Συνεργατες

Πως θα μετανοώ θεάρεστα; (Ε΄ Μέρος)

εικόνα άρθρου: Πως θα μετανοώ θεάρεστα; (Ε΄ Μέρος)
Της Ολυμπίας
αποκλειστικά για την katanixi.gr

«Τό μόνο πού μᾶς ἔχει ἀπομείνει εἶναι τό ὕδωρ, τό ὕδωρ τῆς μετανοίας» (Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ε΄ Μέρος

Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, στή συνέχεια τῆς ὁμιλίας του, γιά τήν ἀληθινή μετάνοια στήν ἐπίγεια ζωή μας, λέγει καί τά ἑξῆς σημαντικά: “Ἡ συνεχής καί σταθερά μετάνοια βιώνεται ὡς συνεχής συντριβή τοῦ πνεύματος, καί συνίσταται στήν πάλη μέ τούς λογισμούς καί τίς ἐπιθυμίες.

Μέ τά ὁποῖα ἐκδηλώνεται τό κρυμμένο στήν καρδίαν ἁμαρτωλό πάθος, στήν χαλιναγώγηση τῶν σωματικῶν αἰσθήσεων καί τῆς κοιλίας, στήν ταπεινή προσευχή καί στήν συχνή ἐξομολόγηση. (5)

Ἀδελφοί, μέ τήν ἑκουσία ἁμαρτία ἔχουμε χάσει τήν ἁγία ἁ γ ν ό τ η τ α, τήν καθαρότητα καί ἀ θ ω ό τ η τ α, πού παραβιάζεται ὄχι μόνον ἀπό τήν ἁμαρτωλή πράξη, ἀλλά ἀκόμη καί ἀπό τήν γνώση τοῦ κακοῦ.

Ἔχουμε χάσει τήν καθαρότητα καί ἀθωότητα, μέσα στήν πνευματική αἴγλη καί ἀκτινοβολία τῆς ὁποίας μᾶς ἔφεραν στό εἶναι, κατά τήν γένεση, τά χέρια τοῦ Δημιουργοῦ.

Ἔχουμε χάσει ἀκόμη καί τήν κ α θ α ρ ό τ η τ α πού ἐλάβαμε κατά τήν ἀνάπλασή μας μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα.

Στόν δρόμο τῆς ζωῆς ἔχουμε κηλιδώσει μέ ποικίλες ἁμαρτίες τόν χιτώνα μας, τόν ὁποῖο ὁ Λυτρωτής μᾶς εἶχε καθαρίσει καί λευκάνει πρός χάριν μας.

Τό μόνο πού μᾶς ἔχει ἀπομείνει εἶναι τό ὕδωρ, τό ὕδωρ τῆς μετανοίας.

Τί θά ἀπογίνουμε ἐάν ἀμελήσουμε καί ἐάν καταφρονήσουμε καί αὐτό τό λουτρόν τοῦ καθαρισμοῦ;

Θά ἀναγκασθοῦμε νά παρουσιασθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μέ ψυχήν παραμορφωμένη ἀπό τήν ἁμαρτία.

Καί Ἐκεῖνος θά ἐμβλέψη φοβερός σέ μία τοιαύτη μολυσμένη ψυχή, καί θά τήν καταδικάση στό πῦρ τῆς γεένης.

«Λούσασθε», λέγει Κύριος ὁ Θεός στούς ἁμαρτωλούς ἀνθρώπους.

«Καί καθαροί γίνεσθε, ἀφέλετε τάς πονηρίας ἀπό τῶν ψυχῶν ὑμῶν, ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπό τῶν πονηριῶν ὑμῶν, μάθετε καλόν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καί δικαιώσατε χήραν» (Ἅγιος Προφήτης Ἠσαΐας 1, 16-17).

Καί πῶς τελειώνει ἡ δικαία αὐτή κρίσις τοῦ Θεοῦ, ἡ κρίσις Του γιά τήν μετάνοια, στήν ὁποία συνεχῶς καλεῖ τόν ἁμαρτωλό κατά τόν καιρό τῆς ἐπιγείου ζωῆς του;

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὁμολογήση τίς ἁμαρτίες του, καί ἀποφασίση νά μετανοήση εἰλικρινῶς καί νά διορθωθῆ, τότε ὁ Θεός λύει τήν κρίση πού ὑπῆρχε μαζί του μέ τήν ἀκόλουθη ἀπόφαση:

«Καί δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος· καί ἐάν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ, ἐάν δέ ὦσιν ὡς κόκκινον, ὡς ἔριον λευκανῶ.

Καί ἐάν θέλητε καί εἰσακούσητέ μου, τά ἀγαθά τῆς γῆς φάγεσθε· ἐάν δέ μή θέλητε, μηδέ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τό γάρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα» (Ἠσαΐας 1, 18-20).

Ἄν ὅμως ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός καταφρονήση αὐτή τήν τελευταία, τήν πολυεύσπλαχνο κρίση τοῦ Θεοῦ, τότε τοῦ ἀνακοινώνεται ἀπό τόν Θεόν ἡ ὁριστική του καταδίκη στό αἰώνιο πῦρ.

«Τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καί τῆς ἀνοχῆς καί τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τό χρηστόν τοῦ Θεοῦ», λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, «εἰς μετάνοιαν σέ ἄγει» (Πρός Ρωμ. 2, 4).

Ὁ Θεός βλέπει τά ἁμαρτήματά σου, παρατηρεῖ μέ μακροθυμία τίς ἁμαρτίες πού διαπράττεις κάτω ἀπό τό βλέμμα του, τήν ἁλυσίδα τῶν ἁμαρτιῶν πού διεμόρφωσαν ὅλο σου τόν βίο.

Ἀναμένει τή μετάνοιά σου, καί συνάμα ἀναθέτει στήν ἐλευθέρα προαίρεσή σου τήν ἐπιλογή τῆς σωτηρίας σου ἤ τῆς καταδίκης σου στό αἰώνιο πῦρ.

Σύ ὅμως καταχρᾶσαι τήν ἀγαθότητα καί τήν μακροθυμία τοῦ Θεοῦ!

Οὐδεμία διόρθωσις καί βελτίωσις μέσα σου!

Ἡ ἀδιαφορία σου ἀντιθέτως αὐξάνει!

Αὐξάνει μέσα σου ἡ ἀ μ έ λ ε ι α καί ἡ π ε ρ ι φ ρ ό ν η σ ί ς σου πρός τόν Θεό ἀλλά καί πρός τήν δική σου, τήν αἰώνια τύχη σου.

Ἐνδιαφέρεσαι, μόνο γιά τό πῶς θά πληθύνης τίς ἁμαρτίες σου, καί στίς προηγούμενες ἁμαρτίες σου προσθέτεις νέες καί χειρότερες!

«Κατά τήν σκληρότητά σου καί ἀμετανόητη καρδία θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργήν ἐν ἡμέρα ὀργῆς καί ἀποκαλύψεως καί δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ, ὅς ἀποδώσει ἐκάστῳ κατά τά ἔργα αὐτοῦ.

Τοῖς μέν καθ’ ὑπομονήν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καί τιμήν καί ἀφθαρσίαν ζητοῦσι, ζωήν αἰώνιον, τοῖς δέ ἐξ ἐριθείας ἀπό φιλόνεικο διάθεση δηλαδή καί ἀπειθοῦσι μέν τῇ ἀληθεία, πειθομένοις δέ τῇ ἀδικία, θυμός καί ὀργή.

Θλίψις καί στενοχωρία ἐπί πᾶσαν ψυχήν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τό κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καί Ἕλληνος· δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη παντί τῷ ἐργαζομένῳ τό ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καί Ἕλληνι· οὐ γάρ ἔστι προσωποληψία παρά τῷ Θεῷ.

Ὅσοι γάρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καί ἀπολοῦνται· καί ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διά νόμου κριθήσονται.

Οὐ γάρ οἱ ἀκροαταί τοῦ νόμου δίκαιοι παρά τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταί τοῦ νόμου δ ι κ α ι ω θ ή σ ο ν τ α ι» (Πρός Ρωμ. 2, 5-13).

Ἀμήν”.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστόςπεριμένει πάντοτε τήν μετάνοιά μας!

Ὁ ὁποῖος ὡς Θεάνθρωπος, ἀναθέτει ὁ ἴδιος στήν ἐλευθέρα προαίρεσή μας τήν ἐπιλογή τῆς σωτηρίας μας, ἤ τῆς ζωῆς μας στήν αἰωνιότητα, μέσα στόν περιπόθητο καί γλυκύτατο Παράδεισο ἤ τῆς καταδίκης μας στήν αἰώνια Κόλαση.

Ἡ αἰώνια δόξα δίνεται ἀπό τόν Θεό!

Ἀλλά καί ἡ τιμή καί ὁ ἔπαινος, ὅπως καί ἡ εἰρήνη καί ἡ χαρά θά δοθεῖ στόν καθένα, πού ἐργάζεται τό ἀγαθόν, διότι δέν εἶναι προσωπολήπτης ὁ Θεός.

Ἄς μήν λείψει ποτέ ἀπό τήν ἁγνή καί ταπεινή καρδιά μας, ἡ νοερά εὐχή: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν».

Ἀμήν, γένοιτο!

Συνεχίζεται…

  • 5. Λόγος περί μετανοίας. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ. https://www.imaik.gr/

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://bit.ly/2WldGra

Δείτε σχετικά:
Πως θα μετανοώ θεάρεστα; (Α΄ Μέρος, Β΄, Γ΄, Δ΄)

Σχετικά άρθρα

Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Συνεχίζοντας την περιήγηση στην ιστοσελίδα, συναινείτε με την χρήση αυτών.
Μπορείτε να επισκεφθείτε τους Όρους χρήσης και την Πολιτική προστασίας απορρήτου.