Άρθρο της Πασχαλίδου Μαρίας

ΟΗΕ και ηλεκτρονικές βιομετρικές ταυτότητες, Ψηφιακός ολοκληρωτισμός

ΟΗΕ και ηλεκτρονικές βιομετρικές ταυτότητες

Ας μην μας διαφεύγει η στάση του ΟΗΕ ως προς τις βιομετρικές ταυτότητες και την υποχρεωτικότητα με την οποία τις επιβάλλει. Η Δρ. Sherri Tenpenny, σε δικό της video, του Σεπτεμβρίου του 2024, αναφέρει πως ο ΟΗΕ, συνεργαζόμενος με τον Π.Ο.Υ. (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας) ψήφισε με γρήγορες διαδικασίες το έγγραφο της συμφωνίας του μέλλοντος, για τις πανδημίες και την παγκόσμια υγειονομική τυραννία, που αποτελείται από δύο μέρη, ένα για την επιστήμη – τεχνολογία, η οποία θα μοιράζεται κατά τις ανάγκες κατά τόπους και όπου υπάρχει μάλλον συμφέρον, και ένα για την νεολαία και τις μελλοντικές γενιές. Είναι απαράδεκτο και έγινε δεκτό μέσω μιας διαδικασίας που λέγεται «διαδικασία σιωπής». Σύμφωνα με αυτήν, αν δεν υπάρχει αντίδραση, τίθεται σε πλήρη ισχύ.

Η συμφωνία αυτή είναι πλήρως αποδεκτή από 193 κράτη, με έναν τρόπο που φανερώνει την εκτροπή των δημοκρατικών διαδικασιών, και μιλά για μια δομή διοίκησης παγκόσμιας και ψηφιακής για τον έλεγχο των μαζών. «Όλοι θα έχουν μια ηλεκτρονική βιομετρική ταυτότητα που θα τους καθορίζει σε εγχώρια και παγκόσμια κλίμακα (με έναν μοναδικό παγκόσμιο αριθμό), οπότε κάθε φορά που θα ακούμε για παγκόσμιο πολίτη ή βιωσιμότητα», όπως αναφέρει η κ. Tenpenny, «να σκεφτούμε ότι αυτό είναι ένα απαράδεκτο πρόγραμμα που συμβαίνει στο επίπεδο του Παγκόσμιου οργανισμού υγείας και του ΟΗΕ. Οποιοσδήποτε θα έχει μια αντίθετη γνώμη θα θεωρείται ως παραπληροφόρηση ή διαστρέβλωση και θα διαγράφεται από το σύστημα. Οι δράστες θα τιμωρούνται από το σύστημα το οποίο θα λειτουργεί με τεχνητή νοημοσύνη. Οι ποινές θα περιλαμβάνουν αποκλεισμό από το τραπεζικό σύστημα, την αδυναμία αγορών, χρήσης μεταφορικών μέσων και κίνησης σε δημόσιους χώρους. Αυτό είναι το μέλλον σύμφωνα με τους αυτοπροσδιοριζόμενους άρχοντες του κόσμου από τον ΟΗΕ. Αυτοί είναι μη εκλεγμένοι γραφειοκράτες που παίρνουν αποφάσεις για τις ΗΠΑ και τον κόσμο». Στην συνέχεια η Δόκτωρ προτρέπει για προετοιμασία και εγρήγορση, ατομική και συλλογική.

Μήπως στον απόηχο αυτών των ρυθμίσεων του ΠΟΥ και του ΟΗΕ, έχουμε και την τροπολογία προσθήκη που αφορά τον ΠΑ;

Μήπως και το άρθρο 82 του ν. 5179/2025, όπως αναφέρεται παρακάτω, κολυμπά στα απόνερα των ρυθμίσεων του ΟΗΕ, όσο και αν φαίνεται από μια πρώτη ανάγνωση, μακριά από τις ρυθμίσεις του ΠΑ;

Στις αρχές του 2025 ψηφίστηκε ο ν. 5179/2025 που αφορά την «Αναδιοργάνωση του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, με την επωνυμία «Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου» και του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης», ενίσχυση των δράσεων του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μετονομασία του Προπαρασκευαστικού και Επαγγελματικού Σχολείου Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου σε Ανώτερη Σχολή Καλών Τεχνών Μαρμαροτεχνίας Πανόρμου Τήνου και αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας της, ρυθμίσεις για το πρόγραμμα στήριξης οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και λοιπές διατάξεις».

Ο νόμος έχει 113 άρθρα και ξαφνικά στο 82^ο άρθρο του αναφέρεται στις «Διοικητικές κυρώσεις για την καταπολέμηση της πειρατείας μέσω διαδικτύου. Τροποποίηση παρ. 1, 4 και 5, προσθήκη παρ. 2Β και κατάργηση παρ. 3 άρθρου 65Α ν. 2121/1993». Πολύ συνηθισμένο θέμα στη νομοθετική πρακτική της Ελληνικής Βουλής να γίνονται εμβόλιμες τροποποιήσεις άρθρων παλαιοτέρων νόμων με την ευκαιρία ψήφισης νέου νόμου.

Ο νόμος του 1993 αφορά «Πνευματική ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα».

Στο άρθρο του 66^Ε παράγραφος 10^α αναφέρει πως «1. Κατόπιν αίτησης του δικαιούχου και εφόσον:

α) επίκειται στο διαδίκτυο μεγάλης κλίμακας προσβολή δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ή συγγενικών δικαιωμάτων για γεγονότα εθνικής ή διεθνούς τηλεθέασης, που πρόκειται να μεταδοθούν ταυτόχρονα με τη διενέργειά τους εντός της ελληνικής επικράτειας ή σχετικά με οπτικοακουστικά έργα που πρόκειται να μεταδοθούν ή να παρουσιασθούν ή να καταστούν προσιτά στο κοινό, όπου και όταν αυτό επιλέγει,

β) η προσβολή θα λάβει χώρα, ενδεικτικά μέσω συγκεκριμένων ενιαίων εντοπιστών πόρων (URL), διευθύνσεων διαδικτυακού πρωτοκόλλου (IP addresses) ή ονομάτων τομέα (domain names) που υποστηρίζουν τη, χωρίς άδεια, πρόσβαση με οποιονδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης μέσω χρήσης κωδικών ή αποκωδικοποιητή και

γ) συντρέχει επείγουσα περίπτωση αποτροπής άμεσου, σοβαρού και επικείμενου κίνδυνου ή ανεπανόρθωτης βλάβης για το δημόσιο συμφέρον ή για τον δικαιούχο, η Επιτροπή δύναται, με απόφασή της, να διατάξει τη διακοπή πρόσβασης στους συγκεκριμένους εντοπιστές πόρων (URLs), ή διευθύνσεις διαδικτυακού πρωτοκόλλου (IP addresses) ή ονόματα τομέα (domain names), …… ».

Στο άρθρο 82 του ν. 5179/2025 παρ. 4, αφού αναφέρει τις αρμόδιες αρχές για την επιβολή των κυρώσεων στις περιπτώσεις ηλεκτρονικής πειρατείας, στο τέλος του άρθρου αναφέρει: «… Αντίστοιχα, οι αρχές του πρώτου εδαφίου δύνανται, με σκοπό τη διαπίστωση των διοικητικών παραβάσεων της παρ. 2Β και την επιβολή των αντίστοιχων κυρώσεων, να ζητούν από τους παρόχους της παρ. 10Α του άρθρου 66^Ε (ν 2121/1993), οποιοδήποτε απαραίτητο στοιχείο για την ταυτοποίηση των προσώπων που παραβιάζουν τα δικαιώματα της παρ. 2Β (ν. 5179/2025)».

Η ερώτηση βέβαια είναι πως είχαν συνδέσει από το 1993 την παρακολούθηση των IP addresses και των URL, συγκεκριμένων και τυχαίων κοινών για το κοινό (βλ. internet café), με την δυναμική αναζήτηση από τους παρόχους οποιουδήποτε απαραίτητου στοιχείου για την ταυτοποίηση των προσώπων που παραβιάζουν τα δικαιώματα της παρ. 2Β ν. 5179/25;

Μήπως είχαν δρομολογήσει τον ΠΑ με την μορφή του ΑΦΜ και την μελλοντική του χρήση;

Μήπως είχαν ήδη υλοποιήσει την ηλεκτρονική ταυτότητα με την RFID τεχνολογία;

Και απλώς ήταν θέμα χρόνου να έλθει και η νομοθετική τροπολογία;

Ψηφιακός ολοκληρωτισμός

Με το πέρασμα των χρόνων οι δυτικές κοινωνίες, οι εθνικές κυβερνήσεις, ενώ μιλούν συνεχώς για την προστασία των ατομικών ελευθεριών, χρησιμοποιώντας την πολιτική ορθότητα, νομιμοποιούν αντιδημοκρατικές μεθόδους, στοχεύοντας στην κατάλυση αυτών των ίδιων ατομικών ελευθεριών των οποίων και υπεραμύνονται.

Οι μόνοι που αγωνιούν είναι πολίτες με στοιχειώδη πολιτική εγρήγορση, ενημέρωση και υγιή θρησκευτική προσήλωση.

Η πολυδιαφημιζόμενη ασφάλεια τής ηλεκτρονικής ταυτότητας αποτελεί έναν μύθο. Στον ψηφιακό κόσμο τίποτα δεν είναι απολύτως ασφαλές. Όμως, η Ελληνική Κυβέρνηση μιλάει μόνο για την «ασφάλεια» και τα πλεονεκτήματα της νέας ταυτότητας. Με τον τρόπο που θα λειτουργεί ἡ νέα ταυτότητα, ο πολίτης παραδίδει πλέον όλα τα ευαίσθητα προσωπικά του δεδομένα στο παγκόσμιο ψηφιακό κράτος, εφόσον, σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό Κανονισμό 2019/1157, οι νέες ταυτότητες εξασφαλίζουν «διαλειτουργικότητα σέ παγκόσμιο επίπεδο» και τη διαχείριση των δεδομένων του μπορεί να τα αναλάβει και «εξωτερικός πάροχος», δηλαδή κάποια πολυεθνική εταιρεία.

Το τοπίο είναι πράγματι ομιχλώδες.

Σε ποιον ανήκουν τα προσωπικά δεδομένα;

Αποθηκεύονται σέ βάσεις δεδομένων μόνο εντός της ελληνικής επικράτειας ή και σέ χώρες εκτός Ευρώπης;

Ποιοι έχουν τη μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης σ’ αυτές;

Οι κρατικοί υπάλληλοι ή οι ιδιώτες τεχνικοί, πού ελέγχουν, αναβαθμίζουν και συντηρούν το πληροφοριακό σύστημα των νέων ταυτοτήτων;

Πώς γίνεται ἡ διαχείριση των προσωπικών μας στοιχείων;

Ποιες μεταβολές καταγράφονται και πώς θα μπορούσε ο πολίτης να ενημερώνεται γι’ αυτές;

Πώς, τέλος, τα προσωπικά στοιχεία εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων φτάνουν στους λεγόμενους μεσίτες δεδομένων (data brokers), πού πλουτίζουν από την εκμετάλλευσή τους;

Και πώς αυτά γνωστοποιούνται σε τεχνολογικούς κολοσσούς και μεγάλες εμπορικές εταιρείες, πού επίσης θησαυρίζουν, διερμηνεύοντας τη συμπεριφορά των καταναλωτών, προβλέποντας τίς κινήσεις τους ή και χειραγωγώντας τους ακόμη.

Σκύβοντας λίγο περισσότερο πάνω από τον ΠΑ, θα καταλάβουμε πως έρχεται ύπουλα και πονηρά να υφαρπάξει την συναίνεσή μας, μέσω 2 αριθμών ή γραμμάτων που θα επιλέγονται από εμάς, για να τον αισθανθούμε δικό μας και πως δεν μας επιβλήθηκε.

Όπως αναφέρει ο κ. Δημήτριος Χιωτακάκος, Δρ. Πληροφορικής κ Τηλεπικοινωνιών, Σύμβουλος Επιχειρήσεων, «Όλα τα προηγούμενα, bar code, QR code, βάσεις προσωπικών δεδομένων ηλεκτρονικές ταυτότητες, και όλα όσα έρχονται θα έχουν λόγο ύπαρξης μόνον μέσω του Προσωπικού Αριθμού. Τι έρχεται όμως; Ο Απόλυτος έλεγχος. Ο κάθετος πολλαπλασιασμός ατόμων που θα θεωρούνται «αρμόδιοι» να έχουν πρόσβαση στα δεδομένα σου. Τα χειρότερα όμως έρχονται σε λίγο. Ο ΠΑ στην ουσία θα είναι το IP μας, το MAC address μας, ο σειριακός αριθμός μας, όπως στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως των Ναζί. Γιατί άραγε; Για να μας παρακολουθούν σε δημόσιους χώρους, η τεχνητή νοημοσύνη θα μας αναγνωρίζει από το IP, και θα μας βλέπει ως IP. Αργότερα – όταν θα έχουμε τα εμφυτεύματα, είτε είναι ο αναβαθμισμένος βηματοδότης, είτε είναι το τσιπάκι ταυτότητα πάνω μας, είτε είναι σωματική αναβάθμιση και διασύνδεση on line όλων των τσίπ στο σώμα μας με το διαδίκτυο … θα μας βλέπει σαν IP. Και φυσικά στο τέλος, τι άλλο άλλωστε … το σφράγισμα !».

Ο άνθρωπος από εικόνα Θεού θα πέσει στο επίπεδο του ζώου;

Θα μεταβληθεί σε έναν σειριακό αριθμό που θα τον προσδιορίζει σε όλη την διάρκεια της ζωής του και σε παγκόσμιο επίπεδο, χάνοντας την οντολογία του;

Θα ταυτιστεί με μια συσκευή συνδεδεμένη στο διαδίκτυο; Σε επίπεδο Mac Address; Ακόμη χειρότερο! Θα είναι «Μία διεύθυνση Media Access Control – ελέγχου προσπέλασης στο μέσο (διεύθυνση MAC), πού καλείται επίσης και φυσική διεύθυνση ή διεύθυνση υλικού, μία μοναδική ταυτότητα πού αποδίδεται στις διασυνδέσεις δικτύου (network interfaces) για την επικοινωνία στο φυσικό τμήμα τού δικτύου».

Μέχρι πρόσφατα είχαμε διαφορετικούς αριθμούς, όπως Αριθμό ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, ΑΦΜ και ΑΜΚΑ, Αριθμούς ΜΗΤΡΩΟΥ, Φορολογικού ή Κοινωνικής Ασφάλισης. Τώρα για πρώτη φορά γίνεται λόγος για Προσωπικό Αριθμό, ο οποίος έρχεται και σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα και το άρθρο 2^ο που προβλέπει ότι: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».

Το θέμα των νέων ηλεκτρονικών και βιομετρικών ταυτοτήτων, εφόσον έχουν αναδυθεί στην επιφάνεια νέα στοιχεία, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από τον Έλληνα Χριστιανό Ορθόδοξο, διότι ενώ η ίδια η ταυτότητα δεν είναι αντικείμενο της πίστεως και τής σχέσης μας με τον Θεό, αποκτά θεολογικό περιεχόμενο, όταν αλλοιώνεται μέσω αυτής η χριστιανική ανθρωπολογία και διαταράσσεται το σωτηριολογικό έργο της Εκκλησίας.

Ο άνθρωπος έχοντας το «κατ’ εἰκόνα τού Θεού και καθ’ ὁμοίωσιν», διασώζει αφ’ ενός μεν τον τριαδολογικό τρόπο ύπαρξης του Θεού, αφ’ ετέρου δε την ελευθερία της βούλησης.

Η νέα ταυτότητα δεν αποτελεί ένα απλό στοιχείο ταυτοποίησης αλλά ένα μέσο πρόσβασης στην ελευθερία του, που διακυβεύεται σήμερα από αυτούς πού θα έχουν πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα των ανθρώπων και θα μπορούν οποτεδήποτε να ασκήσουν τη δύναμή τους, προκειμένου να ελέγξουν τις επιλογές και αποφάσεις των πολιτών.

Το θέμα επομένως είναι άκρως θεολογικό, διότι θα πρέπει να διασφαλίσουμε την ελευθερία τού ανθρώπου, μέσω της οποίας εξασφαλίζεται η σωτηρία του ίδιου και ολόκληρου του κόσμου.

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI

Δείτε σχετικά:
– Προσωπικός αριθμός (Μέρος Α΄, Β΄)