Με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών και τη διδασκαλία τους, αναφέρθηκε στις ιδιαίτερες απαιτήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν οι παιδαγωγοί…

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Την Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2022, μνήμη των Τριών Ιεραρχών και «Προστατών των Γραμμάτων», εκφώνησε ομιλία ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος.

Επειδή όμως είναι γνωστό πως το ποίμνιο στην Κωνσταντινούπολη είναι μικρό αλλά ηρωικό, είναι χρήσιμο να παραθέσουμε ενδεικτικά δίπλα σε ένα τμήμα της ομιλίας του Οικουμενικού μας Πατριάρχου τι συμβαίνει στην πράξη στο Φανάρι, ούτως ώστε τα υπό του κηρύγματος διδασκόμενα να εμπεδωθούν με πρακτικά παραδείγματα από τα παιδιά, τους διδασκάλους και τους γονείς τους. 

Αναφέρει ο Οικουμενικός Πατριάρχης:

  “Από τους Μεγάλους Πατέρας διδασκόμεθα πόσον απαιτητικόν είναι το έργον της παιδείας, της θύραθεν και της χριστιανικής, διά τον διδάσκαλον και τον μαθητήν. Αυτό είναι ιδιαιτέρως επίκαιρον σήμερον, όταν ο διάχυτος παιδαγωγικός ουμανιταρισμός θεωρεί την παιδευτικήν παρέμβασιν, την καθοδήγησιν και την πειθαρχίαν, ως κατάργησιν της ελευθερίας και εμπόδιον διά την ευτυχίαν των παιδιών”. 

Βλέπουν όμως τα παιδιά τον ίδιο τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη και το περιβάλλον του να εμπνέεται από τον Ιωάννη Βέκκο, που υπήρξε μια από τις πιο εγκληματικές προσωπικότητες του 13ου αιώνα, Πατριάρχης Κωνσταντινοπόλεως (1275-1283) και ηγέτης των αιρετικών Ενωτικών. 

Βλέπουν να εμπιστεύεται τους προκατόχους του Ιωακείμ Γ’ και Αθηναγόρα αλλά και τη θεολογία του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα, παρά από το βίο και τη διδασκαλία των Μεγάλων Πατέρων για θέματα πίστεως.

Αναφορικά, λοιπόν, με τους Ιερούς Κανόνες και τις Αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, τον βλέπουν να κινείται ελεύθερα ως κανονολόγος και να κάνει… ό,τι του αρέσει.     

Στη συνέχεια αναφέρει: 

Κυριαρχούν αι λέξεις αυτοπραγμάτωσις, αυτονομία, εαυτός, ατομικά δικαιώματα, επιτυχία, ικανοποίησις αναγκών και άλλα παρόμοια, ενώ απουσιάζουν η ευθύνη, η προσφορά, το καθήκον, το κοινόν καλόν, η αλληλεγγύη. Πολύτιμοι παραδόσεις και ανθρωπιστικαί κατακτήσεις κλονίζονται”. 

Βλέπουν τα παιδιά, οι γονείς και δάσκαλοί τους, να απουσιάζει από την παράθεση αυτή του Οικουμενικού Πατριάρχου ο ίδιος ο Χριστός, το Ευαγγέλιο, οι κανόνες της εν Χριστώ ζωής. Η ευθύνη, η προσφορά, το καθήκον, το κοινό καλό και η αλληλεγγύη, είναι αξίες του ανθρώπινου ουμανισμού που προηγουμένως καταγγέλλει. Απέχει πόρρω από τους Μεγάλους Πατέρες αυτή η διαπίστωση. Αποκαλύπτεται αυτό το ποιμαντικό χάσμα, ιδιαιτέρως συγκρινόμενο με τη διδασκαλία του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς: “ Στόν σύγχρονο Οἰκουμενισμό, ὅλα βασίζονται στὴν ἀκόλουθη Θέση, στὸ οὐμανιστικὸ ἀξίωμα: ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι μία ἀλλὰ πολλές. Εἶναι σὰν ἡ Ἐκκλησία νὰ κομματιάστηκε. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως δὲν μπορεῖ νὰ διαιρεθεῖ. Ἀπὸ αὐτὴν μπορεῖ κανεὶς μονάχα νὰ ἐκπέσει καὶ ὄχι νὰ ἀποκοπεῖ. Στὴν οὐσία της ἡ Ἐκκλησία εἶναι θεανθρώπινος ὀργανισμός, θεανθρώπινο σῶμα, τὸ Πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου καὶ γιὰ αὐτὸ εἶναι πάντοτε μία, σὲ ὅλους τοὺς κόσμους μία. Σὲ αὐτὸ ἔγκειται ἡ οἰκουμενικότητά της, ἡ καθολικότητα. Ὁ σύγχρονος Οἰκουμενισμὸς δὲν εἶναι τίποτε περισσότερο ἀπὸ ψεύτικους χριστούς, ψεύτικους μεσσίες, ψεύτικους προφῆτες, γεμάτος ἀπὸ ποικιλότητα πίστεων, ὀλιγοπιστίας καὶ τέλος παντελοῦς ἀπουσίας. Ἡ προβληματικὴ τοῦ συγχρόνου Οἰκουμενισμοῦ εἶναι καθαρὰ κοσμική, πολιτικάντικη καὶ στὴν οὐσία της κομμουνιστικὴ – παπιστική. Τὰ πάντα ἀνάγονται σὲ «κοινωνικές» ἀξίες καὶ μάλιστα γήινες καὶ παροδικές. Δὲν ὑπάρχει τὸ Θεανθρώπινο ἐπίκεντρο, ἡ προβληματικὴ τοῦ Εὐαγγελίου: δὲν ἐπιζητεῖται «πρῶτον ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» καὶ ἡ δικαιοσύνη Του ἀλλὰ τὸ βασίλειο τοῦ κόσμου αὐτοῦ καὶ ὅλα ὅσα εἶναι ἐξ αὐτοῦ. Είναι φανερό πως και σε αυτό το σημείο ο Πατριάρχης δεν είναι επόμενος των Αγίων Πατέρων που στην αρχή επικαλέστηκε, αλλά διδάσκει… ό,τι του αρέσει. 

Η συνέχεια δυστυχώς δεν είναι καλύτερη: 

Η εκπαίδευσις φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται διά την ανάπτυξιν της πνευματικής φύσεως του ανθρώπου, δεν τον στρέφει προς τα καίρια και τα ουσιώδη της ανθρωπίνης ζωής. Εις αυτό το περιβάλλον, η νεότης δεν θωρακίζεται απέναντι εις τα συγχρόνους προκλήσεις, ούτε προετοιμάζεται επαρκώς διά να αναλάβη εν καιρώ τας ευθύνας διά τον αγώνα της ζωής, διά την υπεράσπισιν της ελευθερίας, διά την προστασίαν της δημιουργίας, διά την διάσωσιν των παραδόσεων και της ιδιοπροσωπίας μας”. 

Στην παραίνεση αυτή προκαλεί αλγεινή εντύπωση το γεγονός πως αφήνει τελείως στην άκρη την πίστη. Για τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη, λοιπόν, η θωράκιση και η προετοιμασία για την ανάληψη των ευθυνών στη ζωή των νέων εξαντλείται στην υπεράσπιση της ελευθερίας (υποχρεωτικότητα των υγειονομικών μέτρων ;;;), την προστασία της δημιουργίας (αλίμονο τόσο κόπο για να καθιερωθεί ως Πράσινος), τη διάσωση των παραδόσεων (αυτό μοιάζει περισσότερο με κακόγουστο αστείο) και της ιδιοπροσωπίας μας (!!!). Οι Μεγάλοι Πατέρες που τιμούμε πάνω από όλα αυτά έθεσαν τον όρο της πίστεως, ευαρέστησαν τον Θεό και γι αυτό τους τιμούμε. Για άλλη μια φορά ελέυθερα ο Πατριάρχης ξεχωρίζει … ό,τι του αρέσει.   

Στην τελευταία παράγραφο μάλλον αυτοαποκαλύπτεται: 

“Ήδη οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι ετόνιζον σοφώτατα, ότι ο πρώτιστος σκοπός της αγωγής δεν είναι να ικανώσωμεν την νεότητα να αποκτά ο,τι επιθυμεί, αλλά να επιθυμή αυτό που πρέπει, το δέον, το αγαθόν. Οι Τρεις Ιεράρχαι είναι κήρυκες μιάς δεσμευμένης ελευθερίας ως επιλογής και πράξεως του αγαθού. Προφανέστατα, το «Κάνω ό,τι μου αρέσει» δεν είναι γνησία ελευθερία, αλλά ένδειξις πνευματικού και υπαρξιακού μαρασμού.”Μαθητές δάσκαλοι και γονείς ακούν το κήρυγμα, αλλά διδάσκονται τα αντίθετα από την πράξη στο Φανάρι.  Ακούν να επικαλούμαστε του Μεγάλους Πατέρες (άγιοι είναι παρεμπιπτόντως), αλλά στα επι μέρους εκεί που μας συμφέρει. Αυτή η πρακτική της επιλεκτικής υπακοής, είναι ξένη προς τη διδασκαλία και τη ζωή των Αγίων Τριών Ιεραρχών και όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο Οικουμενικός  Πατριάρχης  είναι ένδειξις πνευματικού και υπαρξιακού μαρασμού”.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Η βαρύτατη άλυσος στον τράχηλο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου
– Ήταν ή όχι για γέλια η θρονική εορτή του Πατριάρχη;
– Εορτή στο Φανάρι – σκοτασμός Πατριάρχη
– Οι πλάνες και οι αιρετικές θέσεις του κ. Βαρθολομαίου στη θρονική εορτή στο Φανάρι….