“Περίμενα τον γέροντα να με πιάσει και να μου ευχηθεί. Πόσο ανόητος ήμουν”…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ενός εορτάζοντος

Τι ημέρα και η σημερινή… Αμέτρητα «χρόνια πολλά», αμέτρητα «πολύχρονος»… Μα η πραγματική ευχή πόσο πιο δυνατή είναι από τις τυπικές «ευχές»… Από μικρός θυμάμαι την σημερινή ημέρα, πώς ντυνόμασταν όμορφα, πηγαίναμε στην παρέλαση και μετά ακολουθούσε το οικογενειακό τραπέζι με πολλά και πεντανόστιμα φαγητά.

Μια ξεχωριστή 25η Μαρτίου ήταν όταν συνάντησα τον γέροντα ντυμένο σαν άγγελο με τα άσπρα του τα άμφια να μνημονεύει ακατάπαυστα ψυχές στην προσκομιδή! Ήταν μία συνηθισμένη αλλά και ασυνήθιστη συγχρόνως ημέρα για εμένα. Εκατοντάδες οι τυπικές ευχές που είχα δεχθεί τότε. Περίμενα, ωστόσο, πώς και πώς την τυπική ευχή από ένα άτομο, γιατί ήθελα να ακούσω τι θα μου πει. Περίμενα τον γέροντα να με πιάσει και να μου ευχηθεί. Πόσο ανόητος ήμουν… Αυτός άλλοτε σιωπηλός και πράος και άλλοτε μέσα στην ενέργεια και στην «τρέλα», ούτε που με κοιτούσε αλλά ούτε μου έδινε σημασία. Παραξενεύτηκα και ξίνισα όσο και να ήξερα βαθιά μέσα μου ότι δεν θα κάνει αυτό που ήθελα, γιατί ο γέροντας δεν ήταν των τύπων!

Ο γέροντας δεν μου ευχήθηκε έμμεσα αλλά μου ευχήθηκε άμεσα, γιατί ευχόταν απευθείας στην γλυκιά μας Παναγία, στην γλυκιά μας Μητέρα, της οποίας εγώ ο ανάξιος και τρισάθλιος φέρω το όνομα. Ο γέροντας είχε αδυναμία και απέραντη αγάπη για την Μάνα μας. Συνεπώς, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ευχή του γέροντα πήγε με εξπρές στην Παραλήπτρια.

Υπεραγία Θεοτόκε σώσε μας δι’ ευχών του γέροντά μας!

Γλυκιά μου Παναγιά
γλυκυτάτη μου Μητέρα
συ που στέκεις στον Ουρανό
του κόσμου Πλατυτέρα

βοήθα με τον αμαρτωλό
να έρθω εκεί κοντά Σου
με τις ευχές του γέροντα
να ΄ρθω και ‘γω στην αγκαλιά Σου 

την αγκαλιά Σου να αισθανθώ
τα χέρια Σου να νιώσω 
και του Παραδείσου την πόρτα άνοιξε 
να’ ρθω να σ’ ανταμώσω.

Μάνα μου αγκάλιασε 
τον Άγιο γέροντά μου
τον παππούλη μου τον γλυκό
για να χαρεί η καρδιά μου

Ε. Π

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra