του πατρός Δήμου Σερκελίδη

“…σιγά σιγά το κήρυγμα έχασε τον ελεγκτικό, ηθικό, προφητικό και δογματικό του περιεχόμενο”

Μου τέθηκε τις προάλλες το εξής ερώτημα από έναν πνευματικό αδελφό: «Ακούω στο youtube τις ομιλίες του τάδε γέροντος. Μιλάει πολύ καλά. Ό,τι λέει είναι απολύτως ορθόδοξο. Απλά δεν κάνει αντιαιρετικό κήρυγμα, δεν μιλάει για τον Οικουμενισμό, για το Κολυμπάρι κτλ; Να συνεχίσω να τον ακούω;»

Η ερώτηση αυτή στην απλότητά της θίγει ταυτόχρονα δύο σοβαρά προβλήματα της εκκλησιαστικής μας κατάστασης. Την μετατροπή του κηρύγματος σε είδος προς αγοραπωλησία και τον περιορισμό του περιεχομένου του μόνο σε ὀ,τι δεν θίγει πρόσωπα και καταστάσεις.

Το κήρυγμα είδος προς πώληση

Σήμερα το κήρυγμα του Θείου Λόγου έχει εκτραπεί, ως μη όφειλε, σε μια λογική προσέλκυσης κοινού, ένα πρόβλημα που πιθανόν το επιτείνουν τα κοινωνικά δίκτυα. Στο διαδίκτυο υπάρχει ωκεανός χριστιανικών ομιλιών, παλαιοί δόκιμοι ιεροκήρυκες δίπλα σε σύγχρονους. Ο κάθε πιστός καλείται τρόπον τινά να επιλέξει ανάμεσα σε όλη αυτή την ποικιλία των ομιλητών και των θεμάτων. Συνήθως η επιλογή δεν γίνεται με κριτήριο του πόσο Αγιοπατερικός και ορθόδοξος είναι ο ομιλητής, αλλά με κριτήριο πού αναπαύεται ο καθένας, ανάλογα με το γούστο του ακροατή, συνήθως όμως σε κάτι που δεν τον ξεβολεύει. Οι σύγχρονοι κήρυκες προσαρμόζουν αναλόγως το κήρυγμά τους σε κάτι που δεν ξεβολεύει τους ακροατές τους. Έτσι σιγά σιγά το κήρυγμα έχασε τον ελεγκτικό, ηθικό, προφητικό και δογματικό του περιεχόμενο. Έγινε ψυχολογισμός και συναίσθημα. Πολλοί από τους σημερινούς αστέρες σύγχρονους ιεροκήρυκες, που τα βιντεάκια τους κάνουν δεκάδες χιλιάδες θεάσεις στα κοινωνικά δίκτυα, είναι αγαπούληδες, ψιχολογάκηδες και νανουριστές. Γι’ αυτούς δεν υπάρχει αίρεση, Οικουμενισμός, Κολυμπάρι, ο πατριάρχης Βαρθολομαίος είναι μάρτυρας, οι Επίσκοποι εις τύπον και τόπον Χριστού κ.ο.κ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το σύγχρονο κήρυγμα δεν μοιάζει καθόλου με το κήρυγμα του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού, των Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων, που ήταν ελεγκτικό, προφητικό, αγιογραφικό, ηθικό, δογματικό και επίκαιρο. Ως εκ τούτου οι σημερινοί ιεροκήρυκες, κηρύττοντας χωρίς αναφορά στην Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη, και στα έργα των αγίων Πατέρων, μπορούν να λένε πολλά, χωρίς να λένε κάτι που να είναι λάθος. Αν δεν ασχολείσαι με τα βαθιά της Θεολογίας, δύσκολα μπορείς να πεις κάτι που να είναι εμφανώς αιρετικό.

Αλλά αυτό το είδος του κηρύγματος, χωρίς να κάνει λάθος, είναι το ίδιο λάθος, γιατί ουσιαστικά δεν αντιμετωπίζει το κορυφαίο πρόβλημα της Εκκλησίας, την αρρώστια από την οποία πηγάζουν όλα τα άλλα δεινά της Εκκλησίας. Αυτή η αρρώστια έχει όνομα και λέγεται Οικουμενισμός.

Έφερα το εξής παράδειγμα στον αδερφό που με ρώτησε: Σκέψου ότι πάσχεις από καρκίνο, ο οποίος, αν δεν θεραπευθεί, θα σε οδηγήσει οπωσδήποτε στον θάνατο. Πηγαίνεις στον γιατρό σε κακό χάλι εξαιτίας του καρκίνου και ο γιατρός σου βλέπει τις εξετάσεις σου και κάνει οπωσδήποτε κάποιες σωστές διαπιστώσεις, ότι έχεις αναβασμένα χοληστερίνη και τριγλυκερίδια, έχεις ζάχαρο, χρειάζεσαι γυμναστική, να χάσεις και κάποιο βάρος, αλλά δεν λέει τίποτα για τον καρκίνο που θα σε οδηγήσει στο θάνατο. Ακόμα χειρότερα, αποφεύγει επίμονα να απαντήσει και στις ευθείες ερωτήσεις που του κάνεις περί καρκίνου μιλώντας μόνο για χολιστερόλη και τριγλυκερίδια. Θα εμπιστευόσουν έναν τέτοιο γιατρό που, ναι μεν δεν λέει κάτι λάθος, αλλά παραλείπει να κάνει σωστή διάγνωση και να δώσει τα σωστά φάρμακα;

Δεν θα ήταν σαφώς καλύτερος γιατρός εκείνος που θα αγνοούσε όλα τα άλλα χαμηλότερου κινδύνου προβλήματα της υγείας σου, για να επικεντρωθεί στην θεραπεία του καρκίνου χρησιμοποιώντας ακόμα και επώδυνες θεραπευτικές μεθόδους, χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες κτλ; Έναν γιατρό που πρώτα θα αντιμετώπιζε τον άμεσο κίνδυνο θανάτου και έπειτα θα σε βοηθούσε να αποκαταστήσεις και τα υπόλοιπα προβλήματα της υγείας σου, που ακόμα και αν αυτά προκάλεσαν τον καρκίνο οπωσδήποτε επιδεινώνονται από αυτόν;

Έτσι είναι και στα πνευματικά. Όσα καλά λόγια και Πατερικά και ορθόδοξα και να πουν οι σύγχρονοι ιεροκήρυκες, εκ των οποίων πολλοί είναι προικισμένοι και με ρητορική δεινότητα και σαγήνη, ελάχιστα ωφελούν το σώμα της Εκκλησίας και τον καθένα ξεχωριστά. Όσο σημαντικά και αν είναι αυτά που λένε για την προσευχή, την νήψη, την οικογενειακή ζωή, την αγάπη και τη συγχώρεση, όταν αλλοιωθεί το περιεχόμενο της Πίστης, όταν η αληθής γνώση του Θεού, που μας κληροδότησαν με αίμα, κόπο και πόνο οι Άγιοι Πατέρες μας χαθεί, σε τίποτα δεν θα μας ωφελεί η προσευχή και η ταπείνωση και η νηστεία και η νήψη και όλα τα άλλα αναγκαία για την σωτηρία μας. Και, δυστυχώς, ο Οικουμενισμός, η σχετικοποίηση της πίστης και η αποδοχή ότι και οι άλλες ομολογίες (δηλαδή οι αιρέσεις) σώζουν είναι η απόλυτη και ολοκληρωτική διαστροφή της Ορθόδοξης Πίστης.

Η επιλογή ποιον θα ακούσουμε και ποιον θα αγνοήσουμε στο σούπερ μάρκετ των κοινωνικών δικτύων αν γίνει με αυτό το κριτήριο, θα είναι σωστή και ασφαλής. Δόξα τω Θεώ υπάρχουν ιεροκήρυκες της αμέσως προηγούμενης γενεάς που οι ομιλίες τους σώζονται στο YouTube και αλλού και είναι διαμάντια, γάργαρο νεράκι. Ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος, ο Δημήτριος Παναγόπουλος, ο Μητροπολίτης Αυγουστίνος Καντιώτης, ο π. Σάββας Αχιλλέως είναι μερικοί από αυτούς. Οι ομιλίες τους είναι χιλιάδες, αρκετές για να γεμίσουν όλες τις άδειες ώρες της ζωής μας μέχρι τα γεράματά μας. Αυτούς ακολουθούσε και ο γέροντάς μας, π. Νικόλαος Μανώλης, όπως και τους Αγίους Πατέρες που σε όλη τη ζωή του μελετούσε. Οι ομιλίες του είναι χιλιάδες εδώ και στο Katihisis.

Ανεκτίμητης αξίας είναι οι ομιλίες του π. Θεοδώρου Ζήση ο οποίος αντλεί απευθείας από την πηγή των Πατέρων ως ειδικός Πατρολόγος. Το ίδιο και οι ομιλίες του π. Σεραφείμ Ζήση που οι μελέτες του έχουν ξεκλειδώσει και ερμάρια όπου φυλάσσονταν τα καλά κρυμμένα μυστικά της Μασονίας. Αυτούς να ακούμε όλοι μας και έτσι θα πορευόμαστε με ασφάλεια στη πνευματική ζωή μας. 

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI