του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη, Contributor Editor
αρθρογραφεί για katanixi.gr

...Δεν υπολογίζει όμως και τον ίδιο το Νομοθέτη; Τότε εκτός από το ψεύδος, υπηρετεί και την πλάνη, νοσεί από τον τύφο της αμετανοησίας και χωρίζεται από τον Κύριό του σαν ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Αναδημοσιεύουμε από το τεράστιο υλικό του παλαιού και ανενεργού πλέον, Ιστολογίου μας Κατάνυξις (https://www.katanixis.gr/), που αποτελεί ανυπολόγιστο πλούτο παρακαταθήκης και ενημέρωσης.


Κοσμίδης Ελευθέριος, “Αίρεση, η τέχνη του ψεύδους”

Κοσμίδης Ν. Ελευθέριος

Γινόμαστε μάρτυρες όλοι ανεξαιρέτως ενός φαινομένου που μας προξενεί αλγεινή εντύπωση. Δύο σοβαροί άνθρωποι, πνευματικοί και δη ταγοί της Εκκλησίας, για το ίδιο ζήτημα διατυπώνουν δύο αντίθετες γνώμες. Με σοβαρότητα, με κύρος και με θέρμη ο καθένας από την πλευρά του υποστηρίζει πως συμβαίνει κάτι. Αυτό το κάτι από τη μία πλευρά ας υποθέσουμε πως είναι το μαύρο και από την άλλη το άσπρο. Δεν συζητούν θεωρητικά, αλλά επί συγκεκριμένων γεγονότων, ο ένας υποστηρίζει πως συμβαίνει το μαύρο, ο δε άλλος πως συμβαίνει το άσπρο.

Ας συμφωνήσουμε πως εκείνος που υποστηρίζει το μαύρο, είναι ο Βασιλιάς της πόλης και ο άλλος, που υποστηρίζει το άσπρο, είναι ο Αξιωματικός του μεγαλυτέρου λιμανιού.

Το ζήτημα περιπλέκεται στη συνέχεια μόλις διαπιστώσουμε, πως το ζήτημα της διαφωνίας τους, αφορά λόγους και πράξεις του μαύρου Βασιλιά. Δικαίως θα σκεφτεί κανείς, μα δεν ξέρει εκείνος που πράττει και εκφωνεί λόγους, αν είναι μαύρο ή άσπρο; Πως είναι δυνατόν ο άσπρος Αξιωματικός, να στέκεται απέναντι στον μαύρο Βασιλιά και να τον εγκαλεί, να σταματήσει τους λόγους και τις πράξεις του;

Τι πραγματικά συμβαίνει εδώ; Ή ο άσπρος Αξιωματικός “παλάβωσε” και παίζει το κεφάλι του. Αυθαδιάζει και επιτίθεται με συκοφαντίες αδίκως κατά του μαύρου Βασιλιά; Ή ο μαύρος Βασιλιάς, που όταν έλαβε το υπέρτατο αυτό ανθρώπινο αξίωμα, έδωσε όρκο να φυλάττει τους νόμους και να υπηρετεί τον λαό, τώρα καταπατά τους παραδεδομένους νόμους και θεσπίζει νέους;

Το σημείο στο οποίο θα θέλαμε να εστιάσουμε σχετικά με το θέμα του μαύρου Βασιλιά και του άσπρου Αξιωματικού, είναι πως δεν υπάρχει σχετική αλήθεια ή μερική αλήθεια στα της πίστεως. Δεν μπορεί να είναι δύο οι αλήθειες, ή δύο μισές που θα συνθέσουν μια ολόκληρη αλήθεια.

Ο ένας από τους δύο πρεσβεύει, υπηρετεί και μάχεται για την αλήθεια, ο έτερος εις γνώσιν του, υπηρετεί το ψεύδος. Η θέση και των δύο είναι δεινή, διότι υπηρετούν τον ίδιο Κύριο, το νομοθέτη του Βασιλείου. Μπορεί εκείνος που υπηρετεί το ψεύδος να μην υπολογίζει εμάς τους απλούς ανθρώπους, τους πολίτες, τους υπηκόους, τους πιστούς.

Δεν υπολογίζει όμως και τον ίδιο το Νομοθέτη; Τότε εκτός από το ψεύδος, υπηρετεί και την πλάνη, νοσεί από τον τύφο της αμετανοησίας και χωρίζεται από τον Κύριό του σαν ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ.

Καλή μετάνοια.