Ποίημα της Χριστίνας Τράντζα

να έχουμε, όλα τα πνευματικά παιδιά σου,
παντοτινά την χάρη του Χριστού μας…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr


Με την ευχή του Γέροντα

Χριστίνα Τράντζα

Γέροντα με την ευχή σου, ότι ξεκινάει στη ζωή μου
είναι μέσα απ’ την ψυχή την δική σου.
Ότι γράφεται στην καρδιά μου
είναι απ’ το απόσταγμα της δικής σου
διδαχής αγιοπατερικής, και φωτεινής ζωής
του αγίου Χρυσοστόμου, τον πλούσιο λόγο
και του αγίου Γρηγορίου Παλαμά,
το νηπτικό και αντιαιρετικό βίωμα και ‘’πόνο’’.

Το κήρυγμά σου βαθιά, στην ψυχή μου εντυπώνεται
από τον ουρανό ακούγεται, πως κατεβαίνει η φωνή σου
και ειρηνικά ο νους, με λόγο θείο ενημερώνεται
με πλήρη ελευθερία, περνώ στην υπακοή σου.
Με ανεξίτηλη γραφή εντός μου,
μέσα από τον θείο λόγο, στην καρδιά ενσταλάζεται,
η πνευματική και πατερική συμβουλή σου,
‘’πρόσεξε μην πλανηθείς παιδί μου,
έχεις πλέον δια παντός καρδιακά την ευχή μου.’’

Με την ευχή σου Γέροντα, νυχθημερόν
στο διακόνημα, που μου ανέθεσες εργάζομαι
και απολαμβάνω απ’ τους κόπους σου,
τον ιεραποστολικό, τον πηγαίο σου ζήλο.
Με την «ευχούλα» στην καρδιά,
παύω, απ’ τους λογισμούς, να πειράζομαι,
η υπακοή γίνεται ευλογία και σκεπάζει τους ώμους μου
για να γράφει το χέρι μου, πάντα με την ευχή σου,
απ’ του Χριστού μας την χάρη και φώτιση.

Στης Παναγίας μας την αγκαλιά, με έχεις βάλει
στην χάρη του Χριστού μας να ζω,
από το χάδι σου το πατρικό, με τρόπο μυστικό,
βιώνω την Ορθοδοξία, την θεία εμπειρία.
Τον χρόνο μου με προσευχή γεμίζω
φροντίζω να μην χάνω, την μοναδική ευκαιρία,
του κήπου μου τα άνθη, με αγιασμένο νερό να ποτίζω,
κι απ’ την γλύκα, τής πνευματικής ομιλίας σου, να θησαυρίζω.

Κάθε χαρά, κάθε πίκρα μου, σε σένα την εναποθέτω,
την αμαρτία μου, μετανοημένη με παρρησία
στο πετραχήλι σου, την εξομολογούμαι.
Περιμένω με χαρά την κάθε σου νουθεσία
με την ευλογία σου, πάντα, έρχεται η χάρη.
Στον πειρασμό δεν ξεχνώ, την φροντίδα σου
κι όταν πέσω, αμέσως κοιτάζω να σηκωθώ
να μην σε πικράνω, αν γίνεται, με καμία ανυπακοή μου.
Ευλόγησον, Γέροντά μου, άγιε, ευλόγησον!

Στην θύμησή μου πάντα ζωντανεύει,
σαν του μικρού παιδιού, το γέλιο και η απλότητά σου.
Ποτέ όμως δεν ξεχνώ την σοβαρότητά σου,
το αετίσιο βλέμμα σου, που επιδέξια με διαπερνά,
με πληροφορεί, ταπεινά να κοιτώ, με αυτογνωσία στον εαυτό μου,
για να σκιρτά από χαρά η καρδιά, στο Θείο θέλημά Του.
Δεν ξεχνώ πως είμαι χώμα, απ’ του Προφήτου
σταλμένο, το άγιο στόμα, «εγώ ειμί γη και σποδός»
αλλά πλασμένη είμαι στην ψυχή, να γίνω, άγιο ουράνιο φώς
και στη ζωή παράδεισος γλυκός κι αληθινός.

Με την ευχή σου Γέροντα
να έχουμε, όλα τα πνευματικά παιδιά σου,
παντοτινά την χάρη του Χριστού μας
και του αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστού, πλούσια την ευλογία.

Με την ευχή σου Γέροντα, σε ευχαριστώ.
Με το καλό, όλοι μαζί στον Παράδεισο! Αμήν.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra