Του Παναγιώτη Νούνη
Αποκλειστικά για katanixi.gr

Ποιά είναι τώρα η Ανωτέρα Εκκλησιαστική Αρχή του οικουμενικού Πατριάρχη; Υπάρχει ανωτέρα εκκλησιαστική αρχή για τον οικουμενικό Πατριάρχη;

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ-ΣΧΟΛΙΑ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ-ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ κ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ

Μέρος Α΄

Του Παναγιώτη Νούνη

«ΤΟ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΚΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» (Με αναφορά στο Ουκρανικό Ζήτημα), του Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου, εκδόσεις: Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου, έκδοση Α΄, 2019, σσ. 401.

Στην επόμενη βιβλιοκρισία μας πρόκειται να παραθέτω αυτούσια αποσπάσματα από το βιβλίο του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου με προσωπικά μας σχόλια-παρατηρήσεις-αντιρρήσεις και κριτικές επ΄αυτών των λεχθέντων και γραφθέντων του.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες, οφείλω, πρός την φιλότιμη συνεργάτιδα και καλή φίλη του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ» την κυρία Ουρανία Βασιλακάκου, καθότι μας απέστειλε για μελέτη και έρευνα το εν λόγω βιβλίο του σεβασμιωτάτου.

Ό,τι και όπου επιθυμώ να δωθεί μια ιδιαίτερη και προσεκτική έμφαση θα υπογραμμίζω, είτε τα δικά μου κριτικά σχόλια είτε τα γραφθέντα του συγγραφέως Μητροπολίτη, μέσω της μεγαλογράμματης γραφής.

Στο 1ο κεφάλαιο ο συγγραφέας και μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος (στο εξής μ.Ν.Ι.) πραγματεύεται το θέμα: «Το πρόβλημα της Ουκρανίας» (σελ. 15). Το εν λόγω κείμενο του έχει δημοσιευθεί απο «Το Βήμα» το 2008 και τώρα στο νέο του βιβλίο. Στην τρίτη (γ΄) υποενότητα παρατηρούμε ότι αναπτύσσει «το έργο του Οικουμενικού Πατριαρχείου» (σελ 17-18). Κάπου εκεί (σελ. 17) μας αναφέρει και μας πληροφορεί ο συγγραφέας Μητροπολίτης για την διπλή ιδιότητα του οικουμενικού Πατριάρχη.

Ποιά είναι η διπλή ιδιότητα του οικουμενικού Πατριάρχη μας;

«(1) Είναι ο Αρχιεπίσκοπος της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως- Νέας Ρώμης και της ευρύτερης περιοχής. (…) (2) Είναι ο ΠΡΩΤΟΣ μεταξύ ΙΣΩΝ των Πατριαρχών και Αρχιεπισκόπων… προεδρεύει και συντονίζει ΔΙΑΚΟΝΙΚΑ ΟΛΕΣ τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, οσάκις αναφύονται εκκλησιαστικά προβλήματα, ΧΩΡΙΣ, βεβαίως, ΝΑ ΕΝΕΡΓΕΙ διάφορες ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ σε αυτές, δηλαδή ΧΩΡΙΣ να ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙ στην ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ διοικητική ζωή ΚΑΘΕ Αυτοκεφάλου Εκκλησίας.» (σελ. 17-18).

Ήδη να σημειώσουμε, ότι απο το προηγούμενο απόσπασμα φανερώνεται η μεγίστη παραπληροφόρηση, η ασυνέπεια και η αυθαιρεσία του μ.Ν.Ι. να προσχωρήσει στην νεοΦαναριώτικη προπαγάνδα και να αποδώσει, κακόγνωμα και αντικανονικά, ηθικό άλοθι στον οικουμενικό Πατριάρχη –παρά τα ορθόδοξα και καλόγνωμα γραφθέντα και λεχθέντα του ιδίου– ούτως ώστε ο οικουμενικός Πατριάρχης:

(Α) Να μη συντονίζει διακονικά, ΟΛΕΣ, τις Ορθόδοξες Εκκλησίες αλλά μάλλον να προσβάλλει επιθετικά εκείνες που δεν ακολουθούν την εκκλησιαστική πολιτική του.

(Β) Να διενεργήσει, διάφορες διοικητικές εκκλησιαστικές πράξεις σε αυτές (π.χ. στην Κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας, στην Εκκλησία της Ρωσσίας, στην Εκκλησία της Τσεχίας κ.ο.κ.) με την ιδιότυπη και παράδοξη παραχώρηση «Αυτοκεφαλίας» στους Σχισματικούς της Ουκρανίας.

(Γ) Με λογική συνεπαγωγή εκ των προειρρημένων, να αποδεικνύεται εύλογα, ότι παρεμβαίνει αδίστακτα και επιζήμια στην εσωτερική διοικητική και εκκλησιαστική ζωή της ΚΑΘΕ Αυτοκεφάλου Εκκλησίας, ώστε να προωθήσει τα όποια εκκλησιαστικά, γεωπολιτικά και οικονομικά του συμφέροντα.

Μερικά ερωτήματα προς τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου: δεν αποδεικνύεται σύμφωνα με τα πιό πάνω, εξάπαντος εν έργοις και πράξεσι, μέσω των ιδικών του λεχθέντων και γραφθέντων σε άμεση συνάρτηση με όλα τα γνωστά και άγνωστα διαδραματισθέντα υπό εκείνου –υπέρ της Αυτοκεφαλίας των Σχισματικών της Ουκρανίας- ως σημαίνων εκκλησιαστικός παράγοντας, μάλιστα ως αντιφατικά παράτυπος και αναξιόπιστος «μέγας θεολογικός νούς»;

Τα πιό πάνω γραφθέντα του Ναυπάκτου, έρχονται σε απόλυτη συμμετρία με τις θέσεις του ή μήπως σε απόλυτη αντίφαση σύμφωνα και με τα πραχθέντα και τα μονομερή αποφασθέντα του οικουμενικού Πατριάρχη;

Και αφού ο Ναυπάκτου, γνωρίζει και (κατα)γράφει την αλήθεια περί των ιδιοτήτων του οικουμενικού Πατριάρχη, δεν αντιλαμβάνεται ότι οι σύγχρονες και τελευταίες ενέργειες του αυτού οικουμενικού μας Πατριαρχή –αλλά και οι ενέργειες του Ναυπάκτου– συμβάλλουσι στην παράνομη δράση και επενέργεια μιας αδιόρατης σε πολλούς τρίτης ιδιότητας;

Σημειώνει ο Ναυπάκτου: «Με αυτήν την δεύτερη ιδιότητα του ο οικουμενικός Πατριάρχης με σύνεση, διάκριση και σοφία προβαίνει, κατά καιρούς, σε ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ για την ΚΑΛΗ λειτουργία της ανά τον κόσμο Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κανείς ΔΕΝ μπορεί να του στερήση αυτήν την ιδιότητα, καθώς επίσης κανείς οικουμενικός Πατριάρχης ΔΕΝ μπορεί να την απεμπολήσει, επειδή προσκρούει σε πολιτικές σκοπιμότητες ή κινείται παράλληλα με αυτές» (σελ. 18).

Μήπως, άραγε, θα μπορούσε να μας εξηγήσει και να μας ορίσει εκκλησιαστικά και λογικά, ο άγιος Ναυπάκτου, τι ακριβώς εννοεί με την δήλωση του, ότι ο οικουμενικός Πατριάρχης «προβαίνει σε διάφορες ενέργειες»; Καθότι «διάφορες ενέργειες» πράττει π.χ. και ο Πλανητάρχης Τράμπ οι οποίες ενέργειες του προκαλούσι το φανατικό μένος των εχθρών της Σιωνιστικής Αμερικής. Και έχουμε έτσι παράπλευρες απώλειες και μια ανθρωπότητα βυθισμένη στο ψυχολογικό άγχος για την επικείμενη ανάφλεξη ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εξάπαντος, παρατήρησε κανείς σοβαρός παρατηρητής, ότι η ενέργεια της απόδοσις «Αυτοκεφάλου» στους Σχισματικούς της Ουκρανίας υπό του οικουμενικού Πατριάρχου, δηλ. η εισπήδηση στην Κανονικήν Εκκλησία της Ουκρανίας και της Εκκλησίας Ρωσσίας, έγινε με «σύνεση, διάκριση και σοφία» ούτως ώστε να θεραπευτούσι (!?) τα σχίσματα, δημιουργώντας και πυροδοτώντας νέα Κανονικά και Δογματικά Σχίσματα;

Προσέξτε όμως, παράλληλα, πόσο έντεχνα και μεθοδικά ο σεβασμιώτατος Ναυπάκτου, από την προηγούμενη πρώτη παράγραφο όπου μας καταγράφει την δεύτερη ιδιότητα του οικουμενικού Πατριάρχη (π.χ. Πρώτος μεταξύ Ίσων, Πρωτείο Διακονίας, ΧΩΡΙΣ να παρεμβαίνει σε εσωτερικά ζητήματα άλλων Εκκλησιών, ΧΩΡΙΣ να ενεργεί διοικητικές Πράξεις σε άλλες Εκκλησίες κ.ο.κ.) στην αμέσως επόμενη και 2η παράγραφο, τον στέφει θεωρητικά και με το γάντι ως τον μόνον και απόλυτο Μονάρχη της σύγχρονης Εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Μας παρουσιάζει, εξελικτικά και ΣΥΝΕΣΚΙΑΣΜΕΝΑ δηλαδή, έναν οικουμενικό Πατριάρχη, ως «Πρώτον ΑΝΕΥ ίσων», αφού, καθώς ισχυρίζεται και το επαναλαμβάνει εις διπλούν ο μ.Ν.Ι., ότι, «κανείς ΔΕΝ μπορεί να του στερήση αυτήν την ιδιότητα»… και όμως φαίνεται να ψεύδεται ασύστολα και να αστοχεί με σκοπιμότητα ο σεβαμιώτατος Ναυπάκτου, καθότι ως γνωστόν στους κύκλους των ορθοδόξων Εκκλησιολόγων, γνωρίζουμε κάλλιστα, ότι υφίσταται κάποιος που δύναται να του στερήση την εν λόγω ιδιότητα, αν, και μόνο αν, την εξασκεί ως κατάχρηση εξουσίας, τότε, και μόνο τότε, εξοστρακίζεται!

Ποιά είναι τώρα η Ανωτέρα Εκκλησιαστική Αρχή του οικουμενικού Πατριάρχη; Υπάρχει ανωτέρα εκκλησιαστική αρχή για τον οικουμενικό Πατριάρχη; Κατά την ιδιότυπη, κακόδοξη, αιρετική, πλανεμένη και νεωτεριστική προπαγάνδα των νεοΦαναριωτών ΔΕΝ υφίσταται, ισχυρίζονται, κάποια άλλη ανωτέρα Αρχή στην Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία παρ΄εκτός από τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη μας. Τα ίδια και απαράλακτα όμως δεν διακηρύττουν και δεν δογματίζουν, άραγε, και οι αδελφοί μας «Ρωμαιοκαθολικοί» για τον πάπα της πρεσβυτέρας Ρώμης;

Η Ανωτέρα Εκκλησιαστική Αρχή του οικουμενικού Πατριάρχη, και ανώτερος και ιερώτατος θεσμός απο εκείνον του οικουμενικού μας Πατριαρχέιου, είναι, ο πανάρχαιος ιερός θεσμός των Συνόδων της αγίας Πενταρχίας των παλαιφάτων Πατριαρχείων (Κων/Πόλεως, Ιεροσολύμων, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ρωσσίας). Το Πατριαρχείον της Ρωσίας, έλαβε τιμητικά με Πατριαρχικήν Πράξιν την πέμπτη θέση, εις την θέση της πρεσβυτέρας Ρώμης.

Ανωτάτη Εκκλησιαστική Αρχή της Πενταρχίας, είναι, μια Αγία και Μεγάλη Πανορθόδοξη ή και Οικουμενική Σύνοδος.

Όχι σαν εκείνην την δήθεν «Αγία», την δήθεν «μεγάλη» και την δήθεν «Πανορθόδοξη Σύνοδο» της Κρήτης, απο την οποία φαίνεται να αρνήθησαν εύλογα και δίκαια να συμμετάσχωσι σε αυτήν Τέσσερα ολόκληρα Πατριαρχεία, δύο εξ αυτών της αρχαίας Πενταρχίας.

Άρα, υφίστανται κάποιοι ανωτάτοι και αγιώτεροι θεσμοί απο την Μοναρχία του «ορθοδόξου» πάπα της Κωνσταντινουπόλεως οι οποίοι δύνανται να του απεμπολήσουν και να του στερήσουν την δεύτερη ιδιότητα, αν, και μόνο αν, διενεργεί κατάχρηση εκκλησιαστικής εξουσίας εις βάρος της Πίστεως και του Κανονικού Εκκλησιαστικού Δικαίου.

ΡΗΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Πόσα μέλη της αρχαίας Πενταρχίας των Πατριαρχείων, της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Αρχής του οικουμενικού πατριαρχείου, συμφωνούσι, με την αντικανονική ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ και τις άκυρες και ανυπόστατες ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ του οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου, στην Εκκλησία της Ρωσσίας;

Με την κατάχρηση της εκκλησιαστικής εξουσίας δια της εισπήδησεως του οικουμενικού Πατριάρχη μας στην Εκκλησία της Ρωσσίας, συμφωνεί μετά απο 1 χρόνο και μύριες πιέσεις, μόνον ένα (1) πρεσβυγενές Πατριαρχείο εκ της Πενταρχίας απο το σύνολο των πέντε παλαίφατων Πατριαρχείων.

Ένα μέλος της Πενταρχίας (το Πατριαρχείον της Κων/Πόλεως) διενήργησε το κακόβουλο, το αντικανονικό και αντιεκκλησιολογικό παράπτωμα εις βάρος ενός άλλου μέλους της Πενταρχίας. Το Πατριαρχείον Αλεξανδρείας έκλινε γόνυ τω Βαάλ. Άρα, απέμειναν τρία (3) πρεσβυγενή Πατριαρχεία της αρχαίας Πενταρχίας, όπου μέχρι στιγμής ΔΕΝ συμφωνούν με την παράνομη πράξη και σχισματική δραστηριότητα του Πατριαρχείου Κων/Πόλεως στο εκκλησιαστικό έδαφος της Ουκρανίας. Το Πατριαρχείο της Ρωσσίας, το Πατριαρχείο της Αντιοχείας και το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, η συντριπτική πλειοψηφία της Πενταρχίας, μέχρι στιγμής δεν συμφωνεί καθόλου, με τις άκυρες και ανυπόστατες ενέργειες του οικουμενικού Πατριάρχη.

Προσθέστε, τέλος, ότι το σύνολο των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών είναι 14. Μετά από έναν χρόνο, και πολιτικές και εκκλησιαστικές πιέσεις, μόνον δύο (2) Αυτοκέφαλες Εκκλησίες συμφωνούν με τις κακόγνωμες και κακόβουλες ενέργειες του οικουμενικού Πατριάρχη. Το Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας και η Εκκλησία της Ελλάδος. Άρα, και πάλιν, μέχρι σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των 12 Αυτοκέφαλων Εκκλησιών δεν αναγνωρίζει τις αντιεκκλησιολογικές ενέργειες του οικουμενικού Πατριάρχου.

Το ερώτημα που μας απασχολεί, είναι, γιατί άραγε, ο Ναυπάκτου με 32 (απο τους 85) έλληνες Ιεράρχες, και μερικούς αδαείς θεολόγους και κληρικούς που τους υποστηρίζουν, βάλθηκαν να μας πείσουν, ότι η Εκκλησία της Ρωσσίας επειδή διέκοψε το Λειτουργικό Μνημόσυνο του οικυμενικού Πατριάρχη, μας λένε ότι έτσι διενεργεί Σχίσμα, ενώ η αλήθεια είναι, ότι, μάλλον το οικουμενικό Πατριαρχείο προωθεί το Κανονικό Σχίσμα μετά το Δογματικό Σχίσμα που έπηξε εις το Κολυμπάρι;

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Του Παναγιώτη Νούνη
Ιανουάριος 2020
Θεο-Λογικός και Θρησκευτικός Στοχαστής
Εκκλησιαστικός Ρεπόρτερ, Ιστορικός
Διαχειριστής του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»
Για συνεργασίες και επικοινωνία: Tηλ.: 00357-96897711
[email protected] / [email protected]