της Ειρήνης Ιωαννίδου

Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος, εκφραστής του σκληροπυρηνικού Οικουμενισμού, προωθητής της κολυμπάριας θεολογίας και συλλειτουργός με το σχίσμα της Ουκρανίας, ακολουθεί το κίνημα του νανουρισμού στην Εκκλησία κάνοντας βαρύγδουπες δηλώσεις αγαπολογίας, όπως ότι «Κανείς δεν καταδιώκει την πίστη μας» και ότι «Δε διώκεται ο Χριστιανισμός και η Εκκλησία».

Σε ανάλογο κλίμα παραχώρησε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε στον «Ταχυδρόμο»

Στη συνέντευξή του αναφέρθηκε στην ενεργειακή κρίση και στην ανάγκη λήψης μέτρων για τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους. Χρειάζεται ο Μητροπολίτης Δημητριάδος να διευκρινίσει αν στην περίπτωση της ενεργειακής κρίσης θα ακολουθήσει τις ίδιες σκληρές τακτικές που εφάρμοσε και στην περίπτωση της πανδημίας. Τότε, πάλι σε ένα κλίμα αγάπης και αλληλοκατανόησης -καταχραζόμενος την ουσία και το νόημα αυτών των λέξεων-, απαγόρευσε με επείγουσα εγκύκλιο οποιαδήποτε αναφορά στον COVID-19 και στον μη εμβολιασμό, είτε στα πλαίσια του κηρύγματος, είτε στα πλαίσια του μυστηρίου της εξομολόγησης, είτε σε οποιαδήποτε άλλη περίσταση προσωπικής επικοινωνίας με τους ενορίτες αφήνοντας υπόνοιες για υποχρεωτικό εμβολιασμό των κληρικών της Μητρόπολής του.

Στη παρούσα συνέντευξή του δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην άμβλυνση του πατριωτικού φρονήματος, τη σημασία της ιστορικής μνήμη και την ανάγκη για την επανακατήχηση με ιστορικό προσανατολισμό, καθώς και τον εθνικό αναβαπτισμό των Ελλήνων. Χαρακτήρισε νηφάλιο και ψύχραιμο τον χειρισμό της Κυβέρνησης στο Ελληνοτουρκικό. Δήλωσε ότι η Κυβέρνηση παραμένει αταλάντευτη στην υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων σε στεριά και θάλασσα, διεθνοποιεί τις γειτονικές προκλήσεις και ταυτόχρονα θωρακίζει την χώρα για την προάσπιση της ειρήνης και της ασφάλειας του λαού μας. Φυσικά η ειδική μνεία στην μασονοκρατούμενη Κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να λείπει, κάνοντας ακόμη πιο ξεκάθαρο ότι οι αιρετίζουσες Εκκλησιαστικές ηγεσίες συνεργάζονται άψογα με τις άθεες και κοσμικές, όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες. 

Η στάση του για το μεταναστευτικό είναι γνωστή, καθώς ο ίδιος παλαιότερα είχε δηλώσει: «Δεν μπορώ να δεχτώ κάποιον που αρνείται την προσφορά σε πρόσφυγες και μετανάστες. Για μένα αυτός δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Ορθόδοξος. Η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι. Αυτό σημαίνει Χριστός. Όσο θα κηρύττουμε τον Χριστό αυτό θα το κάνουμε πράξη», «στους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι ο Χριστός σήμερα. Αυτόν τον Χριστό διδάσκουμε… Θα είμαστε υπόλογοι αν δεν τον υποδεχτούμε. Μόνο με αυτόν τον Χριστό μπορούμε να γιορτάσουμε πραγματική Ανάσταση το Πάσχα», «όταν είδα να ανοίγουν παρεκκλήσια στα νησιά για να μπουν οι άνθρωποι, ήταν η αγιότερη πράξη που υπήρξε».

Στο τέλος της συνέντευξής του, εναπόθεσε τις ελπίδες στην τακτοποίηση του ζητήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας, έργο το οποίο έχει θέσει ο Αρχιεπίσκοπος ως σκοπό της ζωής τους, όπως τόνισε ο κ. Ιγνάτιος.

Αξίζει να σταθούμε σε ένα σημείο της συνέντευξης, όπου ο κ. Ιγνάτιος ερωτάται για τα εγκλήματα, τους βιασμούς, την παιδοφιλία και την ενδοοικογενειακή βία που μαστίζουν τη χώρα. Ο ίδιος απαντά:

“Τα τελευταία αρκετά χρόνια, καταβάλλεται συστηματική και καλά οργανωμένη προσπάθεια να μεταβληθεί η Ελλάδα σε κάτι που δεν είναι· σε χώρα χωρίς αρχές Χριστιανικές και αξίες παραδοσιακές. Επιχειρείται ο θρησκευτικός της αποχρωματισμός, η αποϊεροποίηση της κοινωνίας, ο περιορισμός της θρησκευτικότητας στην περίκλειστη ατομικότητα. Ο διαχρονικός και αείφωτος Ευαγγελικός λόγος θεωρείται ξεπερασμένος και αναχρονιστικός, τα σχολεία μας έπαψαν να καλλιεργούν την Χρηστοήθεια, γενιές ανθρώπων γαλουχούνται έξω από το ευεργετικό πλαίσιο της Ελληνορθόδοξης Παράδοσης. Κι όλα αυτά γίνονται θυσία στον βωμό ενός ψευδεπίγραφου και καταστροφικού «προοδευτισμού», που επιδιώκει στανικά να διαμορφώνει ανθρώπους χωρίς φραγμούς και ηθικά ερείσματα, χωρίς σεβασμό στην ελευθερία και στην αξιοπρέπεια του άλλου. Τί καλύτερο περιμένετε, λοιπόν, από τα τραγικά γεγονότα των ημερών μας.

Βέβαια, στην κατάσταση αυτή διακρίνω και τις μεγάλες ευθύνες ημών των εκκλησιαστικών, οι οποίοι είναι καιρός να κοιταχτούμε στον καθρέπτη, να βγούμε από τον μικρόκοσμό μας, να αναλογιστούμε τα λάθη και τα ελλείμματά μας, να κάνουμε την γενναία αυτοκριτική μας και να ανοιχτούμε στον λαό μας διαλαλώντας την Αλήθεια του Χριστού, χωρίς κόμπλεξ και φοβικά σύνδρομα για το τί θα πει για μας ο κόσμος. Δεν μας ενδιαφέρει ο κόσμος. Οδηγός μας είναι το Ευαγγέλιο και έργο μας η σωτηρία του ανθρωπίνου προσώπου στην ολότητά του”.

Το πρώτο ερώτημα είναι, αν η συνειδητοποίηση των ευθυνών των εκκλησιαστικών ταγών από τον κ.Ιγνάτιο είναι αποτέλεσμα βαθιάς και ειλικρινούς μετάνοιας ή απλώς χρησιμοποιεί τον συγκινησιακό λόγο ένεκα της εκκίνησης της κούρσας διαδοχής του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου.  

Και το δεύτερο ερώτημα, αν έχει συνειδητοποιήσει τις ευθύνες και τα κρίματα που βαρύνουν το ράσο, πώς έχει σκοπό να κινηθεί από εδώ και πέρα; Θα κηρύξει δημόσια ότι ο Πάπας είναι αιρετικός; Ότι τα μυστήρια των σχισματικών δεν έχουν χάρη; Ότι ολόκληρο το πνευματικό καρκίνωμα της μεταπατερικής θεολογίας που έχει σπείρει στους κύκλους της Εκκλησίας, πρέπει να εξολοθρευθεί μια για πάντα; Ότι ο Πατριάρχης είναι επικίνδυνος για την Ορθοδοξία εξαιτίας της καλπάζουσας φιλενωτικής ποιμαντικής του; Είναι λοιπόν έτοιμος ο κ.Ιγνάτιος να ομολογήσει όλα αυτά έμπροσθεν των ανθρώπων με κάθε κόστος, κατά τα πρότυπα των Αγίων, μαρτύρων και ομολογητών; 

Για να λάβουμε σοβαρά υπόψη τα λεχθέντα του και για να μην χαρακτηριστεί ο λόγος του φαρισαϊκός και ταυτιστεί με το «ὁ λαός οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καί ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δέ καρδία αὐτῶν πόρρω (Ησ. 29-13), χρειάζεται να δούμε συνέπεια λόγων και έργων από τον Μητροπολίτη Δημητριάδος. 

Κλείνουμε με ένα λόγο του Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ ελπίζοντας να αγγίξει τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και να τον εμπνεύσει το «τιμή αγίου, μίμησις Αγίου».

Λέει ο Άγιος Ιγνάτιος: «Χριστιανοί. Μυθολογείτε γύρω από τη σωτηρία, αγνοώντας και αυτή και τον λόγο για τον οποίο ο κόσμος έχει ανάγκη σωτηρίας και τελικά εσείς οι ίδιοι δεν γνωρίζετε τον Χριστό, ο οποίος είναι ο Μόνος διά του όποιου αποκτούμε τη σωτηρία.

Ιδού λοιπόν ή αληθινή διδασκαλία επί του προκειμένου, η διδασκαλία της Αγίας και Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας.

(…) Σφάλλετε όταν λέτε ότι θα σωθούν οι καλοί άνθρωποι, ανάμεσα στους αλλόθρησκους και μουσουλμάνους, διότι αυτό σημαίνει ότι και αυτοί θα ενωθούν με τον αληθινό Θεό.

Λέτε ακόμη, ότι

– «οι αιρετικοί εντούτοις είναι Χριστιανοί».

Από που το πήρατε αυτό; Θέλετε να πείτε, ότι άνθρωποι πού ονομάζουν τους εαυτούς τους χριστιανούς χωρίς να γνωρίζουν τίποτε περί Χριστού, Από την υπέρμετρη αγνωσία τους, θα αποφάσιζαν να ονομάζουν τους εαυτούς των χριστιανούς, του ιδίου είδους σαν τους αιρετικούς, εκείνους τους αιρετικούς οι οποίοι είναι αποκομμένοι από την αγία Ορθόδοξη Πίστη, εξ’ αιτίας της βλάσφημης αιρέσεως τους;

Οι αληθινοί χριστιανοί πραγματικά κρίνουν μ’ αυτόν τον τρόπον; Ένα πλήθος από αγίους, επέλεξε το στεφάνι του μαρτυρίου, προτιμώντας τα χειρότερα και διαρκέστερα βασανιστήρια, φυλακίσεις και εξορίες, παρά να συμμετέχει με τους αιρετικούς στις βλάσφημες διδασκαλίες τους.

Η αίρεση είναι αμαρτία του νοός. Η αίρεση είναι πιο πολύ δαιμονική, παρά η ανθρώπινη αμαρτία. Είναι η κόρη του διαβόλου, η κληρονομιά του, η ασέβεια του, σχεδόν ειδωλολατρία. Οι πατέρες της Εκκλησίας ονομάζουν την ειδωλολατρεία ασέβεια και την αίρεση διαφθορά. Στην ειδωλολατρεία ο διάβολος λαμβάνει την λατρεία πού οφείλεται στον Θεό, από τυφλωμένους ανθρώπους, ενώ στις αιρέσεις συσσωματοποιεί την τυφλωμένη ανθρωπότητα, στην κυριώτερη αμαρτία του, την βλασφημία.

Εάν κανείς διαβάσει τις πράξεις των συνόδων με προσοχή, θα πεισθεί ότι ο χαρακτήρας των αιρετικών είναι σατανικός» (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Το αδύνατο της σωτηρίας αλλόθρησκων και αιρετικών).

Στώμεν Καλώς. Στώμεν μετά φόβου.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Το απύθμενο θράσος του Μητροπολίτη Δημητριάδος άλλα να κηρύττει και άλλα να πράττει!
Ο Συνταγματικός πατριωτισμός του Μητροπολίτη Δημητριάδος
Τι δουλειά έχει ένας σχισματικός στη Μητρόπολη Δημητριάδος;
Δημητριάδος Ιγνάτιος: Νέοι, σκληροί περιορισμοί «μετά αγάπης»