του Δήμου Σερκελίδη
γραμματέα του συλλόγου Άγιος Ιωσὴφ ο Ησυχαστής

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει μια εταιρεία με την επωνυμία “Ελλάς”, που έχει στη διάθεσή της ένα ανθρώπινο δυναμικό της τάξεως των 10 εκ…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Το δημογραφικό πρόβλημα κατά τις εθνικές μας ελίτ

Τις προάλλες ορισμένες από τις κορυφαίες εταιρείες της χώρας συνδιοργάνωσαν συνέδριο με θέμα το δημογραφικό. Ο Πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στην εναρκτήρια ομιλία του έθεσε το πλαίσιο κατανόησης και λύσης του δημογραφικού που προκρίνουν οι εγχώριες πολιτικές και οικονομικές ελίτ:

α. Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι εθνικό, με την έννοια ότι δεν αφορά στο Ελληνικό έθνος. Είναι οικονομικό πρόβλημα των ανθρώπων που κατοικούν στην Ελλάδα, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μόνο με οικονομικές σχέσεις1. Τουτέστιν είμαστε λίγοι, για να συντηρούμε την οικονομία που έχουμε.

β. Η μόνη εφικτή λύση του δημογραφικού είναι η αθρόα ένταξη στην ελληνική κοινωνία των μεταναστών2

Όπως ήταν αναμενόμενο οι θέσεις του πρωθυπουργού προκάλεσαν αντιδράσεις όσον αφορά στην αθρόα ένταξη μεταναστών, στη συντριπτική τους πλειοψηφία μουσουλμάνων, η οποία θα αλλοιώσει το χαρακτήρα της χώρας και θα υπονομεύσει την εθνική της ασφάλεια. Δυστυχώς αυτού του είδους τα επιχειρήματα αντιμετωπίζονται με ειρωνεία και απαξίωση από τους κρατούντες. Έτσι ή αλλιώς η δημόσια συζήτηση για το κατά τα άλλα μεγαλύτερο εθνικό μας πρόβλημα κράτησε λίγες μόνο μέρες. Αν όμως το δημογραφικό δεν ήταν πρόβλημα της χώρας, αλλά ήταν πρόβλημα διαχείρισης ανθρωπίνου δυναμικού μιας μεγάλης εταιρείας, θα αντιμετωπιζόνταν με τόση αφέλεια και επιπολαιότητα από τους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς με τις οικονομικές σπουδές;

Η εταιρεία Ελλάς και η κρίση διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων

Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει μια εταιρεία με την επωνυμία “Ελλάς”, η οποία δραστηριοποιείται σε ένα άκρως ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον έχοντας στη διάθεσή της ένα ανθρώπινο δυναμικό της τάξεως των 10 εκ. Οι υπάλληλοί της, οι ΄πολίτες της, προσφέρουν με το προϊόν της εργασίας τους στο ενεργητικό της Εταιρείας για ένα διάστημα 35 με 40 χρόνων της ζωής τους, ενώ από την ηλικία των 0 έως περίπου 25 και από τα 65 μέχρι την “εις Κύριον αποδημίαν” βαρύνουν αποκλειστικά το παθητικό της εταιρείας. Στην αρχή με την ανατροφή και την εκπαίδευση και στο τέλος με τη σύνταξη και την περίθαλψη τους. Η κρίση στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού αυτής της ατυχούς εταιρείας έγκειται στα εξής:

α. Οι νεότεροι στην ηλικία υπάλληλοι δεν γεννούν νέους υπαλλήλους με συνέπεια ο ρυθμός γεννήσεων να μην εξασφαλίζει την αναπλήρωση του εργατικού δυναμικού της εταιρείας. Οι γέροντες υπάλληλοι ποσοστιαία αυξάνονται καταναλώνοντας πόρους της εταιρείας, ενώ οι εν ενεργεία υπάλληλοι της και κυρίως οι μελλοντικοί, τα παιδιά, μειώνονται.

β. Το πιο παραγωγικό και δυναμικό τμήμα των υπαλλήλων της εταιρείας “Ελλάς”, περίπου 500 χιλιάδες νέοι μεταξύ 25 και 45 ετών, δηλαδή το 5% του πληθυσμού της ή το 15 % του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, άνδρες και γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, παραιτήθηκαν από την εταιρεία ή απολύθηκαν και εργάζονται πια για άλλες εταιρείες – χώρες.

Οι λύσεις που προτείνουν οι ελίτ

Οι λύσεις που προτείνουν οι έχοντες τη διεύθυνση της εταιρείας “Ελλάς” είναι:

α Η ακύρωση της επένδυσης στους 500 χιλιάδες Έλληνες που μετανάστευσαν την τελευταία δεκαετία. Η εταιρεία “Ελλάς” δεν μπορεί να συντηρεί ένα στρατό γιατρών, μηχανικών, μηχανολόγων, ηλεκτρολόγων, οικονομολόγων κτλ από τη στιγμή που το παραγωγικό της μοντέλο είναι ο τουρισμός. Ας δουλέψουν σε άλλες χώρες – εταιρείες που τους χρειάζονται.3

β. Η αναπλήρωση του κενού που δημιουργεί η υπογεννητικότητα με μετανάστες από την Ασία και την Αφρική.

Εγκατάλειψη μιας επένδυσης 25 ετών και 300 δισεκατομμυρίων ευρώ

Οι 500 χιλιάδες αυτοί Έλληνες αποτελούν μια εικοσαπενταετή επένδυση της τάξης των 200 δισ ευρώ. Με πρόχειρους υπολογισμούς για κάθε έναν από αυτούς το ελληνικό δημόσιο ξόδεψε τουλάχιστον 200.000 ευρώ για να τους παράσχει εκπαίδευση (προσχολική, πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια), υγεία και ασφάλεια. Άλλα τόσα ξόδεψε κατά μέσο όρο η κάθε οικογένεια για να τους παράσχει στέγη, τροφή, ιδιωτική εκπαίδευση, φροντιστήρια, υγεία και λοιπές ευκαιρίες. Τετρακόσιες χιλιάδες ευρώ(400.000€) επί πεντακόσιες χιλιάδες ψυχές και το αποτέλεσμα είναι 200 δισεκατομμύρια ευρώ επένδυση της εταιρείας “Ελλάς” στο καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό της σε βάθος 25ετίας.

Το προϊόν της επένδυσης αυτής απολαμβάνουν σήμερα οι ανταγωνίστριες χώρες – εταιρείες της Αγγλίας, της Γερμανίας, της Ελβετίας, της Σουηδίας, της Αμερικής κτλ που βρήκαν έτοιμο καλοσπουδαγμένο εργατικό – επιστημονικό προσωπικό, χωρίς να επενδύσουν σε αυτό ούτε ένα ευρώ, δολάριο ή ελβετικό φράγκο.

Σύγκριση αυτών που έφυγαν με αυτούς που έρχονται

Κάθε σύγχρονη εταιρεία που σέβεται τον εαυτό της προσδιορίζει τα απαιτούμενα προσόντα που πρέπει να έχει κάθε εργαζόμενος στην εταιρεία και αναζητά στην αγορά εργασίας το ανάλογο προσωπικό για την κάλυψη των κενών θέσεων. Με διαγωνισμούς, βιογραφικά και συνεντεύξεις επιλέγει από πολλούς υποψήφιους αυτούς που ανταποκρίνονται όχι μόνο στα τυπικά προσόντα που απαιτούνται για τη θέση, αλλά και αυτούς που διαθέτουν το χαρακτήρα και την αντίληψη που ταιριάζουν με τον προφίλ της εταιρείας.

Στην περίπτωση της “Ελλάς” οι διευθύνοντες σύμβουλοι της εταιρείας φρόντισαν να μην υπάρχει Διεύθυνση Ανθρωπίνων Πόρων, δηλαδή αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας και κοινή λογική στις οικονομικές και εκπαιδευτικές πολιτικές. Και ενώ η εταιρεία “Ελλάς” βρίσκεται σε κυκλώνα κρίσεων αντί να επενδύσει στο προσωπικό της, όπως προστάζει το σύγχρονο μάνατζμεντ, στέλνει τους καλύτερους υπαλλήλους – πολίτες της να δουλέψουν στην αλλοδαπή, ενώ εισάγει από την Αφρική και την Ασία εργάτες γης, λαντσιέρηδες, αχθοφόρους κτλ., για να καλύψει τις ανάγκες της στις μόνες επιχειρηματικές δραστηριότητες που της έχουν απομείνει. Η επιλογή μάλιστα των αλλοδαπών υπαλλήλων δε γίνεται με βιογραφικά, πτυχία και συνεντεύξεις. Γίνεται δια της δαρβινικής φυσικής επιλογής. Όποιος καταφέρει να διανύσει τις τεράστιες αποστάσεις από την πατρίδα του μέχρι τα σύνορα της χώρας μας, και αν τα διαβεί, αυτός είναι από τα εκατοντάδες εκατομμύρια των συμπατριωτών του ο πιο ικανός και κατάλληλος για να εργαστεί στη Ελλάδα.

Πόσο κόστισε για τη χώρα του ο κάθε ένας από αυτούς τους μετανάστες, στο Πακιστάν, στο Μπαγκλαντές, στην Ινδία ή στην Αλγερία; Τί προσόντα έχει; Πόσο πονάει για την εταιρεία – “Ελλάς”; Πόσο ενστερνίζεται τις αξίες της εταιρείας; Πόσο είναι διατεθειμένος να δώσει και τη ζωή του για να την υπερασπιστεί; Εύκολα η “Ελλάς” μπορεί κάθε χρόνο να φέρνει ένα χωριό του Πακιστάν για να λύσει αριθμητικά το δημογραφικό πρόβλημα. Στα 220 εκ. πακιστανών οι 100 χιλιάδες δεν θα λείψουν από κανέναν.

Τα κράτη όμως δεν είναι απλές εταιρείες

Όμως αντίθετα με τις εταιρείες την κανονικής ζωής, στην περίπτωση των Κρατών η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στο Κράτος και τον ενταγμένο μετανάστη είναι σχέση ζωής και μάλιστα ξεπερνάει τη βιολογική ζωή του αρχικού μετανάστη και επεκτείνεται στις γενεές των απογόνων του. Σε μία κανονική εταιρεία, αν ο υπάλληλος δεν μου κάνει, τον απολύω. Στην κανονική ζωή ένα Κράτος αν νομιμοποιήσει έναν αλλοδαπό και πολύ περισσότερο αν του δώσει και υπηκοότητα, δεν μπορεί κι αν ακόμα το θέλει να διακόψει τη σχέση του μαζί του.

Το παράδειγμα των Αλβανών μπούμερανγκ για την ένταξη των εξ ανατολών μεταναστών

Ένα από τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του είναι η ένταξη στην Ελληνική κοινωνία του κύματος των Αλβανών που ήλθαν στην Ελλάδα κατά εκατοντάδες χιλιάδες τη δεκαετία του ’90. Η αλήθεια είναι ότι η ένταξη των Αλβανών μεταναστών στην Ελληνική κοινωνία ήταν μια χρονοβόρα, δύσκολη και σύνθετη διαδικασία, που τελεσφόρησε ως ένα βαθμό, γιατί ένα μεγάλο μέρος των Αλβανών θέλησαν οι ίδιοι να ενταχθούν στην Ελληνική κοινωνία.

Μετά από τριάντα χρόνια οι περισσότεροι βαπτίστηκαν, ενώ τα παιδιά τους είναι βαπτισμένα σχεδόν στο σύνολό τους. Η χριστιανική τους ιδιότητα, ακόμα και αν υπήρξε προσχηματική, σε πολλές περιπτώσεις αποτελεί την ισχυρότερη και συμβολικότερη κίνηση δήλωσης της πρόθεσής τους να ενσωματωθούν. Δυστυχώς, δεν ισχύει το ίδιο με τις μεταναστευτικές ροές εξ ανατολών των τελευταίων χρόνων, με τις εξαιρέσεις να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Η δυσκολία με την οποία επιτεύχθηκε η ένταξη των Αλβανών μεταναστών που ανήκουν σε ένα γειτονικό έθνος, με κάποιες έστω κοινές πολιτιστικές ρίζες και χωρίς θρησκευτικό φανατισμό, καταδεικνύει ότι η ένταξη στην ελληνική κοινωνία μεταναστών που ανήκουν σε έθνη από τις άκρες του κόσμου, με παντελώς ξένο πολιτισμό προς τον Ελληνικό και με το χάσμα του μουσουλμανικού φανατισμού, είναι ουτοπία που πιθανότατα θα μεταβληθεί σε δυστοπία.

Συμπερασματικά

Συνελόντι ειπείν, στις εταιρείες τους όλοι οι επιχειρηματικοί κολοσσοί της χώρας δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον και αγάπη απ’ ότι στην πατρίδα και τους πολίτες της. Η προσπάθεια τους να αποσυνδέσουν το δημογραφικό με την υπογεννητικότητα είναι η ταφόπλακα στην ιστορική πορεία του Ελληνισμού.

Δε ζητάμε τίποτα άλλο από τους διαχειριστές της εξουσίας που έχουν και την τύχη του Έθνους στα χέρια τους. Ας εφαρμόσουν στην επίλυση του δημογραφικού προβλήματος με τις πρακτικές που εφαρμόζουν στην διαχείριση των ανθρωπίνων πόρων των εταιρειών τους.

Από την άλλη το αφήγημα ότι η Ελληνική Παιδεία είναι παντοδύναμη και μπορεί να αφομοιώσει κάθε άνθρωπο στον πλανήτη, ανεξάρτητα από την πολιτιστική και θρησκευτική του παράδοση, είναι απολύτως παραπειστικό. Η παιδεία που προσφέρεται σήμερα δεν μπορεί να κάνει ούτε τα ελληνόπουλα Έλληνες, πόσο μάλλον τους μετανάστες από τα βάθη της Ασίας και της Αφρικής.

Και εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη της Εκκλησίας που, είτε το θέλει είτε όχι, είναι ο θεματοφύλακας της Ελληνικής Παιδείας και κιβωτός του Έθνους. Η Εκκλησία είναι η κιβωτός, το περιέχον, και η Ελλάς είναι το περιεχόμενο. Η Ελλάς μπορεί να χάσει την ικανότητα να γεννά και να πλάθει Έλληνες. Όσο όμως η Εκκλησία, η κιβωτός, επιπλέει στο πέλαγος της Ιστορίας, και θα επιπλέει μέχρι το τέλος της, τόσο θα ζει και η Ελλάς ακόμα και δυστυχής και ταλαίπωρη, για να χαθεί, όπως λέει και ο ποιητής, “όντας ο κόσμος λείψη”.4

Παραπομπές

1 …Δεν μιλάμε συνεπώς για μια απειλή της ταυτότητάς μας ως Έλληνες, αλλά για την υπονόμευση της δυνατότητας του τόπου να παράγει ατομικό και δημόσιο πλούτο, διατηρώντας ισχυρό τον ιστό που ενώνει τους πολίτες του.” (Απόσπασμα από την ομιλία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη. https://primeminister.gr/2022/06/08/29504)

2 “Και αναφέρομαι στην ένταξη στην ελληνική κοινωνία των νόμιμων μεταναστών. Πρόκειται για μία απάντηση στο μεγάλο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζουμε: την έλλειψη εργατικών χεριών που παρατηρείται τόσο στον πρωτογενή τομέα, όσο και στον κλάδο των κατασκευών. Και όπως ξέρετε υπάρχει ήδη, έχουμε ήδη φαινόμενα σοδειών που δεν μαζεύονται, μεγάλα έργα τα οποία κινδυνεύουν σήμερα να καθυστερήσουν, επειδή πολύ απλά λείπουν από τη χώρα εργατικά χέρια…..Ταυτόχρονα όμως, η ώριμη και κυρίως η συνειδητή ένταξη αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία θα ανακουφίσει και την πληθυσμιακή μας υποχώρηση. Και η εμπειρία μας από το πρώτο κύμα των Αλβανών μεταναστών, είναι μία εμπειρία θετική για την ελληνική κοινωνία και την ελληνική οικονομία. Η δεύτερη γενιά των οικογενειών αυτών έχουν πια ως πατρίδα τους την Ελλάδα και τόπο καταγωγής τη χώρα των γονιών τους. Και η εικόνα των μαθητικών μας παρελάσεων θα αποδεικνύει ότι πράγματι αξίζουν να αποκαλούνται Έλληνες όσοι μετέχουν της ελληνικής παιδείας… (Απόσπασμα από την ομιλία του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη. https://primeminister.gr/2022/06/08/29504)

3 Αποτέλεσμα του brain drain είναι η αδυναμία των ελληνικών επιχειρήσεων να βρουν καταρτισμένους υπαλλήλους: “…Η μαζική εκροή εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων δυσχεραίνει περαιτέρω τη δυνατότητα προσαρμογής και αντιμετώπισης των προκλήσεων της 4ης βιομηχανικής επανάστασης. Και αυτό γιατί η μετανάστευση αυτών των ανθρώπων συνδέεται και με τις ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό υψηλής εξειδίκευσης, και με σύγχρονες δεξιότητες που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις. Ο ΣΕΒ εκτιμά ότι μια στις τρεις επιχειρήσεις στην Ελλάδα αντιμετωπίζει δυσκολίες στην κάλυψη κενών θέσεων εργασίας (βλ. διάγραμμα 0.4), ενώ, σε έρευνα της εταιρίας Manpower η Ελλάδα κατατάσσεται στην 7η θέση ανάμεσα σε 43 χώρες όσον αφορά τη δυσκολία κάλυψης των αναγκαίων δεξιοτήτων από τις επιχειρήσεις….” https://www.sev.org.gr

4 Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιαιρη του κόσμου, κανένας δεν εβρέθηκεν για να την ιξηλείψη, κανένας, γιατί σιέπει την που τ’ άψη ο Θεός μου. Η Ρωμιοσύνη εν να χαθή, όντας ο κόσμος λείψη!… Βασίλης Μιχαηλίδης, “9η Ιουλίου εν Λευκωσία Κύπρω»…

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Δημογραφικό είπατε; Η Πολιτεία, η Εκκλησία και η Eurobank
– Με αλλοεθνείς και αλλόθρησκους μετανάστες θέλει να λύσει το δημογραφικό μας η Νέα Τάξη
– Να διορθώσουμε το δημογραφικό με γεννήσεις μεταναστών, που θα μας βοηθήσουν και στην Aνάπτυξη!!!
– Ποια λύση βρήκε η Κυβέρνηση για το Μεταναστευτικό!