σύμφωνα με την εγκύκλιο 109744 το μάθημα είναι υποχρεωτικό «αλλά δίνεται η δυνατότητα απαλλαγής στους αλλόθρησκους και ετερόδοξους μαθητές, οι οποίοι για λόγους συνείδησης δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το εν λόγω μάθημα». Σε σχετική ερώτηση του Φ. Κουβέλη η Υφ. Παιδείας, Ε. Χριστοφιλοπούλου απάντησε ότι, «επειδή έχει παρατηρηθεί κατάχρηση της δυνατότητας απαλλαγής από μη ετερόδοξους ή αλλόθρησκους μαθητές, ιδιαίτερα της Γ’ Λυκείου λόγω φόρτου εργασίας, παραβιάζεται η αρχή της ίσης αντιμετώπισης των μαθητών και η αρχή της ίσης προσπάθειας για την απόκτηση απολυτηρίου. Επομένως οι μαθητές που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των αλλόθρησκων ή ετερόδοξων, δεν μπορούν να απαλλάσσονται […]».

Η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Χανίων

Τον Ιανουάριο του 2011 εννέα θεολόγοι καθηγητές Β’ βάθμιας εκπαίδευσης έστειλαν στον Προϊστάμενο της Δ/νσης Β΄βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων αίτηση-υπόμνημα-διαμαρτυρία, επειδή η ΕΛΜΕ Χανίων είχε αποστείλει έγγραφο στους διευθυντές των σχολείων «υποκαθιστώντας, ως μη έδει, την Πολιτεία και τον θεσμικό ρόλο της Διεύθυνσης [Β’ βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων]» με το οποίο «επιχειρεί κατά τρόπο άμεσο και παραπλανητικό να δώσει “εντολή” στους διευθυντές των σχολείων ότι δικαίωμα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών, εκτός των αλλόθρησκων και ετερόδοξων, έχουν και οι έχοντες πρόβλημα συνείδησης». Έτσι παρουσιάζονται φαινόμενα κατάχρησης (30 απαλλασσόμενοι μαθητές σε σύνολο 200 σε κάποιο σχολείο του νομού) και του ζητούν να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα[29]. Επειδή μετά την πάροδο τριών μηνών οι εννέα θεολόγοι δεν είχαν λάβει απάντηση (σιωπηρή άρνηση), τον Ιούνιο του 2011 κατέθεσαν αίτηση ακύρωσης κατά του Υπ. Παιδείας, διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και του Προϊσταμένου της Δ/νσης Β΄βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων στο Διοικητικό Εφετείο Χανίων (ΔΕφ Χανίων).

Το ΔΕφ Χανίων έκανε δεκτή την αίτηση και ακύρωσε την σιωπηρή άρνηση του Προϊσταμένου της Δ/νσης Β΄βάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Χανίων, επικαλούμενο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 3533/1986[30], ΣτΕ 3356/1995[31]), σύμφωνα με τις οποίες: η «συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού πρεσβεύει την Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία […] ως τούτο άλλωστε μαρτυρείται και από την γενόμενη στην κεφαλίδα του Συντάγματος, επίκληση της Αγίας Τριάδος» το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα χαρακτηρίζεται «επικρατούσα θρησκεία» στην Ελλάδα κατά το Σύνταγμα: σκοπός της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι κατά το Σύνταγμα, μεταξύ άλλων, «η ανάπτυξη σε τουλάχιστον επαρκή βαθμό της θρησκευτικής συνείδησης των ελληνοπαίδων» και συνεπώς όπως τεκμαίρεται από τα παραπάνω «σύμφωνα με τις αρχές του ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος».

Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων, Κ. Αρβανιτόπουλος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία οι γονείς πρέπει να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση εντός πέντε ημερών από την έναρξη των μαθημάτων στην οποία «θα αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος ή επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης, χωρίς να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματος στο οποίο ανήκει». Επίσης η εγκύκλιος αυτή κατάργησε τις τρεις εγκυκλίους Στυλιανίδη. Η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου, παρά το ότι ουσιαστικά είναι ίδια με την πρώτη εγκύκλιο Στυλιανίδη, δεν συνάντησε την αντίδραση που είχαν συναντήσει οι εγκύκλιοι Στυλιανίδη.

Η εγκύκλιος Λοβέρδου

Στις 23 Ιανουαρίου 2015, δύο ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, ο τότε υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων Α. Λοβέρδος εξέδωσε εγκύκλιο σύμφωνα με την οποία απαλλαγή δικαιούνται μόνον οι αλλόθρησκοι και ετερόδοξοι μαθητές, που επικαλούνται λόγους θρησκευτικής συνείδησης και στην υπεύθυνη δήλωση θα πρέπει να αναφέρεται ότι ο μαθητής δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος, χωρίς όμως να είναι υποχρεωτική η αναφορά του θρησκεύματός του. Επίσης, καθιστά αρμόδιους τους διευθυντές των σχολείων «να ελέγχουν την τεκμηρίωση των προβαλλόμενων λόγων […] και κατόπιν να προβαίνουν στη χορήγηση νόμιμης απαλλαγής του μαθητή». Τέλος, η εγκύκλιος Λοβέρδου κατάργησε τις (ήδη καταργημένες) εγκυκλίους Στυλιανίδη και την εγκύκλιο Αρβανιτόπουλου.

Τον Αύγουστο του 2015 η ΑΠΔΠΧ εξέδωσε γνωμοδότηση με αφορμή αναφορά της Ένωσης Αθέων στην οποία ζητούσε την παρέμβαση της αρχής για ακύρωση της εγκυκλίου Λοβέρδου. Η Αρχή αποφάνθηκε ότι η εγκύκλιος Λοβέρδου πρέπει να ερμηνευτεί ως εξής: οι μαθητές (ή οι γονείς τους) δεν υποχρεούνται να δηλώσουν ότι δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά αρκεί να επικαλεστούν λόγους συνείδησης (όπως όριζε η εγκύκλιος Αρβανιτόπουλου), εφόσον όμως αυτοί είναι πραγματικοί και επιβάλλουν την απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών. Αν δεν ερμηνευτεί με αυτόν τον τρόπο, έρχεται σε σύγκρουση με το άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος. Άλλωστε οι εγκύκλιοι δεν μπορούν να θέτουν δευτερεύοντες δεσμευτικούς κανόνες δικαίου, εκτός κι αν έχουν σχετική νομοθετική εξουσιοδότηση. Πάντως το ζήτημα της νομιμότητας της απόφασης του διευθυντή (για το αν θα χορηγήσει ή όχι την απαλλαγή) μπορεί να κριθεί μόνον από τα διοικητικά δικαστήρια.»

Και πάει  λέγοντας μέχρι και σήμερα…..Σε μια ύπουλη συναλλαγή ΑΠΔΠΧ και Υπουργείου Παιδείας, το Υπουργείο Παιδείας της “δεξιάς” διακυβέρνησης εισηγείται απαλλαγή για λόγους θρησκευτικής συνείδησης και η ΑΠΔΠΧ διορθώνει επί το ορθότερον, “απαλλαγή για λόγους γενικά συνείδησης”, με το Υπουργείο να σπεύδει να συμμορφωθεί, μιας και το εξυπηρετεί τόσο πολύ που η Αρχή εγκρίνει τελικά την παντελώς αστήριχτη και αβάσιμη τηλεκπαίδευση: « η διαδικασία τηλεκπαίδευσης είναι σύννομη επί της αρχής, ωστόσο η ΑΠΔΠΧ παρατήρησε πάρα πολλά κενά και αστοχίες για τις οποίες έδωσε διορία τριών μηνών στο Υπουργείο Παιδείας να συμμορφωθεί. Αναφέρει 11 από τα προβληματικά σημεία. Εν συντομία παραθέτουμε μερικά από αυτά:  Δεν είναι βέβαιο πότε συντάχθηκε η ΕΑΠΔ (Εκτίμηση αντικτύπου σχετικά με την προστασία δεδομένων) … Κακώς η ΕΑΠΔ υπογράφεται από την DPO (Υπεύθυνος Προστασίας Δεδομένων)  του Υπουργείου. Δεν είναι δουλειά της. … Δεν έχει επιστημονική τεκμηρίωση η ΕΑΠΔ αλλά μόνο αυθαίρετους και υποκειμενικούς ισχυρισμούς. … Δεν έγινε διαβούλευση όχι μόνο με γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητές κλπ. αλλά και με Ακαδημαϊκά Ιδρύματα ή Δημόσιους Φορείς εκπαιδευτικής πολιτικής για τα θέματα αυτά. Δεν έγινε τότε, δεν έγινε και εκ των υστέρων. …Με τον τρόπο που έγινε η ΕΑΠΔ τέθηκαν σε κίνδυνο δικαιώματα και ελευθερίες των υποκειμένων, μαθητών και εκπαιδευτικών. … Απέκρυψε ολόκληρες κατηγορίες προσωπικών δεδομένων και μεταδεδομένων που, σύμφωνα και με τη σύμβαση Cisco – Υπουργείου Παιδείας, η Cisco διατηρεί και για 7 χρόνια μετά και αξιοποιεί για εμπορικούς της σκοπούς!… Αυθαίρετα, τέλος, το Υπουργείο, μετά από όλα τα παραπάνω, συσκέφθηκε με τον εαυτό του και αποφάσισε ότι έχουν παρθεί τα κατάλληλα μέτρα και δεν τίθεται άλλο θέμα… Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να προσθέσει κανείς και ένα ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας. Παρά το γεγονός ότι είχε δεσμευτεί για το αντίθετο, η Υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως δεν έχει φέρει στη Βουλή τη σύμβαση που υπέγραψε το Ελληνικό Δημόσιο με τη Cisco για τη διαδικασία της τηλεκπαίδευσης».

Μια Αρχή που προσπαθεί να καταργήσει την Αρχή των πάντων, λοιπόν…. Το από Θεού άρξασθαι είναι υπαίτιο για ρατσισμό και διχασμό, αποφαίνεται η αρχή…..

Παρατηρεί κανείς ότι και αυτό το ζήτημα, μαζί με μια σειρά από άλλα, ακολουθεί την εξελικτική πορεία της επικράτησης της Νέας Τάξης Πραγμάτων στη χώρα μας. Παράφρονες άνθρωποι γίνονται συνεργοί  του αρχέκακου διαβόλου στην αρχαία βούλησή του να γίνει Θεός. Συνειδήσεις αλέθονται και εκτινάσσονται κάνοντας πάταγο ολούθε. Αξίες, ιδανικά, ιδεολογίες, παρατάξεις γίνονται σκόνη. Όλα προετοιμάζουν τον ερχομό του αντίχριστου. Ο αντίχριστος και οι άνθρωποί του ξέρουν να περιμένουν και να δουλεύουν σε βάθος χρόνου. Μόνο που μιμούνται το Θεό μας, τον Παντοδύναμο, τον Παντοκράτορα, το Βασιλιά της δόξης. Ο Θεός είναι πανταχού παρών, πάντα παρών, και πάντα τα πάντα πληρών….  και εμείς δίνουμε χώρο στον αντίχριστο να απλώνεται…

Ο Θεός όμως έχει τους ανθρώπους Του, τη χούφτα…βαδίζοντας ολοταχώς προς τα έσχατα με τις μπάντες …

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


Δείτε σχετικά:
Μετά την υποχρεωτική διδασκαλία της πλάνης στο ΜτΘ των τελευταίων χρόνων, σειρά έχει η ελεύθερη απαλλαγή από το μάθημα
Υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών από τη δεξιά κυβέρνηση!
– Υποχρεωτικά τα Θρησκευτικά με έντονο ολιστικό άρωμα…
Απαλλαγές από τα Θρησκευτικά: Συνοπτική ανάλυση στατιστικών στοιχείων
– Τα Θρησκευτικά Γαβρόγλου, η Κεραμέως και οι 30 βουλευτές της ΝΔ
– Η ΠΕθ αποκαλύπτει την Κεραμέως στον Πρωθυπουργό και την περιφρόνησή της!
– Αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών· ο ομολογιακός χαρακτήρας του ενοχλεί στα νεύρα και τους νεοδημοκράτες…
– Ο απερχόμενος Πρόεδρος του ΙΕΠ, τα Θρησκευτικά και το χρέος της νέας ηγεσίας
Δύο δικαστικές αποφάσεις «αδειάζουν» την Αρχή Προστασίας για τα Θρησκευτικά και παγώνουν τα χαμόγελα…
– Κεραμέως: Έρχονται νέες ρυθμίσεις για τα Θρησκευτικά
– Καταδίκη Ελλάδας από ΕΔΑΔ για τα Θρησκευτικά: Το σύστημα απαλλαγής παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση
– Οι αποφάσεις ΣτΕ 1749/2019 Ολομ. και ΣτΕ 1750/2019 Ολομ. που ακυρώνουν τα Θρησκευτικά Γαβρόγλου
– ΣτΕ: Ανακοίνωση των αποφάσεων για τα Θρησκευτικά και την αναγραφή θρησκεύματος στους τίτλους των μαθητών