Άρθρο της Ευαγγελίας Ζουλάκη

«Εἰ μετά τῶν Λατίνων ένωθήσεσθε οὕτως, καί τοῦ Θεοῦ χωρισθήσεσθε καί ἀδοξίαν αΐδιον ὑποστήσεσθε» (Άγιος Γεννάδιος Σχολάριος)

Στις 14 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στην παπική Βασιλική του Αγίου Παύλου οικουμενιστική συμπροσευχητική τελετή του Πάπα Λέοντα, όπου συμμετείχαν ιεράρχες και ιερείς εκπρόσωποι από τουλάχιστον εννέα Ορθόδοξες Εκκλησίες [1].

Διαβάζουμε στο δημοσίευμα πως η συγκρητιστική τελετή περιελάμβανε:

«ύμνους, αναγνώσματα και προσευχές με επικεφαλής Ορθόδοξους, Καθολικούς, Προτεστάντες και Ανατολίτες εκπροσώπους, συμπεριλαμβανομένων αρκετών γυναικών Προτεσταντών ιερέων».

Οι ορθόδοξοι που απήγγειλαν προσευχές ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Ελσίνκι και πάσης Φινλανδίας Ηλίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, ο Μητροπολίτης Γαλλίας και Δυτικής και Νότιας Ευρώπης Ιγνάτιος του Πατριαρχείου Αντιοχείας, ο Μητροπολίτης των Βρετανικών Νήσων και Ιρλανδίας Σιλουανός, επίσης του Πατριαρχείου Αντιοχείας, ο Μητροπολίτης Νεαπόλεως Πορφύριος από την Εκκλησία της Κύπρου, και ο π. Ελισίας Γούλας από την Εκκλησία της Ελλάδος.

Παρόντες ήταν μεταξύ άλλων και ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Αντώνιος, επικεφαλής του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, καθώς και ο Μητροπολίτης Δυτικής και Νότιας Ευρώπης Ιωσήφ της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Φρίττει κανείς βλέποντας όλους αυτούς τους, κατ’ όνομα μόνο, Ορθόδοξους ιερείς και Ιεράρχες να παρευρίσκονται στην μιαρή τελετή του αιρεσιάρχη ποντίφικα και να συμπροσεύχονται με πάσης φύσεως αιρετικούς.

Ο Ομολογητής Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς γράφει στη θεολογική γνωμοδότηση του με τίτλο «Ορθοδοξία και Οικουμενισμός μια Ορθόδοξος γνωμάτευσις και μαρτυρία» :

«Πανιερώτατοι Πατέρες,

Την στάσιν της έναντι των αιρετικών – και αιρετικοί είναι όλοι οι μη Ορθόδοξοι – η Εκκλησία του Χριστού έχει καθορίσει άπαξ δια παντός, δια των Αγίων Αποστόλων και των αγίων Πατέρων, δηλαδή δια της αγίας Θεανθρωπίνης Παραδόσεως, της μοναδικής και αναλλοιώτου.

Συμφώνως προς αυτήν την στάσιν, εις τους Ορθοδόξους είναι απηγορευμένη κάθε συμπροσευχή και κάθε λατρευτική επικοινωνία μετά αιρετικών. Διότι «τις μετοχή δικαιοσύνη και ανομία; τις δε κοινωνία φωτί προς σκότος; τις δε συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαρ; η τις μερίς πιστώ μετά απίστου;» (Β΄ Κορινθ. 6, 14-15). Ο 45ος κανών των Αγίων Αποστόλων ορίζει: ”Επίσκοπος η πρεσβύτερος…, αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον, αφοριζέσθω· ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικοίς ενεργήσαί τι, καθαιρείσθω”. Αυ­τός ο ι­ε­ρός Κα­νών των α­γί­ων Α­πο­στό­λων δεν προσ­δι­ο­ρί­ζει ποί­α α­κρι­βώς προ­σευ­χή η α­κο­λου­θί­α α­πα­γο­ρεύ­ε­ται, αλ­λά α­πα­γο­ρεύ­ει κά­θε κοι­νήν με­θ’ αι­ρε­τι­κών προ­σευ­χήν, έ­στω και την κα­τ’ ι­δί­αν (“συ­νευ­ξά­με­νος”­). Εις δε τας οι­κου­με­νι­στι­κάς κοι­νάς προ­σευ­χάς μή­πως δεν γί­νων­ται και α­δρό­τε­ρα και ευ­ρύ­τε­ρα τού­των; Ο 32ος κα­νών της εν Λα­ο­δι­κεί­α Συ­νό­δου ο­ρί­ζει· «Ό­τι ου δεί αι­ρε­τι­κών ευ­λο­γί­ας λαμ­βά­νειν, αί­τι­νές ει­σιν α­λο­γί­αι μάλ­λον η ευ­λο­γί­αι». Μή­πως ό­μως δεν συμ­βαί­νει εις τας κοι­νάς οι­κου­με­νι­στι­κάς συ­ναν­τή­σεις και συμ­προ­σευ­χάς να ευ­λο­γούν αι­ρε­τι­κοί ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κοί ε­πί­σκο­ποι και ι­ε­ρείς, προ­τε­στάν­ται πά­στο­ρες, α­κό­μη δε και γυ­ναίκ­ες; (­!­).

Αυ­τοί και ό­λοι οι άλ­λοι σχε­τι­κοί κα­νό­νες των α­γί­ων Α­πο­στό­λων και των α­γί­ων Πα­τέ­ρων ί­σχυ­ον ό­χι μό­νον κα­τά την πα­λαι­άν ε­πο­χήν, αλ­λ’ ε­ξα­κο­λου­θούν να εί­ναι εν α­πο­λύ­τω ι­σχύ­ϊ και σή­με­ρον, δι’ ό­λους η­μάς

τους συγ­χρό­νους ορ­θο­δό­ξους Χρι­στι­α­νούς. Ισχύουν αναμφιβόλως και δια την θέσιν μας έναντι των ρωμαιοκαθολικών και προτεσταντών. Διότι ο μεν ρωμαιοκαθολικισμός είναι πολλαπλή αίρεσις, περί δε του προτεσταντισμού τι να είπωμεν; Καλλίτερον να μη ομιλώμεν. Ήδη ο Άγιος Σάββας εις την εποχήν του, επτάμισυ αιώνας πριν, δεν ωνόμαζεν άραγε τον ρωμαιοκαθολικισμόν «λατινικήν αίρεσιν»; Και πόσα από τότε νέα δόγματα δεν επενόησεν ο πάπας και «αλαθήτως» εδογμάτισε! Δεν χωρεί αμφιβολία, ότι δια του δόγματος περί του αλαθήτου του πάπα, ο ρωμαιοκαθολικισμός κατέστη παναίρεσις.

Και η πολύ επαινουμένη Β΄ Βατικάνειος Σύνοδος ουδέν ήλλαξεν ούτε όσον αφορά εις την τερατώδη ταύτην αίρεσιν, αλλά, τουναντίον, επεκύρωσεν αυτήν.

Ένεκα τούτου, αν είμεθα Ορθόδοξοι και θέλωμεν να παραμείνωμεν Ορθόδοξοι, τότε οφείλομεν και ημείς να τηρήσωμεν την στάσιν του Αγίου Σάββα, του Αγίου Μάρκου Εφέσου, του Αγίου Κοσμά Αιτωλού, του Αγίου Ιωάννου Κροστάνδης και των λοιπών Αγίων Ομολογητών και Μαρτύρων και Νεομαρτύρων ;της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έναντι των ρωμαιοκαθολικών και των προτεσταντών, εκ των οποίων ούτε οι μεν, ούτε οι δε, δεν πιστεύουν ορθοδόξως εις τα δύο βασικά δόγματα του Χριστιανισμού : εις την Αγίαν Τριάδα και εις την Εκκλησίαν» [2].

Στη συνέχεια του δημοσιεύματος αναγράφεται πως:

«Καθ’ όλη τη διάρκεια της λειτουργίας, άναβαν κεριά και τοποθετούνταν στους πρόποδες ενός σταυρού. Από τους Ορθόδοξους ιεράρχες, ο Επίσκοπος Νόβο Μπρντο Ιλαρίωνας της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ο Επίσκοπος Σουπρασλ Άντρεϊ της Πολωνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Αντίστοιχα και στην Ασίζη το 2016 ένας ένας οι διάφοροι θρησκευτικοί ηγέτες άναβαν κερί στο ίδιο μανουάλι [3].

Ακόμα, το 2006 στο Φανάρι και το 2014 στα Ιεροσόλυμα ο πατρ. Βαρθολομαίος άναψε κερί μαζί με τους αντίστοιχους πάπες.

Αυτό βέβαια αποτελεί κοινή λατρεία και είναι γι’ αυτούς δείγμα της «αγάπης» τους και της κοινής τους «πίστης» που θα οδηγήσει προς την βδελυρά Ένωση.

Το θεοστυγές μεθοδευμένο σχέδιο προς το κοινό ποτήριο πλησιάζει και αυτό γίνεται κατάδηλο από την πύκνωση των συμπροσευχών.

Ωστόσο οι περισσότεροι παραμένουν τυφλοί μπροστά σε όλη αυτή την προδοσία της πίστης και απορούμε… εθελοτυφλούν ή βρίσκονται σε άγνοια ή ακόμα χειρότερα εργάζονται εν πλήρει επιγνώσει αυτήν την ανομία;

• [1] https://orthodoxostypos.gr
• [2] https://katanixi.gr
• [3] https://opaidagogos.blogspot.com

Κάνε ἐγγραφή στό νέο κανάλι τῆς Κατάνυξης τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: ΚΑΤΑΝΙΧI